27 Ιουνίου 2016

Τάσος Νυφαδόπουλος: Ο 24χρονος γλύπτης εξομολογείται

Ο νέος και πολύ ταλαντούχος γλύπτης μας μιλάει για το έργο του, τα σχέδια του και για το πώς νιώθει ως νέος καλλιτέχνης στην Ελλάδα της κρίσης. Από την Κατερίνα Χαμαλέλη
Ο νέος και πολύ ταλαντούχος γλύπτης μας μιλάει για το έργο του, τα σχέδια του και για το πώς νιώθει ως νέος καλλιτέχνης στην Ελλάδα της κρίσης. Από την Κατερίνα Χαμαλέλη

Ο Τάσος, απασχόλησε την επικαιρότητα πέρυσι, όταν προσέφερε δωρεάν το έργο του «Κρίση» στον Δήμο Ελληνικού- Αργυρούπολης και που τώρα κοσμεί τη λεωφόρο Βουλιαγμένης 602. Η «Κρίση» δείχνει έναν απελπισμένο άντρα να κατρακυλά πάνω σε ένα χρηματιστηριακό δείκτη και είναι το πρώτο δημόσιο γλυπτό που είχε έμπνευση την οικονομική κρίση που βιώνουμε μέχρι σήμερα.

Όμως, ο Τάσος δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ένας πολύ ταλαντούχος καλλιτέχνης, με προοπτικές και χρειάζεται να μάθουμε περισσότερα για κείνον. Για το λόγο αυτό, του ζητήσαμε να μας μιλήσει.



Ας αρχίσουμε. Πες μου λίγα λόγια για σένα, που γεννήθηκες, που μεγάλωσες, πως προέκυψε η επαφή σου με την Τέχνη;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα το 1992.  Επιδόθηκα στην τέχνη από την παιδική μου ηλικία. Ξεκίνησα πρώτα με τη ζωγραφική και στη συνέχεια με τη γλυπτική. Όταν συνειδητοποίησα ότι η Τέχνη είναι ο σκοπός μου όλα στη ζωή μου εναρμονίστηκαν με αυτή. Η συνειδητοποίηση αυτή ήταν πολύ σημαντική για μένα γιατί σταμάτησα να ασχολούμαι με οτιδήποτε με αποσπούσε και αφιερώθηκα στην τέχνη.

Σε μάθαμε πέρυσι από το γλυπτό σου, «Κρίση»,  τι ήθελες να δείξεις με αυτό;

Tο γλυπτό «Κρίση» προβάλλει τη σημασία της κάθε ανθρώπινης ζωής που έχει πληγεί από την κοινωνικοοικονομική κρίση, κάτι που οι στατιστικές αναλύσεις και οι αριθμοί αδυνατούν να δείξουν.  Παράλληλα, στο γλυπτό εκτυλίσσονται ταυτόχρονα διαφορετικές ιστορίες σχετικά με τον άνθρωπο που βρίσκεται πάνω στον κατηφορικό δείκτη, φανερώνοντας  πως υπάρχουν περισσότερες από  μια καταστάσεις και εξαρτάται από τον παρατηρητή ποια θα επιλέξει να βιώνει. Ο καθένας μπορεί να επιλέξει τη δική του εκδοχή, όπως σε όλες τις καταστάσεις στη ζωή μας.  Αν το μήνυμα του έργου είναι θετικό ή αρνητικό εξαρτάται από τον  παρατηρητή. Τέλος, η δημιουργία έργων  που εκφράζουν  τη συλλογική συνείδηση ωθούν την Τέχνη να ξεφύγει από το προσωπείο του ατόμου-καλλιτέχνη που τη δημιουργεί αποκαλύπτοντας το πραγματικό Της πρόσωπο.



Τι σχολίασε ο κόσμος για το γλυπτό;

Η αμεσότητα του νοήματος του έργου και η κατασκευή του με σύγχρονα υλικά προκάλεσαν την  έκπληξη του κόσμου. Έντονα σχολιάστηκε η  έκφραση του ανθρώπου, η στάση του σώματος του και ότι η σύνθεση του έργου παρουσιάζει πολλά στοιχεία θεατρικότητας.  Ακόμη, το έργο προκάλεσε τη σκέψη και την συμμετοχή του κόσμου στην ιστορία που διηγείται καθώς πολλοί προσπάθησαν να εξηγήσουν γιατί στο έργο υπάρχουν τρία παπούτσια ενώ ο άνθρωπος είναι ένας και να αναλύσουν την σύνθεση του. Στα πλαίσια αλληλεπίδρασης με το έργο, έχουν γραφτεί και αρκετά κείμενα από πανεπιστημιακούς αλλά και άλλους επαγγελματίες που μιλούν για το θέμα της κρίσης από τη δική τους οπτική γωνία κάνοντας το δικό τους σχόλιο για το έργο. Ορισμένα από τα κείμενα έχουν ήδη δημοσιευτεί και όλα μαζί θα εκδοθούν σε ένα τόμο αφιερωμένο στο γλυπτό.

Πως νιώθεις ως νέος άνθρωπος και νέος καλλιτέχνης στην Ελλάδα, υπάρχουν προοπτικές;

Η εποχή που διανύουμε αναμφίβολα δυσχεραίνει την καλλιτεχνική δημιουργία καθώς η αγορά Τέχνης έχει συρρικνωθεί.Οι συνθήκες δεν ωφελούν τους νέους καλλιτέχνες που προσπαθούν να μπουν στην αγορά της Τέχνης μιας και είναι μεγάλο ρίσκο η έκθεση τους για τους γκαλερίστες που δεν έχουν πια κανένα περιθώριο να ελιχτούν. Η αγορά της τέχνης ήταν πάντα ένα δύσκολος χώρος πόσο μάλλον τώρα με την οικονομική κρίση που τα χρήματα που δίνονται για τον πολιτισμό έχουν μειωθεί τόσο σε ιδιωτικό όσο και σε κρατικό επίπεδο. Είμαι όμως αισιόδοξος. Μετά από τέσσερα χρόνια προσπάθειας για να γίνει το έργο «Κρίση» μπορώ να πω πως όσο δύσκολο και μακρινό μας φαίνεται κάτι στην αρχή, δεν είναι ακατόρθωτο. Η ζωή ενέχει αντιξοότητες αλλά αν επιτρέψουμε να μας καταβάλλουν δεν θα μπορέσουμε να τις υπερβούμε και θα μείνουμε  στάσιμοι. Η στασιμότητα τότε θα μας γίνει συνήθεια και τρόπος ζωής αποκόβοντας μας από το νόημα της ύπαρξης, την ανέλιξη μας.



 Τι άλλα projects να περιμένουμε από σένα;

 Αυτό το διάστημα ολοκληρώνω την καινούργια σειρά γλυπτών μου, με τίτλο «Μπλε».  Η σειρά αυτή θα παρουσιαστεί στην ατομική μου έκθεση  4/11 – 30/11 στην gallery Artower Agora  στο κέντρο της Αθήνας.  Τα γλυπτά της σειράς επικεντρώνονται στην σύνδεση μεταξύ της ανθρώπινης ψυχής και του σύμπαντος και έρχονται αντιμέτωπα με θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη φύση και τη ζωή του ανθρώπου. Θα συμμετάσχω επίσης 5/7- 9/7  στην  ομαδική έκθεση  «Dissociative Experience Scales», στο «Circuits and Currents» της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στην ομαδική έκθεση «On paper» στην gallery Untitled BCN στην Βαρκελώνη. Η πρώτη έκθεση συνδιοργανώνεται από την ομάδα σκηνογραφίας του University of Art and Design Karlsruhe και την καθηγήτρια σκηνογραφίας Heike Schuppelius . Η δεύτερη  έκθεση  θα πραγματοποιηθεί 15/8 -21/8 , στα πλαίσια του καλλιτεχνικού φεστιβάλ «Gracia festival 2016».

Τι είδους υλικά χρησιμοποιείς και από πού εμπνέεσαι;

Μερικά από τα υλικά  που  χρησιμοποιώ είναι  ανθρακονήματα, υαλοϋφάσματα , εποξειδικές  ρητίνες, πολυεστέρα, γύψος και χρυσός. Η χρήση των συγκεκριμένων υλικών είναι καθοριστική τόσο για το νόημα όσο και για τη φόρμα των έργων μου. Η χρήση σύγχρονων-βιομηχανικών υλικών αντανακλά την εποχή μας καθώς και τη δομή των σύγχρονων κοινωνιών.

Η έμπνευση για μένα είναι πνευματική κατάσταση. Όταν δημιουργώ δεν σκέφτομαι ένα συγκεκριμένο θέμα ψάχνοντας στην συνέχεια τη μορφή που θα του δώσω. Πρώτα βλέπω τη μορφή και μετά την υλοποιώ. Αφήνω την απόλυτη ελευθερία στον παρατηρητή να δημιουργήσει  τη δική  του ερμηνεία. Η δική μου ερμηνεία συμβάλλει δεν επιβάλλεται.


Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;

Όπως είπα και στην αρχή της συζήτησης μας η Τέχνη για μένα είναι σκοπός ζωής. Οπότε στο μέλλον δε μπορώ παρά να συνεχίσω να δημιουργώ.

Περισσότερα: Official Site