05 Οκτωβρίου 2021

Καπιταλιστικός συνδικαλισμός και εταιρική παντοδυναμία

efood | delivery
Τα όσα έγιναν πρόσφατα με την efood και τα όσα θα γίνουν σύντομα σε ανταγωνιστικές εταιρείες περιγράφουν γλαφυρά τα όσα θα ακολουθήσουν στο μέλλον!
Τα όσα έγιναν πρόσφατα με την efood και τα όσα θα γίνουν σύντομα σε ανταγωνιστικές εταιρείες περιγράφουν γλαφυρά τα όσα θα ακολουθήσουν στο μέλλον!

Τα όσα έγιναν πρόσφατα με την efood και τα όσα θα γίνουν σύντομα σε ανταγωνιστικές εταιρείες, ή στον κλάδο των αστικών μεταφορών γενικότερα, περιγράφουν γλαφυρά τα όσα θα ακολουθήσουν στο μέλλον: οι εταιρείες απέναντι στο κράτος / το κράτος απέναντι στις εταιρίες / οι πολίτες απέναντι σε κράτος και εταιρείες. Ή και μαζί μερικές φορές, όπως έγινε στις Βρυξέλλες όταν η Uber ανακοίνωσε ότι σταματά τις κούρσες της και «βγαίνει σε απεργία» μαζί με τους οδηγούς της απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης.

Μεγέθη όπως η Uber, η Wolt, η Free Now (Beat στην Ελλάδα), η DoorDash έχουν πάει την καταναλωτική κουλτούρα και εμπειρία σε άλλο επίπεδο, δίνοντας πρακτικές λύσεις και βελτιώνοντας την καθημερινότητα των πολιτών. Το ίδιο το κράτος τις βλέπει ως καταλύτη στην εποχική μείωση της ανεργίας και ως δυνητικό μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας. Και οι ίδιες οι εταιρείες μεγαλώνουν, αργά αλλά πολύ σταθερά, τη διαπραγματευτική τους δύναμη.

Ένα πρόβλημα υπάρχει μόνο. Όταν κάτι διακόπτει την αρμονία, δεν συγχωρείται.

Αργείς να βρεις ταξί; Πάει η εφαρμογή, πάμε στον άλλον. Αργεί να έρθει η παραγγελία; Ποτέ ξανά με σένα, πάμε στον άλλον. Δεν είναι ηθικό αυτό που κάνεις στους εργαζομένους σου με τη σύμβασή τους; Thank you, next. Δεν εφαρμόζει η κυβέρνηση τις εξαγγελίες της για αναθεώρηση των νόμων; Απεργούμε μαζί με τους οδηγούς μας και μετά τρέχουν οι υπουργοί να διαχειριστούν το πολιτικό κόστος.

Αυτό που κάποτε γινόταν από συνδικάτα και πολιτικά κόμματα, τώρα θα γίνεται από εταιρείες. Είτε το πεις καπιταλιστικό συνδικαλισμό, είτε αναγκαία συνθήκη (μιας και ανοιχτή πλατφόρμα χωρίς τους συνεργάτες δεν υφίσταται), το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: έχουμε περάσει σε μια εποχή όπου οι εταιρείες έχουν το πάνω χέρι με έναν διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στο παρελθόν. Πλέον δεν επηρεάζουν μόνο τους εργαζομένους και τους συνεργάτες τους, επηρεάζουν σχεδόν όλους του καταναλωτές. Και κατ’ επέκταση μπορούν να αλλάξουν πολύ δραστικά τους πολιτικούς συσχετισμούς.

Αν θέλει να δει κανείς πώς θα είναι το μέλλον σύντομα, ας διαβάσει τα νούμερα. Ξαφνικά στη Νέα Υόρκη, σχεδόν 100.000 άνθρωποι βρίσκονται με μηχανάκια, ποδήλατα, ηλεκτρικά πατίνια να μοιράζουν προϊόντα, εξυπηρετώντας τις ανάγκες των καταναλωτών και των εταιρειών. Πρόκειται για μια τάση που προϋπήρχε της πανδημίας – η remote ζωή μας το επέτεινε.

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Νέας Υόρκης πρόσφατα συνεδρίαζε 12 ώρες μέχρι να περάσει νομοσχέδιο που προστατεύει τους εργαζομένους στον κλάδο του delivery. Στην Ευρώπη, η πολιτική της Ισπανίας να υποχρεώσει τις εταιρείες να λογίζουν τους συνεργάτες/εργαζομένους τους ως μισθωτούς και όχι ως freelancers έφερε αποχώρηση εταιρειών και στρέβλωση της αγοράς: το delivery σε ορισμένες περιπτώσεις γίνεται από τις εταιρείες courier. Μαζί με την αλληλογραφία ή το δέμα, έρχεται και η πίτσα που παρήγγειλες.

Ήδη στην Ελλάδα, από πέρυσι, οι συζητήσεις στο Υπουργείο Εργασίας είναι έντονες για το ζήτημα. Δεν αργεί η στιγμή που οι πολιτικοί θα φοβούνται περισσότερο μια εταιρεία παρά τον πολιτικό τους αντίπαλο.