20 Ιουνίου 2022

Η Ελλάδα σε 5 χρόνια: μια σχεδόν πλούσια, ή μια σχεδόν φτωχή χώρα;

H Ελλάδα πρέπει να επενδύσει στην ενδυνάμωση της δημοκρατίας, της σταθερότητας, της πολιτικής ποιότητας, σε επίπεδο ηγεσίας, βάσης, λαού, θεσμών, σε εξωστρεφές, διεθνές επίπεδο, αλλά και σε εσωτερικό επίπεδο!
H Ελλάδα πρέπει να επενδύσει στην ενδυνάμωση της δημοκρατίας, της σταθερότητας, της πολιτικής ποιότητας, σε επίπεδο ηγεσίας, βάσης, λαού, θεσμών, σε εξωστρεφές, διεθνές επίπεδο, αλλά και σε εσωτερικό επίπεδο!

Ασφαλώς το καλοκαίρι του 2022 είναι πυκνό, περίπλοκο, δύσκολο, και αισιόδοξο μαζί. Σε ένα ρευστό παγκόσμιο σκηνικό μετά από την τρομερή κρίση της πανδημίας, και με έναν άτυπα κηρυγμένο πόλεμο εναντίον της Δύσης, η χώρα εισέρχεται στο πιο επιτυχημένο τουριστικά καλοκαίρι όλων των εποχών, και δείχνει ανθεκτική απέναντι στον πληθωρισμό με σχετικά τεράστια ανάπτυξη, και με μια κυβερνητική θητεία που αντιμετώπισε πάρα πολλές κρίσεις, σχετικά επιτυχημένα, και αντικρύζει την επόμενη θητεία της με το ενδεχόμενο διπλών εκλογών πολύ σύντομα να είναι το πιο πολυσυζητημένο ζήτημα των ημερών, και όπως φαίνεται, του υπόλοιπου του καλοκαιριού.

Ταυτόχρονα, με την κλιματική κρίση να έχει κάνει πάρα πολλές περιοχές του πλανήτη ευάλωτες σε θέματα πολιτικής προστασίας, και με τον ανισόρροπο άσπονδο σύμμαχο, την Τουρκία, να δείχνει να περνάει επιθετική φάση, αυτό το καλοκαίρι δείχνει να είναι το λιγότερο ασφαλές καλοκαίρι για την χώρα εδώ και καιρό, ακόμη κι αν τελικά δεν συμβεί τίποτα έκρυθμο, και απλά κυλήσει ομαλά μέχρι τον Σεπτέμβρη, που όπως όλοι λένε είναι πάρα πολύ πιθανό να είναι ξεκάθαρα προεκλογικός.

Όμως, ποιο πραγματικά είναι το διακύβευμα των νέων εκλογών; Και τι ακριβώς κρίνεται για το μέλλον της χώρας την επόμενη τετραετία ή πενταετία;

Που ακριβώς φαντάζεται η κυβέρνηση την χώρα στο τέλος της θητείας που επαναδιεκδικεί, και τι ακριβώς διαφορετικό στοχεύουν για την χώρα τα άλλα κόμματα;

Ποιος ακριβώς, από το πολυάριθμο πολιτικό προσωπικό, έχει μια σαφή εικόνα για το που κατευθύνεται η Ελλάδα τα επόμενα 5 χρόνια, και ποιος ακριβώς έχει ξεχωρίσει τους δείκτες και τους τομείς που πρέπει να φροντίσουμε σαν έμψυχο δυναμικό της χώρας σε κάθε επίπεδο για να ευημερήσουμε, να αναπτυχθούμε, να βελτιώσουμε την κατάσταση της χώρας και των ζώων μας;

Και κυριότερα: πώς ακριβώς θα διασφαλίσουμε, συνολικά, αν θα είμαστε σε 5 χρόνια μια σχεδόν πλούσια χώρα, με συνεχή πρόοδο, μεγέθυνση, βελτιώση, ή μια σχεδόν φτωχή χώρα, με υποχώρηση σε πλήθος τομέων, και αδυναμία να ανταπεξέλθουμε δυναμικά σε ένα διεθνές περιβάλλον που όλα δείχνουν ότι παρά τις δυσκολίες, τον πόλεμο, τις εσωτερικές αντιφάσεις και ανισότητες, θα προχωράει ακριβώς στις οικονομικές και τεχνολογικές υπερβάσεις που θα οδηγούν τον πλανήτη τις επόμενες δεκαετίες.

Πολλοί θα έλεγαν ότι η Ελλάδα θα χρειαζόταν μια μετάλλαξη σε κάθε τομέα, μια μεταμόσχευση προσωπικότητας, νοοτροπίας, μενταλιτέ, που θα ήταν τόσο ριζική, και κατακλυσμική που απλά καταντά ανέφικτη, για να συμβαδίσει με την υπόλοιπη Δύση, και αυτό είναι ακριβώς η μαξιμαλιστική απαισιόδοξη και αδικαίωτη θέαση των πραγμάτων που αγνοεί ότι οι αλλαγές είναι ενίοτε τόσο αργές και μη σαρωτικές που απλά δεν συμβαίνουν τόσο γρήγορα, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πρέπει να τις αναμένουμε, αλλά είναι όντως μια τόσο ριζική αλλαγή νοοτροπιών, ικανοτήτων, αποτελεσματικότητας αναγκαία για να στέκεται η χώρα σε 5 χρόνια σε αρκετά καλύτερο σημείο από σήμερα;

Η απάντηση σε αυτό μπορεί να δωθεί μόνο αν παρατηρήσουμε την χώρα μέσα στο πλαίσιο που κινείται, και σε σύγκριση με τις χώρες που καλείται να ανταγωνιστεί, και μάλλον εκεί βρίσκεται η απάντηση στο πώς πρέπει να κινηθεί τα επόμενα χρόνια για να βελτιώσει την θέση της.

Η Ελλάδα μοιάζει να είναι η περισσότερο δημοκρατική, λογική, δυτική χώρα στα Βαλκάνια και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο εδώ και αρκετά χρόνια, και όσο κι αν το παρδαλό λαϊκιστικό Τραμπικό διάλειμμα των Συριζανέλ προσπάθησε να το αλλάξει αυτό, παραμένει ο πιο λογικός πόλος τον οποίο θα μπορούσε να περιμένει ο υπόλοιπος κόσμος ως συνομιλητή και τοπικό ηγέτη των εξελίξεων, και αυτό είναι το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα.

Έτσι αν θα μπορούσε να ξεκινήσει η ευημερία της Ελλάδας από έναν και μόνο στόχο, γεωπολιτικά, είναι να επενδύσει σθεναρά σε κάτι που η παρούσα κυβέρνηση μοιάζει να επένδυσε όσο καμία άλλη: στην εγκαθίδρυση της λογικής, της σταθερότητας, της συνεργασιμότητας, και της εποικοδομητικής συνομιλίας με όλα τα άλλα κράτη της περιοχής που κάθε άλλο παρά δυτικοπρεπώς κινούνται, στην πλειοψηφία τους, και την ενδυνάμωση των στοιχείων που κάνουν τους ισχυρούς συμμάχους μας να μας θεωρούν τους «ανθρώπους» τους στην σημαντική ενεργειακά και γεωπολιτικά περιοχή. 

Να επενδύσει στην ενδυνάμωση της δημοκρατίας, της σταθερότητας, της πολιτικής ποιότητας, σε επίπεδο ηγεσίας, βάσης, λαού, θεσμών, σε εξωστρεφές, διεθνές επίπεδο, αλλά και σε εσωτερικό επίπεδο, και να συνεχίσει να είναι ο πιο καθαρός, ο πιο σταθερός, και ο πιο λογικός συνομιλητής των μεγάλων δυτικών δυνάμεων στην περιοχή, και μαζί η πιο σθεναρή μαλακή δύναμη, μια χώρα που όλοι σέβονται την άποψη της, μια δύναμη που παράγει σκέψη, και απεργάζεται διεθνείς λύσεις, και ένας συνεργάσιμος σθεναρός εταίρος, σε ένα περιβάλλον που περιλαμβάνει χώρες που απλά δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι αντίστοιχο σε κανέναν και για κανέναν στην περιοχή.

Αυτό, και μόνο, μπορεί να αρκεί για να είναι η Ελλάδα μια σχεδόν πλούσια χώρα σε 5 χρόνια, μαζί με φυσική, λογική πρόοδο σε επιμέρους δείκτες, και σθεναρή καλλιέργηση άλλων συγκριτικών πλεονεκτημάτων, απουσία ατυχημάτων σε πολεμικό επίπεδο, και στιβαρή, επίμονη, αισιόδοξη, γραμμική θέαση των προβλημάτων που θα παρουσιάζονται.