10 Ιουλίου 2019

Κυριάκος Μητσοτάκης | Ένας ήσυχος άνθρωπος

Ακόμη και μέσα στην Νέα Δημοκρατία δυσκολεύτηκαν πολύ και ίσως δυσκολεύονται ακόμη να καταλάβουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κι αυτό γιατί έχει ένα μειοκεκτημα ή πλεονέκτημα-όπως το δει κανείς: Χρησιμοποιεί την Κοινή Λογική. Από τον Αλέκανδρο Δράκο
Ακόμη και μέσα στην Νέα Δημοκρατία δυσκολεύτηκαν πολύ και ίσως δυσκολεύονται ακόμη να καταλάβουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κι αυτό γιατί έχει ένα μειοκεκτημα ή πλεονέκτημα-όπως το δει κανείς: Χρησιμοποιεί την Κοινή Λογική. Από τον Αλέκανδρο Δράκο
Πριν από τρία και κάτι χρόνια, όταν ο Σύριζα είχε κερδίσει τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και η Νέα Δημοκρατία ετοιμαζόταν να εκλέξει καινούργιο αρχηγό, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από έναν από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας, που έχουν ενδιαφέρον και για την πολιτική. Ήταν μια πρόσκληση για γεύμα. Οπότε λίγες μέρες μετά ήμουν στο τραπέζι και τρώγαμε. Αφού όπως είπα πάρα πάνω, έχει μεγάλο ενδιαφέρον και για την πολιτική αυτός ο επιχειρηματίας με ΄ρωτησε ποια ήταν η γνώμη μου για τις επικείμενες εκλογές στην Νέα Δημοκρατία και ποιος νόμιζα ότι θα ήταν η καλύτερη λύση.

" Ο Μητσοτάκης" του απάντησα. Η απάντηση μου αν κρίνω από την έκφραση του προσώπου του μάλλον δεν του παλυάρεσε. "Μα...ο Μητσοτάκης;" μου είπε. "Ναι, ο Μητσοτάκης" του είπα. Ξέρει πολύ καλά πως οι ιδεολογικές τοποθετήσεις δεν με ενδιαφέρουν, όπως και δεν με ενδιέφεραν ποτέ. Κι αυτό γιατί συνήθως οι πολιτικοί "φορούν" την ιδεολογική τοποθέτηση σαν "προβιά". Τόσα χρόνια που παρακολουθώ την πολιτική έχω μάθει πια να μην ενδιαφέρομαι για το τι λέει κανείς, αλλά για ότι κάνει. Η ιδεολογική τοποθέτηση είναι σαν τα ερωτόλογα που λένε τα ζευγάρια. Δεν τα παίρνω σοβαρά υπ` όψη μου. Μόνο οι πράξεις μετράνε. "Μα γιατί ο Μητσοτάκης;" επέμεινε. "Γιατί είναι ο κατάλληλος άνθρωπος" του είπα "για την εποχή που ήδη έχει ξεκινήσει. Είναι εποχές που απαιτούν αυτό και οι εποχές που απαιτούν το άλλο. Στην εποχή που έρχεται ταιριάζει ο Μητσοτάκης για την γνώμη μου". "Μα είναι εποχή λαΐκίστικη" επέμεινε. "Γι αυτό ακριβώς" του είπα " και μπορεί να τελειώσει μόνο με Κοινή Λογική".

Οι εκλογές στην Νέα Δημοκρατία έγιναν και Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τότε έγινε ο Μητσοτάκης.

Από τότε και μέχρι τις ευρωεκλογές ο Μητσοτάκης ήταν μπροστά στις δημοσκοήσεις, αλλά οι περισσότεροι είχαν πολλές επιφυλάξεις για το τι θα γινόταν τελικά, μια και οι ψηφοφόροι είναι πάντα αυτοί που δίνουν την απάντηση και οι περισσότεροι ήταν σίγουροι πως η πολιτική τακτική της πόλωσης που ακολουθούσε ο Τσίπρας και συνολικά ο Σύριζα, θα έκανε αμφίρροπη την αναμέτρηση.

Πέρσι τέτοιον καιρό ένας άλλος φίλος που συνήθως ψηφίζει Νέα Δημοκρατία αλλά δεν είναι και φανατικός με την πολτική μου είπε κάποια στιγμή. " Μα βρε παιδάκι μου κι αυτός ο Κυριάκος δεν μπορεί να πει κάτι πάρα πάνω, να το πάει και λίγο πιο επιθετικά;" "Τι εννοείς;" τον ρώτησα "να πει τίποτα λαΐκίστικο;". "Ε ναι !" μου απάντησε "δεν βλέπεις που ο Τσίπρας χρησιμοποιεί τα πάντα". "Δεν βλέπω και πολύ αποτελεσματικό αυτό που κάνει ο Τσίπρας" του είπα " και αν ο Μητσοτάκης προσπαθούσε να τον μιμηθεί, θα ήταν λάθος. Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να κρατήσει αυτούς τους τόνους και να μιλάει απλώς λογικά".

Στο διάστημα που ακολούθησε ο Μητσοτάκης σήκωσε μόνο μια φορά τους τόνους στην Βουλή όταν κάποια αντιπαράθεση είχε πάρει προσωπικό χαρακτήρα.

Πολλοί στο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στις ευρωεκλογές και τις εθνικές εκλογές, έλεγαν για το πόσο βαρετή ήταν αυτή η προεκλογική περίοδος.

Είμαστε όλοι τόσο τοξινομένοι με τον λαΐκισμό που έχουμε ξεχάσει ακόμη και πως να συζητάμε ήρεμα και λογικά.

Ο Μητσοτάκης κέρδισε τελικά τις εκλογές και ο Τσίπρας με μιαν εντυπωσιακή αλλαγή δέχτηκε άψογα την ήττα και τον υποδέχτηκε στο Μέγαρο Μαξίμου όπως απαιτεί και ένας ευρωπαϊκός πολιτικός πολιτισμός.

Και στα πρώτα βήματα της καινούργιας Κυβέρνησης ο Μητσοτάκης έδειξε πως έχει σκοπό να δουλέψει. Και να χρησιμοποιήσει γι αυτό, εκείνο που είναι το βασικό χαρακτηριστικό του. Την κοινή λογική. Οι 21 εξωκοινοβουλευτικοι Υφυποργοί, είναι μια λύση καλή και λογική μεν, αλλά θα δούμε αν μπορεί να λύσει πολλά προβλήματα που η "τεχνικά" σωστή μακροπρόσθεση λύση δεν μπορεί πάντα να λειτουργήσει. ή να γίνει αποδεκτή, από μια κοινωνία που έχει μάθει να σκέπτεται βραχυπρόθεσμα.

Ωστόσο τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει είναι και πολλά και δύσκολα. Το τι θα καταφέρειη κοινή λογική σαν στοιχείο διακυβέρνησης, είναι κάτι που απομένει να το δούμε. Όλοι κρίνονται από το αποτέλεσμα και όχι από τις προθέσεις.

Στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο η εισήγηση του κράτησε μόνο 14 λεπτά τονίζοντας πως «αλλάζουμε το μοντέλο διακυβέρνησης» και συνεχίζοντας είπε:«τώρα είναι η ώρα να ενώσουμε τους Έλληνες κάτω από ένα κοινό όραμα. Από σήμερα αποδεικνύουμε ότι είμαστε έτοιμοι, η δουλειά έχει ξεκινήσει όπως έχετε διαπιστώσεις. Τα επόμενα υπουργικά θα γίνονται στο Μαξίμου. Οι συνεδριάσεις θα γίνονται μόνο σε επίπεδα υπουργών καθώς οι αρμοδιότητες των υφυπουργών είναι πλέον καθορισμένες. Καλούμαστε να κερδίσουμε έναν δύσκολο και ασύμμετρο πόλεμο: αυτόν της αλλαγής του μοντέλου διακυβέρνησης με στόχο την παραγωγή ορατού αποτελέσματος και τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη».

Είναι σίγουρα ένα καινούργιο μοντέλο διακυβέρνησης στηριγμένο σε εταιρικά πρότυπα.

Το αν είναι και αποτελεσματικό θα το δούμε μάλλον σύντομα.

Το πως θα αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη η αντιπολίτευση και κυρίως η αξιωματική αντιπολίτευση, που δουλειά της είναι να ελέγχει την Κυβέρνηση είναι ένα θέμα.

Το πως θα τον αντιμετωπίσει η κοινωνία είναι ένα άλλο θέμα. είμαστε συνηθισμένοι σε άλλα μοντέλα διακυβέρνησης πιο φαζαριόζικα και συγκρουσιακά, αλλά όχι εξ ίσου αποτελεσματικά.

Στην Ελλάδα ήταν πάντα δύσκολο να κάνεις προβλέψεις για το πως θα ανταποκριθεί η κοινωνία σε αυτό ή το άλλο μοντέλο.

Και παραμένει ακόμα δύσκολο.