14 Φεβρουαρίου 2020

Άλφρεντ Χίτσκοκ |Η γυναίκα πρέπει να είναι σαν μια καλή ταινία τρόμου: όσο περισσότερο χώρο αφήνει για τη φαντασία μας, τόσο καλύτερα.

Άλφρεντ Χίτσκοκ | αποφθέγματα
12 Αποφθέγματα & η ιστορία του μεγαλύτερου θρίλερ όλων των εποχών, Ψυχώ, από τον Άρχοντα του σασπένς. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1927 κάνει πρεμιέρα η πρώτη του ταινία μυστηρίου.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
12 Αποφθέγματα & η ιστορία του μεγαλύτερου θρίλερ όλων των εποχών, Ψυχώ, από τον Άρχοντα του σασπένς. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1927 κάνει πρεμιέρα η πρώτη του ταινία μυστηρίου.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Άλφρεντ  Χίτσκοκ

Ένας από τους σπουδαιότερους Άγγλους  σκηνοθέτες και παραγωγούς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τον αποκαλούν  και ως «Άρχοντα του Σασπένς». Δικαιωματικά θα λέγαμε αφού ήταν πρωτοπόρος σε διάφορες τεχνικές, σχετικά με τα θρίλερ περιπέτειας και τα ψυχολογικά θρίλερ. Μετά από  επιτυχημένη καριέρα στον Βρετανικό Κινηματογράφο, σε βουβές και μη ταινίες, το 1939, δοκίμασε να γυρίσει ταινίες στο Χόλλυγουντ.

Η ταινία του "Ψυχώ" είναι ίσως το μεγαλύτερο θρίλερ όλων των εποχών.

Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Μπλοκ και το σενάριο είναι του Τζόσεφ Στέφανο.

Η επιτυχία που γνώρισε με το που κυκλοφόρησε η ταινία, ήταν τεράστια.

Μπορεί το κοινό να ενθουσιάστηκε όταν βγήκε στις αίθουσες το Ψυχώ, αλλά οι κριτικοί δεν τρελάθηκαν με την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Τη χαρακτήρισαν ως μελοδραματική, φτηνή και όχι και η καλύτερη στιγμή στην καριέρα του σκηνοθέτη.

Σήμερα, θεωρείται  μια από τις σπουδαιότερες στο είδος της. Άλλωστε, δεν κέρδισε τυχαία τη 18η θέση ως μιά από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.Μετά από εκείνη, γυρίστηκαν πολλές συνέχειες και ένα ριμέικ. Κανένα όμως από αυτά δεν γνώρισε την ίδια ανταπόκριση από κοινό και κριτικούς.

Το 1992 επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.

Μπορεί το χρώμα να είχε ήδη εισβάλλει στον κινηματογράφο, ο Χίτσκοκ όμως θέλησε να γυρίσει ασπρόμαυρη την ταινία, προσδίδοντας με αυτόν τον τρόπο μεγαλύτερο βάθος στην αγωνία του θρίλερ.

Η ιστορία εξελίσσεται γύρω από τα εγκλήματα που διαπράττονται σε ένα απομονωμένο μοτέλ από έναν ψυχωτικό δολοφόνο.

Μια νεαρή κοπέλα, η Μάριον, που έχει βαρεθεί τη μονότονη ζωή της κλέβει 40.000 δολ. από το αφεντικό της. Αποφασίζει να φύγει για την Καλιφόρνια, όπου πρόκειται να συναντήσει τον εραστή της. Έχοντας κουραστεί από την οδήγηση, τη βροχή και το σκοτάδι, σταματά στα μισά του δρόμου, να διανυκτερεύσει σε ένα απόμερο μοτέλ. Ιδιοκτήτης και διευθυντής του είναι ένας ήσυχος νεαρός. Ο  Νόρμαν Μπέιτς ο οποίος καταδυναστεύεται από την παρουσία της μητέρας του.

Η ταινία Ψυχώ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για κάθε σύγχρονη ταινία τρόμου. Είναι αυτή που "γέννησε" το slasher - αποτελώντας μάλιστα μία από τις πιο τρομαχτικές σε αυτόν τον τομέα-. Το συνδύασε με αριστοτεχνικά πλάνα και φοβερή υποβλητική ατμόσφαιρα, αγωνία και ένα ανατριχιαστικό φινάλε που άφησε εποχή ... Η ερμηνεία του Πέρκινς εξαιρετική... Κατάφερε να δημιουργήσει έναν από τους πιο γνωστούς δολοφόνους στην ιστορία του κινηματογράφου...

[img class="img-responsive" src="https://www.klik.gr/uploads_image/2017/04/29/p1besgdov843412231buq1iv108u5_900.jpg">

Ακολουθούν κάποια από τα σπουδαιότερα αποφθέγματα του Χίτσκοκ:

Η χρονική διάρκεια μιας ταινίας δεν μπορεί να ξεπερνάει την αντοχή της ουροδόχου κύστης του ανθρώπου.

Η Disney κάνει την καλύτερη διανομή ρόλων. Αν δεν τους αρέσει ένας ηθοποιός, απλά τον σκίζουν.

Είμαι ένας τυποποιημένος σκηνοθέτης. Αν κάνω τη Σταχτοπούτα, το κοινό αμέσως θα ψάξει να δει αν υπάρχει πτώμα στην άμαξα.

Χάρισέ τους ευχαρίστηση. Την ίδια ευχαρίστηση που αισθάνονται όταν ξυπνούν από έναν εφιάλτη.

Νομίζω ότι στον καθένα αρέσει ένα καλό έγκλημα, με την προϋπόθεση ότι δεν είναι το θύμα.

(στον κινηματογράφο εννοείται)

Η εκδίκηση είναι γλυκιά και δεν παχαίνει.

Οι ξανθές κάνουν τα πιο ωραία θύματα. Είναι όπως το απάτητο χιόνι που αναδεικνύει τα ματωμένα ίχνη.

[img class="img-responsive" src="https://www.klik.gr/uploads_image/2018/02/15/p1c6cso2ql1mgk14m714rh1qku1t2je_900.jpg">

Πάντα να κάνεις το ακροατήριο να υποφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο.

Είδα μια πολύ παλιά ταινία. Η πρωταγωνίστρια έλεγε «όχι».

Όταν ένας ηθοποιός ερχόταν και με ρωτούσε τι ακριβώς είναι ο ρόλος του, του απαντούσα "βρίσκεται μέσα στο σενάριο". Στη συνέχεια, αν με ρωτούσε "ναι, αλλά ποιο είναι το κίνητρό μου;", του απαντούσα "ο μισθός σου".

(Γιατί ζηλεύει τους καρτουνίστες)

Όταν δεν τους αρέσει ένας ηθοποιός, απλώς τον σκίζουν.