13 Μαρτίου 2018

Θαύμα ! | Όταν ο Αλέξης ξέχασε ποιος είναι ο Ιβάν

Η επιλεκτική μνήμη του Αλέξη έκανε και πάλι το θαύμα της και ο Τσίπρας ξέχασε το πως μέσα σε τρία χρόνια δημιούργησε την εικόνα που είδαμε προχθες το βράδυ στην Τούμπα.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η επιλεκτική μνήμη του Αλέξη έκανε και πάλι το θαύμα της και ο Τσίπρας ξέχασε το πως μέσα σε τρία χρόνια δημιούργησε την εικόνα που είδαμε προχθες το βράδυ στην Τούμπα.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Ο διάλογος που είχε χθες ο Αλέξης Τσίπρας με τον Σταύρο Θεοδωράκη κατά την συνάντηση τους στο Μέγαρο Μαξίμου μετά από πρόσκληση του Πρωθυπουργού, ήταν χαρακτηριστικός:

  • Θεοδωράκης: Ηρθα για τα εθνικά
  • Τσίπρας: Η μπάλα είναι στην επικαιρότητα
  • Θεοδωράκης: Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να συζητήσουμε και για τα ποδοσφαιρικά, εννοώ η χώρα το πολιτικό σύστημα, γιατί τα προβλήματα είναι παραπάνω από αυτά που μπορούν να γίνουν αποδεκτά.
  • Τσίπρας: Πράγματι, είναι πολύ στενάχωρο αυτό
  • Θεοδωράκης: Κι εσύ είσαι λίγο της μπάλας, κι εγώ. Σε όλες τις χώρες υπάρχουν μαφιόζοι που πάνε στο ποδόσφαιρο. Αλλά εδώ τόσα χρόνια, σήμερα φοβάμαι και αύριο αν δεν βάλουμε αυστηρούς κανόνες αυστηρούς νόμους, αν δεν κόψουμε κεφάλια, θα παραδινόμαστε συνέχεια σ’ αυτές τις συμπεριφορές σ αυτούς τους ανθρώπους
  • Τσίπρας: Αυστηρούς κανόνες έχουμε επιχειρήσει να βάλουμε. Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε ότι αυτός ο γόρδιος δεσμός πρέπει να κοπεί και πρέπει να αποφασίσουμε όλοι μαζί ότι πρέπει να αγνοήσουμε το πολιτικό κόστος. Διότι κάθε στιγμή, όταν πας να υλοποιήσεις αυτούς τους κανόνες κάποιος αισθάνεται ότι αδικείται. Κι εκεί είναι θέμα βούλησης την οποία εγώ προσωπικά είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω.
  • Θεοδωράκης: Κοίτα, αν δεν μπορείτε κράτος να επιβάλει κανόνες στο ποδόσφαιρο, τοτε γιατι να μπορεί να επιβάλει κανόνες στην οικονομία;
  • Τσίπρας: Είναι πολύ δυσάρεστο
  • Θεοδωράκης: Και προσβάλλεται η χώρα με αυτές τις συμπεριφορές και δεν είναι κεραυνός εν αίθρια,
  • Τσίπρας: Δεν είναι η πρώτη φορά
  • Θεοδωράκης: Είναι μια παλιά ιστορία, αλλάζουν απλώς οι πρωταγωνιστές. Πρέπει να τους κλείσουμε την πόρτα και να προχωρήσουμε.

  • Με τα χεράκια σταυρωμένα και ύφος καλού παιδιού που θα το ζήλευε ακόμη και η Μαρία η Μαγαδαληνή, ο Αλέξης Τσίπρας, έκανε άλλη μια παράσταση για το κοινό, αφού επίτηδες ο διάλογος έγινε μπροστά στις κάμερες, ώτσε να μεταδοθεί από τα μέσα ενημέρωσης. Έχει αυτήν την ικανότητα ο Τσίπρας να λέει τα πιο μεγάλα ψέματα με τον πιο φυσικό τρόπο. 

    Όπως συμβαίνει με οτιδήποτε έχει καταπιαστεί ο Τσίπρας και η Κυβέρνηση του τα τελευταία χρόνια, από την εξάμηνη διαπραγμάτευση που κατέληξε σε πανωλεθρία, από τον τρόπο που προσπάθησε το καλοκαίρι του 2016 να βγάλει από την μέση τους παλιούς καναλάρχες και να δημιουργήσει ένα σύστημα ελεγχόμενο από τον ίδιο, από τον άτσαλο τρόπο που χειρίστηκε το Σκοπιανό και τη επίσκεψη Ερντογάν, από τον τρόπο που έστησε την σκευωρία για την Novartis και από τον τρόπο που έχει αφήσει ανεξέλεγκτη την δράση του Ρουβίκωνα και άλλων "συλλογικοτήτων", έτσι και με την περίπτωση του Σαββίδη, οι Συριζανέλ, πρώτα τα κάνουν θάλασσα και μετά κάνουν τους έκπληκτους. 

    Είπε ο Τσίπρας στον Θεοδωράκη: "Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε ότι αυτός ο γόρδιος δεσμός πρέπει να κοπεί και πρέπει να αποφασίσουμε όλοι μαζί ότι πρέπει να αγνοήσουμε το πολιτικό κόστος".

    Μόνο που εδώ και τρία χρόνια δεν έκανε τίποτα από αυτά. Αυτό που έκανε ο Τσίπρας ήταν να προσπαθήσει να βγάλει από την μέση τους παλιούς διαπλεκόμενους και να στήσει ένα δικό του διαπλεκόμενο σύστημα, στο οποίο ο Σαββίδης ήταν το βασικό πρόσωπο. Αν και ο Ρωσσοπόντιος Ιβάν Σαββίδης είχε φτάσει στην Ελλάδα χρόνια πριν, από την δεκαετία του 2000 και από την εποχή του Κώστα Καραμανλή, ήταν επί κυβέρνησης των Συριζανέλ που αναδέιχθηκε σε βασικό πρόσωπο της διαπλοκής αυτής της εποχής, με όλα τα σχετικά εφόδια που του παραχώρησε η αυτή η Κυβέρνηση, ή που κατάφερε να εξασφαλίσει ο ίδιος και τα "σύμβολα" εξουσίας για μια αξιοπρόσεκτη διαπλοκή. Δηλαδή δουλειές με το κράτος, επενδύσεις, ποδοσφαιρική ομάδα, Μέσα Ενημέρωσης. 

    Όπως και σε κάθε περίπτωση που χειρίζεται έτσι και στην περίπτωση του Σαββίδη αυτή η κυβέρνηση τα έκανε όλα με χοντροκομμένο τρόπο και ο Σαββίδης ανταποκρίθηκε με επίσης χοντροκομμένο τρόπο, καθώς πέρα από την αγάπη που εκδηλώνει γι αυτήν την κυβέρνηση, αναγνώρισε τον Τσίπρα ως τον "Πούτιν της Ελλάδας" και διέγνωσε πως ο Μητσοτάκης δεν πρόκειται να γίνει ποτέ Πρωθυπουργός. Όλοι θυμόμαστε ακόμη την ξεδιάντροπη παρουσία του Καμμένου στην παράδοση του καναλιού Έψιλον στον Ιβάν Σαββίδη.

    Τελευταίο κεφάλαιο σ` αυτήν την προνομιακή ιστορία, η μεταμεσονύκτια απόφαση, για επιστροφή των τριών βαθμών στον Πάοκ και το να γίνει το ματς με την ΑΕΚ με φιλάθλους.

    Η απόφαση για διακοπή του πρωταθλήματος είναι άλλη μια προσπάθεια για να κουκουλωθεί η υπόθεση. Τσουβαλιάζοντας όλο το πρωτάθλημα πέφτει ο Σαββίδης στα μαλακά.

    Είναι ένα πρόβλημα η περίπτωση του Σαββίδη, καθώς πέρα και εκτός από την προχθεσινή του παρουσία με το όπλο στην ζώνη του, έχει κάνει μεγάλες επενδύσεις στην Βόρειο Ελλάδα και έχει δώσει δουλειά σε πολύ κόσμο.

    Η σωστή απόφαση για το προχθεσινό επεισόδιο θα ήταν ο υποβιβασμός του Πάοκ-πράγμα πολύ άδικο όμως και για τους φιλάθλους του Πάοκ που κράτησαν άοψογη στάση και δεν παρασύρθηκαν σε εξαλότητες από τον ιδιοκτήτη της ομάδας και άδικο επίσης για τους ποδοσφαιριστές του Πάοκ και ειδικότερα για τον Βιερίνια που με την στάση του δικαίωσε όσους τον θεωρούν πολύ σωστό άνδρα. Και ακόμα η σωστή απόφαση θα ήταν η εφ` όρου ζωής αποβολή του Σαββίδη από κάθε αθλητική εκδήλωση, πράγμα που επίσης δεν μπορεί να γίνει και δεν πρόκειται να γίνει.

    Μετά από όλα αυτά το πιθανότερο είναι η διακοπή του πρωταθλήματος να κρατήσει μόνο για λίγο και να ξαναρχίσει κατά πάσα πιθανότητα την Κυριακή 1 Απριλίου.

    Το σοβαρότερο πρόβλημα με την περίπτωση του Σαββίδη και που θα φανεί κάποια στιγμή, είναι το ότι οι Αμερικάνοι τον θεωρούν άνθρωπο του Πούτιν, το ότι δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι την παραχώρηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης σε ετιαρία συμφερόντων του. Είναι κάτι που στο μέλλον θα το βρει μπροστά του και ο ίδιος ο Σαββίδης, αλλά και η όποια κυβέρνηση.