22 Ιανουαρίου 2020

Βιρτζίνια Γουλφ | Η αγάπη είναι ολόκληρη η ύπαρξη κάθε γυναίκας...

20 σπουδαίες σκέψεις & η ζωή της κορυφαίας συγγραφέως που έλεγε ότι δεν μπορείς να βρεις γαλήνη αποφεύγοντας τη ζωή, και που τελικά απέφυγε τη ζωή δίνοντας από μόνη της το τέλος. Γεννήθηκε στις 25/1/1882.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
20 σπουδαίες σκέψεις & η ζωή της κορυφαίας συγγραφέως που έλεγε ότι δεν μπορείς να βρεις γαλήνη αποφεύγοντας τη ζωή, και που τελικά απέφυγε τη ζωή δίνοντας από μόνη της το τέλος. Γεννήθηκε στις 25/1/1882.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

"Δύσκολο να παραβλέψεις το ρεύμα. Κι όμως θα το κάνω.” έλεγε η Βιρτζίνια Γουλφ.

Η σπουδαία Αγγλίδα μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, πρωτοπόρος για την εποχή της, σημαντική μορφή στη λογοτεχνική κοινωνία του Λονδίνου και μέλος της Ομάδας Μπλούμσμπερυ. Η γυναίκα που με τη ζωή και τη γραφή της ήταν σε μια συνεχή πάλη κόντρα στο ρεύμα. 

Η ευαισθησία της και ο εύθραστος χαρακτήρας της επιβαρύνθηκαν από το θάνατο της μητέρας της, όταν η συγγραφέας ήταν μόλις 13 χρόνων. Υπέφερε συχνά από κρίσεις βαθιάς μελαγχολίας. Η ισχυρή φαντασία της βρήκε διέξοδο στο γράψιμο. Το οξύτατο βλέμμα της και οι  εσωτερικές της συγκρούσεις δεν μπορούσαν να αρκεστούν στους περιγραφικούς κανόνες της βικτωριανής λογοτεχνίας. Αναζήτησε, λοιπόν, νέους τρόπους γραφής, εκεί όπου η ανθρώπινη συνείδηση προσλαμβάνει και βιώνει την πραγματικότητα, με θραύσματα, χωρίς να χάνεται ο εσωτερικός δεσμός, παρ’όλους τους ψυχικούς κραδασμούς. Η γραφή της, ρευστή με αφάνταστη εσωτερική μουσικότητα, γοητεύει και συγκλονίζει τον αναγνώστη. Τα βιβλία της “Τα κύματα”, “Ο Φάρος”, “Η κυρία Νταλαγουέι”, “Ορλάντο”, "Ένα δωμάτιο ολοδικό του", την  κατατάσσουν στους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ου αιώνα καθώς και στους ανανεωτές και καινοτόμους της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.  

Το 1912, παντρεύεται το δημοσιογράφο Λέοναρντ Γουλφ, ο οποίος της προσφέρει τη συναισθηματική στήριξη και τη φροντίδα που χρειάζεται. Ωστόσο, ο ταραγμένος κόσμος της Βιρτζίνια δεν μπορεί να ησυχάσει. Μαζί δημιουργούν τον εκδοτικό οίκο Hogarth Press. Η πρώτη τους έκδοση ήταν το βιβλίο Two Stories, δύο ιστορίες γραμμένες από τους ίδιους. Η ιστορία της Βιρτζίνια, προσωπική και συγγραφική, πολύπλοκη και αντισυμβατική, έχει μια ιδιαίτερη σημασία για τις γυναίκες. Περισσότερο, γιατί η φωνή της μέσα από τις ιστορίες της, δεν έμεινε αδιάφορη στον πόνο των γυναικών. Αντιθέτως, του έδωσε την απόχρωση που χρειαζόταν για να ακουστεί. Με το δοκίμιό της το 1929,“Ένα ολόδικό σου δωμάτιο”, αφήνει κατά μέρος τις μεγάλες θεωρίες περί διαφοράς αντρών και γυναικών λέγοντας με απλό τρόπο ότι “μια γυναίκα πρέπει να έχει χρήματα και ένα δωμάτιο δικό της για να γράψει μυθιστόρημα”. Η Βιρτζίνια Γουλφ έγραψε μυθιστορήματα και δοκίμια.

“Το δικό της δωμάτιο” το αναζήτησε στην κοίτη του ποταμού που τη δέχτηκε μια μέρα του 1941. Ήταν η μέρα που η Βιρτζίνια, παγιδευμένη από τον ίδιο της τον εαυτό, έδωσε τέλος στη ζωή της.

Συγκέντρωσα κάποια από τα φιλοσοφημένα λόγια της και σας τα παραθέτω:

Δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί καλά, να αγαπήσει καλά, να κοιμηθεί καλά, αν δεν έχει φάει καλά.

Γιατί οι γυναίκες ενδιαφέρονται τόσο πολύ περισσότερο για τους άντρες από ό,τι οι άντρες για τις γυναίκες;

Μπορώ μόνο να πω ότι το παρελθόν είναι όμορφο γιατί ποτέ δεν αντιλαμβάνεται κανείς ένα συναίσθημα την εποχή που δημιουργείται. Ένα συναίσθημα επεκτείνεται αργότερα, και ως εκ τούτου δεν έχουμε πλήρη συναισθήματα για το παρόν, αλλά μόνο για το παρελθόν.

Δεν μπορείτε να βιώνετε την ειρήνη με το να αποφεύγετε τη ζωή.

Μια γυναίκα πρέπει να έχει χρήματα και ένα δικό της δωμάτιο, αν θέλει να γράψει μυθιστορήματα.

Όσο περισσότερο μεγαλώνει κάποιος, τόσο περισσότερο ελκύεται από το άσεμνο.

Κάθε μυστικό της ψυχής του συγγραφέα, κάθε εμπειρία της ζωής του, κάθε ποιότητα του μυαλού του είναι γραμμένα κατά μεγάλο βαθμό στο έργο του.

Οι λέξεις είναι σαν το κρασί πάνω στα χείλη.

Για να απολαύσουμε την ελευθερία πρέπει να ελέγχουμε τον εαυτό μας.

Όταν σκεφτούμε πράγματα όπως τα άστρα, τα θέματα που μας απασχολούν δεν φαίνεται να έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Έτσι δεν είναι;

Για το μεγαλύτερο μέρος της Ιστορίας, ο Ανώνυμος είναι συνήθως γυναίκα.

Καθένας από εμάς έχει το παρελθόν του κλεισμένο μέσα του σαν τα φύλλα ενός βιβλίου γνώριμου και οι φίλοι του μπορούν να διαβάσουν μόνο τον τίτλο του.

Μπορώ μόνο να πω ότι το παρελθόν είναι όμορφο γιατί ποτέ δεν αντιλαμβάνεται κανείς ένα συναίσθημα την εποχή που δημιουργείται. Ένα συναίσθημα επεκτείνεται αργότερα, και ως εκ τούτου δεν έχουμε πλήρη συναισθήματα για το παρόν, αλλά μόνο για το παρελθόν.

Η κυρία Dalloway πάντα κάνει δεξιώσεις για να σκεπάσει τη σιωπή.

Διάβασα το βιβλίο του Ιώβ χθες βράδυ. Δεν νομίζω ότι ο Θεός βγαίνει πολύ καλός σ’ αυτό.

Η λογοτεχνία σαπίζει από τα ναυάγια των ανθρώπων που έδιναν, πέρα από κάθε λογική, σημασία στη γνώμη των άλλων.

Τα μάτια των άλλων, η φυλακή μας. Οι σκέψεις τους, τα κλουβιά μας.

Δεν μπορείς να βρεις γαλήνη αποφεύγοντας τη ζωή.

Το χιούμορ είναι το πρώτο από τα χαρίσματα που πάει περίπατο σε μια ξένη γλώσσα.