14 Ιουνίου 2022

Οι 10 διασημότεροι πίνακες όλων των εποχών!

Κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται από συλλέκτες έργων τέχνης που επιθυμούν να αποκτήσουν τους πιο περιζήτητους πίνακες στον κόσμο. Ωστόσο, οι πιο ακριβοί πίνακες δεν είναι απαραίτητα οι πιο διάσημοι πίνακες. Τα πιο γνωστά έργα από αυτά βρίσκονται γενικά στα χέρια μουσείων, τα οποία πολύ σπάνια θα πωληθούν, και ως εκ τούτου είναι κυριολεκτικά ανεκτίμητα. Ποιοι είναι άραγε οι 10 πιο διάσημοι πίνακες όλων των εποχών;
Κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται από συλλέκτες έργων τέχνης που επιθυμούν να αποκτήσουν τους πιο περιζήτητους πίνακες στον κόσμο. Ωστόσο, οι πιο ακριβοί πίνακες δεν είναι απαραίτητα οι πιο διάσημοι πίνακες. Τα πιο γνωστά έργα από αυτά βρίσκονται γενικά στα χέρια μουσείων, τα οποία πολύ σπάνια θα πωληθούν, και ως εκ τούτου είναι κυριολεκτικά ανεκτίμητα. Ποιοι είναι άραγε οι 10 πιο διάσημοι πίνακες όλων των εποχών;

1. Μona Lisa - Leonardo da Vinci

Mona_Lisa,_by_Leonardo_da_Vinci,_from_C2RMF_retouched - top 10 beroemdste schilderijen

Η Mona Lisa είναι ένας πίνακας του Leonardo da Vinci που ζωγραφίστηκε μεταξύ 1503 και 1507. Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε είναι λάδι σε πάνελ (ξύλο λεύκας). Είναι το πορτρέτο μιας κυρίας, πιθανώς της Lisa Gherardini, της τρίτης συζύγου του Francesco del Giocondo. Το πορτρέτο εκτίθεται μόνιμα στο μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι και είναι ένα από τα λίγα έργα που είναι βέβαιο ότι είναι του ίδιου του Leonardo. Είναι ίσως το πιο διάσημο έργο τέχνης στον κόσμο, ο πίνακας δέχεται περίπου 20.000 επισκέπτες την ημέρα.

Το χαμόγελο της Μοna Lisa  είναι λίγο πολύ το σήμα κατατεθέν του πίνακα. Πρόκειται για μια γυναίκα με καστανά μαλλιά και μάτια, μεγάλο μέτωπο και στρογγυλό σαγόνι. Φορά ένα κομψό πλισέ πέπλο, τα χέρια της ακουμπούν στο μπράτσο της καρέκλας. Βρίσκεται στο μπαλκόνι και κάτω η θέα είναι υπέροχη, γεμάτη δρόμους, ποταμούς, λόφους, κοιλάδες. Εδώ, όμως, υπάρχει ένας γρίφος που βρίσκεται στην έκφραση της συγκεκριμένης γυναίκας. Δεν έχει τυχαία χαρακτηριστεί ως αινιγματική. Είναι κάτι το ανεξιχνίαστο. Οι Ιταλοί έχουν μια λέξη που ερμηνεύει το χαμόγελό της: sfumato. Αυτό σημαίνει πως είναι μια θολή, ασαφής και όπου φτάνει η φαντασία, εικόνα. Όποιος την κοιτάζει δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τα συναισθήματά της.  Σαν να υπάρχει μία καλυμμένη ασάφεια. Θα μπορούσε να παρομοιαστεί ως η καλύτερη απεικόνιση του Θείου. Δεν ξέρεις αν χαμογελάει ή αν είναι θλιμμένη. Αναρωτιέσαι αν είναι θετική απέναντί σου ή σε κοροϊδεύει. Αν κάθεται στο μπαλκόνι της και είναι καταδεκτική ή απόμακρη.Είναι ένα μυστήριο. Ακριβώς όπως ο Θεός. Περιγράφει αυτό που ο άνθρωπος αισθάνεται απέναντι στο Θεό. 

Θα μπορούσε κανείς εξίσου εύκολα να ονομάσει τον πίνακα “Η κυρία με το χαμόγελο”, και αυτό αντικατοπτρίζεται στο ιταλικό όνομα, γιατί “La Gioconda” στην πραγματικότητα σημαίνει  “η ευτυχισμένη”. Ο καλλιτέχνης μετατρέπει αυτήν την ιδέα του να είσαι χαρούμενος στο κεντρικό θέμα της ζωγραφικής του, παρόλο που δεν είναι μια πληθωρική ευθυμία, η κυρία φαίνεται απλά ικανοποιημένη.

2. Η έναστρη νύχτα - Vincent Van Gogh

1280px-VanGogh-starry_night - top 10 beroemdste schilderijen

Η έναστρη νύχτα είναι ένας πίνακας του Ολλανδού μετα-ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Vincent Van Gogh. Ανήκει στη μόνιμη συλλογή του Moυσείου Μοντέρνας Τέχνης  στη Νέα Υόρκη  και θεωρείται ως το αριστούργημα αυτού του ζωγράφου. Από το 1888 Van Gogh ζωγράφιζε πολλά έργα που μοιάζουν με την Έναστρη Νύχτα. Ονόμασε έτσι αυτή τη μελέτη του για τον έναστρο ουρανό. Ο καλλιτέχνης δημιούργησε την Έναστρη Νύχτα όταν ήταν στο νοσοκομείο Saint-Paul-de-Mausole στο Saint-Rémy-de-Provence τον Ιούνιο του 1889. Έκανε επίσης μια σειρά από σχέδια με στυλό με το ίδιο θέμα. Στα μέσα Σεπτεμβρίου έστειλε τους πίνακες της έναστρης νύχτας στον αδελφό του στο Παρίσι.

Μπορεί  η Έναστρη Νύχτα να ζωγραφίστηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας στο ισόγειο στούντιο του Van Gogh, ωστόσο δεν θα ήταν ίσως σωστό  να ειπωθεί ότι η εικόνα ήταν ζωγραφισμένη από μνήμης.Εχει προσδιορισθεί ότι η θέα είναι αυτή από το παράθυρο του υπνοδωματίου του, με κατεύθυνση προς τα ανατολικά. Πρόκειται για μια θέα για την οποία ο ζωγράφος δημιούργησε όχι λιγότερες από είκοσι μία παραλλαγές, όπου συμπεριλαμβάνεται και αυτή της Έναστρης νύχτας.

Ο πίνακας συνδέεται συχνά με τα λόγια του καλλιτέχνη: "Γιατί, αναρωτιέμαι, δεν θα ήταν τόσο εύκολα προσβάσιμες οι λαμπερές κουκκίδες στον ουρανό όσο οι μαύρες κουκκίδες στον χάρτη της Γαλλίας; Ακριβώς όπως ήμασταν στο τρένο στο Ταρασκόν ή στη Ρουέν, χρησιμοποιούμε τον θάνατο για να ταξιδέψουμε στα αστέρια.» Ο Van Gogh ζωγράφισε το έργο σε μια εποχή που ένιωθε μια έντονη επιθυμία για τη θρησκεία. Μετά από αυτό θα κατέληγε σε κατάθλιψη.

 

 

3. Ο Μυστικός Δείπνος - Leonardo da Vinci

Leonardo_da_Vinci_(1452-1519)_-_The_Last_Supper_(1495-1498) - top 10 beroemdste schilderijen

Ο Μυστικός Δείπνος είναι μια τοιχογραφία που φιλοτεχνήθηκε από τον Leonardo da Vinci. Πρόκειται για ένα  μυστηριακό πίνακα που αναπαριστά τη στιγμή  ο Ιησούς Χριστός ανακοινώνει στους μαθητές του ότι ένας από αυτούς θα τον προδώσει. Το έργο τέχνης εκτίθεται στην εκκλησία της Αγ. Μαρίας, που βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας, στην τραπεζαρία του μοναστηριού Santa Maria delle Grazie.

Η δημιουργία του έγινε ως παραγγελία από τον δούκα Ludovico Sforza, που επιθυμούσε αρχικά το κτήριο να αποτελέσει το μαυσωλείο της οικογένειάς του.

Ο Μυστικός Δείπνος είναι η οπτική ερμηνεία του Leonardo Da Vinci για ένα γεγονός που καταγράφεται και στα τέσσερα τα Ευαγγέλια. Απεικονίζει τα επόμενα δευτερόλεπτα σε αυτήν την ιστορία, αφότου ο Χριστός αποκάλυψε ότι ένας μαθητής θα τον πρόδιδε πριν την ανατολή του ηλίου. Και οι δώδεκα μαθητές  έχουν αντιδράσει σε αυτό το νέο με διαφορετικούς βαθμούς φρίκης, θυμού και σοκ.

 Ο πίνακας είναι παγκοσμίως γνωστός και η διάταξη είναι εικονογραφικό πρότυπο. Επειδή δεν μπορεί να μετακινηθεί, δεν ήταν ποτέ ιδιόκτητο. Σύμφωνα με άλλες εικόνες του τελευταίου δείπνου εκείνη την εποχή, ο Leonardo έχει αναλάβει τη σύμβαση για να απεικονίσει όλα τα άτομα σε μια πλευρά του τραπεζιού κατά τη διάρκεια του δείπνου, έτσι ώστε κανένας από τους παρευρισκόμενους να μην κοιτάζεται από πίσω. Αλλά παρεκκλίνει αξιοσημείωτα από αυτή τη σύμβαση τοποθετώντας επίσης τον Ιούδα εκεί ανάμεσα στους άλλους μαθητές, ενώ συνήθως ο Ιούδας τοποθετούνταν απέναντι από τους άλλους αποστόλους στην άλλη πλευρά του τραπεζιού. Ένα άλλο έθιμο ήταν να παρέχουν σε όλους τους μαθητές, με εξαίρεση τον Ιούδα, ένα φωτοστέφανο.

Ωστόσο, ο Leonardo επέλεξε ένα πιο ρεαλιστικό και δραματικό εφέ, μην παρέχοντας σε κανέναν φωτοστέφανο, αλλά δείχνοντας τον Ιούδα να γέρνει πίσω στη σκιά. Δημιουργεί επίσης μια ρεαλιστική και ψυχολογική εικόνα στην οποία προσπαθεί να εξηγήσει γιατί ο Ιούδας και ο Ιησούς παίρνουν το ψωμί ταυτόχρονα, μόλις ο Ιησούς έκανε την πρόβλεψη της προδοσίας. Ο Ιησούς φαίνεται σαν να λέει κάτι στον Θωμά και τον Ιάκωβο στα αριστερά του, οι οποίοι είναι σοκαρισμένοι επειδή ο Ιησούς τους δείχνει ένα κομμάτι ψωμί. Ο Ιούδας απλώνει το χέρι του σε ένα άλλο κομμάτι ψωμί στο οποίο ο Ιησούς απλώνει το δεξί του χέρι. Όλες οι προοπτικές γραμμές και επίσης το φως στρέφουν την προσοχή στον Ιησού.

 

4. Η δημιουργία του Αδάμ - Michelangelo 

De schepping van Adam - bron: www.humanistischecanon.nl - top 10 beroemdste schilderijen

Η δημιουργία του Αδάμ είναι μέρος της τοιχογραφίας στο θησαυροφυλάκιο της Capella Sistina στην πόλη του Βατικανού που ζωγράφισε ο Michelangelo γύρω στο 1511. Το έργο είναι η απεικόνιση της βιβλικής ιστορίας από το βιβλίο της Γένεσης στην οποία ο Θεός Πατέρας δίνει ζωή στον Αδάμ. Από τις τοιχογραφίες μέχρι τη Γένεση στην Καπέλα Sistina , είναι χρονολογικά η τέταρτη εικόνα της ιστορίας. Ο Michelangelo τελείωσε αυτή τη νωπογραφία ως μια από τις τελευταίες της σειράς.

Στην αριστερή πλευρά της συγκεκριμένης τοιχογραφίας, βλέπουμε τον Αδάμ να κλίνει ανάσκελα με το ένα χέρι στο έδαφος και το άλλο χέρι τεντωμένο. Στη δεξιά πλευρά της τοιχογραφίας, ο Θεός περιβάλλεται από πολλές φιγούρες και αιωρείται πάνω από το έδαφος με φόντο έναν κόκκινο μανδύα. Αξίζει να σημειωθεί ότι σπάνια απεικονίζεται ο Θεός. Συνήθως απεικονίζεται με τη μορφή ματιού. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της τέχνης που τοποθετήθηκε οριζόντια σε μια εικόνα. Απλώνει το χέρι του προς το τεντωμένο χέρι του Αδάμ και τα δάχτυλά τους σχεδόν αγγίζονται. Υποκλίνεται κανείς στις ισχυρές εικόνες οι οποίες φανερώνουν την σπίθα της ζωής που μεταδίδεται από δάχτυλο σε δάχτυλο.

Ο Michelangelo ζωγράφισε αυτή τη σκηνή με ζωντανά χρώματα και απίστευτες λεπτομέρειες. Το υπόβαθρο του καλλιτέχνη στη γλυπτική είναι εμφανές με τον τρόπο που οι φιγούρες του  παρουσιάζονται με εξιδανικευμένες μυϊκές μορφές του ανθρώπινου σώματος.

To απίστευτο αυτό έργο που μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. 

Προφανώς έχει ένα πνευματικό μήνυμα κι αντιπροσωπεύει τη στιγμή που ο Θεός δίνει ζωή στον Αδάμ στο Βιβλίο της Γένεσης. Ωστόσο, το 1990, στην πόλη Άντερσον της Ιντιάνα των ΗΠΑ, ο ιατρός Frank Meshberger, σημείωσε στο περιοδικό Journal of the American Medical Association ότι οι φιγούρες και τα σχήματα που φαίνονται πίσω από τη φιγούρα του Θεού μοιάζουν να απεικονίζουν μια ανατομικά ακριβή εικόνα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Σύμφωνα με μια τρίτη προσέγγιση πρόκειται για τη διαδικασία της γέννησης. Το κόκκινο ύφασμα που περιβάλλει τον Κύριο συμβολίζει την ανθρώπινη μήτρα, ενώ το πράσινο ύφασμα παρακάτω είναι ένας πρόσφατα ​​κομμένος ομφάλιος λώρος.

5. Η Guernica - Pablo Picasso

Guernica van Picasso

Ο πίνακας του Pablo Picasso  είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και αμφιλεγόμενα έργα του. Ένας από τους πιο συγκινητικούς και ισχυρούς αντιπολεμικούς πίνακες στην ιστορία.

Το έργο του Picasso απεικονίζει τον γερμανικό αεροπορικό βομβαρδισμό της πόλης Guernica στην περιοχή των Βάσκων κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

Ο πίνακας έχει το διακριτό στυλ Picasso και η άψογη προσέγγισή του στη φρίκη του πολέμου τον έκανε ουσιαστικό - αναπόσπαστο θα λέγαμε -μέρος του πολιτισμού και της ιστορίας του 20ού αιώνα.

Πριν από 85 χρόνια, ο διάσημος ζωγράφος ανέλαβε μια εντολή που θα άλλαζε για πάντα τόσο την καριέρα του όσο και ολόκληρη την προοπτική της σύγχρονης τέχνης. Η Guernica δημιουργήθηκε από τον κυβιστή ζωγράφο τον Ιούνιο του 1937. Ο τίτλος του αναφέρεται στην ομώνυμη πόλη που βομβαρδίστηκε από τα ναζιστικά αεροπλάνα κατά τη διάρκεια του ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου. Πρόκειται για ένα γεγονός που κατέστρεψε τα τρία τέταρτα της αρχαίας πόλης, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας εκατοντάδες πολίτες.

Ο πατριωτισμός και το αίσθημα δικαιοσύνης του κορυφαίου καλλιτέχνη υπερέβαιναν τη φυσική τοποθεσία. Δεν είχε πάει στην Ισπανία, τη χώρα της γέννησής του, για αρκετά χρόνια όταν οι Ναζί βομβάρδισαν την ισπανική πόλη Guernica. Ζούσε στο Παρίσι εκείνη την εποχή και δεν επέστρεψε ποτέ στη γενέτειρά του. Παρόλα αυτά, η επίθεση, που σκότωσε κυρίως γυναίκες και παιδιά, συγκλόνισε βαθιά τον καλλιτέχνη.

Ο πίνακας δείχνει τις τραγωδίες του πολέμου που προκαλεί στον κόσμο και ιδιαίτερα αθώους πολίτες. Πρόκειται για ένα συμβολικό έργο το οποίο αναμφίβολα έχει αποκτήσει μία μνημειώδη φήμη και μέσω αυτού γίνεται μια διαρκής υπενθύμιση των δεινών του πολέμου. Είναι ένα αντιπολεμικό σύμβολο και μια ενσάρκωση της ειρήνης. Με την ολοκλήρωσή του έργου, η Guernica εμφανίστηκε σε όλο τον κόσμο σε μια σύντομη περιοδεία, έγινε διάσημη και ευρέως αναγνωρισμένη. Αυτή η περιοδεία βοήθησε να φέρει τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο στην προσοχή του κόσμου.

6. Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι  - Johannes Vermeer

Meisje met de parel - Vermeer

Σαγηνευτικό αλλά σιωπηλό, αυτό το εξαιρετικό ανώνυμο πλάσμα είναι γνωστό απλά ως «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» που δημιουργήθηκε γύρω στα 1665 από έναν από τους κυρίους εκφραστές της τέχνης της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής. Τον Johannes Vermeer. Ο μεγαλύτερος από τους Ολλανδούς ζωγράφους που πήρε το θέμα του από την καθημερινή ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για τον πιο διάσημο πίνακα του καλλιτέχνη. 

Το έργο βρίσκεται στην κατοχή των Mauritshuis στη Χάγη. 

Σύμφωνα μάλιστα με του περισσότερους ιστορικούς τέχνης απεικονίζει την δεκαεξάχρονη κόρη του ζωγράφου, Μαρία, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί κι άλλες φορές ως μοντέλο σε άλλους πίνακες του. Ωστόσο, υπάρχουν φήμες πως το κορίτσι του πίνακα δεν είναι άλλη από την δεκαεξάχρονη υπηρέτρια του Jonannes, Griet, με την οποία λέγεται ότι ο ζωγράφος είχε ζήσει έναν θυελλώδη, αλλά μάλλον πλατωνικό έρωτα λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας τους. 

Το κορίτσι που απεικονίζεται φοράει ένα μπλε τουρμπάνι με ένα κίτρινο ύφασμα που πέφτει. Το κάλυμμα κεφαλής έρχεται σε αντίθεση με το καφέ κίτρινο σακάκι με τον λευκό γιακά. Το μαργαριτάρι ξεχωρίζει, μια μεγαλειώδης δημιουργία από λαμπερά φώτα και σκιές και ξεφτισμένες άκρες. Φαίνεται σαν το κορίτσι, με το ανεμπόδιστο βλέμμα της, να αναζητά την άμεση επαφή με τον θεατή, σαν να έχει ξαφνιαστεί από αυτόν. Με το στόμα μισάνοιχτο δίνει την εντύπωση ότι θέλει να πει κάτι. Τα υγρά, εξαιρετικά κόκκινα χείλη της της δίνουν μια αισθησιακή εμφάνιση.

 

7. Η κραυγή - Edvard Munch

Munch - De Schreeuw

Η κραυγή είναι το όνομα τεσσάρων έργων ζωγραφικής και μιας λιθογραφίας του Edvard Munch από το 1893. Η αρχική εκδοχή της κραυγής από το 1893 κρέμεται στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης (Nasjonalgalleriet) στο Όσλο. Θεωρείται ο πιο συγκινητικός πίνακας του καλλιτέχνη. Εκφράζει την πνευματική ταλαιπωρία και τη συναισθηματική παρενόχληση. Είναι μια ψυχική αυτοπροσωπογραφία του Edvard Munch που βασίζεται στη δική του τραυματική εμπειρία.

Ουρανός σε κόκκινο χρώμα του αίματος στο φόντο και μια αγωνιούσα μορφή σε πρώτο πλάνο. Ένα από τα διασημότερα έργα που έχουν δημιουργηθεί με βαθιά νοήματα και συμβολισμό για το ανθρώπινο είδος και τη συντριβή του υπαρξιακού τρόμου. Η φοβία του ανθρώπου απέναντι στην ύπαρξη, την ζωή, τον έρωτα και τον θάνατο. 

Στο υπόβαθρο του πίνακα υπάρχει ένα τοπίο, το Οσλοφγιόρντ, όπως αυτό φαίνεται από το λόφο του Έκεμπεργκ στο Όσλο της Νορβηγίας. "Ο Λυγμός της Φύσης" ήταν ο αρχικός τίτλος που δόθηκε στον πίνακα από τον Munch. Ο Munch περιγράφει την έμπνευσή του για τον αρχικό πίνακα σε μια σελίδα στο ημερολόγιό του. Η επικεφαλίδα "Νίκαια 22.01.1892": "Περπατούσα σ` ένα μονοπάτι με δυο φίλους - ο ήλιος έπεφτε - ξαφνικά ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν αίμα - σταμάτησα, νιώθοντας εξαντλημένος, και στηρίχτηκα στο φράχτη - αίμα και γλώσσες φωτιάς πάνω από το μαύρο-μπλε φιόρδ και την πόλη - οι φίλοι μου προχώρησαν, κι εγώ έμεινα εκεί τρέμοντας από την αγωνία - κι ένιωσα ένα ατέλειωτο ουρλιαχτό να διαπερνά τη φύση." 

8. Η νυχτερινή περίπολος - Rembrandt van Rijn

Rembrandt - De Nachtwacht - Rijksmuseum Amsterdam

Η Νυχτερινή Περίπολος είναι ο πιο γνωστός πίνακας και αριστούργημα του Rembrandt van Rijn και μπορεί να δει κανείς στην Πινακοθήκη της Τιμής του Rijksmuseum. Ο καλλιτέχνης το ζωγράφισε μεταξύ 1639 και 1642. Το επίσημο όνομα είναι: Η παρέα του λοχαγού Frans Banning Cocq και του υπολοχαγού Wilhelm Van Rutenburg ετοιμάζεται να βγει έξω. Αυτό το έργο, ένα κομμάτι της πολιτοφυλακής, παραγγέλθηκε ως ομαδικό πορτρέτο από μια εταιρεία από τη συντεχνία. Πιθανότατα ονομάστηκε για πρώτη φορά «H νυχτερινή περίπολος» γύρω στο 1796/1797. Σύμφωνα με τον Ernst van de Wetering, το έργο απέτυχε υπό μια ορισμένη έννοια.

Η αξία του πίνακα δεν μπορεί να εκφραστεί σε χρήματα. Δεν είναι προς πώληση ή έχει πωληθεί ποτέ. Η εταιρεία πολιτοφυλακής που ανέθεσε στον Rembrandt εκείνη την εποχή ήταν ένα αστικό ίδρυμα και το The Night Watch ανήκει έκτοτε στον δήμο του Άμστερνταμ, με αιώνιο δάνειο στο Rijksmuseum

9. Το φιλί - Gustav Klimt

The Kiss (Klimt) - Wikipedia

Το φιλί του Klimt δεν θεωρείται μόνο το πιο διάσημο έργο του κορυφαίου ζωγράφου, αλλά και μία από τις διασημότερες δημιουργίες  της Art Nouveau. Ο καλλιτέχνης είχε σημαντική συμβολή στη διεθνή αναγνώριση της αυστριακής τέχνης και υπήρξε από τους πρώτους που κατάφεραν να συνδυάσουν την εικονιστική με την αφηρημένη ζωγραφική.

Ο Gustav Klimt απεικονίζει τα θέματά του ως μυθικές φιγούρες που έγιναν σύγχρονες και διαχρονικές, από πολυτελείς επιφάνειες με επίκαιρα γραφικά μοτίβα. Το εκπληκτικό έργο του , “Το φιλί” αποτελεί κορυφαίο σημείο της Χρυσής Περιόδου του καλλιτέχνη μεταξύ 1899 και 1910, όταν χρησιμοποιούσε συχνά φύλλα χρυσού - μια τεχνική εμπνευσμένη από ένα ταξίδι του 1903 στη Βασιλική του San Vitale στη Ravenna της Ιταλίας, όπου είδε τα περίφημα βυζαντινά ψηφιδωτά της εκκλησίας.

 Αυτή η πρακτική αντικατοπτρίζει την ισχυρή επιρροή της χρυσής θρησκευτικής τέχνης του Μεσαίωνα καθώς και τα ιερά έργα που δημιουργήθηκαν από καλλιτέχνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Πρόκειται για το αρχέτυπο της τρυφερότητας και του πάθους. Αυτή η λαμπερή, πολύχρωμη σκηνή αγάπης δύο προσώπων και σωμάτων που αγκαλιάζονται, βρίσκεται στο Μουσείο Belvedere στη Βιέννη. Αν και φανερά “υπερβολικός”, ο καμβάς με τα φύλλα χρυσού δεν θέτει σε κίνδυνο τη βαθιά σημασία πίσω από το έργο. 

Στο κέντρο του πίνακα, αναπαριστάται ένα ζευγάρι που είναι έτοιμο να φιληθεί.

Κατά κάποιους, τα μοντέλα στον πίνακα είναι ο ίδιος ο Klimt και η αγαπημένη του, Emilie Flοge. 

Το έργο παρουσιάζει ένα αγκαλιασμένο ζευγάρι, κρυμμένο πίσω από έναν μεγάλο χρυσό μανδύα. Αυτή η βαριά διακόσμηση προστατεύει και περικυκλώνει το ζευγάρι, πιστοποιώντας την αθανασία του έρωτά του. Δύο διακριτικά μέρη αποτελούν την εικόνα: το πρώτο μέρος που απεικονίζει τον άντρα δείχνει ένα επαναλαμβανόμενο γεωμετρικό ασπρόμαυρο μοτίβο, που συμβολίζει τη δύναμη και την αρρενωπότητά του. Το δεύτερο μέρος απεικονίζει αυτό της γυναίκας, όπου ο Klimt χρησιμοποιεί λουλούδια και κύκλους για να αντικατοπτρίζει εικόνες θηλυκότητας και μητρότητας. Όπως και πολλά άλλα έργα του Klimt που απεικονίζουν αγκαλιές, "Το Φιλί" κρύβει το πρόσωπο του άντρα και επικεντρώνεται σ` αυτό της γυναίκας. 
Σε αυτό το έργο, η έκφραση του προσώπου και τα κλειστά μάτια της νεαρής γυναίκας προκαλούν ταυτόχρονα συναισθήματα εγκατάλειψης, έκστασης και απόλαυσης. Αν και η θέση του άντρα που την αγκαλιάζει μπορεί να φαίνεται ενοχλητική, ο τρόπος που τα χέρια του κρατούν απαλά το πρόσωπό της προκαλεί συναισθήματα τρυφερότητας και ζεστασιάς. 

10. Η γέννηση της Αφροδίτης - Sandro Botticelli 1280px-Sandro_Botticelli_-_La_nascita_di_Venere_-_Google_Art_Project_-_edited

Πρόκειται για έναν πίνακα του Ιταλού ζωγράφου Sandro Botticelli που βρίσκεται στην γκαλερί Uffizi στην ιταλική πόλη της Φλωρεντίας. Απεικονίζει τη θεά Αφροδίτη να αναδύεται από τη θάλασσα ως μια ώριμη γυναίκα, όπως περιγράφεται στην ελληνική μυθολογία.

 Το όνομα του έργου, ωστόσο, δεν είναι απόλυτα σύμφωνο με το γεγονός που απεικονίζεται σε αυτό, αφού, σύμφωνα με το μύθο, η Αφροδίτη γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας. Ωστόσο, αυτή η εικόνα δείχνει την άφιξή της στην Κύπρο, όρθια πάνω σε ένα κοχύλι. 

Η σύνθεση δείχνει στην πραγματικότητα τη θεά του έρωτα και της ομορφιάς να φτάνει στη στεριά, στο νησί της Κύπρου, που γεννήθηκε από τους αφρούς της θάλασσας και την φύσηκαν εκεί από οι άνεμοι- ο Ζέφυρος και η Αύρα. Η θεά στέκεται πάνω σε ένα γιγάντιο κέλυφος χτενιού, αγνή και τέλεια σαν μαργαριτάρι. Την πλησιάζει μια νεαρή γυναίκα, που μερικές φορές προσδιορίζεται ως μια από τις Χάριτες ή ως η Ώρα της άνοιξης, και που κρατά έναν μανδύα καλυμμένο με λουλούδια. Ακόμα και τα τριαντάφυλλα, που φυσάει ο αέρας, θυμίζουν την άνοιξη.