10 Απριλίου 2020

Χρυσαυγή Ατσιδάκου | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα πώς αισθάνεται που έχει γίνει ο σούπερ ήρωας, ο `star` των ημερών.

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ | κορωνοιός | καραντίνα | Χρυσαυγή Ατσιδάκου | συνέντευξη | klik | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η  συμβολαιογράφος, δημοσιογράφος, διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Επικεφαλής Θεματικού τομέα περιβάλλοντος ΝΔ, μιλά για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η συμβολαιογράφος, δημοσιογράφος, διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Επικεφαλής Θεματικού τομέα περιβάλλοντος ΝΔ, μιλά για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Καθώς η κύρια έννοια μας αυτήν την εποχή είναι ο κορωνοιός, βρήκαμε ενδιαφέρον να ζητήσουμε από διάφορα πρόσωπα που έχουμε φιλοξενήσει στο παρελθόν στο klik, να μας μιλήσουν για τη νέα πραγματικότητα… Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι φιλοξενείται  μια χαρισματική γυναίκα που αφοπλίζει με την εξωτερική & εσωτερική ομορφιά της. Η κα Χρυσαυγή Ατσίδακου.


Πώς έχει αλλάξει η ζωή σας αυτές τις μέρες της καραντίνας & του κορωνοιού;

Έχει αλλάξει ριζικά. Εκεί που δε μου έφθανε το 24ωρο, ξαφνικά μπήκε ένα μεγάλο φρένο στη ζωή μου, όπως και στων περισσοτέρων άλλωστε.  

Στην αρχή μου κακοφάνηκε, με θύμωσε και με άγχωσε αυτή η πραγματικότητα που κανείς δε μπορούσε να φανταστεί λίγους μήνες πριν. 

Σιγά σιγά όμως και με τη σκέψη ότι μάλλον θα είναι αρκετές οι ημέρες που θα μείνουμε σπίτι μας και επομένως αρκετός χρόνος από τη ζωή μας, άλλαξα προσέγγιση και βάλθηκα να μην αφήσω στιγμή να πάει χαμένη από την ευκαιρία αυτή … ναι είδα την καραντίνα ως ευκαιρία! 

Την είδα ως δώρο πολύτιμου χρόνου για να ασχοληθώ ώρες πολλές με τα παιδιά μου, για να επιμορφωθώ εξ’αποστάσεως επάνω στο επάγγελμά μου, για να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση, να διαβάσω βιβλιά, να οργανώσω εκκρεμότητες και τους επόμενους στόχους μου. 

Θα μπορούσα να γράψω πολλές σειρές για όσα δεν ήξερα ότι θα μου “προσφέρει” αυτός ο εκούσιος εγκλεισμός. Διότι για εμένα είναι εκούσιος. Δεν μένω σπίτι επειδή μου το επέβαλαν, αλλά επειδή γνωρίζω πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να βγούμε γρήγορα από αυτή τη μεγάλη μάχη…

Σας προτρέπω λοιπόν να δείτε κι εσείς το ποτήρι μισογεμάτο και ό,τι κι αν έρθει μετά θα το αντιμετωπίσουμε και να δείτε που θα νικήσουμε .Είναι στο dna των Ελλήνων να τα καταφέρνουν και να διαψεύδουν όλες τις αντίθετες προβλέψεις και τα στοιχήματα!  

 Τί είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο από την προηγούμενη ζωή σας ;

Η άμεση επαφή με τους αγαπημένους μου, είτε αυτοί είναι οικογένεια, είτε φίλοι, είτε συνεργάτες. Μπορεί αυτή η καραντίνα να μας απομάκρυνε χιλιομετρικά από τους συνανθρώπους μας, σίγουρα όμως έφερε πιο κοντά τις καρδιές μας και ενέπνευσε πλήθος πράξεων αλληλεγγύης και ανθρωπιάς …  αυτό είναι το μεγάλο κέρδος μας, που κανείς δε θα μας το πάρει, όταν όλο αυτό περάσει…

Τί προτροπή θα θέλατε να κάνετε στο κοινό για τις μέρες που θα ακολουθήσουν;

Τις δύσκολες στιγμές της ημέρας, αυτές που τα βλέπουμε όλα μάυρα, που νοσταλγούμε τη ζωή μας και αναρωτιόμαστε τι μέλλει γενέσθαι, σκέφτομαι ότι αυτό που ζούμε τώρα, αυτός ο κατ’οίκον περιορισμός και η απομόνωση μας, θα περάσουν. Είναι κάτι παροδικό, δε θα είναι πάντα έτσι η ζωή μας. 

Για να έρθει όμως γρήγορα η στιγμή που θα πάρουμε τις ζωές μας πίσω, οφείλουμε να εφαρμόζουμε τα μέτρα που έχουν αποφασιστεί.  Μέτρα υγιεινής, αλλά και συμπεριφοράς. 

Μένουμε σπίτι …για να μπορέσουμε να βγούμε γρήγορα από το σπίτι! 


Αν είχατε τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τον κ. Τσιόδρα, τι θα του λέγατε ;

Νομίζω αυτές τις ημέρες όλοι έχουμε πολλά να ρωτήσουμε τον κ.Τσιόδρα! Είναι το πρόσωπο που καθημερινά περιμένουμε να μας καθησυχάσει και να μας τονώσει ψυχολογικά.

Θα τον ευχαριστούσα αρχικά για την πολυδιάστατη συνδρομή του στην αντιμετώπιση του covid -19 στη χώρα μας.

Στη συνέχεια, πέρα από την κλασική ερώτηση στην οποία και ποιος δε θέλει απάντηση, δλδ το πότε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, θα τον ρωτούσα πώς αισθάνεται που έχει γίνει ο σούπερ ήρωας, ο “star” των ημερών. Φαίνεται τόσο κόντρα αυτό που του συμβαίνει σε σχέση με τον ταπεινό του χαρακτήρα, που πραγματικά θα ήθελα να μάθω πώς το διαχειρίζεται εσωτερικά και τι συναισθήματα του δημιουργεί!  


Παλαιότερη συνέντευξη:

Χρυσαυγή Ατσιδάκου | Δε θα ήμουν άνθρωπος αν δεν είχα λυγίσει & αν δεν είχα μπορέσει να σηκωθώ ξανά και να προχωρήσω …

Μπορείτε να διαβάσετε, επίσης:

Κατερίνα Μπέη | Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να επικοινωνήσουμε δημόσια, με έναν άνθρωπο με τόση τρυφερότητα & τόσο πολιτισμό, όσο ο Σωτήρης Τσιόδρας

Στέφανος Δάνδολος | Στον κ. Τσιόδρα θα έδινα συγχαρητηρια για την υπευθυνότητα & την ευαισθησία με την οποία διαχειρίζεται την πρωτοφανή αυτή κρίση.

Μαρία Παναγοπούλου | Όταν μας πούνε «είστε ελεύθεροι να βγείτε έξω», μόνο όσοι έχουν καταφέρει να κρατήσουν την ψυχή τους δυνατή θα τα καταφέρουν

Αϊνόλα Τερζοπούλου | Να βρίσκουμε τη χαρά, την ομορφιά και την ικανοποίηση στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα.

Άρης Τερζόπουλος | Να φτιάξουμε τη σχέση με τον εαυτό μας & την προσωπική μας σχέση με τα φαινόμενα της ζωής.

Πωλίνα Γκιωνάκη | Μου λείπει να με σφίξει κάποιος στην αγκαλιά του και να μου πει : `θα περάσει και αυτό`

Μαρία Ψωμά | Μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που ζούσαμε, πιθανά να είχαμε αξιολογήσει λάθος τι πραγματικά έχουμε ανάγκη.

Μένια Κούλη | Τον κ. Τσιόδρα θέλω να τον πάρω αγκαλιά χωρίς καν να τον γνωρίζω προσωπικά.

Τάνια Καψάλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα με το χέρι στη καρδιά πώς θα πάνε τα παιδιά μας στο σχολείο όταν λήξει η καραντίνα;

Μαριλένα Γεραντώνη | Ελπίζω στο καλοκαίρι που θα ξημερώσει σε όλον τον κόσμο & θα μας βρει σοφότερους και εμπειρότερους.

Ευσταθία | Ζορίζομαι , όπως όλοι. Έχω όμως και μια καλή περιέργεια για το πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό.


Βασίλης Ζούλιας | Είτε υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας είτε όχι, ο Θεός, δέντρο, ανώτερη δύναμη... μας είπε PAUSE...


#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ

***Εννιά χρόνια πριν, παρακολούθησα την ταινία Contagion, του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Ένας μολυσματικός ιός προκαλεί παγκόσμια φονική πανδημία, διάφοροι φορείς υγείας προσπαθούν να τη σταματήσουν και να βρουν το εμβόλιο, ενώ ο πανικός και τα θύματα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Στο τέλος του εν λόγω έργου που παρακολούθησα με κομμένη την ανάσα, πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ευτυχώς που όλα αυτά είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας και "Thank God!" που ζούμε όλοι ελεύθεροι από τέτοιες απειλές...

Εδώ και κάποιους μήνες στην - όχι και τόσο μακρινή  τελικά- Κίνα και πολύ πρόσφατα στην Ευρώπη, στην Ελλάδα μας αλλά και σταδιακά σε όλον τον κόσμο, ένας απειλητικός για τη ζωή ιός, έχει κυριεύσει την καθημερινότητά μας. Οι άλλοτε απλές, καθημερινές κινήσεις, έξοδοι στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, σε όλες τις δραστηριότητές μας, έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Ο "κορωνοιός" κρύβεται πίσω από ό,τι κι αν κάνουμε, από κάθε σκέψη ή προγραμματισμό μας. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει προγραμματισμός, καθώς ποιος ξέρει τί θα συμβεί την επόμενη στιγμή σε εμάς, στους δικούς μας ανθρώπους ή σε όσους συναναστρεφόμαστε. Κάποιοι μέχρι προσφάτως διακωμωδούσαν την κατάσταση, αρνούνταν να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητά της, ή να ακολουθήσουν τα πολύ σωστά προληπτικά μέτρα της κυβέρνησης.  `Ολοι οφείλουν να συνετιστούν, να δείξουν ωριμότητα και σεβασμό στους υπόλοιπους. Η επιπολαιότητα  πληρώνεται αργά ή γρήγορα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι λανθασμένες κινήσεις κάποιων, θα στοιχίσουν στη ζωή των συνανθρώπων τους, αλλά και των ίδιων. Άλλωστε, αυτός ο ιός, ο αόρατος εχθρός που μας έχει αναστατώσει και προβληματίσει τόσο πολύ, παραμένει ακόμα κάτι "άγνωστο"... Μέρα με τη μέρα οι επιστήμονες τον γνωρίζουν, τον "συστήνουν" μέσα από νοσούντες σε όσους δεν έχουν νοσήσει και τον πολεμούν... 

Είναι η  πρώτη φορά, που η δική μου γενιά - και όχι μόνο- έχει μια καθημερινότητα που λίγο ή πολύ είναι παρόμοια κι έναν κοινό στόχο. #Μένουμε_σπίτι και με τη δική μας συνετή στάση βοηθάμε να έρθει πιο κοντά η μέρα που όλα θα είναι όπως πριν. Ή σχεδόν όλα... Γιατί κάποια σπίτια μετρούν απώλειες... Όλοι μας όμως, μετά από αυτόν τον πόλεμο, νομίζω ότι δεν θα βγούμε ίδιοι όπως πριν... Φοβία, ανησυχία μήπως έρθουμε και πάλι αντιμέτωποι με τον covid19 θα παραμείνει για καιρό μέσα μας... Αλλά κι ευγνωμοσύνη ίσως, για τις στιγμές που μέσα στην παλιά κανονικότητα θεωρούσαμε δεδομένες και στην απαγόρευσή τους συνειδητοποιήσαμε πόσο πολύτιμες είναι... ***

Μανταλένα Μαρία Διαμαντή