09 Ιανουαρίου 2022

Που πάει η γρήγορη μόδα όταν πεθάνει; Μάλλον προς Χιλή

Στην έρημο της Χιλή, βουνά απούλητων ρούχων στοιβάζονται προκαλώντας ανεπανόρθωτη καταστροφή.
Στην έρημο της Χιλή, βουνά απούλητων ρούχων στοιβάζονται προκαλώντας ανεπανόρθωτη καταστροφή.

Τη μόδα, χρόνια τώρα, δεν την προλαβαίνεις. Έχει περάσει, από τη στιγμή ακόμα που το ρούχο θα προβληθεί στη βιτρίνα. Αν το δεις εκεί, πάνω στην κούκλα, δεν πρόλαβες. Το ψάξιμο συνεχίζεται. Αν το αγοράσεις, αυτό που άλλοτε έδινε χαρά, που δεν μπορούσες να περιμένεις να το φορέσεις, τώρα προβληματίζει. Και αν το δεις να το φοράνε και άλλοι; Και πάλι από την αρχή.

Σήμερα αγοράζουμε περισσότερα ρούχα από κάθε άλλη στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία. Την ίδια στιγμή, τα πετάμε με τέτοια ευκολία, που σε άλλες εποχές θα είχαμε πάνω μας την ταμπέλα του τρελού. Για να καλυφθούν οι ανάγκες μας, η καταναλωτική μας μανία, οι εταιρείες κάνουν τον προγραμματισμό τους, τους υπολογισμούς, και παράγουν εκείνες τις ποσότητες που χρειάζονται, ώστε να μη μείνουν τα ράφια άδεια. Αυτό σημαίνει, πως μήνες μετά, τεράστιες ποσότητες από κάθε κωδικό, ρούχα που δεν έχουν καταφέρει να πουληθούν, γεμίζουν τις αποθήκες, καταλαμβάνοντας χώρο που είναι χρήσιμος για τη λειτουργία της επιχείρησης.

Και πως ξεφορτώνονται οι μεγάλες εταιρείες όλες αυτές τις ποσότητες ρούχων; Φόρτωμα και ταξιδάκι στη Χιλή. Με ταμπέλα την προοπτική μεταπώλησης στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, 59,000 τόνοι ρούχων μεταφέρονται κάθε χρόνο στο λιμάνι Iquique στα βόρεια της Χιλής. Στην πραγματικότητα, λιγότεροι από 20,000 τόνοι καταλήγουν στις αγορές της ηπείρου, με κάποιους από αυτούς να κατευθύνονται στην Ευρώπη σε στοκατζίδικα. Και οι υπόλοιποι; Στην έρημο.

Η έρημος Atacama, είναι το πιο άνυδρο μέρος στον πλανήτη. Εκεί θα καταλήξουν οι 39,000 τόνοι αζήτητων ρούχων που θα ξεμείνουν στο Iquique. Αυτών που δε θέλει κανείς να εκμεταλλευτεί και οι δημοτικές χωματερές δε μπορούν να διαχειριστούν λόγω των χημικών που υπάρχουν στη σύνθεσή τους. Γεμάτα τοξικά χρώματα, ουσίες επιβλαβείς για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, τα ρούχα αυτά θα χρειαστούν εκατοντάδες χρόνια για να διαλυθούν, αν αυτό γίνει ποτέ.

Βουνά ρούχων δημιουργούνται διαρκώς. Μεγαλώνουν σε μέγεθος και ποτίζουν το έδαφος, προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή. Μία όμως που σπάνια καταγράφεται, στην οποία λίγοι έχουν σταθεί για να τη δημοσιοποιήσουν. Για λύση; Ούτε καν.

Είναι ελάχιστες οι προσπάθειες που έχουν γίνει, ώστε να αξιοποιηθούν όλες αυτές οι ποσότητες ρούχων, προς όφελος των ανθρώπων και του πλανήτη. Κάποιοι έφτιαξαν μονωτικά υλικά, κάποιοι γέμισαν στρώματα, κάποιοι ανακύκλωσαν μέρος των υλικών. Η συντριπτική πλειοψηφία έμεινε και θα μείνει εκεί. Το μόνο λειτουργικό σενάριο; Να μειωθεί η παραγωγή, ως απόρροια της μειωμένης κατανάλωσης. Να μάθουμε να αρκούμαστε σε λιγότερα, πιο ανθεκτικά και πιο λειτουργικά κομμάτια στη γκαρνταρόμπα μας. Να αρχίσουμε να σεβόμαστε, με πράξεις, τον πλανήτη που μας φιλοξενεί, να τον ταλαιπωρούμε λιγότερο και να καταλάβουμε επιτέλους πως η κάθε μας πράξη, γυρίζει επάνω μας. Και στους δικούς μας ανθρώπους.