06 Ιουνίου 2021

Ζωρζ Φεϋντώ| Αν μπορούσε κανείς να δει τις γυναίκες 20 χρόνια μετά, δεν θα τις παντρευόταν 20 χρόνια πριν.

10 απολαυστικά αποφθέγματα του σπουδαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 5 Ιουνίου του 1921.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
10 απολαυστικά αποφθέγματα του σπουδαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 5 Ιουνίου του 1921.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

"Αν μπορούσε κανείς να δει τις γυναίκες 20 χρόνια μετά, δεν θα τις παντρευόταν 20 χρόνια πριν" είπε ο ευρηματικός Φεϋντώ. Το ίδιο ισχύει και για τους άνδρες, θα συμπληρώσω εγώ- με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό του... Και πιστεύω ότι μαζί μου συμφωνούν οι περισσότερες - αν όχι όλες- γυναίκες... Γιατί μεγαλώνοντας, όλοι οι άνθρωποι αλλάζουν εμφανισιακά - ανεξαρτήτως φύλου. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Αυτό όμως που έχει σημασία, είναι ό,τι υπάρχει πέρα από αυτό που φαίνεται... Η εσωτερική ομορφιά, άλλωστε, αντικατοπτρίζεται στην εξωτερική, ιδιαίτερα με το πέρασμα των χρόνων...

"Ο Φεϋντώ είναι κύριος εκπρόσωπος της γαλλικής, κλασικής πια, φάρσας, που είναι καθαρό θέατρο. Υπακούει στην αριστοτελική διαπίστωση ότι είναι δηλαδή μίμηση πράξεως και όχι μίμηση ανθρώπων. Έχει λοξή ματιά, διαβολικό ρυθμό, ανατρεπτική διάθεση, παιδική αφέλεια, παιγνιώδες χιούμορ και σκανδαλώδη πρόθεση. Κύριος στόχος της τα μικροαστικά και αστικά ήθη, η σεμνοτυφία, η υποκρισία και η κάθε μορφής ασέλγεια των χορτάτων. Ιδού λοιπόν, πεδίον λαμπρό για τους θιάσους" έχει γράψει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος για εκείνον.

Τον σπουδαίο Γάλλο δραματικό συγγραφέα, γιο του μυθιστοριογράφου Ερνέστ Φεντώ. Από νεαρή ηλικία βρέθηκε μέσα στον κόσμο των γραμμάτων. Ο Εζέν Λαμπίς- διάσημος συγγραφέας έργων του βωντβίλ- τον παρότρυνε να γράφει μονολόγους που τους ερμήνευε ο ίδιος. Το 1887, όταν ήταν 25 ετών,  γνώρισε την πρώτη μεγάλη του επιτυχία με το "Ράφτη κυριών". Τα επόμενα χρόνια έγραψε αρκετά έργα . Ωστόσο, δεν κατόρθωσαν να πείσουν ούτε το κοινό, ούτε τους κριτικούς.
Ήταν το 1892, όταν το "Monsieur chasse" γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν: το "Champignol malgre lui" και "Le systeme Ribadier". Αυτά κατάφεραν να ανοίξουν το δρόμο σε μια σειρά από κλασικά έργα του βωντβίλ: "Un fil a la patte" και "L` hotel libre echange", "Η κυρία του Μαξίμ", "Η Δούκισσα των Φολί-Μπερζέρ", "Ψύλλοι στ` αφτιά" και "Το νου σου στην Αμέλια".

Ακολουθούν κάποια από τα απολαυστικά αποφθέγματά του:

Δεν είναι άραγε πιο ηθική η ελεύθερη ένωση δυο εραστών που αγαπιούνται από τη νόμιμη ένωση δυο πλασμάτων χωρίς αγάπη;

Είναι ένας φίλος του οποίου δεν ξέρω το όνομα και τον ξέρω πολύν καιρό για να τον ρωτήσω.

Αν κάτι μπαίνει από το ένα αυτί και βγαίνει από το άλλο, είναι επειδή δεν υπάρχει τίποτε ανάμεσά τους για να το συγκρατήσει.

Όταν μια γυναίκα μιλάει, δεν λέει τίποτα, γι’ αυτό όταν δεν λέει τίποτε, τότε είναι που μιλάει.

Τι κρίμα που δεν μπορείς να έχεις εραστή χωρίς να απατήσεις τον άντρα σου.

Δεν αγοράζει κανείς πίνακες ζωγραφικής επειδή του αρέσουν. Του αρέσουν, επειδή τους αγοράζει.

Μια εγχείριση δεν είναι ποτέ άχρηστη. Μπορεί να μην ωφελήσει τον εγχειριζόμενο, αλλά ωφελεί πάντα τον χειρούργο.

Αν μπορούσε κανείς να δει τις γυναίκες 20 χρόνια μετά, δεν θα τις παντρευόταν 20 χρόνια πριν.

Δεν υπάρχουν πια ανθρωποφάγοι σ’ αυτή τη χώρα, από τότε που φάγαμε τον τελευταίο.

Αν είσαι τεμπέλης και πεισματάρης, οπωσδήποτε θα καταφέρεις κάτι.