Windmills of your mind | Το ωραιότερο τραγούδι που κέρδισε Oscar

Υπόθεση Τόμας Κράουν.. Μια θρυλική ταινία με πρωταγωνιστές δύο ανεπανάληπτους ηθοποιούς: Στηβ Μακ Κουην και Φαίη Ντάναγουαίη και το συγκλονιστικό, βραβευμένο με oscar τραγούδι του Μισέλ Λεγκράντ “Windmills of your mind”.

Ο ρόλος του Στηβ Μακ Κουην ήταν χωρίς αμφιβολία αρκετά αντιφατικός με το προφίλ του, αν σκεφτεί κανείς ότι η  Βοστώνη συγκεντρώνει ως πόλη όλα εκείνα τα στοιχεία που λείπουν από εκείνον:μόρφωση, εκλεπτυσμός, φινέτσα. Ίσως, τελικά, αυτός να ήταν και ο λόγος που ο πεισματάρης ηθοποιός επέμεινε τόσο πολύ να υποδυθεί τον κομψό βοστωνέζο δικηγόρο που σχεδιάζει την τέλεια ληστεία τράπεζας.

Oι τίτλοι της αρχής πέφτουν με το τραγούδι του Μισέλ Λεγκράν “The windmills of your mind” γραμμένο από το σπουδαίο Γάλλο συνθέτη Μισέλ Λεγκράν και ντυμένο ιδανικά με τους στίχους των Άλαν και Μέριλυν Μπέργκμανπου μιλούν για τους ανεμόμυλους κάποιου μυαλού… Για αέναους κύκλους , για ψευδαισθήσεις, για εκείνα τα καλοκαίρια που έφυγαν…

Ένα αξεπέραστο τραγούδι θεωρείται από τα καλύτερο – αν όχι το καλύτερο- που κέρδισε ποτέ Όσκαρ.

Κι έρχεται η στιγμή που ολοκληρώνεται το τραγούδι, χάνεται η νοσταλγική ατμόσφαιρα χάνεται και ξεκινά η αστυνομικής περιπέτειας…

Εκείνος…Νέος, γοητευτικός, εκκεντρικός και πάμπλουτος… έχει κάνει την τέλεια κλοπή και γνωρίζοντας πολύ καλά ότι κανείς δεν είναι τόσο έξυπνος για να μπορέσει να τον ανακαλύψει…Στον ρόλο ενός εκατομμυριούχου που κλέβει διάσημους πίνακες ζωγραφικής από χόμπι, ο Στηβ Μακ Κουήν έφτιαξε έναν αξέχαστο κινηματογραφικό ήρωα..

Εκείνη…νέα, πανέμορφη, απίστευτα σέξυ, με στυλ που θα ζήλευε κάθε γυναίκα, πάει κατευθείαν στον στόχο της… Και ξέρει πάντα τον τρόπο να τον πετύχει…Η Φαίη Ντάναγουαιη, βρίσκεταισε αποστολή αποκάλυψης του αδικήματος που διέπραξε ο ανεπανάληπτος Μακ Κουην. Από τη μία βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα και συγκρούονται ψυχολογικά μεταξύ τους… Από την άλλη όμως, η έντονη αμοιβαία, ερωτική έλξη δεν μπορεί παρά να επιμείνει..

Μαζί, δημιουργούν ένα κλασικό κινηματογραφικό ζευγάρι.Η σκηνή που παίζουν σκάκι είναι μια από τις κορυφαίες ερωτικές κινηματογραφικές σκηνές, ενώ το ίδιο ήταν και η βόλτα τους με το ανεμόπλανο καθώς παίζει το μουσικό μοτίβο της ταινίας. Το αξέχαστο ” The windmills of your mind” …

Round Like a circle in a spiral Like a wheel within a wheel Never ending or beginning On an ever-spinning reel Like a snowball down a mountain Or a carnival balloon Like a carousel that`s turning Running rings around the moon Like a clock whose hands are sweeping Past the minutes of its face And the world is like an apple Whirling silently in space Like the circles that you find In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow To a tunnel of its own Down a hollow to a cavern Where the sun has never shone Like a door that keeps revolving In a half-forgotten dream Or the ripples from a pebble Someone tosses in a stream Like a clock whose hands are sweeping Past the minutes of its face And the world is like an apple Whirling silently in space Like the…

Oι ανεμόμυλοι του μυαλού σου…

Στρογγυλό όπως ένας κύκλος σε σπίραλ,

Όπως μια ρόδα μέσα σε μια ρόδα

Που ποτέ δεν τελειώνει ή αρχίζει

Σε μια συνεχώς περιστρεφόμενη ανέμη

Σαν χιονόμπαλα που κατακυλάει στο βουνό

Ή σαν ένα μπαλόνι καρναβαλιού

Σαν ένα καρουζέλ που γυρίζει

Κάνοντας κύκλους γύρω από το φεγγάρι

Σαν ένα ρολόι, που οι δείκτες του σαρώνουν

Παρελθόν τα λεπτά στο καντράν του

Και ο κόσμος είναι σαν ένα μήλο

Που στροβιλίζεται σιωπηλά στο διάστημα

Όπως τους κύκλους που βρίσκεις

Στους ανεμόμυλους του μυαλού σου

Όπως μια σήραγγα που ακολουθείς

Σε ένα τούνελ από μόνο του

Στον αυτοκινητόδρομο προς ένα σπήλαιο

Όπου ο ήλιος ποτέ δεν έλαμψε

Όπως μια πόρτα που συνεχώς περιστρέφεται

Σε μισοξεχασμένο όνειρο

Από τους κυματισμούς ενός βοτσάλου

Που κάποιος πετάξε στο ρεύμα

Σαν ένα ρολόι, που οι δείκτες του σαρώνουν

Παρελθόν τα λεπτά στο καντράν του

Και ο κόσμος είναι σαν ένα μήλο

Που στροβιλίζεται σιωπηλά στο διάστημα

Όπως τους κύκλους που βρίσκεις

Στους ανεμόμυλους του μυαλού σου

Κλειδιά που κουδούνιζουν στην τσέπη σου

Λόγια που ηχούν μέσα στο κεφάλι σου

Γιατί τα καλοκαίρια φεύγουν τόσο γρήγορα;

Ήταν κάτι που είπες;

Οι εραστές περπατούν κατά μήκος της ακτής

Και αφήνουν τις πατημασιές τους στην άμμο

Είναι ο ήχος μακρινού τυμπάνου;

Μόνο τα δάχτυλα του χεριού σου;

Εικόνες που κρέμονται στο διάδρομο;

Ονόματα και πρόσωπα που μισοθυμόμαστε

Αλλά σε ποιον ανήκουν;

Πότε ήξερες ότι τελείωσε;

Στο αντίο του φθινόπωρου

Τη στιγμή που δεν μπορούσες να θυμηθείς

Το χρώμα των ματιών του

Στρογγυλό όπως ένας κύκλος σε σπίραλ,

Όπως μια ρόδα μέσα σε μια ρόδα

Που ποτέ δεν τελειώνει ή αρχίζει

Σε μια συνεχώς περιστρεφόμενη ανέμη

Καθώς οι εικόνες ξετιλίγονται

Όπως οι κύκλοι που βρίσκεις

Στους ανεμόμυλους του μυαλού σου