09 Ιανουαρίου 2021

Αχιλλέας Μωραΐτης | Υπάρχουν στίχοι που όταν τους δω γραμμένους αρχίζει να `παίζει` η μελωδία τους στο μυαλό μου ενστικτωδώς.

Συνέντευξη με ένα νέο, ταλαντούχο καλλιτέχνη ο οποίος έκανε την πρώτη του δισκογραφική απόπειρα.
Συνέντευξη με ένα νέο, ταλαντούχο καλλιτέχνη ο οποίος έκανε την πρώτη του δισκογραφική απόπειρα.

Ένας άνθρωπος που υποστηρίζει ότι η μουσική είναι η ίδια η ζωή, δεν μπορεί, αν μη τι άλλο, να μην κάνει την μουσική τρόπο ζωής.

Γίνεται ασυνείδητα εραστής της τέχνης και αφήνει τους στίχους και τις μελωδίες να τον ξεναγούν στον δικό τους κόσμο.

Ο λόγος γίνετε σήμερα για τον ανερχόμενο καλλιτέχνη Αχιλλέα Μωραΐτη ο οποίος έκανε σε νεαρή ηλικία την πρώτη του δισκογραφική απόπειρα "Σταγόνες παραδείσου"- μια συλλογή οκτώ τραγουδιών κι αποτελούν τις αναμνήσεις του στη μουσική του πορεία.

Ένας συναισθηματικός, μποέμ καλλιτέχνης, ένας υπηρέτης της έντεχνης και ροκ μουσικής, ένας ρομαντικός ΄΄Αργοναύτης`` που ψάχνει την ΄΄Νεράιδα ``του σε έναν βαθύ ``Ωκεανό``. Ας διαβάσουμε τι έχει να μας πει...

Αχιλλέα πριν ξεκινήσω να σε ρωτάω όσα θέλω να μάθω για την κυκλοφορία του πρώτου σου προσωπικού δίσκου, θα ήθελα να μου μιλήσεις για τα πρώτα σου βήματα στον κόσμο της μουσικής. Το ταξίδι αυτό ξεκινά νωρίς για σένα και φτάνει ως σήμερα.

 Παίζω, πλέον, μουσική 21 χρόνια, τα δέκα εξ αυτών επαγγελματικά. Από τις πρώτες μου κιόλας αναμνήσεις θυμάμαι τη μουσική στη ζωή μου, ή τη ζωή μου στη μουσική, δεν έχω καταλήξει ακόμη τι από τα δύο ισχύει. Δε θα μπορούσα να με φανταστώ να κάνω κάτι διαφορετικό.

Μιας και ξεκίνησες σε πολύ νεαρή ηλικία σ`αυτόν το χώρο, λοιπόν, αντιμετώπισες, ίσως, την μουσική σαν το όπλο που θα σε βοηθούσε να παλέψεις τα κακώς  γραφόμενα αυτού του κόσμου;

Η μουσική, τόσο από πλευράς της ίδιας της μουσικής όσο και από στιχουργικής σκοπιάς είναι για μένα ένας τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας. Πολλές φορές αν θέλω να μιλήσω για κάτι πιάνω τον εαυτό μου να το σκέφτομαι ξανά και ξανά, χωρίς να μπορώ να σχηματοποιήσω τη σκέψη αυτή. Μου είναι απείρως πιο εύκολο να αφήσω το στίχο και τις νότες να μιλήσουν.


`Οταν αποφάσισες να βάλεις την μουσική στη ζωή σου, πέραν του ότι αποτέλεσε έναν, ενδεχομένως, τρόπο έκφρασης για σένα, σκέφτηκες ποτέ σου να προσεγγίσεις την συγκεκριμένη τέχνη σαν μέσο βιοπορισμού;

Δεν ήταν μία συνειδητή σκέψη αυτό, περισσότερο μου προέκυψε στην πορεία παρά το αποφάσισα και το στόχευσα. Ξεκίνησα να παίζω για δική μου ευχαρίστηση, στα εφηβικά χρόνια βρέθηκα να παίζω με φίλους σε διάφορες μπάντες και μέσα από αυτό κατέληξα να το κάνω επαγγελματικά.

Ήταν πρωταρχικός σου στόχος να κυκλοφορήσεις και έναν προσωπικό σου δίσκο ή το να δημιουργείς τραγούδια και να τα μοιράζεσαι με τον κόσμο σε κάποια live εμφάνιση ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν αρκετό για σένα;

Από όταν άρχισα να δουλεύω με κάποιες πιο σοβαρές, ας το πούμε, μπάντες είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να δισκογραφήσω κομμάτια. Όταν το 2014 ξεκίνησα να δουλεύω αυτόνομα και να γράφω κομμάτια για μένα είχα ήδη αποφασίσει ότι θέλω να υπάρξουν ως τμήμα ενός άλμπουμ αυτά τα κομμάτια, ήδη από τη γέννηση τους το είχα στο μυαλό μου, απλώς σε εκείνο το στάδιο δεν ήξερα ακόμη το πως, πότε, με τι ενορχήστρωση και ούτω καθεξής.

Και φτάνουμε, λοιπόν, στο σήμερα όπου η κυκλοφορία του δίσκου σου είναι πλέον γεγονός. Και ο τίτλος αυτού <<Σταγόνες παραδείσου>>. Θα ήθελα να μας μιλήσεις για αυτή σου την δουλειά, την οποία απ`όσο γνωρίζουμε έχεις επιμεληθεί εξ ολοκλήρου.

 Οι "Σταγόνες" είναι μια δουλειά που ξεκίνησα να γράφω το 2014, το τελευταίο κομμάτι που έγραψα ήταν το 2018 και καλύπτει κατά μία έννοια όλο αυτό το διάστημα, τόσο από πλευράς στίχων όσο και μουσικά. Μου πήρε περίπου ένα χρόνο για να ολοκληρώσω τις ηχογραφήσεις, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου και αφού τελείωσα και τις μείξεις μετά καθυστέρησα μερικούς μήνες ακόμη λόγω κάποιων διαδικαστικών θεμάτων οπότε εν τέλει κυκλοφόρησαν το 2020, έξι ολόκληρα χρόνια από τη στιγμή που έγραψα το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ. Έξι χρόνια που το καθυστέρησα αλλά και έξι χρόνια που είχα την ευκαιρία να ωριμάσουν μέσα μου τα τραγούδια, να μεστώσουν. Το Φλεβάρη που μας πέρασε άνοιξα το παράθυρο και άφησα τις "Σταγόνες παραδείσου" να ταξιδέψουν μακριά!

Μαθαίνουμε επίσης ότι έχεις συμμετοχές και σε άλλους δίσκους καλλιτεχνών αλλά και συνεργασίες σε τραγούδια εξ ολοκλήρου απο τα δικά σου χέρια. Μιλησέ μας γι`αυτό.

Το 2020 ήταν μία αρκετά παραγωγική χρονιά για μένα. Εκτός από τις "Σταγόνες" μου μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχω σε τρεις ακόμη πολύ όμορφες δουλειές. Αυτές ήταν το άλμπουμ "Κάβο Αμόρε" της Αγγελικής Καραπάνου στο οποίο ερμηνεύω το ομότιτλο κομμάτι, η επερχόμενη δισκογραφική δουλειά της Στέλλας Πετρίδου με τίτλο "Έλα ξανά" στην οποία συμμετέχω ερμηνεύοντας "Τα κύματα" και τέλος το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Στάθη Δημητρουλάκου με τίτλο "Ο τελευταίος σταθμός" στον οποίο συμμετέχω γράφοντας μουσική, στίχους και όντας υπεύθυνος για τη συνολική παραγωγή του δίσκου.

Αχιλλέα, έχεις μια ιδιαίτερη σχέση με τον λόγο και μέσα από τα τραγούδια σου και μέσα από τους στίχους τους οποίους  γράφεις. Ποιο αίσθημα θες να σου προκαλεί ένας στίχος για να το ερμηνεύσεις;

Για να ερμηνεύσω κάποιους στίχους θα πρέπει πρώτα να τους νιώσω, να τους αντιληφθώ. Πολλές φορές θα ακούσεις ηθοποιούς να λένε ότι η ερμηνεία ενός ρόλου απαιτεί να τον βιώσεις πρώτα, να "γίνεις" αυτός ο χαρακτήρας. Προσωπικά αντιμετωπίζω τη μουσική ερμηνεία με τον ίδιο τρόπο.

Το ίδιο θα ήθελα να σε ρωτήσω και για την μελοποίηση στίχων. Με ποιον τρόπο καταφέρνεις και ακούς τις νότες πίσω από τις λέξεις; Και επίσης, τι θα πρέπει να περιέχεται σε έναν στίχο για να τον ντύσεις με μουσική;

Δεν μπορώ να το εξηγήσω, ούτε κι εγώ ξέρω πως γίνεται αυτό. Υπάρχουν στίχοι που όταν τους δω γραμμένους αρχίζει να "παίζει" η μελωδία τους στο μυαλό μου ενστικτωδώς.

Μια θλιβερή επέτειο συναντάμε αυτόν το μήνα κι αυτή δεν είναι άλλη από την δολοφονία ενός έφηβου κάποια χρόνια πριν. Γεγονός που σε επηρέασε αρκετά ώστε αποφάσισες να κάνεις  το γεγονός τραγούδι. Αναφέρομαι στον θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και στο τραγούδι σου <<Μόλις δεκάξι>>. Μιλησέ μας, αν θέλεις γι`αυτό.

Είναι μία δολοφονία η οποία "μεγάλωσε" τη γενιά μου μέσα σε ένα βράδυ. Μας ανάγκασε να διαλέξουμε πλευρά στην ιστορία. Όταν πρωτογνωριστήκαμε με το Στάθη Δημητρουλάκο που έχει γράψει τους στίχους του κομματιού, προ δεκαετίας, μόλις τους είχε γράψει, υπό τη μορφή ποιήματος, τότε. Με το Στάθη θα πρέπει να πω ότι μας δένει μία μακρά και βαθιά φιλία αλλά επίσης και αμέτρητες συνεργασίες σε μπάντες, σε εμφανίσεις, σε τραγούδια. Δουλεύοντας υλικό για κάποια ζωντανή εμφάνιση πριν μερικά χρόνια κάπου ανάμεσα στα χαρτιά του είδα αυτούς τους στίχους και του είπα ότι ήθελα να τους μελοποιήσω. Λίγες μέρες αργότερα ξαναπήγα σπίτι του με την κιθάρα μου και του έπαιξα το "Μόλις δεκάξι".

Επομένως , πόσο επηρεάζουν τον Αχιλλέα τα όσα συμβαίνουν γύρω του και πως καταφέρνει να τα συνδέει με τις μουσικές του;

Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος, δε θέλω να το περιορίσω στους καλλιτέχνες, να θέσει εαυτόν εκτός του περιβάλλοντός του. Καθετί γύρω μας επηρεάζει τη σκέψη μας, τη διάθεσή μας. Ένας δημιουργός, λοιπόν, δε μπορεί να απομονώσει τα δημιουργήματά του. Όχι εντελώς, τουλάχιστον.

Αν για κάποιο λόγο σου ζητούσαν να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις κάτι στην μέχρι τώρα πορεία σου στον χώρο, τι θα ήταν αυτό;

 Δε θα μπορούσα να κάνω ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Όλα όσα έχω κάνει κι έχω ζήσει μέχρι τώρα είναι υπεύθυνα για το ποιος είμαι σήμερα. Αν άλλαζα κάτι από αυτά θα άλλαζα και το ποιος είμαι.

Ποιο είναι το εντονότερο συναίσθημα που σε κυριεύει όταν βρίσκεσαι σε μια μουσική σκηνή;

 Η αίσθηση των ζωντανών εμφανίσεων, της συνεργασίας με άλλους μουσικούς για τη δημιουργία ενός αποτελέσματος μεγαλύτερου από το άθροισμα των μερών του, της συμμετοχής του κόσμου είναι μια αίσθηση που δεν έχει όμοιά της.

Στα live σου με ποιο κριτήριο επιλέγεις τα τραγούδια που θα ερμηνεύσεις;

Θα πρέπει πρώτα απ` όλα να είναι κομμάτια που να μου αρέσουν, κομμάτια που θα ήθελα να ακούσω. Δε θα παίξω, πλέον, ένα κομμάτι που να μη μου αρέσει απλά και μόνο επειδή αρέσει στον κόσμο. Το έκανα επί αρκετά χρόνια αλλά πλέον μου είναι αδύνατο.

Θεωρείς ότι ο χώρος είναι γενναιόδωρος για τους ανερχόμενους καλλιτέχνες; Οι παλιοί ``αγκαλιάζουν`` τους νέους;  Με ποιον καλλιτέχνη θα ήθελες να βρεθείς στην ίδια μουσική σκηνή;

 Έχω συναντήσει ανθρώπους που έσπευσαν να με αγκαλιάσουν στο χώρο καθώς και ανθρώπους που δεν το έκαναν. Υπάρχει ένα τεράστιο εύρος στάσεων που θα συναντήσει κανείς όπως και σε κάθε τομέα. Υπάρχουν αρκετοί με τους οποίους θα ήθελα να μοιραστώ την ίδια σκηνή αλλά αν πρέπει να κατονομάσω κάποιους θα πω το Γιάννη Μαρκόπουλο και το Χρήστο Λεοντή.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η τέχνη ``αιμορραγεί``, δεδομένης της άσχημης κατάστασης που επικρατεί και του εγκλεισμού. Πως αντιμετωπίζεις εσύ τα όσα άσχημα συμβαίνουν γύρω μας;

Όπως όλοι μας νομίζω, κάνοντας υπομονή και συνεχίζοντας να δημιουργώ περιμένοντας να τελειώσει όλο αυτό που ζούμε και ανυπομονώντας για τα πρώτα live.

Την αγάπη σου για την μουσική την μοιράζεσαι με τον κόσμο και μέσα από το ραδιόφωνο κάνοντας μια εκπομπή κάθε Κυριακή βράδυ. Πες μας, αν θέλεις, λίγα λόγια και γι` αυτή σου την ενασχόληση.

 Πράγματι, πριν από έξι μήνες, περίπου, ξεκίνησα εκπομπές στο "Ράδιο Αλληλέγγυοι" με τίτλο "Νότες αδέσποτες", κάθε Κυριακή οκτώ με δέκα το βράδυ, μια εκπομπή στην οποία μοιράζομαι με τον κόσμο αγαπημένα μου τραγούδια.

Φτάνοντας στο τέλος Αχιλλέα θα ήθελα να σε ρωτήσω εάν υπάρχουν μελλοντικά σχέδια που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας.

 Έχω ήδη ξεκινήσει να ετοιμάζω την επόμενη δισκογραφική δουλειά μου κάνοντας κάποιες ηχογραφήσεις και παράλληλα ετοιμάζω και κάποιες νέες συνεργασίες.

Που μπορεί κάποιος να βρει τον δίσκο σου;

Ο δίσκος μου "Σταγόνες παραδείσου" είναι διαθέσιμος σε όλες τις δημοφιλείς πλατφόρμες για streaming και "κατέβασμα". Αναλυτικότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ: https://lnkfi.re/stagones


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Ο Αχιλλέας Μωραΐτης γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Σε ηλικία 5 χρονών έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική ξεκινώντας τις σπουδές του στο κλασικό βιολί.

Μπαίνοντας στα εφηβικά του χρόνια τον κέρδισε η rock μουσική κι έτσι ξεκίνησε να μαθαίνει μόνος του κιθάρα παράλληλα με τις σπουδές του στο βιολί και τα ανώτατα θεωρητικά.

Το 2010 έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή ως μπασίστας και κιθαρίστας διαφόρων συγκροτημάτων και το 2014 ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική με πολλές εμφανίσεις σε μαγαζιά και συμμετοχές σε φεστιβάλ σαν αυτόνομος καλλιτέχνης.

Μετά την κυκλοφορία του πρώτου του προσωπικού δίσκου με τίτλο "Σταγόνες Παραδείσου" το Φεβρουάριο του 2020 καθώς και αρκετές συμμετοχές ως συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών συνεχίζει τις ζωντανές του εμφανίσεις.