20 Μαρτίου 2021

Πρόσεχε τι εύχεσαι, γιατί μπορεί να σου συμβεί | Η ανατομία μιας ευχής

Γιατί το θέμα τελικά είναι αν αυτά που θέλεις και εννοείς, είναι αυτά που πραγματικά, κυριολεκτικά εύχεσαι και μπορεί να σου συμβούν. Ή αν απλά υποθέτεις ότι κάποιος κατάλαβε, ενώ εσύ άλλα είπες και άλλα εννοούσες.
Γιατί το θέμα τελικά είναι αν αυτά που θέλεις και εννοείς, είναι αυτά που πραγματικά, κυριολεκτικά εύχεσαι και μπορεί να σου συμβούν. Ή αν απλά υποθέτεις ότι κάποιος κατάλαβε, ενώ εσύ άλλα είπες και άλλα εννοούσες.

Τώρα που ετοιμάζεσαι για την άρση του lockdown και εύχεσαι αυτό να γίνει γρήγορα ώστε να γίνει – δεν ξέρω τι – ό,τι είναι τέλος πάντων, έχω να σου πω μια ιστορία:

Πριν κάποιον καιρό, ευχόμουν να χιονίσει. Να χιονίσει, να χιονίσει, να το στρώσει, άντε και να αποκλειστούμε λίγο, να καίει το τζάκι όλη μέρα, έλεγα - έτσι το είχα δει, χιόνια και τζάκι. Και χιόνισε, και το έστρωσε γερά, είχα και ξύλα και προσανάμματα για το τζάκι και προμήθειες για χειμωνιάτικά μαγειρέματα και ό,τι άλλο θεωρητικά θα χρειαζόμουν και μεγάλη χαρά πήρα. Σαν Χριστούγεννα, θα ερχόταν και ο Άγιος Βασίλης σε λίγο. Θαύμα.

Ωραία ήταν στη αρχή, πολύ ωραία, όπως το είχα ευχηθεί, χιόνια πολλά, θα άναβα και τζάκι, σχεδόν ονειρικά.

Και μετά κόπηκε το ρεύμα, για ώρες, για πολλές ώρες. Οπότε δεν είχα φως, ούτε καλοριφέρ, ούτε σταθερό τηλέφωνο και internet, ζεστό νερό λίγο, μπαταρία στο laptop και στο κινητό ελάχιστη. Για μαγειρικές, διαβάσματα, μουσικές και ό,τι άλλο, ούτε λόγος.

Τυπικά, η ευχή μου είχε πραγματοποιηθεί. Είχα χιόνια και τζάκι. Μόνο αυτά όμως. Κατά τα λοιπά, φόρτιζα το κινητό στο αυτοκίνητο, τρεφόμουν με καφέ στο γκαζάκι και ψωμί-τυρί-ελιές, και - εκτός ακτίνας τριών μέτρων από το αναγκαστικά, λόγω ψύχους, αναμμένο πλέον τζάκι - κυκλοφορούσα στο σπίτι με ένα μάλλινο σκουφί, άλουστα μαλλιά και πολλά νεύρα. Επιπλέον ο Άγιος Βασίλης δεν ήρθε ποτέ. Με άλλα λόγια, παρά και τα αναμμένα κεράκια - ελλείψει ηλεκτρικού φωτός - η κατάσταση δεν ήταν χριστουγεννιάτικη διαφήμιση Coca Cola, ούτε καν Nescafe, περισσότερο πήγαινε για Ναυαγός στο πιο ξεπαγιασμένο. Δηλαδή χάλια.

Αλλά δεν μου έφταιγε κανένας. Το σύμπαν, με το τεράστιο και εξαιρετικό πάντα χιούμορ του, μου έστειλε ακριβώς αυτό που είχα ευχηθεί: χιόνια και τζάκι.  Το αν εγώ παρέλειψα να συμπεριλάβω στην ευχή μου κάποια βασικά, ή αν δεν ήμουν αρκετά σαφής, το λούστηκα.

Τι θέλω να σου πω με όλο αυτό; Τώρα που ετοιμάζεσαι / εύχεσαι / ονειρεύεσαι τη ζωή μετά την άρση του lockdown, κάνε στο μυαλό σου αυτό που φαντάζεσαι ξεκάθαρο, πλήρες και συγκεκριμένο. Οραματίσου, ονειρέψου τον εαυτό σου μέσα στο περιβάλλον που θέλεις να είσαι και – το κυριότερο - πως θέλεις να είσαι και να νιώθεις εσύ, σε κάθε επίπεδο και με κάθε λεπτομέρεια. Φτιάξε καταρχήν στη φαντασία σου ολόκληρη την εικόνα του εαυτού σου και μετά περίγραψε την, διατύπωσε την, πες την φωναχτά.

Και, σίγουρα, μην υποθέτεις ποτέ ότι το σύμπαν θα καταλάβει κάτι περισσότερο από αυτό που του λες. Το σύμπαν ακούει λέξεις, συγκεκριμένες λέξεις. Όχι αυτές που εννοείς, μόνο αυτές που λες. Πες τες. Όλες όμως.

Ναι, το «assumption is the mother of all fuckups» ισχύει και εδώ, σε ελεύθερη μετάφραση το να υποθέτεις (ότι κάποιος κατάλαβε τι εννοείς, στην προκειμένη περίπτωση) είναι η μητέρα όλων των στραβών. Άσε που μερικές φορές, η αλήθεια είναι ότι και εσύ δεν ξέρεις τι εννοείς ακριβώς. Συνεπώς αν το σκεφτείς λίγο και προσπαθήσεις να το βάλεις σε λόγια, θα σε τσεκάρεις κιόλας.  

Τα λέω όλα αυτά γιατί ακούω πολύ για επιστροφή στην «κανονικότητα». Και, εκτός από το ότι αυτό είναι πολύ γενικό σαν περιγραφή, το ζήτημα τελικά είναι αν εκείνη η παλιά «κανονικότητα» σου άρεσε ή θέλεις κάτι καλύτερο, διαφορετικό, πιο ενδιαφέρον, δημιουργικό, χαρούμενο, οτιδήποτε. Αυτό έχεις να περιγράψεις, αυτό ακριβώς που θέλεις.

Υπάρχει και εκείνη η παλιά ισπανική κουβέντα, πρόποση μάλλον είναι, που λέει «salud, amor y pesetas; y tiempo para gastarlas»: υγεία, αγάπη, λεφτά και χρόνο για να τα ξοδεύουμε. Αν το πάρεις σαν βάση πάνω στην οποία συμπληρώσεις ή αφαιρέσεις - ώστε να φτιάξεις την δική σου πλήρη εικόνα, με τις δικές σου συγκεκριμένες επιθυμίες - έχεις μια καλή αρχή για ευχή.

Πρόσεχε όμως, σκέψου και πρόσεχε τι εύχεσαι, όπως και τι ξεχνάς. Στο λέω από προσωπική εμπειρία, όπως και την διαχρονικά σταθερή και εμπεριστατωμένη άποψη μου ότι το σύμπαν έχει διαστημικών διαστάσεων, εξαιρετικό και ανελέητο χιούμορ. Οπότε αντί να του ζητάς μόνο Campari – ώστε να ζήσεις την σχετική πάλαι ποτέ διαφήμιση, υποθέτεις – μήπως να ζητήσεις και το ποτήρι για να το πιείς ή ίσως και με ποιους θέλεις να είσαι, για να μην βρεθείς στη διαφήμιση άγνωστος μεταξύ αγνώστων και τελικά βαριέσαι. Λέω εγώ τώρα - αλλά εσύ, όπως θέλεις.