Ένας Γάλλος στην Αθήνα τραγουδάει για την Ελλάδα σε ρυθμό swing

Ο Remi Cavat είναι Γάλλος  τραγουδιστής και συνθέτης, που ζει στην Αθήνα τα τελευταία 9 χρόνια.

Μας είναι ήδη γνωστός από το συγκρότημα των «Les Enfants de Pigalle», του οποίου είναι εμπνευστής και δημιουργός.

“Τα παιδιά της pigalle” είναι μια πολυπολιτισμική ομάδα μουσικών, που αποτελείται από έναν Γάλλο, έναν Αργεντινό και δύο  Έλληνες,  που έχουν ταξιδέψει και σπουδάσει μουσική σε όλη την Ευρώπη. Το συγκρότημα εξελίσσεται  εδώ και τέσσερα χρόνια, με πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, ενώ τα τραγουδια τους ακούγονται από  μεγάλους ελληνικούς  ραδιοφωνικούς σταθμούς, όπως το Radio Kosmos.

Ο Remi Cavat σπούδασε μουσικολογία σε σημαντικούς  χώρους της Γαλλίας με εξαιρετικούς δασκάλους και αποφοίτησε από το Universite Lumiere Lyon 2 της Lyon, από όπου και κατάγεται. Πριν από τέσσερα χρόνια δημιούργησε την μπάντα «Τα παιδιά της Πιγκάλ», με αναφορά στο τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκι, με τίτλο: «Τα παιδιά του Πειραιά». Αφού έπαιξε σε πλήθος τόπων και εκδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα, κατάλαβε το ενδιαφέρον των Ελλήνων τόσο για την γαλλική κουλτούρα, όσο και για την γαλλική γλώσσα. Αποφάσισε να προσαρμόσει τραγούδια, που ήδη υπάρχουν και στις δύο γλώσσες σε μία έκδοση. Κι επίσης να συνθέσει τα δικά του τραγούδια συνδυάζοντας και τις δύο γλώσσες.

«Τα παιδιά της Pigalle» είναι μια μπάντα, που δημιουργήθηκε για να παρασύρει  το  κοινό της σε ένα ιδιαίτερο μουσικό στυλ, που συνδυάζει δύο  γλώσσες, από swing στα γαλλικά κι από τα γαλλικά στα ελληνικά, διατηρώντας μια αληθινή παριζιάνικη σφραγίδα.

Πάμε λοιπόν να γνωρίσουμε μέσα από τα δικά του βιώματα τί τον κράτησε κοντά μας καί τί αναζητά ένας νέος και ταλαντούχος Γάλλος μουσικός στην Αθήνα, σε μια εποχή δύσκολη, την ώρα που η Ελλάδα βιώνει μια πολυεπίπεδη κρίση.

Σε ποιά ηλικία αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την μουσική και ποιά ήταν τα πρώτα σας ακούσματα;

Όπως οι περισσότεροι πιτσιρικάδες της εποχής μου, είχα τρελαθεί με τους Nirvana και τον Kurt Cobain! Ένα βράδυ έπαιξαν σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό όλο το άλμπουμ “From the Muddy Banks of the Wishkah“, και περιμέναμε με τον αδελφό μου κυριολεκτικά με το δάκτυλο επάνω στο κουμπί του κασετοφώνου να το γράψουμε όλο! Εκείνο το βράδυ άλλαξαν  πολλά. Ακολούθησαν 4 χρόνια που άκουγα μόνο Nirvana. Η μητέρα μου δεν ήθελε να πάρω κιθάρα, γιατί θεωρούσε πως κάτι τέτοιο θα με αποσπούσε από την μελέτη των μαθημάτων μου. Οπότε αγόρασα κρυφά μια φθηνή ηλεκτρική κιθάρα από αυτές που πουλάνε σε πολυκαταστήματα τις ημέρες των χριστουγέννων. Ακολουθεί η πρώτη μου μπάντα με την οποία παίζαμε μόνο Nirvana. Η παρέα μουσικών που γνώρισα στο Λύκειο είχε βαρεθεί με τους Nirvana, οπότε για να παίζω μαζί τους έπρεπε να αλλάξω ρεπερτόριο. Πήγα σε ένα μουσικό βιβλιοπωλείο κι αγόρασα ένα περιοδικό για κιθαρίστες. Έλεγε πως ο καλύτερος κιθαρίστας όλων των εποχών ήταν ο Jimi Hendrix. Ερωτεύτηκα για ακόμα μία φορά…

Σήμερα πολλοί νέοι φεύγουν από την Ελλάδα για ν’ αναζητήσουν εργασία και περισσότερες ευκαιρίες καριέρας στο εξωτερικό. Τί ήταν αυτό που έφερε εσάς στην Ελλάδα και πόσο δύσκολη ή εύκολη ήταν η απόφασή σας να παραμείνετε εδώ μέχρι σήμερα;

Όπως και με τα πρώτα βήματά μου στην μουσική, θα είμαι για ακόμα μία φορά κλισέ σε αυτή μου την απάντηση. Στην Ελλάδα με έφερε ένας φοιτητικός έρωτας.  Έτσι ήρθα εδώ, καθώς ήμουν σε δίλημμα να παρακολουθήσω Erasmus στην Βαρκελώνη ή την Ελλάδα. Για την Ελλάδα είχα κάποιες εικόνες στο μυαλό μου, αλλά στην πραγματικότητα δεν γνώριζα τίποτα. Μου φάνηκε όπως και να ’χει σαν ένας τόπος πιο εξωτικός από την Βαρκελώνη, που βρίσκεται πολύ κοντά στην Γαλλία. Και ήτανε σίγουρα! Καινούριος και μεγάλος έρωτας η Αθήνα, που έχει γίνει η πόλη μου και δεν θα την άφηνα για τίποτα. Κάθε φορά που επιστρέφω στην Γαλλία, μετά από 9 χρόνια που μένω εδώ, τις πρώτες μέρες δυσκολεύομαι όταν βλέπω τις γαλλικές πόλεις. Πεντακάθαρες, με πεζόδρομους , χωρίς δέντρα στην μέση και σπασμένα πλακάκια παντού. Είναι πολύ κρίμα μια πόλη σαν την Αθήνα να είναι τόσο παρατημένη.Τώρα μένω στο Μεταξουργείο μετά από 6 χρόνια που έμεινα στα Εξάρχεια. Είμαι συνηθισμένος να βλέπω ανθρώπους άστεγους, τοξικομανείς και κανένας να μην ασχολείται. Ούτε καν η αστυνομία που παρακολουθεί καθημερινά να σπάνε αυτοκίνητα και οι αστυνομικοί πίνουν αμέριμνα τον καφέ τους σε ώρα υπηρεσίας. Όλα αυτά είναι μέρος της καθημερινότητάς μου. Όμως πέρα από όλα αυτά, η Αθήνα σαν πόλη βγάζει μια παράξενη ομορφιά. Η κρίση έχει κάνει τους ανθρώπους  να ασχολούνται με πράγματα που είχαν αφήσει πίσω λόγω δουλειάς. Γίνονται πολλά πράγματα σε αυτή την πόλη. Ποτέ δεν φανταζόμουν τον εαυτό μου να κάνει καριέρα σε μια «κανονική» δουλειά. Σίγουρα αν ήμουν αρχιτέκτονας, γιατρός ή επιχειρηματίας θα είχα φύγει εδώ και πολύ καιρό! Είμαι όμως τραγουδιστής κι αυτός είναι ο λόγος που η Ελλάδα μου δίνει έμπνευση. Έχει ζωή εδώ! Παρά την οικονομική κρίση οι Έλληνες βγαίνουν περισσότερο από τους Γάλλους. Κάθε βράδυ γίνονται παντού συναυλίες και είναι πολύ σημαντικό το γεγονός πως οι Έλληνες έχουν μεγάλο σεβασμό για τους μουσικούς. Στην Γαλλία δεν συμβαίνει το ίδιο. Η Γαλλία μου λείπει όταν είμαι εδώ και περισσότερο τα φαγητά με βούτυρο και τα τυριά! Όμως όταν είμαι εκεί μου λείπει η Ελλάδα. Οπότε αποφάσισα να μένω στην Αθήνα και να πηγαίνω στην Γαλλία για διακοπές. Λίγο ανάποδα σε σχέση με άλλους Γάλλους!!!

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι μουσικοί κάνουν διασκευές παλιών μεγάλων επιτυχιών στο ελληνικό τραγούδι. Τα δικά σας τραγούδια έχουν κάτι ιδιαίτερο κι αυτό είναι το γεγονός ότι συνδυάζουν γαλλικό κι ελληνικό στίχο και μάλιστα αποδίδονται με μια ιδιαίτερη γαλλική προφορά από εσάς. Πως προέκυψε αυτό το ιδιαίτερο στυλ; Ποιοί θα λέγατε οτι είναι οι αγαπημένοι σας Έλληνες συνθέτες;

Οι Έλληνες κάνουν διασκευές μεγάλων ελληνικών τραγουδιών που έχουν ήδη γίνει επιτυχίες. Κι εγώ έκανα ένα live στην Αθηναΐδα αφιέρωμα στον Jacques Brel. Τα «μεγάλα» τραγούδια που έχουν κάνει επιτυχία στο παρελθόν, σημαίνει πως κρύβουν κάτι πολύ δυνατό που τα κάνει διαχρονικά. Κάποιος που γράφει δικά του τραγούδια θεωρώ πως επιβάλλεται να έχει μελετήσει άπειρες ώρες αυτά τα τραγούδια, ώστε να καταλάβει τί είναι αυτό που τα κάνει συχνά αξεπέραστα. Πιστεύω πως το καλό τραγούδι ακολουθεί μία συνταγή σε εισαγωγικά. Από τους Beatles μέχρι τον Βαμβακάρη έχει έναν σκελετό. Μία κατασκευή στην οποία κάθε καλλιτέχνης προσθέτει το προσωπικό του χρώμα. Εγώ ζω στην Ελλάδα, μαθαίνω αυτήν την πανέμορφη ελληνική γλώσσα και σαν φυσική συνέπεια την εντάσσω στα τραγούδια μου. Ακούω πολύ ελληνική μουσική! Το ρεμπέτικο ήταν το πρώτο στυλ που γνώρισα. Ακολούθησαν τα νησιώτικα από την Κρήτη, τις Κυκλάδες και βέβαια ο ικαριώτικος. Η Ελλάδα κρατά την παράδοσή της στην μουσική κι αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο. Λυπάμαι που οι Γάλλοι έχασαν τις παραδόσεις τους στην μουσική.

Τί ακούτε στον ελεύθερο χρόνο σας; Ποιό είναι το αγαπημένο σας τραγούδι;

Από ελληνικά μου αρέσει το έντεχνο τραγούδι. Είχα την τιμή να ανοίξω ένα live της Ματούλας Ζαμάνη. Επίσης έχω παρακολουθήσει πολλές συναυλίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου και του Σωκράτη Μάλαμα. Αυτό τον καιρό ακούω επίσης David Bowie! Δύσκολο να πω ποιό είναι το αγαπημένο μου τραγούδι. Εξαρτάται από την στιγμή. Στις πρώτες επιλογές μου σίγουρα θα έβαζα το “Because” από τους Beatles και το “Pyramide song” των Radiohead. Το album “L`homme a la tete de choux” του Serge Gainsbourg είναι επίσης για εμένα πολύ σημαντικό.

Με ποιόν/ποιά μουσικό θα θέλατε να συνεργαστείτε στο μέλλον;

Κάθε εμπειρία  είναι καλή όταν συνεργάζεσαι με καλούς μουσικούς, συνθέτες και ωραία σχήματα. Η Ελλάδα έχει πολλούς μουσικούς. Αυτό που θα ήθελα τώρα είναι να γνωρίσω έναν Έλληνα στιχουργό να γράψουμε μαζί τραγούδια.

Έχετε ήδη κάνει πολλές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα. Ποιός είναι ο μέχρι τώρα αγαπημένος σας προορισμός και πού συναντήσατε το πιό θερμό κοινό;

Είμαι λίγο νομάς. Ένας περιπλανόμενος μουσικός, που του αρέσει να ταξιδεύει! Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω σε άγνωστα μέρη και να παίζω με τη μπάντα μου. Έχουμε κάνει πολλές φορές περιοδεία στην Μακεδονία. Το καλοκαίρι στις Κυκλάδες και την Κρήτη, που μου αρέσει πολύ. Στην Πάτρα και τα Ιωάννινα περνάμε πάντα όμορφα, όπως και σε μικρότερες πόλεις σαν το Αγρίνιο που πάμε κάθε χρόνο!

Είστε ο ίδιος συνθέτης και στιχουργός κι έχετε ήδη γράψει και τραγουδήσει δικά σας τραγούδια. Τί είναι αυτό που σας δίνει έμπνευση;

Οι ιδέες για τα τραγούδια έρχονται από την καθημερινότητά μου! Τα τραγούδια μου μιλούν για έρωτα, φίλους, τόπους και συναισθήματα. Την μια στιγμή όλα είναι υπέροχα…την άλλη θάνατος. Πρέπει απλά να έχεις πάντα ένα στυλό επάνω σου, ώστε να μην σου ξεφεύγει καμία ιδέα! Το σίγουρο είναι πως και τα ταξίδια δίνουν επίσης έμπνευση.

Ένα από τα τελευταία σας τραγούδια έχει τον τίτλο: «Athenes». Σε ποιές περιοχές της Αθήνας έγιναν τα γυρίσματα για το videoclipκαι γιατί επιλέξατε τις συγκεκριμένες;

Ναι! Έγραψα ένα τραγούδι για την πόλη μας, που αγαπώ τόσο πολύ. Πάλι ήθελα να μιλάει για την καθημερινότητά μου κι όχι μόνο για την Πλάκα, το Μοναστηράκι και γενικά τα τουριστικά μέρη. Ζω στο Μεταξουργείο, οπότε εδώ ήθελα να γίνει το γύρισμα του video, καθώς και στα Εξάρχεια που πέρασα τα περισσότερα χρόνια. Έτσι έκανα αρκετά πλάνα στον λόφο του Στρέφη.

Τα τραγούδια σας έχουν χρώμα από Ελλάδα. Ανάμεσά τους και το αγαπημένο μας «Bleu». Τί είναι αυτό που αγαπάτε περισσότερο σε αυτόν τον τόπο;

Μπλε είναι το χρώμα της Ελλάδας από τον ουρανό μέχρι την θάλασσα. Ασχολούμαι και με την ιστιοπλοΐα, οπότε σε κάποια φάση όταν είμαι στο σκάφος τα βλέπω όλα μπλε γύρω μου! Υπέροχο χρώμα! Η θάλασσα για ΄μένα είναι πολύ σημαντική. Ακόμη κι όταν δεν την βλέπω, όπως είναι φυσικό από το Μεταξουργείο…νιώθω πως είναι κοντά. Η μητέρα μου μένει στην Κορσική, ένα νησί που μοιάζει πολύ με την Ελλάδα και κάποια χωριά του φτιάχτηκαν από Έλληνες. Όταν ήμουν μικρός μετρούσα τις μέρες για τις διακοπές στην Κορσική. Οπότε το γεγονός οτι μένω σε ένα μέρος από όπου σε 20 λεπτά μπορώ να βρίσκομαι στην θάλασσα, είναι για εμένα πολύ σημαντικό.

Τί είναι αυτό που μισήτε;

Η αγένεια. Με θυμώνει πολύ.

Τί είναι αυτό που αγαπάτε να μισείτε στην Ελλάδα;

Οι γιορτές! Όταν είμαστε πολλοί μαζί στον ίδιο χώρο και σε μεγάλο κέφι!

Στην Ελλάδα ήρθατε ως φοιτητής μουσικολογίας και χωρίς να μιλάτε καθόλου ελληνικά. Μέσα σε λίγα χρόνια καταφέρατε όχι μόνο να μάθετε πολύ καλά την γλώσσα, άλλα  να στήσετε μια μπάντα που ήδη γνωρίζει επιτυχία και να έχετε πετύχει πολύ καλή συνεργασία με χώρους όπως (Faust, Αθηναΐς, Αγγέλων Βήμα… και φεστιβάλ όπως Το Μικρό Παρίσι των Αθηνών , το φεστιβάλ Πηνειού κ.α .Όλα αυτά τα καταφέρατε μόνος, με έμπνευση, αγάπη για την μουσική,πολύ δουλειά και καλούς συνεργάτες. Ίσως έχει έρθει η ώρα για ένα επόμενο βήμα και συνεργασία με ένα lebel; Ποιά είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Σε βρίσκω πολύ επιεική με τα ελληνικά μου! Σε ευχαριστώ πολύ! Μαθαίνω ακόμη κι έχω πολύ δρόμο μπροστά. Με βοήθησε πολύ στην αρχή η αγάπη των Ελλήνων για την Γαλλία. Αν ήμουν από άλλη χώρα δυστυχώς θα ήταν πολύ πιο δύσκολο. Έπειτα είμαι τυχερός που γνώρισα στην πορεία μου εδώ σημαντικούς ανθρώπους που είχαν κι έχουν όρεξη να κάνουν πράγματα μαζί μου. Τώρα για το μέλλον τί να πώ; Μακάρι να διατηρήσω την ίδια γραμμή και ναι, θα ήταν πολύ ωραία να μεγαλώσει η ομάδα μου. Είμαι ανοικτός πάντα σε προτάσεις! Γιατί όχι;

Μία επιτυχημένη μπάντα απαιτεί πολύ καλή συνεργασία και χημεία των μελών της. Θα θέλαμε να μας παρουσιάσετε τους μουσικούς σας.

Χωρίς τους μουσικούς μου η ζωή μου ως μουσικός θα ήταν πολύ βαρετή! Αυτό τον καιρό παίζουν μαζί μου ο Μένιος Γούναρης στα πλήκτρα. Ένας τζαζίστας που κάνει τις μελωδίες μου να παίρνουν όλα τα χρώματα. Στο μπάσο είναι ο Μάνος Αναγνωστόπουλος, δεξιοτέχνης στο groove. Τέλος ένας ξεχωριστός ντράμερ, πραγματικό δώρο από την Αργεντινή, ο Damien Gomez. Έχω ταξιδέψει στη Νότια Αμερική. Είναι πραγματικά ένας άλλος κόσμος σε σχέση με την Ευρώπη και γι’αυτό χαίρομαι ιδιαίτερα που είναι ο Damien μαζί μας. Δίνει ένα διαφορετικό ηχόχρωμα στο σχήμα.

Πώς μπορεί κάποιος να γνωρίσει περισσότερα για την μουσική και τις μελλοντικές εμφανίσεις σας;

Μπορείτε να μαθαίνετε νέα μας μέσα από την σελίδα της μπάντας και μέσα από την προσωπική μου σελίδα στο facebook. «Les Enfants de Pigalle» και «Remi CAVAT»

Μπορείτε επίσης να αναζητήσετε τα video μας στο κανάλι μας στο youtube

Και βέβαια μπορείτε να έρθετε στα live μας να μας ακούσετε από κοντά

Ποιά είναι τα αμέσως επόμενα προγραμματισμένα live σας;

Αυτή την Κυριακή, 19 Νοεμβρίου παίζουμε σε έναν  ιδιαίτερο χώρο στο Κολωνάκι, το «Minnie the Moocher» και στις 30/11 στο «Beluga» στον Πειραιά. Σας περιμένουμε!

Minnie the Moocher

Tsakalof 6, 10673 Αθήνα/τηλ.  210 3641686

Ο Remi Cavat έχει μια ιδιαίτερη σκηνική παρουσία, με την οποία καταφέρνει να κερδίσει το κοινό του από την πρώτη στιγμή. Γαλλική φινέτσα, αλλά κι ένα προφίλ «κακού» παιδιού, με την έννοια οτι δεν συμβιβάζεται με ότι τον στενεύει. Εξαιρετικά επικοινωνιακός και πηγαία χαμογελαστός επάνω στην σκηνή, μέσα από τα τραγούδια του εκπέμπει μια βαθιά κι αληθινή αγάπη για την Ελλάδα, σε βαθμό που αισθάνεται κάποιος, πως ανήκει και μοιράζεται μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας. Άλλωστε μέσα από τα τραγούδια και την δική του οπτική ανακαλύπτει κάποιος πτυχές αυτού του τόπου που ίσως έχουν ξεχαστεί. Αν δεν γνωρίζετε γαλλικά, σε ένα και μόνο Live του θα έχει καταφέρει να σας κάνει να τα σιγοτραγουδάτε μαζί του.

Εμείς από το Klik.grτον ευχαριστούμε θερμά για την συνέντευξη που μας παραχώρησε και δίνουμε ραντεβού μαζί του σε ένα από τα επόμενα live για να απολαύσουμε τον ίδιο και τους εξαιρετικούς μουσικούς του από κοντά.