Πριν από 6 ημέρες

Βασίλης Ζούλιας | Οι γυναίκες που ακολουθούν τις τάσεις της μόδας χωρίς να τις φιλτράρουν, δεν είχαν ποτέ στυλ.

Βασίλης Ζούλιας | Vassilis Zoulias | συνέντευξη | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | KLIK
Συνέντευξη στο KLIK με ένα `μάγο` του στυλ που προάγει με μοναδικό τρόπο την αισθητική μας, θυμίζοντάς μας την υπέρμετρη κομψότητα προηγούμενων δεκαετιών.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο KLIK με ένα `μάγο` του στυλ που προάγει με μοναδικό τρόπο την αισθητική μας, θυμίζοντάς μας την υπέρμετρη κομψότητα προηγούμενων δεκαετιών.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

 Ένας από τους κορυφαίους  Έλληνες σχεδιαστές  με  σημαντική συμβολή στη δημιουργία της ελληνικής μόδας.   Μaitre του chic στυλ,  που έντυνε και ντύνει υπέροχα τις γυναίκες, δίνοντάς τους το προνόμιο της μοναδικότητας, της ιδιαίτερης θηλυκότητας και της ανυπέρβλητης κομψότητας. Ο Βασίλης Ζούλιας.

`Ενας `μάγος` του στυλ που  προάγει με μοναδικό τρόπο την αισθητική μας, θυμίζοντάς μας την υπέρμετρη κομψότητα που κυριαρχούσε σε προηγούμενες δεκαετίες. `Ενας γενναίος άνθρωπος  ο οποίος δεν έχει διστάσει να μιλήσει για  τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, αλλά και για τα κρυμμένα δώρα της ζωής που ανακάλυψε... Και το σπουδαιότερο... Να αγαπήσει τον εαυτό του...


Νομίζω πως δεν υπάρχει Ελληνίδα που να μην "αγαπάει" τις δημιουργίες του Bασίλη Ζούλια. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η  Πρώτη Κυρία της Ελλάδας, η κα Μαρέβα Γκραμπόβσκι Μητσοτάκη, επέλεξε να φορέσει δική του δημιουργία στο δείπνο που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, κ. Xi Jinping προς τιμήν των ηγετών των τιμώμενων χωρών. Είναι ο πρώτος σχεδιαστής που τίμησε - ενώ στο παρελθόν επέλεγε αποκλειστικά δημιουργίες του δικού της brand, Zeus & Dione- κερδίζοντας τις εντυπώσεις με την εξαίσια haute couture τουαλέτα του. 

 Το ταλέντο του Βασίλη Ζούλια, δε γνωρίζει σύνορα κι αυτό απέδειξε τόσο  στις Χρυσές Σφαίρες όπου η πρωταγωνίστρια των Glow & Mad, Men Alison Brie επέλεξε να περπατήσει στο πιο σημαντικό κόκκινο χαλί του Χόλλυγουντ, με μια δημιουργία του. Το αποτέλεσμα; Να συναρπάσει, μονοπωλώντας το ενδιαφέρον των σχολιαστών μόδας και να θεωρηθεί μία από τις ωραιότερες εμφανίσεις της βραδιάς.



Το ίδιο συνέβη και στις Κάννες, όπου η γνωστή super star Meryem Uzerli ,διεθνής και ιδιαίτερα δημοφιλης Τουρκάλα ηθοποιός γερμανικής καταγωγής, επέλεξε μια εκπληκτική δημιουργία Vassilis Zoulias.

Αλλά και η Robin Weigert στα βραβεία Emmy, εντυπωσίασε με την εκπληκτική δημιουργία του. 

Με τον κ. Βασίλη Ζούλια, είχαμε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση για το παρελθόν, τα πρώτα του βήματα στο χώρο της μόδας, τα εμπόδια, τα μαθήματα ζωής, τις απόψεις του για το στυλ, τα σχέδιά του για το μέλλον. Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Ας κάνουμε για λίγο ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο. Στην τρυφερή παιδική σας ηλικία. Τί σας έρχεται πρώτα στο μυαλό από τότε;

Δεν έχω πολλές αναμνήσεις από τη Μήλο, μόνο από τις διακοπές. Θυμάμαι τη γιαγιά μου, ήταν η κλασική γιαγιά του αναγνωστικού βιβλίου – με μαύρα ρούχα, στρογγυλά γυαλιά, που κρατούσε ένα αδράχτι και μαγείρευε σε φούρνο με ξύλα. Στα 7 μου χρόνια, που χώρισαν οριστικά οι γονείς μου, ήρθαμε στην Αθήνα. Tην Αθήνα την ένιωσα αμέσως σπίτι μου, εκεί στη Λ. Αλεξάνδρας όπου μεγάλωσα. Μέχρι τότε αισθανόμουν σαν μια βαλίτσα που πηγαινοερχόταν από εδώ και από εκεί. Το κατάλαβα για τα καλά το διαζύγιο των γονιών μου. Τα ζούσα τα προβλήματά του. Ήταν δύσκολα εκείνα τα χρόνια για εμένα. Η μαμά μου ευτυχώς μετά ξαναπαντρεύτηκε και είχε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή της. Όμως με εμένα ήταν διαφορετικά. Ένα παιδάκι δεν αισθάνεται ασφάλεια σε ένα τέτοιο περιβάλλον, δεν χτίζεται σωστά η αυτοεκτίμησή του κι αυτό έχει να κάνει με τη διαθεσιμότητα των συναισθημάτων από τους γονείς. Αν δεν υπάρχουν, τότε εκεί δημιουργείται και το πρόβλημα. Ο πατέρας μου ήταν συναισθηματικά απών και μετά απών και σαν φυσική παρουσία. Σήμερα έχουμε καταπληκτική σχέση, τον αγαπώ και τον σέβομαι, αλλά τα παιδικά χρόνια δεν ήταν έτσι. Η μητέρα μου ήταν μια υπέροχη γυναίκα, που πήρε τη ζωή στα χέρια της και διάλεξε το δύσκολο δρόμο, να μεγαλώσει ένα παιδί μόνη της, κάνοντας οποιαδήποτε σκληρή δουλειά. Δεν λέω ότι δεν ήταν παρούσα με τον τρόπο της, όμως έπρεπε να φέρει και τα λεφτά στο σπίτι». 


Σε διάφορες συνεντεύξεις διασήμων σχεδιαστών  μόδας του εξωτερικού, έχω προσέξει ότι όταν ήταν ακόμα παιδιά, παρατηρούσαν προσεκτικά το στυλ ντυσίματος της μητέρας τους, οικείων προσώπων αλλά και ηθοποιών στο σινεμά. Κάποιοι, δε, φαντάζονταν σχέδια που θα τους ταίριαζαν. Κατά τη γνώμη μου μέσα από αυτό φαίνεται και το έμφυτο ταλέντο. Συνέβαινε κάτι αντίστοιχο με εσάς;

Ναι, η μητέρα μου με καθόρισε. Ζει κι είναι μια χαρά. Της μοιάζω, όπως έμοιαζα και στον πατέρα μου. Ηταν και είναι μια γυναίκα με έμφυτη κομψότητα, χωρίς ιδιαίτερους πόρους ή πλούσια οικογένεια. Μπορούσε με τα λίγα που είχε να ντύνεται σωστά, όμορφα και κομψά.  Γενικά,  παρατηρούσα από παιδάκι τις γυναίκες, έβλεπα τις φίλες της μητέρας μου που έρχονταν να παίξουν κουμκάν και τις γυναίκες απ` όλους τους ορόφους που μαζεύονταν στο θυρωρείο της θείας μου και πρόσεχα τι φορούσαν.   Έχω έντονη ανάμνηση από μια ταινία του νεορεαλισμού, όπου η πρωταγωνίστρια έπλενε πιάτα και τα έσπαγε – θυμόμουν ακριβώς τι φόραγε. Πενήντα χρόνια μετά, είδα ξανά το έργο τυχαία και αυτή η γυναίκα ήταν η Σοφία Λόρεν.   Στο σχολείο ντυνόμουν διαφορετικά από τα άλλα παιδιά, όλο το χαρτζιλίκι μου το έδινα για να αγοράζω ρούχα και όχι  Μίκυ Μάους.


 Βρισκόμαστε στην εποχή που ξεκινήσατε τα πρώτα σας βήματα  στο χώρο της μόδας... Πότε συνειδητοποιήσατε  ότι σας κέρδισε η αγάπη σας γι’ αυτόν το χώρο και τί σας οδήγησε εκεί;

Πηγαίναμε στα κλαμπ και κάναμε φωτογραφίσεις στην ταράτσα με ό,τι βλέπαμε τότε στα περιοδικά. Σε ένα πάρτι του σχολείου είχα ντυθεί «μαριχουάνα στοπ», το έπαιζα μοντέλο και ήξερα πως, ό,τι και να γινόταν, θα ασχολιόμουν με τη μόδα.    15 μου απάντησα σε μια αγγελία του Rodolfo Valentino «ζητούνται άτομα για το εργαστήριο» και πήγα για δουλειά.   Ξύπναγα στις 5 το πρωί, γιατί πιάναμε δουλειά στις 6, αλλά πήγαινα ντυμένος για βράδυ, με σατέν πουκάμισα, για να κάνω κουμπότρυπες.   Μία εβδομάδα μετά, ο Μπάμπης ο Ξυράφης, επειδή έβλεπε πώς ντυνόμουν, μου είπε: «Εσύ, παιδί μου, είσαι για να κατέβεις στο μαγαζί». Τον κόσμο τον κέρδιζα πάντα με την εμφάνιση. Και με κατέβασε στο μαγαζί, όπου έγινα καταπληκτικός πωλητής.   Μετά, μια μέρα που κοίταζα τη βιτρίνα του Παρθένη, με είδε και μου είπε: «Έλα μέσα εσύ, τι κάνεις, θέλεις να δουλέψεις εδώ;». Έτσι άρχισα να δουλεύω τα καλοκαίρια στον Παρθένη.



Το 1984 ξεκίνησε η συνεργασία σας με το περιοδικό Γυναίκα. Ποιες  είναι οι πρώτες σας αναμνήσεις από τότε; 

H Λάουρα ντε Νίγκρις, που είχε έρθει τότε να αναβιώσει τη «Γυναίκα» και παντρεύτηκε τον Άρη Τερζόπουλο, ένα βράδυ σε ένα κλαμπ μου είπε «εσύ πρέπει να γίνεις στυλίστας».   Κι έτσι έπιασα δουλειά στο περιοδικό «Γυναίκα» και έγινα ο πρώτος άντρας στυλίστας – δεν υπήρχε ο όρος «στυλίστας» τότε, κάναμε «επιμέλεια ρεπορτάζ». 

Σε μια εποχή που η λέξη στυλίστας ήταν άγνωστη στην Ελλάδα, γίνατε ο πρώτος άνδρας στυλίστας και άρχισε η καριέρα σας να εκτοξεύεται. Υπάρχει κάτι που σας δυσκόλεψε τότε και θα έπρεπε ίσως να διαχειριστείτε διαφορετικά ;

Δεν ένιωσα να με δυσκολεύει τίποτα ουσιαστικά γιατί ο ενθουσιασμός και η αγάπη μου γι’ αυτό που έκανα με κράταγε στο «συννεφάκι» μου.  Η πρώτη μου δουλειά ήταν με την Έλενα Κουντουρά – μόλις είχε βγει, ήταν η δεύτερη φωτογράφισή της. Την κάναμε Όντρεϊ Χέπμπορν και μας ρώταγε «μα, θα με βγάλετε έτσι άσχημη;».   Ο Δημήτρης ο Ζοντός, που ήταν πολύ καλός μακιγιέρ της εποχής της, της είπε: «Τι λες, χρυσό μου, αυτή ήταν από τις πιο όμορφες γυναίκες του κόσμου και έχεις την τύχη να είσαι ίδια!».   Και όντως, με αυτές τις φωτογραφίες η Έλενα πήγε στο Παρίσι και μετά την έκαναν όλοι Όντρεϊ Χέπμπορν. Έκανε τεράστια καριέρα.


Ποιος θεωρείτε ότι ήταν ο καταλυτικός παράγοντας για την πορεία σας;

 Η αγάπη μου για τη μόδα ήταν καταλυτικός παράγοντας σε κάθε κομμάτι δύσκολο ή εύκολο της ζωής μου.

Σε ένα ΚΛΙΚ του 1987 είχε γίνει μια φωτογράφιση σαν ρεπορτάζ από εφημερίδα όπου  ποζάρατε ως θύμα αυτοκτονίας, έχοντας πέσει από ψηλά. Έναν χρόνο μετά, πηδήξατε  στο κενό και υπάρχει και άλλη μία φωτογραφία από τις εφημερίδες της εποχής- πραγματική αυτή τη φορά. Μια δύσκολη περίοδος της ζωής σας από την οποία τελικά βγήκατε νικητής! Ποια συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που διαβάζει αυτήν τη συνέντευξη και νιώθει ότι βρίσκεται σε αντίστοιχο αδιέξοδο η ζωή του;

Σήμερα λέω σε φίλους, σε γονείς, σε συγγενείς αλκοολικών «παιδιά, το μόνο που μπορείτε να κάνετε, αν είστε πολύ κοντά στον ασθενή, είναι να πάτε κι εσείς σε μια ομάδα αυτοβοήθειας συγγενών για να μάθετε πώς να συμπεριφέρεστε στον χρήστη. Να μην κάνετε λάθος χειρισμούς.  


Από που αντλείτε έμπνευση για τις δημιουργίες σας;

 Από το κομψό παρελθόν το οποίο φέρνω στο σύγχρονο παρόν. Είμαι νοσταλγός του παρελθόντος. Δεν κάνω τίποτα περισσότερο από αυτό που έκανε και η Amy Winehouse τραγουδώντας αυτά τα υπέροχα τραγούδια ή ένας αρχιτέκτονας που δημιουργεί εμπνεόμενος από τα ΄60.Είναι σημαντικό για έναν δημιουργό να έχει ταυτότητα, να βλέπεις κάτι και να ξέρεις την υπογραφή.



«Τα ρούχα του Givenchy είναι τα μόνα μέσα στα οποία νιώθω ο εαυτός μου. Πιο πολύ από στυλίστας, είναι ένας δημιουργός προσωπικότητας», δήλωνε η μούσα κι επιστήθια φίλη του διάσημου μόδιστρου, το πρότυπο της γυναικείας κομψότητας, Audrey Ηepburn.  Πιστεύετε ότι τα ρούχα έχουν τη δύναμη να δημιουργήσουν προσωπικότητα;

Το ρούχο αλληλεπιδρά πάντα με την προσωπικότητα. Δίνεις και εσύ τη δική σου δύναμη στο ρούχο όταν το φοράς. Ένα ρούχο με προσωπικότητα πρέπει να βρει και την αντίστοιχη προσωπικότητα για να ταιριάξει. Σε ό,τι αφορά το γούστο πάντως δεν φτιάχνεται, γεννιέσαι με αυτό. Βλέπουμε ανθρώπους να έχουν στυλ, ανεξάρτητα κοινωνικού ή μορφωτικού υπόβαθρου, και άλλους να προσπαθούν να το αποκτήσουν με πολλά χρήματα. Το στυλ ή το ΄χεις ή δεν το΄χεις. 

 

«Το καλύτερο χρώμα στον κόσμο είναι αυτό που δείχνει ωραίο επάνω σου.» έλεγε η Coco Chanel, όπως και ότι «Οι γυναίκες σκέφτονται όλα τα χρώματα εκτός από την απουσία χρώματος. Το μαύρο τα έχει όλα. Το λευκό επίσης. Η ομορφιά τους είναι απόλυτη. Αποτελούν την τέλεια αρμονία» .Θα ήθελα τη γνώμη σας.

Σύμφωνα με την επιστήμη το μαύρο είναι το χρώμα των αντικειμένων, που δεν αντανακλούν φως σε κανένα σημείο του ορατού φάσματος. Και εγώ θα πρόσθετα εδώ ότι γι’ αυτό το λόγο είναι το χρώμα που μπορεί να λειτουργήσει αυθύπαρκτα και κομψά αλλά και να αναδείξει και άλλα χρώματα αλλά και αξεσουάρ. Με το μαύρο μπορείς να συνδυάσεις, να αναδείξεις, να δημιουργήσεις οποιοδήποτε λουκ. Το λευκό είναι τόσο απλό και τόσο έντονα κομψό παράλληλα. Αναδεικνύονται οι υφές, οι δαντέλες, οι σιλουέτες και συνδυάζονται στο λευκό εξαιρετικά τα υλικά. Αν και το λευκό δεν χρειάζεται πολλά. «Μιλάει» από μόνο του.


   Συχνά σχεδιαστές μόδας για να «καινοτομήσουν» ίσως, σχεδιάζουν εκκεντρικά ρούχα που    δεν τις κολακεύουν. Εσείς, αντιθέτως, προάγετε με μοναδικό τρόπο την αισθητική μας, θυμίζοντάς μας την υπέρμετρη κομψότητα που κυριαρχούσε σε προηγούμενες δεκαετίες. Πόσο εφικτό είναι οι σύγχρονες γυναίκες να μπορούν να υποστηρίξουν το θηλυκό, ρομαντικό, αριστοκρατικό  στυλ ;

Για μένα το στυλ και το καλό γούστο δεν περιορίζονται σε κανόνες. Γυναίκες σαν την Μελίνα Μερκούρη έσπαγαν τους κανόνες. Περπατούσε ξυπόλυτη με ένα βραδινό φόρεμα, κρατώντας τα παπούτσια στο χέρι... Βλέπω στα χωριά καμιά φορά τις γυναίκες με τα τσεμπέρια και τους άντρες με κορδόνια αντί για ζώνη, κι είναι τόσο ωραίο αυτό, γιατί είναι αυθεντικό. Μεγάλη κουβέντα η αυθεντικότητα... 


Δεν είναι λίγες οι φορές που μας έχετε κάνει υπερήφανους στο εξωτερικό, όπως στο Φεστιβάλ των Καννών, όπως με την Meryem Uzerli να φοράει μια εκπληκτική δημιουργία σας. Αν μπορούσατε να επιλέξετε εσείς μια διάσημη κυρία εκτός Ελλάδας, για να ντύνεται αποκλειστικά με δικές σας δημιουργίες, ποια θα επιλέγατε και γιατί ;

Είναι πολλές... Η Cate Blanchett και η Tilda Swinton είναι ανάμεσα σ’ αυτές. Θα ήθελα να είχα ντύσει τη Nicole Kidman στην ταινία του Λάνθιμου.  Είναι όλες γυναικες με μία ιδιαίτερη προσωπικότητα και ένα φυσικό class. Βέβαια κομψά θαύματα συμβαίνουν ήδη στην καριέρα μου ως Έλληνα σχεδιαστή, όπως όταν έντυσα τη Laura Dern το 2017 για την πρεμιέρα της ταινίας Downsizing ή όταν η Alison Brie φορώντας δημιουργία μου στις Χρυσές Σφαίρες 2018 θεωρήθηκε η πιο καλονυτμένη  σύμφωνα με το US Weekly ξεπερνώντας oίκους όπως  Gucci, Prada και Givenchy. Τότε ένιωσα πόσο μεγάλη είναι η αξία και η δυναμική των Ελλήνων σχεδιαστών όχι μόνο η δική μου. Δεν ήταν ότι ακούστηκε το όνομά μου αλλά ότι ακούστηκε η Ελληνική μόδα. Την ίδια χρονιά η Mindy Kaling φόρεσε μία δική μου λευκή δημιουργία στο Met Gala. 


Τί είναι στυλ για εσάς;

Το στυλ είναι θέμα αυτοπεποίθησης! Η αλήθεια είναι ότι γεννιέσαι με αυτό. Βλέπουμε ανθρώπους να έχουν στυλ, ανεξάρτητα κοινωνικού ή μορφωτικού υπόβαθρου, και άλλους να προσπαθούν να το αποκτήσουν με πολλά χρήματα. Το στυλ ή το ΄χεις ή δεν το΄χεις». 


 Μαρέβα Μητσοτάκη- Μελάνια Τραμπ. Μπριζίτ Μακρόν. Τρεις chic πρώτες κυρίες που κάθε τους εμφάνιση  προκαλεί το ενδιαφέρον και σχολιάζεται ποικιλοτρόπως. Ποια θεωρείτε τα δυνατά σημεία των ενδυματολογικών επιλογών τους και τι θα συμβουλεύατε ίσως να διορθώσουν;

 Η Μαρέβα Μητσοτάκη είναι µια γυναίκα µε απόλυτα δικό της έµφυτο προσωπικό στυλ και αυτό έφερε έναν φρέσκο αέρα στο Προεδρικό Μέγαρο. Πραγµατικά, είχαµε σχεδόν 60 χρόνια -από την εποχή της Αµαλίας Μεγαπάνου- να ασχοληθούµε ξανά µε το στυλ της πρώτης κυρίας. Καµιά δεν είχε ενδιαφέρον και ήταν όλες πολύ τυποποιηµένες.H Μελανια ειναι απλα πολυ προσεκτικη και εχει πει η ιδια οτι εχει την Τζακυ Κενεντυ για προτυπο...Η διαφορα εδω ειναι οτι η Τζακυ ειχε εμφυτο στυλ και κομψοτητα ενω η Μελανια φαινεται οτι το προσπαθει... πετυχημενα αλλα το προσπαθει... Η Μακρον ειναι μια γυναικα με εντονη προσωπικοτητα και αυτο αντανακλαται και στο στυλ της, στο ντυσιμο της. Το στυλ της φαινεται εντελως αβιαστο και σχεδον παντα ειναι σωστα ντυμενη.Για το μονο που δεν συμφωνω ειναι για το μακρος που μερικες φορες ειναι αρκετα ψηλα απο το γονατο και θεωρω οτι μετα τα 60 ειναι λιγο τραβηγμενο αυτο...





 Πρόσφατα ετοιμάσατε την πρώτη σας αρωματική δημιουργία του, Τhe Bow. Θα ήθελα να μας μιλήσετε γι’αυτό.

Στο μυαλό μου υπήρχε αρκετό καιρό η δημιουργία ενός αρώματος, όμως  τώρα θεώρησα ότι είναι η στιγμή. Το brand είναι στα καλύτερά του και νιώθω ότι το άρωμα έρχεται να συμπληρώσει ιδανικά τον κόσμο που δημιουργήσαμε για τις γυναίκες που αγαπούν τα ρούχα που σχεδιάζω.

Έπειτα, επειδή ίσως κάποιες κυρίες θα ήθελαν να αποκτήσουν κάτι που να έχει την υπογραφή μου το οποίο να είναι πιο προσιτό οικονομικά, το άρωμα The Bow μαζί με την pret- a- porter συλλογή μου Α/W 2020 είναι αυτά που μπορούν να αποκτήσουν. Το άρωμα αυτό έχει τη φινέτσα, την κομψότητα , την θηλυκότητα και την γοητεία που διαπνέουν τις συλλογές μου όλα αυτά τα χρόνια.

Τώρα που το σκέφτομαι, στην αρχή τα πρώτα χρόνια ήθελα να ντύσω... τα παπούτσια μου με φορέματα κάτι που κατάφερα και σήμερα αυτά τα φορέματα, τα cocktail dresses μου έχουν το δικό τους άρωμα που να είναι απόλυτα ταιριαστό με το στυλ που προτείνω . Το The Bow με το allure από τις κομψές νότες ίριδας, βανίλιας, μόσχου και άνθεων πορτοκαλιάς είναι το ιδανικό άρωμα για τα ρούχα μου.



 Η σιδηρά κυρία της μόδας, Anna Wintour, έχει πει ότι αυτό που δεν θα φορούσε ποτέ είναι μαύρο από την κορυφή έως τα νύχια. Εσείς τι θα συμβούλευατε μια γυναίκα να μην φορέσει πότε;

 Κάτι που δεν της ταιριάζει και δεν νιώθει θηλυκή και άνετη μέσα σ’ αυτό. Η ίδια η Anna Wintour που τη συνάντησα και πρόσφατα, είναι πάντα καλοντυμένη τα τελευταία 40 χρόνια. Ξέρει τι φοράει και για ποιον λόγο. Είναι πάντοτε ντυμένη ανάλογα με την περίσταση και ποτέ overdressed. Εχει ένα πολύ δυνατό, προσωπικό στυλ. Ενα χαρακτηριστικό των καλοντυμένων ανθρώπων είναι ότι διατηρούν το ίδιο χτένισμα για πολλά χρόνια.


«Οι γυναίκες που ακολουθούν τη μόδα από πολύ κοντά διατρέχουν ένα μεγάλο κίνδυνο: να χάσουν το χαρακτήρα τους, το στυλ τους και τη φυσική τους κομψότητα.» είναι τα λόγια του Yves Saint Laurent. Συμφωνείτε ;

Απόλυτα! Εγώ βέβαια πιστεύω ότι εκείνες οι γυναίκες που ακολουθουν κατά πόδας τη μόδα και τις τάσεις χωρίς να τις φιλτράρουν μέσα από τη δική τους αισθητική, δεν είχαν ποτέ στυλ.

«Να έχεις μια καρδιά που ποτέ δεν σκληραίνει, έναν χαρακτήρα που ποτέ δεν κουράζει, ένα άγγιγμα που ποτέ δεν πονά.»είναι τα λόγια του Charles Dickens. Πόσο συχνά συναντάμε σήμερα μια τέτοια προσωπικότητα όπως αυτή που περιγράφει;

Εγώ συνάντησα. Όταν προσπάθησα να βγω από το σκοτάδι στο φως υπήρξαν άνθρωποι ευαίσθητοι, υπομονετικοί και έτοιμοι να με βοηθήσουν. Ηταν καλοί άνθρωποι, μου έδωσαν δεύτερες ευκαιρίες. Είχαν υποφέρει μαζί μου οι εργοδότες μου, ο Αρης Τερζόπουλος, η Λάουρα ντε Νίγκρις, ο Λυμπέρης...  




Στις σημαντικές αποφάσεις της ζωής σας, σάς κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

 Νομίζω ότι με κυριεύει το ένστικτο, το οποίο δεν με έχει προδώσει ποτέ και η δύναμή μου την οποία τη κέρδισα μέσα από την αδυναμία μου.

Ποιον στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάτε περισσότερο και γιατί;

Μ’ αρέσει η τελευταία φράση του βιβλίου «Τo παλτό μου, μαμά» της Ρέας Βιτάλη εμπνευσμένο από τη ζωή μου που λέει «Θεέ μου, εαυτέ μου. Αμήν!». Μία πρόταση που δηλώνει τη λύτρωση μέσα από μία εσωτερική δύναμη, που έχει θρησκευτικό υπόβαθρο. Αγαπώ πολύ και τους στίχους από το τραγούδι του Frankie My way: I`ve lived a life that`s fullI traveled each and every highwayAnd more, much more than thisI did it my way.

Γιατί έτσι ακριβώς έκανα και εγώ τα πράγματα στη ζωή μου. Με τον δικό μου τρόπο.



 «Ο έρωτας και η λογική μοιάζουν με τον ήλιο και το φεγγάρι. Όταν ανατέλλει το ένα, δύει το άλλο...» έλεγε ο Κικέρωνας. Συμφωνείτε;

 Θα συμφωνήσω απόλυτα ως αθεράπευτα ρομαντικός και εγώ. Ο έρωτας έχει παίξει καταστροφικό ρόλο στη ζωή μου. Τον μεγαλύτερο, γιατί όταν νόμιζα ότι ήμουν ερωτευμένος, δεν αγαπούσα, και μετά κατάλαβα τι σημαίνει βαθιά αγάπη. Κι αυτό συμβαίνει όταν δεν είσαι ερωτευμένος.   Άργησα πολύ στη ζωή μου να αγαπήσω, γιατί μέσα στα ναρκωτικά δεν καταλαβαίνεις, δεν έχεις συναισθήματα. Πέρασαν πολλά χρόνια για να το καταλάβω.    


«Δεν   πειράζει   να   διστάζεις,   αν   μετά   προχωράς   μπροστά.»    είπε   κάποτε  ο Berthold Brecht.   Υπήρξε   κάποια   στιγμή   στη   ζωή   σας   που   λυγίσατε   αλλά καταφέρατε να προχωρήσετε; Αν ναι, τί σας έδωσε τη δύναμη να συνεχίσετε;

`Εφτασα στα όρια της απελπισίας, όταν ήμουν στα ναρκωτικά και το αλκοόλ.  Η απελπισία με οδήγησε να αλλάξω. Εψαχνα έναν τρόπο, ή αυτοκτονία ή να βρω μια λύση. Φάνηκε όμως πως την αυτοκτονία δεν την ήθελε για μένα ο Θεός, είχε  άλλο σχέδιο. Από παιδί είχα κάποια πίστη, αλλά χάθηκε μέσα στην χρήση. Εμεινε όμως μια φλογίτσα κι έτσι την ξαναβρήκα. Σήμερα έχω μια δυνατή πίστη.Είμαι σ΄αυτό το πολύ μικρό ποσοστό των ανθρώπων που τα έχει καταφέρει, στο 3-4%, και εννοώ για μεγάλο διάστημα. Είμαι κοντά στα 30 χρόνια σε αποχή από ναρκωτικά και αλκοόλ. Και θέλω να μιλάω γι΄αυτό. Γιατί πιστεύω ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα. Ολα γίνονται. Και το λέω εγώ που ήμουν απ΄αυτούς που δεν το πίστευαν. 

Με βοήθησε πολύ η ομάδα μου στα 12 βήματα. Διατηρώ πάντα επαφή με την ομάδα, γιατί όπως εγώ βρήκα εκεί ανθρώπους να με στηρίξουν, έτσι θέλω να βρουν κι εκείνοι που έρχονται τώρα. `Εκανα φίλους ζωής. Τα δύσκολα σε δένουν.  



«Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο- ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο ένα   φτωχικό   μαγκαλάκι,   η   βουή   της   θάλασσας.   Τίποτα  άλλο». έλεγε  ο   Νίκος Καζαντζάκης. Τί είναι για εσάς ευτυχία;

Ευτυχία είναι να αισθάνεσαι, να συναντάς, να αγαπάς, να ζεις και να είσαι εσύ ο υπεύθυνος του εαυτού σου. Εμένα η ευτυχία δεν είναι κάτι θεωρητικό πια στη ζωή μου. Έχω πολλά και απλά αλλά τόσο σημαντικά για να είμαι ευτυχισμένος. Έχω κερδίσει σημαντικές μάχες, έχω την υγεία μου, τους ανθρώπους που με αγαπούν, τις επιτυχίες μου, την ανάγκη μου να είμαι δημιουργικός και τη θαλπωρή όταν γυρίζω σπίτι μου.


 «Πάντα θα’ ναι αργά, δεύτερη ζωή δεν έχει»γράφει ο Oδυσσέας Ελύτης στο «Παράπονό του». Υπάρχει, πιστεύετε, δεύτερη ζωή, ή ευκαιρία να ζήσουμε κάποια πράγματα από την αρχή;

 Το λένε κι αλλιώς αυτό που λέει ο Ελυτης: Ότι η ζωή δεν ειναι πρόβα. Όμως είναι κάθε μέρα και μία πρεμιέρα. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι φυσικά μπορούμε να έχουμε δεύτερη ευκαιρία, απλά πρέπει να ξέρουμε τί θα κάνουμε με αυτή.



«Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.» έχει πει ο Μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Τι είναι για εσάς η δόξα;

Δεν είχα ποτέ τη δόξα αυτοσκοπό. Μόνον την δημιουργία, την εξελίξη και τους προσωπικούς μου στόχους να ικανοποιήσω. Η σχέση μου με τη δόξα σμιλεύτηκε μέσα από αυτό το τρίπτυχο. Γι’ αυτό και νομίζω ότι την ελέγχω εγώ και όχι εκείνη εμένα. 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

 Να ζω, να αγαπώ, να χαίρομαι και να μαθαίνω!


Ποια συμβουλή θα δίνατε σήμερα έναν νέο  που θέλει να ασχοληθεί με το σχέδιο μόδας; Ποια είναι τα υπέρ και ποια τα κατά του επαγγέλματος στην Ελλάδα;

Να συγκεντρωθεί σε ένα πράγμα και να το κάνει πολύ καλά, να μην έχει φόβο για το μέλλον του και να αφήσει τα πράγματα να κυλήσουν. Ο φόβος σε εμποδίζει να δημιουργήσεις, προσωπικά χάνω όταν σκέφτομαι να μην κάνω κάτι γιατί δεν πιστεύω πως θα πουλήσει. Όταν κάνω αυτό που θέλει η καρδιά μου, πουλάει.  

Τα υπέρ ειναι ότι έχουμε πολύ καλούς Έλληνες σχεδιαστές αλλά και νέους ταλαντούχους. Ο μεγάλος Γιάννης Τσεκλένης έχει καταφέρει να είναι σύγχρονος με όλα αυτά που έχει δημιουργήσει, να έχει σχέση με την πραγματικότητα. Είναι μια τεράστια έμπνευση και προσωπικός φίλος. Τον θαυμάζω πολύ. Ανήκει στην κάστα του Αρμάνι, του Λάνγκερφελντ.Στα κατά είναι η έλλειψη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Η Ελλάδα δεν είναι μικρή, είναι πολύ μεγάλη, είναι το κέντρο του κόσμου για μένα. Από εδώ ξεκίνησε η σκέψη. Στην δουλειά μου θεωρώ ότι στο εξωτερικό είμαστε κι εμείς, ότι είμαστε μέσα σε έναν κύκλο πραγμάτων. 


Ποιο είναι το motto ζωής σας;

 Είσαι καταδικασμένος να ευτυχήσεις, να αγαπηθείς και να πετύχεις…

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

 Θα ήθελα να σας πω για την τελευταία μου συλλογή. H τελευταία µου κολεξιόν περιλαµβάνει µια καινούργια τάση… Φορέµατα από ψάθες! Με τη νέα µου capsule συλλογή µου προτείνω µία out of the box οπτική. Με οικολογική ευαισθησία σχεδίασα φορέµατα, όλα φτιαγµένα από φορέσιµη eco ψάθα, ένα  «δύσκολο» υλικό που το διαχειρίστηκα µε την ίδια συνέπεια όπως τις πολύτιµες υφές. Οι ψάθινες haute couture δηµιουργίες είναι σε έντονες µονοχρωµίες αλλά και σε αρµονικούς συνδυασµούς. Μαζί µε τα εντυπωσιακά κοσµήµατα του Pericles Kondylatos µετέτρεψαν το show που έγινε πριν από λίγες µέρες σε ένα αέναα κινούµενο art installation. O Περικλής με έµπνευση και αναφορές από τους αρχαίους πολιτισµούς των Ινκας, των Αζτέκων, των Αιγυπτίων και των Ελλήνων και µία γερή δόση οριενταλισµού και πολυτέλειας, έκανε το κόσμημα συμπρωταγωνιστή.