03 Ιουλίου 2020

Χάρης Μαυρουδής | Θεωρώ πως οι τουρίστες δεν θα έπρεπε να έρθουν φέτος με τον τρόπο που έχει δρομολογήσει η χώρα.

#ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ&COVID19 | κορωνοιός | καραντίνα | Χάρης Μαυρουδής | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | klik
Ο χαρισματικός καλλιτέχνης  μιλά στη νέα στήλη του klik , #καλοκαίρι&covid-19.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ο χαρισματικός καλλιτέχνης μιλά στη νέα στήλη του klik , #καλοκαίρι&covid-19.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Τους τελευταίους μήνες μία είναι η κυρίαρχη έννοια όλων μας, παγκοσμίως... Covid-19. Ένας ιός που έχει φέρει στην κυριολεξία τα πάνω κάτω στις ζωές μας. 

Προσωπικά μιλώντας, οι εικόνες που είδα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με τους αμέτρητους νεκρούς- θύματα του ιού, αλλά και οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώσαμε με το lockdown, την απομόνωση από αγαπημένα μας πρόσωπα, την ψυχαναγκαστική απολύμανση πριν αγγίξουμε οτιδήποτε, έχουν γράψει στη συνείδησή μου. Νομίζω ότι το φυσιολογικό θα ήταν όλοι μας να έχουμε πάρει ένα μάθημα από όλα αυτά που συμβαίνουν... Και όμως, τελικά δεν είναι λίγοι εκείνοι που συμπεριφέρονται λες και ζουν σε παράλληλο σύμπαν. Σαν να μην συνέβη τίποτα και είτε ήταν όλα ένα ψέμα, είτε αφορούσαν αποκλειστικά άλλους ανθρώπους...

Κι ενώ έχει γίνει άρση των  μέτρων κι ο τουρισμός ανοίγει, τις τελευταίες μέρες ο αριθμός κρουσμάτων επιβεβαιώνει ότι ο κορωνοιός είναι ακόμα εδώ και καλό είναι να το συνειδητοποιήσουμε. Τα μέτρα προστασίας και οι αποστάσεις θα έπρεπε να έχουν γίνει τρόπος ζωής για όλους μας. Δεν είναι δυνατόν όσους κυκλοφορούμε με μάσκα και κρατάμε αποστάσεις από τους άλλους να μας θεωρούν περίεργους ή υπερβολικούς. Η συνετή συμπεριφορά θα έπρεπε να είναι ο κανόνας.

 Δυστυχώς, αυτό το καλοκαίρι -εκτός από τα προβλήματα με την Τουρκία για την χώρα μας-  θα έχει και Covid-19. Tο τί θα συμβεί δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Ωστόσο, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις απόψεις σημαντικών προσώπων από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους.

Σε αυτή την στήλη φιλοξενείται ο κ. Χάρης Μαυρουδής.

Ανήκετε στη μερίδα του πληθυσμού́ που πιστεύει ότι ο κορωνοιός αποτελεί́ παρελθόν στην Ελλάδα; Αν όχι, τι θα θέλατε να πείτε σε εκείνους που έχουν αυτήν την πεποίθηση ;

Ο κορωνοιός ήρθε για να μείνει και μέχρι να βρεθεί το εμβόλιο και το φάρμακο, νομίζω πως όποια - όποιος θεωρεί πως είναι παρελθόν, φοβάμαι πως θα βρεθεί προ εκπλήξεως. Σε αυτή την εσφαλμένη για εμένα αντίληψη έχει συμβάλλει και η ενημέρωση από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση η οποία αν και υπενθυμίζει πως τίποτα δεν έχει τελειώσει, με τη στάση της και τα αντιφατικά μηνύματα που περνάει, φοβάμαι πως μπερδεύει τον κόσμο. Δεν μπορείς επειδή στοχεύεις στα «δολάρια» των τουριστών να σταματάς την καθημερινή ενημέρωση και να μου κάνεις φιέστες σε πλατείες και αγάλματα. Δεν μπορεί να ανοίγεις τους αθλητικούς χώρους με βιάση, να μειώνεις τις αποστάσεις στην εστίαση, να ανακοινώνεις άνοιγμα των συνόρων χωρίς τεστ και να μην αντιλαμβάνεσαι πως με αυτά τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν θα οδηγήσεις τον κόσμο σε λάθος αντίληψη.

Ποιον θεωρείτε μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτό́ το καλοκαίρι και γιατί́ :1) Τον κορωνοϊό 2) Τα οικονομικά́ προβλήματα και 3) Τα προβλήματα με την Τουρκία.

Τα ελληνοτουρκικά πιστεύω πως είναι σαν τον ψυχρό πόλεμο. Θα τρέμουμε πάντα αλλά ποτέ δεν θα εμπλακούμε σε πόλεμο. Θα αγοράζουμε όπλα, θα δίνουμε φτηνά τα κοιτάσματά μας, θα σπαταλάμε το ΑΕΠ μας αλλά πόλεμος δε θα γίνει. Δε συμφέρει κανέναν και όταν λέω κανέναν δεν αναφέρομαι στις δυο χώρες αλλά στα γεωπολιτικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Ως προς την οικονομία και την ανθρώπινη ζωή, ως μη καλβινιστής θα επιλέξω τη ζωή. Ναι τα οικονομικά προβλήματα θα οξυνθούν και σε ένα βαθμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο ιός και ως άλλοθι, όμως η ανθρώπινη ζωή είναι πιο σημαντική και από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Απαντώντας με αυτόν τον τρόπο στην ερώτησή σας, φαντάζομαι πως είναι αντιληπτό το ότι θεωρώ μεγάλο πρόβλημα τις οικονομικές συνέπειες, θα αυξηθεί η ανεργία, θα κλείσουν επιχειρήσεις, άνθρωποι θα χρειαστούν συσσίτια, όμως η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα. Και αν χρειαστεί να ξανακλειστούμε στο σπίτι προκειμένου να μην χάσουμε τους γονείς μας και τους παππούδες μας, ας είναι.    

Βγήκατε καθόλου για φαγητό́ ή σε μπαρ από́ τότε που επιτρέπεται;

Ναι έχω βγει έξω, τηρώντας τις αποστάσεις και τους κανόνες. Συνεχίζω να είμαι ένας άνθρωπος που έχει την ανάγκη συνύπαρξης και που δεν του αρέσει να νιώθει εγκλωβισμένος. Στο βαθμό που μπορώ να συμβάλω, θέλω να στηρίξω την τοπική οικονομία της πόλης μου. Από την άλλη δεν έχω την ίδια διάθεση με πριν. Και σαν να συνήθισα σε πιο χαλαρούς ρυθμούς αναζητώντας την προσωπική γαλήνη.  

Κάνετε τις αγορές που είχατε προγραμματισμένες πριν από́ την πανδημία ή λειτουργείτε ακόμη προσεκτικά́;

Πάντα ήμουν ολιγαρκής. Έχω μια διαφορετική σχέση με τα υλικά αγαθά. Τα μεγάλα μου έξοδα και η ανάγκη είναι τα ταξίδια τα οποία αυτή τη στιγμή τα έχω στερηθεί. Θέλω να πω πως δεν είμαι κριτήριο κατανάλωσης. Για να απαντήσω όμως στην ερώτηση σας: ναι κάνω τις αγορές όπως και πριν.

Θεωρείτε ότι οι τουρίστες πρέπει να έρχονται στην χώρα μας αφού́ έχουν κάνει τεστ για τον κορωνοιό ή δεν το κρίνετε απαραίτητο;

Θεωρώ πως οι τουρίστες δεν θα έπρεπε να έρθουν φέτος με τον τρόπο που έχει δρομολογήσει η χώρα. Αυτό ονομάζεται πρόληψη και όλα τα υπόλοιπα είναι ευχολόγια για να μην κολλήσουμε. Μέχρι σήμερα τα πρώτα δείγματα ήταν αποθαρρυντικά και είμαι πολύ απαισιόδοξος για τις παρενέργειες που θα υπάρξουν. Ίσως έπρεπε να κάνουμε αυτό που έκαναν οι Ιταλοί οι οποίοι επιδότησαν τον εσωτερικό τουρισμό. Φοβάμαι πως το ρίσκο που παίρνει η κυβέρνηση με το άνοιγμα των συνόρων για τουρισμό χωρίς καραντίνα και τεστ θα αποβεί καταστροφικό.

Η πανδημία και το lock down πιστεύετε ότι βοήθησαν τον κόσμο να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα στις προσωπικές του σχέσεις ή τον μπέρδεψαν περισσότερο;

Πιστεύω πως ναι. Οι άνθρωποι νιώσαμε τι μας έλειπε, ποιος μας έλειπε γιατί μας έλειπε. Με ποιον ασφυκτιούσαμε, ποιον δεν χρειαζόμασταν. Από την άλλη οι άνθρωποι ακούμε τις ανάγκες μας; Μπορούμε να τις ακολουθήσουμε; Να επιβληθούμε στα θέλω και τα πρέπει; Σε αυτό που ο Σαρτρ ονόμαζε ως κόλαση δηλαδή «το βλέμμα των άλλων»;

»Οι άνθρωποι λέμε πολλά́ πράγματα το καλοκαίρι που δεν τα εννοούμε τον χειμώνα.» έχει πει η Αμερικανίδα συγγραφέας Patricia Briggs. Θα ήθελα να σχολιάσετε.

Το καλοκαίρι είναι η περίοδος των διακοπών. Ο άνθρωπος όλο το υπόλοιπο διάστημα έχει μάθει να λειτουργεί σε ένα περιβάλλον ξένο για αυτόν. Έχει απομακρυνθεί από το αρχέτυπο ένστικτο, εργάζεται τις περισσότερες φορές σε ένα ξένο, βίαιο, αφιλόξενο και ανταγωνιστικό περιβάλλον. Το καλοκαίρι διακόπτει αυτή την βία και ακολουθεί διαφορετικούς ρυθμούς, ρυθμούς πιο κοντά στην ψυχοσύνθεση του. Στιγμές που νιώθει (για λίγο) ελεύθερος, ολόκληρος. Όμως επειδή αυτή η αλλαγή φαντάζει πια ως συνθήκη και όχι ως επιλογή νομίζει πως αυτή η σύμβαση αφορά και τα θέλω του. Κατορθώνει να τα κραυγάσει, να τα ακούσει, αλλά μετά συμπαρασείρετε από το επίπλαστο, από το γνώριμο, το ψυχαναγκαστικό και ξεχνάει, τα διαγράφει…   

Νομίζετε ότι η ανευθυνότητα που δείχνουν πολλοί́ καθώς συχνά́ συγχρωτίζονται σε κέντρα διασκέδασης ή άλλους χώρους, μετά το άνοιγμα της καραντίνας μπορεί́ να μας ξαναφέρει ένα καινούργιο lockdown μέσα στο καλοκαίρι;

Είναι πολύ πιθανό. Νιώθω όμως την ανάγκη να δηλώσω πως δεν πιστεύω μόνο στην ατομική ευθύνη. Υπάρχει και η κρατική ευθύνη. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην διαχείριση της πανδημίας. Δεν μπορεί τόσες δεκαετίες να δημιουργείς πολίτες χωρίς κριτικό πνεύμα, χωρίς χειραφέτηση, ανθρώπους που επιβραβεύεις με γνώμονα την ικανότητα παπαγαλίας και μετά να περιμένεις από αυτούς να συμπεριφερθούν με υπευθυνότητα! Κάπου γίνεσαι υποκριτής αν μιλάς (ως κράτος) για έλλειψη υπευθυνότητας. Δεν έχουμε όλοι οι πολίτες τις ίδιες βάσεις ούτε την ίδια αφετηρία. Κατανοώ την ανάγκη των ανθρώπων να βρεθούν δίπλα σε άλλους, να μιλήσουν, να επικοινωνήσουν, να φλερτάρουν, να γελάσουν, να χορέψουν, να πιούν και να χαλαρώσουν. Όμως από την άλλη τι να κάνουμε που σε εμάς έπεσε ο κλήρος; Υπομονή…

 

Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο πρώτες στήλες του klik :

#ΒΓΑΙΝΟΥΜΕΑΠΟΤΟΣΠΙΤΙ 

#ΜΕΝΟΥΜΕΣΠΙΤΙ

#ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ&COVID19