09 Φεβρουαρίου 2020

Judy | Η εκπληκτική ερμηνεία της Ρενέ Ζελβέγκερ στον ρόλο της ζωής της, σε ένα τρυφερό αριστούργημα για την θρυλική Τζούντυ Γκάρλαντ

Judy | Τζούντι Γκάρλαντ | Ρενέ Ζελβέγκερ | Όσκαρ Α` γυναικείου ρόλου | ταινία
Η ταινία για τη ζωή της καλύτερης performer που υπήρξε ποτέ στην Αμερική, που ερμηνεύει η γυναίκα με τις χαμαιλεοντικές ικανότητες και είναι έτοιμη να κερδίσει το επόμενο Όσκαρ Α` γυναικείου ρόλου.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Η ταινία για τη ζωή της καλύτερης performer που υπήρξε ποτέ στην Αμερική, που ερμηνεύει η γυναίκα με τις χαμαιλεοντικές ικανότητες και είναι έτοιμη να κερδίσει το επόμενο Όσκαρ Α` γυναικείου ρόλου.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Με μαγεύουν οι ηθοποιοί που δέχονται το ρίσκο και την πρόκληση να υποδυθούν πρόσωπα - θρύλους που έχουν γράψει ιστορία. Κάθε φορά, δε,  που παρακολουθώ μια βιογραφική ταινία, βασισμένη σε αληθινά πρόσωπα και γεγονότα, αναρωτιέμαι πόσο αλλάζει η ζωή του εκάστοτε ηθοποιού την περίοδο που μελετά εκείνον/η που θα πρέπει να "αντιγράψει". Η εξωτερική εμφάνιση, οι κινήσεις, το στήσιμο του σώματος, η ομιλία, το βλέμμα, η αύρα, όλο αυτό που εκπέμπει αυτός ο άνθρωπος με κάποιον μαγικό τρόπο πρέπει να ερμηνευτεί από κάποιον άλλον. Όλα αυτά για να έχουν το πολυπόθητο αποτέλεσμα, έχουν τρεις απαραίτητες προϋποθέσεις: ταλέντο, θέληση να γνωρίσει ο ηθοποιός όσα περισσότερα μπορεί για το πρόσωπο που θα υποδυθεί και σκληρή δουλειά.  

Η Ρενέ Ζελβέγκερ, μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς του Χόλλυγουντ, με ένα Όσκαρ Β` γυναικείου ρόλου (στο δράμα Επιστροφή στο Cold Mountain) ,τρεις Χρυσές Σφαίρες, τρία Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών και ένα Βραβείο BAFTA, θεωρώ ότι διαθέτει όλα τα παραπάνω στοιχεία που μπορούν να της δώσουν το χρυσό αγαλματίδιο για την συγκλονιστική ερμηνεία της ως Τζούντι Γκάρλαντ.  Νομίζω ότι πρόκειται για το ρόλο της ζωής της, αντίστοιχη περίπτωση με τον Joker για τον Χοακίν Φόινιξ. Η Ρενέ Ζελβέγκερ στην κυριολεξία μεταμορφώθηκε σε πιστό αντίγραφο της Γκάρλαντ. Εντυπωσιακό είναι ότι τόσο εμφανισιακά, όσο και στο στυλ και τις κινήσεις, στην πραγματικότητα,  οι δυο γυναίκες απέχουν σε μεγάλο βαθμό. Ωστόσο, οι χαμαιλεοντικές ικανότητες, της ηθοποιού, σε συνδυασμό με το άψογο μακιγιάζ, αλλά και την απώλεια αρκετών κιλών, θεωρώ ότι την οδηγούν στο κατώφλι της επόμενης νικήτριας του Όσκαρ Α` γυναικείου ρόλου. 

Η Τζούντι Γκάρλαντ υπήρξε μια από τις καλύτερες ηθοποιούς και τραγουδίστριες της μικρής και μεγάλης οθόνης. Διάσημη για την εκπληκτική φωνή της, με σπουδαία καριέρα σε μουσικούς και δραματικούς ρόλους. Αγγλικής, σκωτσέζικης και ιρλανδικής καταγωγής, γεννήθηκε ως Φράνσις Έθελ Γκαμ στο Γκραντ Ράπιντς, στη Μινεσότα. Οι γονείς της ασχολούνταν με το βοντβίλ, οι οποίοι το ασκούσαν στο Γκραντ Ράπιντς με στόχο να συντηρήσουν ένα θέατρο κινηματογράφου, στο οποίο εμφανίζονταν Βοντβιλιστικές σκηνές. 

Έχει κερδίσει ένα βραβείο Όσκαρ Τζουβενίλ , μια Χρυσή Σφαίρα καθώς και ένα βραβείο Γκράμι και ένα ειδικό βραβείο Τόνι. Προτάθηκε για Βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ηθοποιού για τον ρόλο της στο ριμέικ "Ένα Αστέρι Γεννιέται" και για Όσκαρ Καλύτερου Υποστηρικτικού Ηθοποιού για την ερμηνεία της στην ταινία του 1961, "Τα απόρρητα της Νυρεμβέργης". Παραμένει η πιο νέα νικήτρια (στο τριακοστό ένατο έτος της ηλικίας της τότε) του Βραβείου Σέσιλ Ντε Μιλ για Ισόβιο Επίτευγμα στη βιομηχανία του κινηματογράφου.

H Λάιζα Μινέλι - κόρη της Γκάρλαντ- αρχικά ήθελε να εμπλακεί στο σενάριο της ταινίας, ωστόσο στη συνέχεια γνωστοποίησε ότι δεν εγκρίνει την ταινία και όσα εκείνη παρουσιάζει. Τελικά, το σενάριο του "Judy", υπεγράφη από τον Τομ Έτζ,  σε σκηνοθεσία του διακεκριμένου  Ρούπερτ Γκουλντ,    διαδραματίζεται τον χειμώνα του 1968, όταν η σπουδαιότερη ίσως entertainer που γνώρισε ο κόσμος, μετά από μια απογοητευτική περίοδο της καριέρας της,  φτάνει στο Λονδίνο  για μια σειρά συναυλιών, που της δίνουν την ελπίδα να κερδίσει χρήματα, να αποκτήσει μόνιμη στέγη και να διεκδικήσει την επιμέλεια των δυο ανήλικων παιδιών της που λατρεύει.

Η  Γκάρλαντ, μπορεί να είχε τεράστια επαγγελματική επιτυχία, ωστόσο η προσωπική της ζωή δεν ήταν καθόλου ρόδινη. Παντρεύτηκε πέντε φορές, με τους τέσσερις γάμους να καταλήγουν σε διαζύγιο- κι απέκτησε τρία παιδιά, χάνοντας την επιμέλειά τους. 

 Ο σκηνοθέτης επικεντρώνεται στους προσωπικούς δαίμονες της ηθοποιού που τη βασανίζουν καθημερινά, αλλά και τις μάχες της με τους πιεστικούς μάνατζερ της, το κοινό, τους συνεχόμενους αποτυχημένους γάμους. 

Με 

εύστοχα flashbacks από το ξεκίνημα της Τζούντι, την εποχή του "Μάγου του Οζ" συνειδητοποιεί κανείς ότι εκείνο το χαρισματικό πλάσμα, το στουντιακό σύστημα το χρησιμοποίησε λες και ήταν μια άψυχη κούκλα και καθόρισε την καταστροφική πορεία του. 

"Έχεις έρθει για να δίνεις χαρά στους ανθρώπους..." έλεγε στην έφηβη κοπέλα ο ιδιοκτήτης της MGM, δίχως να μπαίνει στην διαδικασία να σκεφτεί ότι κι εκείνο το κορίτσι άξιζε να πάρει χαρά.  Με χειριστικό τρόπο τής τονίζει ότι δεν έχει σπουδαία εμφάνιση όπως άλλες σταρ της εποχής, αλλά τη φωνή της καμία δεν μπορεί να την συναγωνιστεί. Κι αυτή ήταν η αλήθεια. Δεν είχε πει τυχαία ο Τζιν Κέλλυ ότι ήταν  η καλύτερη performer που υπήρξε ποτέ στην Αμερική.

Ένα χαπάκι το πρωί για να ξυπνάει, ένα το βράδυ για να κοιμάται. Διατροφή με χίλιες δυο απαγορεύσεις και στερήσεις ώστε να διατηρείται  άψογη  σιλουέτα της. "Ο πληθυσμός κοτόπουλων του Χόλλυγουντ δεν συνήλθε ποτέ..." σχολιάζει με σαρκαστικό τρόπο χρόνια μετά, σε τηλεοπτικό σόου, αφήνοντας αιχμές για την καταπίεση που είχε υποστεί από παιδί. 

Με τον Μάγο του Οζ το 1939, έρχεται η παγκόσμια αναγνώριση μαζί με ένα ειδικό Όσκαρ και μία δισκογραφική επιτυχία. Στο ρόλο της μικρής Ντόροθι και με το τραγούδι της "Πάνω Από Το Ουράνιο Τόξο" (Over the Rainbow) κερδίζει τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η Τζούντι - έτσι όπως παρουσιάζεται από την εν λόγω ταινία- είχε δύο αδυναμίες. Τα παιδιά της και την σκηνή. Αυτά τα δύο όμως, δύσκολα μπορούσαν να συνυπάρξουν. Ο γιος και η κόρη της αναζητούσαν σταθερότητα και μια μόνιμη στέγη. Η μητέρα τους, παγιδευμένη από λάθος επιλογές των συζύγων της που την οδηγούσαν σε οικονομική καταστροφή, ήταν αδύνατο να τους τα παρέχει. Η ζωή της μακριά τους ήταν μαρτυρική. Μόνο ένας λόγος την κρατούσε "ζωντανή". Να καταφέρει να τα κερδίσει και πάλι. 

Η μοναδική φορά που δείχνει να ζει σαν φυσιολογικός άνθρωπος, είναι με δύο γκέι θαυμαστές της, οι οποίοι της κάνουν το τραπέζι στο σπίτι τους, προσφέροντάς της μια άθλια στραπατσάδα. Και όμως εκείνη περνάει καταπληκτικά, ενώ καταφέρνει να κοιμηθεί ήρεμα χωρίς χάπι, γιατί πέρασε όμορφα  δυο αληθινούς, καθαρούς χαρακτήρες που την αντιμετώπισαν με ειλικρίνεια. Στο άκουσμα ότι ο ένας από τους δύο μπήκε έξι μήνες φυλακή για ακόλαστες πράξεις, συλλογίζεται: "Κυνηγούν ανθρώπους σε αυτόν τον κόσμο..." 

Την Τζούντι δεν έπαψαν να την " κυνηγούν"... Οι αναμνήσεις από μια παιδική ηλικία που δεν έζησε ποτέ, η έλλειψη να αισθανθεί ανέμελη, το εσωτερικό της drive που την οδηγούσε στην σκηνή - θυσιάζοντας έτσι την προσωπική της ζωή-, οι τύψεις της για τα παιδιά της, οι άνδρες που γοητεύονταν από τη δόξα της και μόνο, η ανάγκη της να απελευθερωθεί από τις εξαρτήσεις... Κι όλα αυτά στριφογυρίζουν στο μυαλό της την περίοδο της απόλυτης δύσης της καριέρας της, αλλά και της ζωής της. [img class="img-responsive" 


Μέσα από την ταινία, βλέπουμε την αληθινή Τζούντι, πίσω από το προσωπείο της θρυλικής Γκάρλαντ. 

Βυθισμένη στις καταχρήσεις και στις αναμνήσεις της, με μοναδικό αποκούμπι της, τον πέμπτο σύζυγό της, Μίκυ Ντινς - που κι εκείνος αποδεικνύεται ακατάλληλος- νοσταλγεί την παλιά δόξα της, ενώ ελπίζει ότι  μια σειρά από sold out εμφανίσεις στο Λονδίνο θα την βγάλουν από το αδιέξοδο. Το αλκοόλ και οι ουσίες δεν την αφήνουν  ήρεμη. Χάνει ευκαιρίες, μαζί και τον τελευταίο σύζυγό της ο οποίος της αποδίδει όλη την ευθύνη για την κατάστασή της. 

"Κάθεσαι στην άκρη και βλέπεις το σόου και νομίζεις ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να πάνε έτσι κι έτσι... Τί έχεις κάνει εσύ που θα μπορούσε κάποιος να ακούσει;" λέει με οργή σε εκείνον. "Θες να με σερβίρεις σε αυτούς (κοινό) λες και είμαι το δείπνο τους. Δεν νοιάζεσαι για εμένα." λέει στην μάνατζερ της. 

"Όλοι φαντάζονται πράγματα για εμένα. Θέλω ό,τι όλοι θέλουν." λέει με απίστευτη ειλικρίνεια και αφοπλιστικό παράπονο σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Μόνο που χρόνια πριν, επέλεξε να γίνει κάτι ξεχωριστό και θαυμαστό.  Η Τζούντι Γκάρλαντ και όχι το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Κι αυτή η απόφαση είχε και το τίμημά της. 

"Σας αγαπώ όλους. Δεν θα με ξεχάσετε, ε; Υποσχεθείτε μου ότι δεν..." είναι τα λόγια της στην τελευταία, σπαρακτική σκηνή όπου ερμηνεύει το "Οver the rainbow" και γίνεται ένα με το κοινό της. 

"Κάπου πάνω από το ουράνιο τόξο, πολύ ψηλά

υπάρχει η χώρα που άκουσα κάποτε σε νανούρισμα

Κάπου πέρα από κείνη την ίριδα, γαλανοί ειν` ουρανοί

και τα όνειρα που τολμάς να δεις γίνονται πράγματι αληθινά.

Κάποια μέρα θα ευχηθώ σ` ένα άστρο και θα ξυπνήσω που τα σύννεφα είναι πίσω μακριά

όπου τα βάσανα λιώνουν σαν λεμονοσταγόνες ψηλά πάνω από τις καμινάδες

εκεί θα με βρεις

Κάπου πάνω από το ουράνιο τόξο, γαλαζοπούλια πετούν

πουλιά που πετούν πάνω απ΄την ίριδα

γιατί, μα γιατί εγώ δεν μπορώ;

αν χαρωπά τα μικρά γαλαζοπούλια πετούν πέρα απ` την ίριδα

γιατί, μα γιατί εγώ δεν μπορώ;"

Η Τζούντι Γκάρλαντ έφυγε από τη ζωή στα 47 της χρόνια,  λίγους μήνες μετά από εκείνη την ξεχωριστή εμφάνισή της, στις 22 Ιουνίου του 1969. 

Βρέθηκε νεκρή από τον τελευταίο σύζυγό της, στο μπάνιο του ενοικιαζόμενου σπιτιού τους στην Τσέλσι, στο Λονδίνο. Ο δικαστής ερευνών επισήμανε στον τύπο ότι η αιτία θανάτου ήταν υπερβολική δόση ναρκωτικών.

H Tζούντι Γκάρλαντ μπορεί να μην κατάφερε να φτάσει εκεί πάνω από το ουράνιο τόξο και να διώξει τα σύννεφα που έκρυβαν την ελπίδα της για ζωή.  "Μια καρδιά δεν κρίνεται από πόσο αγαπάς, αλλά από πόσο σε αγαπούν οι άλλοι." έλεγε ο Μάγος του Οζ. Η Τζούντι  πέτυχε να την κρατήσουμε στην καρδιά μας, να μελαγχολούμε κάθε φορά που ακούμε την ανεπανάληπτη φωνή της και το παιδικό, όλο παράπονο βλέμμα της...

Σχετική εικόνα