22 Οκτωβρίου 2019

Βασίλης Αγγελόπουλος | Κατάβαση : Ένα ταξίδι στον Κάτω Κόσμο και στα κατώτατα όρια

Η Κατάβαση είναι η πρώτη μου ατομική έκθεση του Βασίλη Αγγελόπουλου και όπως λέει ο ίδιος «  η ολοκλήρωση της προσπάθειας προς την αναζήτηση της θέωσης, της ένωσης με το όλον, το υλικό και το άυλο, το ορατό και το αόρατο».- Από την Κατερίνα Χαμαλέλη
Η Κατάβαση είναι η πρώτη μου ατομική έκθεση του Βασίλη Αγγελόπουλου και όπως λέει ο ίδιος « η ολοκλήρωση της προσπάθειας προς την αναζήτηση της θέωσης, της ένωσης με το όλον, το υλικό και το άυλο, το ορατό και το αόρατο».- Από την Κατερίνα Χαμαλέλη

«Ο Βασίλης Αγγελόπουλος κατασκευάζει έργα που φέρουν εμβλήματα εραλδικά

ανάγλυφα και υλικά, υποδεικνύοντας ένα νόημα με ηθική-μυθολογική αλληγορία

και έκφανση στον χρόνο. Σφραγίζει τις εργασίες του με χρόνο και την εμπειρία της

μακράς διαμονής στο σκοτάδι. Η μακροβιότητα διακηρύσσεται από τα έργα του με

ανέστιο φως. Τα υλικά απλώνονται φθαρμένα, η κολλώδης και παλαιά νωπή τους

υλικότητα ακολουθεί αυτή της πυρολυμένης, με τη φιλοσοφική ξεγνοιασιά των

ποιητών. Η σιωπή και οι σιωπές είναι το επικαλεσθέν κενό μπροστά και γύρω από

τα έργα του, ζητώντας από τον θεατή να απέχει από τη δίχως έμπνευση ζωή. Καλεί σε

μετάκληση. Ο θεατής σχετίζεται μεταξύ χρόνου και νοήματος, μεταξύ θνητότητας

και φιλοσοφικής επιβίωσης, μεταξύ του ανέστιου και του απτού. Τα έργα του είναι

ένα συμπίλημα σημασιολογικών συμβόλων. Συνιστούν εύρυθμα υλικά, ριγμένα στον

χώρο για μια αυτόνομη ζωή, περί ζωής μετά τον θάνατο ή και πριν το θάνατο. Η

άλως του έργου του, δύσληπτη και κοινοποιημένη, είναι ένα μνημείο της Ποίησης

πριν τον προσωπικό θάνατο.»

Με τα λόγια αυτά του Χάρη Κοντοσφύρη, εικαστικού και Αναπληρωτή καθηγητή

της Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας, μπορούμε να προσεγγίσουμε την πρώτη

ατομική έκθεση του Βασίλη Αγγελόπουλου. Τον Βασίλη Αγγελόπουλο τον θυμάμαι

από πολύ παλιά, όταν δημιουργούσε μια πολύ ιδιαίτερη και -καθόλου mainstream-

ηλεκτρονική μουσική και πάντα είχε πολύ ενδιαφέρον σαν καλλιτέχνης.

Τρία χρόνια πριν, μας παραχώρησε την πρώτη του συνέντευξη, με αφορμή τη

«Νέκυια», που αποτελούσε την πτυχιακή του εργασία, ένα έργο δημιουργίας με πολύ

ασυνήθιστα υλικά, κάτι που βλέπουμε και στην τωρινή του έκθεση «Κατάβαση».


Από τις δηλώσεις του καλλιτέχνη προς εμένα και το Klik:

-«Η Κατάβαση είναι η πρώτη μου ατομική έκθεση. Περιέχει έργα από το 2014 μέχρι

και το 2019, τα οποία μαζί κλείνουν τον κύκλο της βιωματικής έρευνας που

παρουσίασα για πρώτη φορά στη Νέκυια το 2015. Σε αντίθεση με τη Νέκυια η

Κατάβαση έχει πολλές ερμηνείες και επίπεδα ανάγνωσης. Είναι η Κατάβαση στο

εγώ, η κατάβαση στο ενδότερο, στον Κάτω Κόσμο ίσως, στα κατώτατα όρια η στο

τέρμα του «βαρελιού».

Είναι η ολοκλήρωση της προσπάθειας προς την αναζήτηση της θέωσης, της ένωσης

με το όλον, το υλικό και το άυλο, το ορατό και το αόρατο. Η επιστροφή στην βασική

και πρωταρχική ύλη και η επιστροφή στο ίδιο το υλικό.»



-Από πού αντλείς την έμπνευση σου; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεματολογία; Με τι

υλικά σου αρέσει να «δουλεύεις»;

-«Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα από το οποίο εμπνέομαι, ιντριγκάρομαι

όμως από τις αφηρημένες και ασαφείς έννοιες, τις λέξεις χωρίς εύκολες ή προφανείς

σημασίες και τις άγνωστες κατευθύνσεις.

Στα έργα θα συναντήσεις συχνά παρακμάζουσες και πτωτικές αισθητικές. Κυρίαρχο

στοιχείο είναι οι ποιότητες της πάστας της παραφίνης με τη στάχτη και το χώμα, τις

τρίχες, το αίμα, το μέλι και τον ασβέστη, καθώς και το αποτέλεσμα της ένωσης

τους. Το χτίσιμο των έργων και των υλικών, μου είναι κάτι ιδιαίτερα ελκυστικό και

με ιντριγκάρει σχεδόν ψυχαναγκαστικά, φετιχιστικά.»



Ο Βασίλης Αγγελόπουλος είναι ένας καλλιτέχνης που κατά την άποψη μου,

δημιουργεί κάτι που έλειπε από τον ελληνικό χώρο, την avant garde μορφή στην

τέχνη. Τα έργα του έχουν ένα φιλοσοφικό υπόβαθρο, έχουν σημασία. Έχουν σκέψη.

Ακόμη, και τα πιο μακάβρια υλικά τα χρησιμοποιεί για ένα λόγο, όχι για να

προκαλέσει σοκ και αυτό εμένα προσωπικά με κέρδισε.