19 Ιανουαρίου 2019

Federico Fellini | Eίναι ευκολότερο να είσαι πιστός σε ένα εστιατόριο παρά σε μια γυναίκα…

La Dolce Vita, με Marcello Mastroianni & Anita Ekberg, ήταν η ταινία του που έγραψε ιστορία. Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1920.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
La Dolce Vita, με Marcello Mastroianni & Anita Ekberg, ήταν η ταινία του που έγραψε ιστορία. Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1920.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

" Eίναι ευκολότερο να είσαι πιστός σε ένα εστιατόριο παρά σε μια γυναίκα..." έλεγε ο Φεντερίκο Φελίνι μαρτυρώντας έτσι την αδυναμία του στο ωραίο φύλο...

Τολμηρός και θαρραλέος από νεαρός, ο μεγάλος σκηνοθέτης... Στα 12 του χρόνια  το έσκασε από το σπίτι του για να ακολουθήσει ένα τσίρκο. Ένα στοιχείο που  εξηγεί την αγάπη του για τους κλόουν που εμφανίζονται σε όλα τα έργα του. Όταν ήταν 17 ετών  εγκατέλειψε την επαρχιακή πόλη όπου μεγάλωσε, για να πάει στη Ρώμη Εκεί έζησε αρχικά σαν σκιτσογράφος και στη συνέχεια έγραφε σκετς για  καλλιτέχνες του music hall. Στα 23 χρόνια, παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζουλιέτα Μασίνα , πλάι στην οποία έζησε μέχρι το τέλος του.

Το έργο  που έχει ταυτιστεί με το όνομά του είναι η ασπρόμαυρη κινηματογραφική ταινία του 1960, Γλυκιά Ζωή (La dolce vita) -σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι και με πρωταγωνιστές τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, την Ανούκ Αϊμέ, την Υβόν Φουρνό, την Ανίτα Έκμπεργκ και τον Αλαίν Κούνυ- είναι μια σταθμός στην καριέρα των πρωταγωνιστών του. Η ζωή τους μετά από αυτήν δεν ήταν ποτέ πια η ίδια. Ειδικά του Μαστρογιάννι, που  του άρεσε να ζει γλυκειά ζωή και να ξοδεύει σε ρούχα, αυτοκίνητα, σπίτια χωρίς να υπολογίζει τα χρήματα.

Ποιος δεν θυμάται την σκηνή όπου πανέμορφη και πληθωρική Ανίτα Έκμπεργκ βουτά στη Φοντάνα ντι Τρέβι … Πρόκειται, άλλωστε, για μία από τις κλασσικότερες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου.

 

Η υπόθεση του έργου…

Ένα τεράστιο μαρμάρινο άγαλμα του Χριστού που το μεταφέρει ένα ελικόπτερο πάνω από τα ερείπια ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου για να το πάει στον Πάπα στο Βατικανό… Αυτή είναι η πρώτη σκηνή της ταινίας.

 Και η ιστορία αρχίζει… Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο – που υποδύεται ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι- και ο φωτορεπόρτερ του, ο Παπαράτσο ακολουθούν σε ένα δεύτερο ελικόπτερο. Το άγαλμα του Χριστού είναι σαν να ευλογεί όλη την Ρώμη καθώς πετά από πάνω. Ο βέβηλος τρόπος ζωής και η νεομοντερνιστική αρχιτεκτονική της «νέας» Ρώμης, που χαρακτηρίζεται από το οικονομικό θαύμα στα τέλη της δεκαετίας του 1950, το αντικαθιστούν. Αυτή η παράδοση του αγάλματος είναι η πρώτη από πολλές επαναλαμβανόμενες σκηνές. Στην Ισπανία το έργο μέχρι το 1975 γιατί η καθολική εκκλησία θεώρησε αυτή την σκηνή ως παρωδία της Δευτέρας Παρουσίας.

Ο πρωταγωνιστής, Μαρτσέλο, είναι δημοσιογράφος στη Ρώμη της δεκαετίας του 1950 και η ταινία καλύπτει επτά ημέρες της ζωής του. Εκείνος καλύπτει τις κοινωνικές ειδήσεις στα ρεπορτάζ του. Ασχολείται σταρ του κινηματογράφου, θαύματα και σκάνδαλα της αριστοκρατίας. Μπορεί να έχει μεγάλη επαγγελματική και κοινωνική του επιτυχία, ο Μαρτσέλο όμως ζητάει ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή. Θεωρεί δε, ότι το μυστικό της βρίσκεται στον πλούτο, ο οποίος πιστεύει ότι απελευθερώνει τον άνθρωπο από την συμβατότητά της. Η κοσμοθεωρία του ανατρέπεται όταν χάνει τον καλύτερό του φίλο και συνειδητοποιεί πως όλη η ουσία βρίσκεται αλλού…

Ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι με τον σκηνοθέτη της ταινίας Φεντερίκο Φελίνι, σε μια σκηνή από τα γυρίσματα