16 Απριλίου 2020

Λιλή Πυράκη | Μπορεί να πρέπει να κρατάμε αποστάσεις, αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ.

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ | κορωνοιός | καραντίνα | Λιλή Πυράκη | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | klik
Σε   αυτή   τη   νέα   στήλη   -   #Μένουμε_σπίτι,  η ταλαντούχα δημοσιογράφος, υπεύθυνη επικοινωνίας και μέλος των Greek International Women Awards, μιλά για τη νέα  πραγματικότητα   που ζούμε  τις τελευταίες   εβδομάδες   εξαιτίας   του   κορωνοϊού…-Από   τη
Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε   αυτή   τη   νέα   στήλη   -   #Μένουμε_σπίτι,  η ταλαντούχα δημοσιογράφος, υπεύθυνη επικοινωνίας και μέλος των Greek International Women Awards, μιλά για τη νέα  πραγματικότητα   που ζούμε  τις τελευταίες   εβδομάδες   εξαιτίας   του   κορωνοϊού…-Από   τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Καθώς   η   κύρια   έννοια   μας   αυτήν   την   εποχή   είναι   ο κορωνοιός, βρήκαμε ενδιαφέρον να ζητήσουμε από διάφορα πρόσωπα που έχουμε φιλοξενήσει στο παρελθόν στο klik, να μας μιλήσουν για τη νέα πραγματικότητα… Σε αυτή τη νέα στήλη   -   #Μένουμε_σπίτι   φιλοξενείται  μια Ελληνίδα δημοσιογράφος, η οποία ζει εδώ και λίγους μήνες στην Αγγλία μαζί με την οικογένειά της, λόγω της δουλειάς του συζύγου της. Όλα όσα μας περιγράφει η κα Λιλή Πυράκη, δίνουν τροφή για σκέψη. 


Πως έχει αλλάξει η ζωή σας αυτές τις μέρες της καραντίνας & του κορωνοϊού;

Πρακτικά δεν έχει αλλάξει και πολύ. Τον τελευταίο χρόνο ζω στην Αγγλία, δουλεύω από το σπίτι και είμαι full time μαμά. Αν εξαιρέσεις τα πρωινά που είχα ελεύθερο χρόνο λόγω παιδικού σταθμού και τα οποία αφιέρωνα κατά βάση στη δουλειά, η φετινή χρονιά με βρήκε να περνάω ούτως ή άλλως πολύ χρόνο στο σπίτι - κάτι το οποίο για να είμαι απόλυτα ειλικρινής απολάμβανα. Η διαφορά όμως με την παρούσα συνθήκη είναι οτι αυτό μέχρι τώρα ήταν επιλογή μου. Τώρα είναι αναγκαστικό, αναγκαίο και απαραίτητο. Πράγμα που, ειδικά στην ψυχολογία ενός ανθρώπου, είναι μεγάλη αλλαγή από μόνο του. Και βέβαια ας μην γελιόμαστε έχει φέρει τα πάνω κάτω και στον τρόπο που ζούμε, που συναναστρεφόμαστε με τους άλλους, που υπάρχουμε.

Προσωπικά έχω επιλέξει συνειδητά να στέκομαι περισσότερο στα θετικά: στο ότι οι άνθρωποι που αγαπώ είναι υγιείς, ότι δεν ζω μόνη μου αλλά με τον άντρα μου και το παιδί μας, ότι το οικογενειακό μας εισόδημα παραμένει το ίδιο. Και σαν συνέπεια δεν μπορώ παρά να νιώθω μόνο ευγνωμοσύνη. Επίσης, όσο πρωτόγνωρη και δύσκολη κι αν είναι αυτή η νέα συνθήκη που ζούμε, έχω την αίσθηση ότι οι άνθρωποι έχουμε έρθει πιο κοντά μεταξύ μας σε άλλα επίπεδα - νοιαζόμαστε ο ένας για το άλλον περισσότερο, ακούμε τις ανησυχίες και τις σκέψεις των γύρω μας χωρίς να κρίνουμε, βοηθάμε με όποιον τρόπο έχουμε την δυνατότητα εκείνον που το έχει ανάγκη. Μπορεί να πρέπει να κρατάμε αποστάσεις… αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ.

Τι είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο από την προηγούμενη ζωή σας;

Η ελευθερία μου, την οποία όπως και οι περισσότεροι από εμάς φαντάζομαι, θεωρούσα δεδομένη. Μου στοιχίζει επίσης πολύ το ότι στερούμαι τις αγκαλιές, τα φιλιά, την επαφή με τους ανθρώπους που αγαπώ. Και αυτό δυσκολεύομαι πολύ να το συνηθίσω. Δεν θα ήθελα αυτό να γίνει τρόπος ζωής, ούτε για μένα ούτε για κανέναν. Οι Έλληνες είμαστε ζεστοί άνθρωποι, γελάμε δυνατά, αγκαλιαζόμαστε σφιχτά… Όταν τελειώσει αυτή η περιπέτεια πρέπει να μπορούμε να είμαστε αληθινοί, να είμαστε ο εαυτός μας… γιατί διαφορετικά θα είναι σαν να μην βγήκαμε ποτέ από το σπίτι.

Τι προτροπή θα θέλατε να κάνετε στο κοινό για τις ημέρες που θα ακολουθήσουν;

Να μείνουν σπίτι! Για όσο χρειαστεί. Μέχρι τη στιγμή που το να βγουν θα είναι ασφαλές τόσο για τους ίδιους όσο και για τους γύρω τους. Να ακούν προσεκτικά τις οδηγίες των ειδικών και να τηρούν τους κανόνες υγιεινής και προστασίας. Αν μπορούσα όμως να τους δώσω και μία διαφορετικής χροιάς συμβουλή για αυτό το διάστημα, αυτή θα ήταν να το χρησιμοποιήσουν προς όφελος τους. Να περάσουν ουσιαστικό χρόνο με τα παιδιά τους, να δουλέψουν με τον εαυτό τους, να διαβάσουν, να μάθουν, να δουν ταινίες, να ξεκουραστούν. Μου έλεγε μία φίλη μου πόσο ευτυχισμένα είναι τα παιδιά της που είναι σπίτι και περνούν χρόνο μαζί της. Και μία άλλη πόσο χαρούμενο είναι το σκυλάκι της που του αφιερώνει περισσότερο χρόνο. Οι πιο αθώες υπάρξεις αυτού του πλανήτη, τα παιδιά και τα ζώα, είναι πιο ευτυχισμένα τώρα. Μήπως αυτό θα έπρεπε να μας προβληματίσει; Μήπως όταν μπορούμε και πάλι να διαχειριστούμε το χρόνο μας όπως εμείς θέλουμε θα πρέπει να το κάνουμε πιο συνετά;

Αν είχατε τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τον κ.Τσιόδρα, τι θα του λεγατε;

Θα του ζητούσα, όταν με το καλό τελειώσει όλη αυτή η περιπέτεια, να μην χαθεί από τις ζωές μας. Να βρει έναν τρόπο να υπάρχει στην καθημερινότητά μας για να μας θυμίζει την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, την ανιδιοτελή προσφορά. Ειλικρινά νιώθω ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από περισσότερους ανθρώπους σαν αυτόν.

Πότε και πως νομίζετε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα;

Είναι μία ερώτηση που με βασανίζει και εμένα από την πρώτη στιγμή. Λόγω της δουλειάς μου διαβάζω πολύ - όχι μόνο όσα λένε οι ειδικοί στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Η προσωπική μου άποψη λοιπόν είναι ότι δεν θα υπάρξει σύντομα επιστροφή στην κανονικότητα που όλοι γνωρίζαμε ως τώρα. Θα υπάρξει μια νέα πραγματικότητα. Εκεί θα κληθούμε να προσαρμοστούμε, να δημιουργήσουμε, να ζήσουμε. Και για μένα το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή είναι όταν συμβεί αυτό, να μην λείπει κανείς!


Μπορείτε να διαβάσετε, επίσης:

Κατερίνα Μπέη | Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να επικοινωνήσουμε δημόσια, με έναν άνθρωπο με τόση τρυφερότητα & τόσο πολιτισμό, όσο ο Σωτήρης Τσιόδρας

Στέφανος Δάνδολος | Στον κ. Τσιόδρα θα έδινα συγχαρητηρια για την υπευθυνότητα & την ευαισθησία με την οποία διαχειρίζεται την πρωτοφανή αυτή κρίση.

Μαρία Παναγοπούλου | Όταν μας πούνε «είστε ελεύθεροι να βγείτε έξω», μόνο όσοι έχουν καταφέρει να κρατήσουν την ψυχή τους δυνατή θα τα καταφέρουν

Αϊνόλα Τερζοπούλου | Να βρίσκουμε τη χαρά, την ομορφιά και την ικανοποίηση στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα.

Άρης Τερζόπουλος | Να φτιάξουμε τη σχέση με τον εαυτό μας & την προσωπική μας σχέση με τα φαινόμενα της ζωής.

Πωλίνα Γκιωνάκη | Μου λείπει να με σφίξει κάποιος στην αγκαλιά του και να μου πει : `θα περάσει και αυτό`

Μαρία Ψωμά | Μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που ζούσαμε, πιθανά να είχαμε αξιολογήσει λάθος τι πραγματικά έχουμε ανάγκη.

Μένια Κούλη | Τον κ. Τσιόδρα θέλω να τον πάρω αγκαλιά χωρίς καν να τον γνωρίζω προσωπικά.

Τάνια Καψάλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα με το χέρι στη καρδιά πώς θα πάνε τα παιδιά μας στο σχολείο όταν λήξει η καραντίνα;

Χρυσαυγή Ατσιδάκου | Τον κ. Τσιόρδα θα τον ρωτούσα πώς αισθάνεται που έχει γίνει ο σούπερ ήρωας, ο `star` των ημερών.

Βασίλης Ζούλιας | Είτε υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας είτε όχι, ο Θεός, δέντρο, ανώτερη δύναμη... μας είπε PAUSE...

Ευσταθία | Ζορίζομαι , όπως όλοι. Έχω όμως και μια καλή περιέργεια για το πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό.

Ναταλία Μίγδου | Eγώ με τρία παιδιά θα έπρεπε να έχω τρεις υπολογιστές & έναν εκτυπωτή ; Λυπάμαι.

Δέσποινα Μαλέλη | Μείνετε μακριά από τα αγαπημένα σας πρόσωπα για να μπορέσετε να τα σφίξετε σύντομα στην αγκαλιά σας.

Ηρώ Μουκίου | Τις μέρες της καραντίνας έγινα πολύ πιο αυτάρκης από όσο πίστευα & πιο συγκαταβατική

Τζίνα Θανοπούλου | Είναι μια ιδανική περίοδος που μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας από τα έξω στα μέσα μας, στη ψυχή μας

Χάρης Ρώμας | Στον κ. Τσιόδρα έχω πει ότι τον θαυμάζω και για το ότι δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους σε πολίτες πρώτης & δευτέρας κατηγορίας.

Κρυσταλλία Κεφαλούδη | Πιστεύω ακράδαντα ότι το σημερινό social distancing θα μας φέρει πιο κοντά. Η απόσταση θα μας ενώσει.

Αντώνης Κατσαρός | Ο κ. Τσιόδρας δίνει παράδειγμα, γι `αυτό θα πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτος.

Μίλτος Καρατζάς | Για πρώτη φορά μέσα στις τελευταίες δεκαετίες, το ελληνικό κράτος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων & ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά στις ανάγκες πού προέκυψαν

Νικήτας Κορωνάκης |Εάν κάποιος τον περασμένο Δεκέμβριο σου περιέγραφε τη σημερινή κατάσταση, θα έλεγες ότι «είναι τρελός»

Άριελ Κωνσταντινίδη | Είναι ευκαιρία ζωής με Α κεφαλαίο να δούμε αλήθειες & να έρθουμε αντιμέτωποι με τους εαυτούς μας και τις επιθυμίες μας

Ντέλλα Ρούνικ | Η γη μπορεί να υπάρξει χωρίς εμάς, εμείς χωρίς τη γη που ξέραμε, όχι!

Όλγα Μπατή | Αυτές τις μέρες της καραντίνας, βγαίνουν όλες οι αλήθειες στη φόρα.

Ηρώ Καριοφύλλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα πώς θα είναι τα Χριστούγεννά μας...


#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ

***Εννιά χρόνια πριν, παρακολούθησα την ταινία Contagion, του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Ένας μολυσματικός ιός προκαλεί παγκόσμια φονική πανδημία, διάφοροι φορείς υγείας προσπαθούν να τη σταματήσουν και να βρουν το εμβόλιο, ενώ ο πανικός και τα θύματα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Στο τέλος του εν λόγω έργου που παρακολούθησα με κομμένη την ανάσα, πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ευτυχώς που όλα αυτά είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας και "Thank God!" που ζούμε όλοι ελεύθεροι από τέτοιες απειλές...

Εδώ και κάποιους μήνες στην - όχι και τόσο μακρινή  τελικά- Κίνα και πολύ πρόσφατα στην Ευρώπη, στην Ελλάδα μας αλλά και σταδιακά σε όλον τον κόσμο, ένας απειλητικός για τη ζωή ιός, έχει κυριεύσει την καθημερινότητά μας. Οι άλλοτε απλές, καθημερινές κινήσεις, έξοδοι στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, σε όλες τις δραστηριότητές μας, έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Ο "κορωνοιός" κρύβεται πίσω από ό,τι κι αν κάνουμε, από κάθε σκέψη ή προγραμματισμό μας. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει προγραμματισμός, καθώς ποιος ξέρει τί θα συμβεί την επόμενη στιγμή σε εμάς, στους δικούς μας ανθρώπους ή σε όσους συναναστρεφόμαστε. Κάποιοι μέχρι προσφάτως διακωμωδούσαν την κατάσταση, αρνούνταν να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητά της, ή να ακολουθήσουν τα πολύ σωστά προληπτικά μέτρα της κυβέρνησης.  `Ολοι οφείλουν να συνετιστούν, να δείξουν ωριμότητα και σεβασμό στους υπόλοιπους. Η επιπολαιότητα  πληρώνεται αργά ή γρήγορα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι λανθασμένες κινήσεις κάποιων, θα στοιχίσουν στη ζωή των συνανθρώπων τους, αλλά και των ίδιων. Άλλωστε, αυτός ο ιός, ο αόρατος εχθρός που μας έχει αναστατώσει και προβληματίσει τόσο πολύ, παραμένει ακόμα κάτι "άγνωστο"... Μέρα με τη μέρα οι επιστήμονες τον γνωρίζουν, τον "συστήνουν" μέσα από νοσούντες σε όσους δεν έχουν νοσήσει και τον πολεμούν... 

Μανταλένα Μαρία Διαμαντή