17 Απριλίου 2020

Μάρα Ζαχαρέα | Είναι παράξενο να ζούμε μέσα σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, όπου όλοι είμαστε πρωταγωνιστές.

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ | κορωνοιός | καραντίνα | Μάρα Ζαχαρέα | klik | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η εξαίρετη δημοσιογράφος, μιλά για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η εξαίρετη δημοσιογράφος, μιλά για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Καθώς η κύρια έννοια μας αυτήν την εποχή είναι ο κορωνοιός, βρήκαμε ενδιαφέρον να ζητήσουμε από διάφορα πρόσωπα που έχουμε φιλοξενήσει στο παρελθόν στο klik, να μας μιλήσουν για τη νέα πραγματικότητα… Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι φιλοξενείται η καταξιωμένη δημοσιογράφος, κα Μάρα Ζαχαρέα.


Πώς έχει αλλάξει η ζωή σας αυτές τις μέρες της καραντίνας & του κορωνοιού;

 Έχω στη ζωή μου την πεποίθηση  οτι μέσα στις δυσκολίες  υπάρχει  πάντα κάτι θετικό είτε στο παρόν είτε στο μέλλον και κάπως θα φανερωθεί. Αρκεί να θέλεις να το εντοπίσεις.

Ανακάλυψα για παράδειγμα,το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ότι το να πηγαίνω λιγότερες ώρες στο γραφείο και να δουλεύω τις πρωινές ώρες με τηλεεργασία δεν είναι αδύνατο, όπως νόμιζα.
Ανακάλυψα την ομορφιά του να μαζεύομαστε  οι τέσσερεις μας σε καθημερινή βάση γύρω από το τραπέζει. Ανακάλυψα τα σαββατοκύριακα την πολυτέλεια του ελεύθερου χρόνου. Τα θετικά του να μην καταναλώνουμε παρά μόνο για τα απαραίτητα. Την έλειψη κίνησης στους δρόμους.
Από την άλλη υπάρχει άγχος να μην αρρωστήσω εγώ και οι δικοί μου, αγωνία για την επόμενη μέρα, νομίζω όλοι βιώνουμε φόβο μπροστά στο άγνωστο. Είναι παράξενο να ζούμε μέσα σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, όπου όλοι είμαστε πρωταγωνιστές.

Τί είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο από την προηγούμενη ζωή σας ;

 Μου έχουν λείψει οι αγκαλιές και τα φιλιά με τους δικούς μου, τους φίλους μου, μου έχουν λείψει οι γονείς μου, το να μην φοβάμαι να ταξιδέψω. Μου έχει λείψει η εποχή όπου όλοι έμοιαζαν ξένοιαστοι.

Τί προτροπή θα θέλατε να κάνετε στο κοινό για τις μέρες που θα ακολουθήσουν; 

Δεν θα ήθελα να πω κάτι γιατί ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί έδειξαν μεγάλη αίσθηση υπευθυνότητας, με λίγες θλιβερές εξαιρέσεις. Άρα η προτροπή παραμένει η ίδια. Να τηρούμε αποστάσεις, να ακούμε τους ειδικούς, να μένουμε σπίτι όσο γίνεται και να προσέχουμε τους πιο ευάλωτους από μας.

Αν είχατε τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τον κ. Τσιόδρα, τι θα του λέγατε ;

Επειδή έχει γίνει πολύ δημοφιλής, όταν τελειώσει όλο αυτό να μην ακούσει τυχόν σειρήνες που θα επιχειρήσουν να τον εμπλέξουν με την πολιτική...

Πότε και πώς νομίζετε ότι θα επιστρέψουμε;

Εξαρτάται τι εννοείτε όταν μιλάτε για κανονικότητα. Αν μιλάμε για το πως ήμασταν προ κορωνοιού, θα αργήσουμε. Μπορεί να πάρει και διετία. Αν εννοείτε χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων, θα ξεκινήσει σταδιακά απο τον Μάιο. Όσο όμως δεν υπάρχει εμβόλιο η θεραπεία, θα πηγαίνει το πράγμα «βλέποντας και κάνοντας». Να είμαστε προετοιμασμένοι ότι ο κόβιντ19 θα υπάρχει στις ζωές μας για καιρό. 

Μπορείτε να διαβάσετε, επίσης:

Κατερίνα Μπέη | Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να επικοινωνήσουμε δημόσια, με έναν άνθρωπο με τόση τρυφερότητα & τόσο πολιτισμό, όσο ο Σωτήρης Τσιόδρας

Στέφανος Δάνδολος | Στον κ. Τσιόδρα θα έδινα συγχαρητηρια για την υπευθυνότητα & την ευαισθησία με την οποία διαχειρίζεται την πρωτοφανή αυτή κρίση.

Μαρία Παναγοπούλου | Όταν μας πούνε «είστε ελεύθεροι να βγείτε έξω», μόνο όσοι έχουν καταφέρει να κρατήσουν την ψυχή τους δυνατή θα τα καταφέρουν

Αϊνόλα Τερζοπούλου | Να βρίσκουμε τη χαρά, την ομορφιά και την ικανοποίηση στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα.

Άρης Τερζόπουλος | Να φτιάξουμε τη σχέση με τον εαυτό μας & την προσωπική μας σχέση με τα φαινόμενα της ζωής.

Πωλίνα Γκιωνάκη | Μου λείπει να με σφίξει κάποιος στην αγκαλιά του και να μου πει : `θα περάσει και αυτό`

Μαρία Ψωμά | Μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που ζούσαμε, πιθανά να είχαμε αξιολογήσει λάθος τι πραγματικά έχουμε ανάγκη.

Μένια Κούλη | Τον κ. Τσιόδρα θέλω να τον πάρω αγκαλιά χωρίς καν να τον γνωρίζω προσωπικά.


Τάνια Καψάλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα με το χέρι στη καρδιά πώς θα πάνε τα παιδιά μας στο σχολείο όταν λήξει η καραντίνα;


Χρυσαυγή Ατσιδάκου | Τον κ. Τσιόρδα θα τον ρωτούσα πώς αισθάνεται που έχει γίνει ο σούπερ ήρωας, ο `star` των ημερών.


Βασίλης Ζούλιας | Είτε υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας είτε όχι, ο Θεός, δέντρο, ανώτερη δύναμη... μας είπε PAUSE...


Ευσταθία | Ζορίζομαι , όπως όλοι. Έχω όμως και μια καλή περιέργεια για το πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό.


Ναταλία Μίγδου | Eγώ με τρία παιδιά θα έπρεπε να έχω τρεις υπολογιστές & έναν εκτυπωτή ; Λυπάμαι.


Δέσποινα Μαλέλη | Μείνετε μακριά από τα αγαπημένα σας πρόσωπα για να μπορέσετε να τα σφίξετε σύντομα στην αγκαλιά σας.


Ηρώ Μουκίου | Τις μέρες της καραντίνας έγινα πολύ πιο αυτάρκης από όσο πίστευα & πιο συγκαταβατική


Τζίνα Θανοπούλου | Είναι μια ιδανική περίοδος που μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας από τα έξω στα μέσα μας, στη ψυχή μας


Χάρης Ρώμας | Στον κ. Τσιόδρα έχω πει ότι τον θαυμάζω και για το ότι δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους σε πολίτες πρώτης & δευτέρας κατηγορίας.

Κρυσταλλία Κεφαλούδη | Πιστεύω ακράδαντα ότι το σημερινό social distancing θα μας φέρει πιο κοντά. Η απόσταση θα μας ενώσει.


Αντώνης Κατσαρός | Ο κ. Τσιόδρας δίνει παράδειγμα, γι `αυτό θα πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτος.


Μίλτος Καρατζάς | Για πρώτη φορά μέσα στις τελευταίες δεκαετίες, το ελληνικό κράτος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων & ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά στις ανάγκες πού προέκυψαν


Νικήτας Κορωνάκης |Εάν κάποιος τον περασμένο Δεκέμβριο σου περιέγραφε τη σημερινή κατάσταση, θα έλεγες ότι «είναι τρελός»


Άριελ Κωνσταντινίδη | Είναι ευκαιρία ζωής με Α κεφαλαίο να δούμε αλήθειες & να έρθουμε αντιμέτωποι με τους εαυτούς μας και τις επιθυμίες μας


Ντέλλα Ρούνικ | Η γη μπορεί να υπάρξει χωρίς εμάς, εμείς χωρίς τη γη που ξέραμε, όχι!


Όλγα Μπατή | Αυτές τις μέρες της καραντίνας, βγαίνουν όλες οι αλήθειες στη φόρα.


Ηρώ Καριοφύλλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα πώς θα είναι τα Χριστούγεννά μας...


Καλλιόπη Καρβούνη | Όλα θα ξαναγίνουν όταν έρθει η ώρα.


Ανδρέας Λοβέρδος | Είναι σαν να θέλω να ζήσω και να μην μου επιτρέπεται.


`Αννα Νταλάρα | Να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη μας.


Λιλή Πυράκη | Μπορεί να πρέπει να κρατάμε αποστάσεις, αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ.


Ντίνος Καρύδης | Μου έχει λείψει η θάλασσα που είναι σαν τη γυναίκα: πάντα ίδια & πάντα άλλη.


Κωνσταντίνος Χαρδαβέλλας | Η ελευθερία της επιλογής, αυτό είναι που μου λείπει περισσότερο.

Σταυρούλα Κεντιέ | Να μην παραιτηθεί κανείς από τη ζωή του.

Μαρία Κοτρώτσου | Δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα δίναμε πια εικονικές αγκαλιές μέσω βιντεοκλήσεων.


#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ***Εννιά χρόνια πριν, παρακολούθησα την ταινία Contagion, του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Ένας μολυσματικός ιός προκαλεί παγκόσμια φονική πανδημία, διάφοροι φορείς υγείας προσπαθούν να τη σταματήσουν και να βρουν το εμβόλιο, ενώ ο πανικός και τα θύματα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Στο τέλος του εν λόγω έργου που παρακολούθησα με κομμένη την ανάσα, πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ευτυχώς που όλα αυτά είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας και "Thank God!" που ζούμε όλοι ελεύθεροι από τέτοιες απειλές...

Εδώ και κάποιους μήνες στην - όχι και τόσο μακρινή  τελικά- Κίνα και πολύ πρόσφατα στην Ευρώπη, στην Ελλάδα μας αλλά και σταδιακά σε όλον τον κόσμο, ένας απειλητικός για τη ζωή ιός, έχει κυριεύσει την καθημερινότητά μας. Οι άλλοτε απλές, καθημερινές κινήσεις, έξοδοι στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, σε όλες τις δραστηριότητές μας, έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Ο "κορωνοιός" κρύβεται πίσω από ό,τι κι αν κάνουμε, από κάθε σκέψη ή προγραμματισμό μας. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει προγραμματισμός, καθώς ποιος ξέρει τί θα συμβεί την επόμενη στιγμή σε εμάς, στους δικούς μας ανθρώπους ή σε όσους συναναστρεφόμαστε. Κάποιοι μέχρι προσφάτως διακωμωδούσαν την κατάσταση, αρνούνταν να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητά της, ή να ακολουθήσουν τα πολύ σωστά προληπτικά μέτρα της κυβέρνησης.  `Ολοι οφείλουν να συνετιστούν, να δείξουν ωριμότητα και σεβασμό στους υπόλοιπους. Η επιπολαιότητα  πληρώνεται αργά ή γρήγορα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι λανθασμένες κινήσεις κάποιων, θα στοιχίσουν στη ζωή των συνανθρώπων τους, αλλά και των ίδιων. Άλλωστε, αυτός ο ιός, ο αόρατος εχθρός που μας έχει αναστατώσει και προβληματίσει τόσο πολύ, παραμένει ακόμα κάτι "άγνωστο"... Μέρα με τη μέρα οι επιστήμονες τον γνωρίζουν, τον "συστήνουν" μέσα από νοσούντες σε όσους δεν έχουν νοσήσει και τον πολεμούν... 

Μανταλένα Μαρία Διαμαντή