19 Σεπτεμβρίου 2019

Τι είναι η εμμηνόπαυση και ποια η σχέση της με την ψυχική υγεία

Όπως είναι γνωστό πλέον, η εμμηνόπαυση (ή αλλιώς κλιμακτήριος) αφορά τις γυναίκες και συνιστά τη διακοπή της έμμηνης ρύσης συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 45 και 55 ετών.
Όπως είναι γνωστό πλέον, η εμμηνόπαυση (ή αλλιώς κλιμακτήριος) αφορά τις γυναίκες και συνιστά τη διακοπή της έμμηνης ρύσης συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 45 και 55 ετών.

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μεταβατικό στάδιο διάρκειας από 1 μέχρι και 5 έτη, κατά το οποίο η γυναίκα αφήνει πίσω τις αναπαραγωγικές ηλικίες. Πρόκειται για μια σημαντική περίοδο στη ζωή των γυναικών, η οποία χαρακτηρίζεται από έντονα συμπτώματα και διαταραχές πολλών παραγόντων βιολογικού, οικογενειακού, προσωπικού και επαγγελματικού επιπέδου.

Η αλήθεια είναι πως η εμμηνόπαυση "συνοδεύεται" συχνά από κάποιους μύθους, προκαταλήψεις και φόβους, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει συγκεκριμένη αιτία για αυτούς. Είναι σημαντικό να διαβεβαιώνονται όλες οι γυναίκες από τους ειδικούς σχετικά με το φυσιολογικό της εμμηνόπαυσης κυρίως για τις ανάγκες προσαρμογής αυτών στα νέα δεδομένα.

Τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης

Συνεχίζοντας, θα σημειωθούν ορισμένα χαρακτηριστικά της εμμηνόπαυσης σε επίπεδο συμπτωμάτων. Ειδικότερα, όσον αφορά της ψυχικές διαταραχές γενικώς έχει ειπωθεί πως η προ-νοσηρή προσωπικότητα μιας γυναίκας αναφορικά με την εμπειρία της, η αδυναμία που παρουσιάζουν ορισμένοι άνθρωποι ως προς τη διαχείριση των νέων δεδομένων και το ιστορικό ψυχικών διαταραχών του ατόμου σχετίζονται αναμφίβολα με την εμμηνόπαυση. Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης δύνανται να εμφανιστούν ψυχικές διαταραχές όπως η υποστροφική μελαγχολία, η οποία συνοδεύεται από συμπτώματα κατάθλιψης, από έντονο άγχος, στρες και ανησυχία.

Επιπλέον, η υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή παρουσιάζεται μεν και σε γυναίκες και σε άνδρες έπειτα από κάποιο ψυχικά καταπιεστικό γεγονός, αλλά είθισται να εμφανίζεται κυρίως στο γυναικείο φύλο. Η διάρκειά του αγγίζει πολλές φορές μέχρι και τον ένα χρόνο και δύναται να θεραπευτεί πλήρως, κυρίως μέσω ψυχοθεραπείας και ίσως με την αρωγή αντικαταθλιπτικής φαρμακευτικής αγωγής.

Παρενθετικά, στη συμπτωματολογία της διακοπής της εμμήνου ρύσης συμπεριλαμβάνονται και τα κάτωθι: οι εξάψεις (ως αίσθημα ψυχρού και ζεστού), τα αναπάντεχα φουντώματα και οι συχνές εφιδρώσεις. Επιπλέον, στο ίδιο επίπεδο, παρατηρείται η απουσία σεξουαλικής επιθυμίας, η ξηρότητα της περιοχής του κόλπου και οι διαταραχές στο ουροποιητικό σύστημα. Τέλος, είναι συνηθισμένη η συναισθηματική αστάθεια, τα ξεσπάσματα κλάματος, οι αϋπνίες και γενικώς η έλλειψη ενδιαφέροντος για προγενέστερες δραστηριότητες.

Συμπληρώνοντας, οι μακροπρόθεσμες νευρολογικές επιβαρύνσεις της εμμηνόπαυσης αρχίζουν με μερική απώλεια μνήμης- στο στάδιο αυτό όχι λειτουργικά επίφοβες- αλλά εν συνεχεία δύνανται να επιδεινωθούν σε πιο σημαντική απώλεια μνήμης και συγχρόνως να παρουσιαστεί βαθμιαία απώλεια συναισθηματικών και νοητικών λειτουργιών.

Η διαχείριση της εμμηνόπαυσης

Εν κατακλείδι, η ατομική διαχείριση κάθε γυναίκας σε δύσκολες περιόδους της ζωής της, όπως η εμμηνόπαυση και όσα συνεπάγεται αυτή που σημειώθηκαν νωρίτερα, έχει να κάνει κυρίως με την προσωπικότητά της και με την ενδεχόμενη προνοσηρή της κατάσταση. Δηλαδή οι άνθρωποι που δεν ωριμάζουν και βρίσκονται προσκολλημένοι σε πατρικές φιγούρες και γενικώς στην οικογένεια τους, που θεωρούν την αφοσίωση στα παιδιά τους ως αυτοσκοπό, που παρουσιάζουν δυσκολίες προσαρμογής εν γένει και που έχουν παρουσιάσει σε νεότερες ηλικίες έντονες ψυχολογικές αστάθειες, είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν συμπτώματα ψυχικής διαταραχής. Αναντίλεκτα στο πλαίσιο αυτό συμπεριλαμβάνονται και τα άτομα με ψυχιατρικό ιστορικό.

Γίνεται έτσι κατανοητό, πως η εμμηνόπαυση αποτελεί μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για τις γυναίκες και αφορά κάθε σημείο της καθημερινής τους ζωής. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να ενισχύονται υποστηρικτικά οι γυναίκες και να ενθαρρύνονται στο μέτρο του φυσιολογικού γεγονότος της διακοπής της εμμήνου ρύσης. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή διαχείριση και οι εναλλακτικές λύσεις στα κωλύματα που ανακύπτουν, καθώς πρέπει η κάθε γυναίκα να αντιμετωπίζει με αγάπη τον εαυτό της και αποδοχή την κάθε ηλικία της, διότι έχει πάντα το δικαίωμα σε νέες επιλογές, νέες δραστηριότητες και καινούριες ασχολίες. Τέλος, είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί, πως από τη στιγμή που η γυναίκα μπαίνει σε μια περίοδο αλλαγών, τόσο στον ψυχικό της κόσμο όσο και στο σώμα της, πρέπει να μην παραλείπει τις ιατρικές εξετάσεις, να ελέγχει τις ορμόνες της και στην περίπτωση που είναι απαραίτητο να απευθύνεται σε κάποιον ψυχοθεραπευτή με σκοπό να έχει μια ομαλότερη προσαρμογή ή αντιμετώπιση στο εκάστοτε ζήτημα.

Συγγραφή Άρθρου

Νεκτάριος Κοσμάς - Ψυχοθεραπευτής