15 Αυγούστου 2019

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα | Πάμε να βρούμε μια γωνιά όπου θα σ`αγαπώ για πάντα...

Ο σπουδαίος ποιητής που πίστευε ότι μόνο το μυστήριο μας κρατάει ζωντανούς, προφήτευσε το τέλος του & το κατέγραψε σε ποίημά του, δολοφονήθηκε στις 19 Αυγούστου 1936 στη Γρανάδα από εκτελεστικό απόσπασμα.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ο σπουδαίος ποιητής που πίστευε ότι μόνο το μυστήριο μας κρατάει ζωντανούς, προφήτευσε το τέλος του & το κατέγραψε σε ποίημά του, δολοφονήθηκε στις 19 Αυγούστου 1936 στη Γρανάδα από εκτελεστικό απόσπασμα.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

"Είμαι επαναστάτης γιατί δεν υπάρχει ποιητής αν δεν είναι επαναστάτης." είπε κάποτε ο Φεδερίκο ντελ Σαγράδο Κοραθόν ντε Χεσούς Γκαρθία Λόρκα. Ο κορυφαίος ποιητής και δραματουργός ανήκει στη λεγόμενη "γενιά του ’27".  Πρόκειται για την ομάδα συγγραφέων που προσέγγισε την ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ με μοναδικά αποτελέσματα. Το πρώτο μισό, λοιπόν, του 19ου αιώνα ορίζεται ως "αργυρή εποχή" (edad de plata) της ισπανικής λογοτεχνίας. Μόλις ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος  δολοφονήθηκε  από αγνώστους, οι οποίοι το πιθανότερο συνδέονταν με τον εθνικιστικό φασισμό, καθώς ο ίδιος  υποστήριζε τους Δημοκρατικούς. 

Ήταν 19 Αυγούστου 1936, στα 38 του χρόνια όταν δολοφονήθηκε στη Γρανάδα από εκτελεστικό απόσπασμα. Ο τάφος του δε βρέθηκε ποτέ. 

Κάποτε, στη Νέα Υόρκη  ο Λόρκα έγραψε ένα προφητικό ποίημα για το τέλος του...

"Έπειτα κατάλαβα ότι είχα δολοφονηθεί
Με έψαξαν σε καφετέριες, νεκροταφεία και εκκλησίες….
αλλά δεν με βρήκαν. Δε με βρήκαν ποτέ;
Όχι. Ποτέ δε με βρήκαν."

Ακολουθούν τα υπέροχα ποιήματα του Νίκου Καββαδία και του  Νίκου Καρούζου για το σπουδαίο ποιητή & τέσσερα ποίηματα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα... Το ένα από αυτά, είναι προφητικό για το τέλος του...

"Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;

Φέρτε το μαυριτονικά σκουτί το πορφυρό

Στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω

Κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό"

(Απόσπασμα από το ποίημα "Federico Garcia Lorca- 1979" του Νίκος Καββαδία)

"... Δωρεάν η ζωή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα δωρεάν ο θάνατος,

αυτό το άλικο πανί δεν έχει πάντοτες αγαθή βεβαιότητα,

είν` ο θεός που αμιγής εκτείνεται στο μαύρο

πλήρως απών ή ανεικόνιστος,

όμως εσύ μυρόεσσα Ισπανία-της Ευρώπης θερμότητα

τί δόξα πρόσθεσες απ` τη λαλιά του την άσπιλη

σ` ανελέητο ήλιο σ` έναν ουρανό

που πυρακτώνει διαμπερής αθωότητα..

Ισπανία εσύ αυθεντία στον θάνατο!

Δωρεάν η όραση Φεδερίκο

Γκαρθία Λόρκα δωρεάν η τυφλότητα..."

(Νίκος Καρούζος)

Ενύπνιο

Ξαποσταίνει η καρδιά μου κοντά στη δροσερή πηγή.
(γέμισέ την με τις κλωστές σου,
της λησμονιάς αράχνη).

Το νερό της πηγής τής έλεγε το τραγούδι του.
(γέμισέ την με τις κλωστές σου,
της λησμονιάς αράχνη).

Ξύπνια η καρδιά μου έρωτες αφηγιόταν.
(αράχνη της σιωπής,
πλέξτης το μυστήριό σου).

Το νερό της πηγής την άκουγε μελαγχολικά
(αράχνη της σιωπής,
πλέξτης το μυστήριό σου).

Η καρδιά μου γέρνει πάνω στην κρύα την πηγή.
(άσπρα χέρια, μακρινά,
κρατήστε τα νερά).

Και το νερό την παίρνει τραγουδώντας με χαρά.
(άσπρα χέρια, μακρινά,
τίποτα δεν απομένει μέσα στα νερά).

Το φεγγάρι ξεπρόβαλλει

Όταν βγαίνει το φεγγάρι
χάνονται οι καμπάνες
κι εμφανίζονται τ’ απροσπέλαστα
μονοπάτια.
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
σκεπάζει η θάλασσα τη γη
κι η καρδιά νιώθει σαν
νησί στο άπειρο.
Κανείς δεν τρώει πορτοκάλια
κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι.
Πράσινα και παγωμένα φρούτα
πρέπει να τρως.
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
από εκατό πρόσωπα ίδια,
τ’ ασημένιο νόμισμα
κλαίει με λυγμούς στην τσέπη.


Κοχύλι

 Στη Νατάλια Χιμένεθ

Μου έφεραν ένα κοχύλι.

Μέσα του τραγουδάει
μια θάλασσα χάρτης.
Την καρδιά μου
γεμίζει νερό
με ψαράκια
σκουρόχρωμα και ασημένια.

Μου έφεραν ένα κοχύλι.