04 Ιουνίου 2018

Στην Ελλάδα οι μανάδες ‘παντρεύονται’ το γιο τους...

μανάδες | γιος | δεσμός | Ματθαίος Γιωσαφάτ
Και πώς να έχει όμορφη διάρκεια ο γάμος του γιου με μια γυναίκα, εάν δεν έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο από τη μητέρα του;-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Και πώς να έχει όμορφη διάρκεια ο γάμος του γιου με μια γυναίκα, εάν δεν έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο από τη μητέρα του;-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

 * Aπαγορεύεται αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού, από άλλο site / blog.

“Μαμάκα, θα μου φτιάξεις γιουβαρλάκια; άκουσα πριν λίγες μέρες να ρωτά μια ανδρική φωνή ενώ περίμενα καρτερικά τη σειρά μου στο ταμείο του supermarket. Ρίχνω μια γρήγορη ματιά για να προσδιορίσω ηλικία - καθώς εξ ακοής και μόνο δεν νομίζω ότι ταίριαζε το υποκοριστικό της “μάνας” σε έναν ώριμο άνδρα- και υπολογίζω ότι ο κύριος ήταν γύρω στα 50... Την επόμενη σκέψη μου την προλαβαίνει η επόμενη φράση του στην τηλεφωνική του συνομιλία:”Αχ μανούλα μου! Δεν είναι καμία γυναίκα σαν κι εσένα!” Μετά το δικό του επιφώνημα, διαδέχτηκε μέσα μου ένα ακόμη, αλλά δεν ήταν παρά το “Ωχ”...

Διάφορες σκέψεις άρχισαν να τρέχουν στο μυαλό μου... Είμαι κι εγώ μάνα ενός γιου, παιδιού ακόμη... Τα χρόνια κυλάνε πολύ γρήγορα, τόσο που δεν το αντιλαμβανόμαστε... ‘Αραγε, θα μου άρεσε, κάποτε, να αναβιώσω την παραπάνω στιχομυθία με το αγόρι μου ή θα με προβλημάτιζε;

Είναι υπέροχο για μια μητέρα να βλέπει τα παιδιά της να μεγαλώνουν... Η κορούλα της να γίνεται γυναίκα... Ο γιος της να γίνεται άνδρας... Το να διατηρείται όμορφη η σχέση της μάνας με τα παιδιά της με το πέρασμα των ετών, είναι προσδοκία όλων μας... Μήπως όμως, σε κάποιες περιπτώσεις αυτός ο δεσμός είναι τόσο ασφυκτικός, που δεν επιτρέπει στο παιδί να εξελιχθεί σε άνδρα ρωμαλέο, αλλά παραμένει για πάντα ένα αγόρι που “κρέμεται από τη φούστα” της μάνας του;

Ο σπουδαίος ψυχίατρος- ψυχαναλυτής, Ματθαίος Γιωσαφάτ, ο άνθρωπος που τόλμησε να αγγίξει ευαίσθητα θέματα που αφορούν στην ελληνική πραγματικότητα και κυρίως την οικογένεια, είπε: “Στην Ελλάδα οι μανάδες “παντρεύονται” το γιο τους.” Και νομίζω ότι έχει απόλυτο δίκιο αν σκεφτεί κανείς τη δομή και τις προκαταλήψεις της ελληνικής οικογένειας. Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, θα δούμε ότι η γυναίκα η οποία παρέμενε  ακόμη και δυστυχισμένη σε ένα γάμο- θέλοντας να αποφύγει το άλλοτε ταπεινωτικό διαζύγιο-, έβλεπε στο πρόσωπο του γιου της το “σύντροφο”, τον μελλοντικό προστάτη της, τον άνθρωπο που θα ήταν εκεί να τη στηρίξει. Γεννήθηκε, λοιπόν, ένας δεσμός της Ελληνίδας μάνας με το γιο της. Μια σχέση ψυχαναγκαστική που από κάποιο σημείο και μετά, εξυπηρετούσε τις ανάγκες της μάνας και όχι του παιδιού της. Δυστυχώς πολλές μανάδες ακόμη και σήμερα, συνεχίζουν να έχουν την ίδια νοοτροπία... Να μεγαλώνουν τα αγόρια τους, λέγοντάς τους είτε με άμεσους είτε με έμμεσους τρόπους, ότι καμία άλλη γυναίκα δεν θα τους αγαπήσει και δεν θα είναι δίπλα τους όπως “η μανούλα”... Φυσικά και η αγάπη της μάνας δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία άλλη στον κόσμο. Ωστόσο, όταν δεν επιτρέπει στο παιδί της, να “ανοίξει τα φτερά του”, να γευτεί τις χαρές της ζωής, να βιώσει ακόμη και κάποιες αποτυχίες που θα το βοηθήσουν να σταθεί καλύτερα στα πόδια του, τότε η ανιδιοτέλεια παύει να υπάρχει...

Η μητέρα μου, μού έλεγε ανέκαθεν τα λόγια της Τζάκι Κένεντι:

” Καλός γονιός είναι εκείνος που μπορεί ακόμη και να το αποχωριστεί, προκειμένου να είναι ευτυχισμένο.”

Και ναι! Καλός γονιός και στην προκειμένη περίπτωση, καλή μάνα είναι εκείνη που θα μεγαλώσει το παιδί της με ευγένεια, αγάπη και τόλμη. Εκείνη που θα  του μάθει ότι η μεγαλύτερη αξία στη ζωή είναι να αγαπάμε και να αγαπηθούμε... Ότι για όλους μας υπάρχει κάπου εκεί έξω ο σωστός άνθρωπος και που όταν τον βρούμε, θα του ανοίξουμε χωρίς κανέναν ενδοιασμό την καρδιά μας. Για να επιτύχει μια σχέση χρειάζεται ειλικρίνεια κι εμπιστοσύνη. Ξεκινώντας με καχυποψία (“καμία γυναίκα δεν είναι σωστή γιε μου”), υποκριτική κι ασταθή συμπεριφορά (“μην κολλάς με μία γυναίκα γιε μου, να έχεις πολλές”...), τότε είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι είναι αδύνατο να αναπτύξει δεσμό με καμία κοπέλα... Πολύ απλά, γιατί “έχει παντρευτεί τη μάνα του”...

Ξέρω καλά ότι ο τρόπος που μεγαλώνω το γιο μου, όπως και την κόρη μου, θα επηρεάσει τους ανθρώπους με τους οποίους θα συναναστραφούν στην πορεία της ζωής τους. Εύχομαι, να αγαπήσουν αληθινά και να αγαπηθούν...

 

Μπορεί το εξώφυλλο του κειμένου να είναι σκηνή από την αμερικανική ταινία "Μonster in Law", με πρωταγωνίστριες τις Jane Fonda και την Jennifer Lopez, ωστόσο ταιριάζει απόλυτα στην ελληνική πραγματικότητα...