05 Σεπτεμβρίου 2020

Φρέντυ Γερμανός | Η εθνική γλώσσα της Ελλάδας είναι το γάβγισμα. Το μίσος είναι το εθνικό χόμπι της φυλής.

Η `Γυναίκα από βελούδο`, με εντυπωσίασε τόσο για την  ιστορία του όσο και για τον τίτλο του. `Αλλωστε ο χαρακτηρισμός βελούδο, ταιριάζει απόλυτα στον υπέροχο τρόπο γραφής του. Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1934.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Η `Γυναίκα από βελούδο`, με εντυπωσίασε τόσο για την ιστορία του όσο και για τον τίτλο του. `Αλλωστε ο χαρακτηρισμός βελούδο, ταιριάζει απόλυτα στον υπέροχο τρόπο γραφής του. Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1934.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

"Φαίνεται πως κάποια μαγικά πλάσματα δίνουν ραντεβού όταν έρχονται στον κόσμο αυτό." είπε κάποτε μια σπουδαία προσωπικότητα για την Έλλη Λαμπέτη και το Δημήτρη Χορν.

Ο Φρέντυ  Γερμανός. Ένας συγγραφέας από... βελούδο... `Ενας άνθρωπος χαρισματικός, μια ανεπανάληπτη προσωπικότητα, ένας μεγάλος δάσκαλος για όλους όσους υπηρετούν το επάγγελμα της δημοσιογραφίας- και όχι μόνο.. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 5 Σεπτεμβρίου 1934 .Ήταν μόλις οκτώ ετών όταν έβγαλε την πρώτη του εφημερίδα, με τίτλο Όλα για όλους. Την κυκλοφόρησε σε είκοσι με εικοσιπέντε αντίτυπα  και η μητέρα του έγραψε σε αυτήν το ερωτικό διήγημα. Καταγόταν από τη Μυτιλήνη αλλά μεγάλωσε στα Εξάρχεια και στην Κυψέλη. Τελείωσε τη Βαρβάκειο σχολή,  έγινε πλασιέ υφασμάτων και υπάλληλος λογιστηρίου. Τον κέρδισε όμως η δημοσιογραφία.. Είχε άλλωστε το εκπληκτικό χάρισμα της γραφής... Κρατούσε όλα τα κείμενα και διηγήματα που έγραψε σε ηλικία 17 με 26 ετών στο συρτάρι και συνέχισε τις σπουδές του στην τότε Πάντειο Ανωτάτη Σχολή και στη Σχολή Δημοσιογραφίας Όλσον.

Το 1953, στα δεκαεννιά του χρόνια, συμμετείχε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος Νέων της εφημερίδας Βραδυνή . Τότε, το μυθιστόρημά του Για μιαν εκδίκηση, κέρδισε το δεύτερο βραβείο και χρηματικό έπαθλο πεντακοσίων δραχμών.  Εργάστηκε ως ελεύθερος ρεπόρτερ στην Ελευθερία, κατόπιν ως χρονογράφος στη Mεσημβρινή της Ελένης Bλάχου κλείνοντας τον κύκλο του στις εφημερίδες, στην Ελευθεροτυπία - και αυτήν τη φορά ως χρονογράφος. Παραιτήθηκε, τελικά, "πρόωρα" προκειμένου να αφοσιωθεί στη μεγάλη του αγάπη : τη συγγραφή.

Το 1964 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο Με συγχωρείτε, λάθος ( ευθυμογραφήματα με σκίτσα του Κυρ). Συνόλικά, έγραψε  25 βιβλία- τα περισσότερα από τα οποία σημείωσαν τεράστια επιτυχία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνει ο Φρέντυ Γερμανός ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους Έλληνες συγγραφείς του καιρού μας (σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού "Διαβάζω")το οποίο έχει ξεπεράσει τα 150.000 αντίτυπα.

Ο Φρέντυ Γερμανός θεωρούσε ότι η συγγραφική του καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά το 1978 -τότε που έγραψε τον "Εχθρικό πλανήτη"- μια σειρά από φανταστικά διηγήματα. Το 1979, έγραψε το "Ένα γελαστό απόγευμα".

Tο 1981, όμως, ένας νέος κύκλος ξεκινά για εκείνον,  με το ιστορικό του μυθιστόρημα "Ακριβή μου Σοφία". "Eίναι ένα παράξενο είδος, που δεν ξέρω πώς να το βαφτίσω κι ούτε έχει βέβαια σημασία. Zωντανεύω τίς ιστορίες κάποιων ανθρώπων του τόπου μας που με άγγιξαν, πατώντας με το ένα πόδι στο ντοκουμέντο και με τ` άλλο στη φαντασία. Eίναι ένας καλός τρόπος για να στήσεις όρθιο τον ήρωά σου και την ίδια ώρα ν` αγαπήσεις την Ιστορία." είπε ο ίδιος. 

Εικοσιεννέα βιβλία εξέδωσε από το 1964 έως το 2000, τα οποία λατρεύτηκαν από το αναγνωστικό κοινό. Το τελευταίο χειρόγραφό του - αναφορά στη ζωή του Νίκου Ζαχαριάδη- είναι το "Αντικείμενο".

Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσει κανείς ένα από τα έργα του ανεπανάληπτου Φρέντυ Γερμανού. Επέλεξα, ωστόσο, να γράψω για το  "Γυναίκα από βελούδο", τόσο γιατί με εντυπωσίασε η ιστορία του αλλά και γιατί θεωρώ ότι ο χαρακτηρισμός "βελούδο" ταιριάζει απόλυτα στον τρόπο γραφής του...

Ήταν κόρη του διπλωμάτη και μετέπειτα πρωθυπουργού Σπυρίδωνα Τρικούπη και της Αικατερίνης, καθώς και αδελφή  του μετέπειτα πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη. Σπούδασε στην  πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιόνας.

Το 1880, στην Αθήνα, βρέθηκε ανάμεσα σε δύο συμπληγάδες. Από τη μία όφειλε να αφοσιωθεί στον αδερφό της, Χαρίλαο Τρικούπη, και από την άλλη, ένιωθε μεγάλο έρωτα για τον  ανελέητο αντίπαλό του, τον Θεόδωρο Δεληγιάννη.

Εκείνη όμως, παρέμεινει η περήφανη ντίβα, δίχως να αφήσει να ξεφτίσει το βελούδο της. Τη Σοφία Τρικούπη την πολιορκούσαν όλοι οι διάσημοι εραστές της εποχής, ανάμεσά τους ο Γεώργιος Α`, ο Αχιλλέας Παράσχος και ο Εμμανουήλ Ροΐδης.  Εκείνη, όμως, έμεινε πιστή μέχρι να φύγει από τη ζωή, στον άνδρα που λάτρεψε...  Στον  "πικρό έρωτα", καθώς συνήθιζε να λέει στα γεράματά της. Μετά τον θάνατο του αδελφού της στις Κάννες, αποσύρθηκε από τις κοινωνικές εκδηλώσεις και παρέμενε συνήθως στην οικία της. Στις 17 Μαΐου 1899 η κυβέρνηση Θεοτόκη κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο για την απονομή σύνταξης 500 δραχμών στην Σοφία Τρικούπη, σε ένδειξη οφειλόμενης τιμής προς τον εκλιπόντα πολιτικό ηγέτη. Ωστόσο,  στην παροχή της τιμητικης αυτής σύνταξης διαφώνησε ο Θ.Δηλιγιάννης

Το 1985, η "Γυναίκα από βελούδο" πέρασε από την ελληνική τηλεόραση, με τη μορφή του δραματοποιημένου ντοκυμανταίρ, με σκηνοθέτη τον Φρέντυ Γερμανό και πρωταγωνιστές τους : Νίκη Τριανταφυλλίδη για το ρόλο της Σοφίας Τρικούπη και τον Αντώνη Αντωνίου γι` αυτόν του Δεληγιάννη.

Ακολουθούν σπουδαίες ρήσεις του αγαπημένου Φρέντυ Γερμανού...

Φαίνεται πως κάποια μαγικά πλάσματα δίνουν ραντεβού όταν έρχονται στον κόσμο αυτό.

(αναφερόμενος στους Λαμπέτη-Χορν)

Την ημέρα οι Έλληνες κάνουν σκυλίσια ζωή,την νύχτα ζούν
στα σκυλάδικα.Οι γαρδένιες ανθούν,η Δραχμή μαραίνεται.
Γίναμε Μπαξές.

Το πρόβλημα της Ενωμένης Αριστεράς σήμερα είναι πώς να μείνει ενωμένη και πώς να μείνει Αριστερά.

Η Ελληνική Πολιτική ζωή είναι ένα Βίντεο Κλίπ.Όταν δείς ένα, Είναι σάν να τα είδες όλα....

Η Ελλάδα είναι η χώρα που γέννησε τον πολιτισμό. Έκτοτε αναζητά το παιδί της σε βουνά και σε λαγκάδια, χωρίς να το βρίσκει. Δεν θα το βρει ποτέ.
Απο το βιβλίο ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ;

Όλοι οι Έλληνες πάσχουν απ` το σύνδρομο του αυτοκινήτου. Εκτός απο μένα που είμαι Γερμανός.

Η τηλεόραση στην Ελλάδα είναι ασθενούς υγείας.Μερικοί
πιστεύουν οτι πάσχει απο μεσογειακή αναιμία.Το φαινόμενο
έχει την Ιατρική του εξήγηση.Και τα δύο κανάλια μας
βρίσκονται στην οδό Μεσογείων.
`απο το βιβλίο Τρελαθήκαμε εντελώς;`

Έτσι άρχισα να λέω τις ειδήσεις στην «Hχώ των Γεγονότων». Εκείνη την εποχή οι ειδήσεις ήταν μια πολύ περίεργη υπόθεση: τις γράφαμε εμείς, τις λέγαμε εμείς και... τις ακούγαμε εμείς.

στην ΕΙΡ, το 1966…

“Η ΕΛΛΑΔΑ δεν είναι μια συνηθισμένη χώρα. Είναι ένα ντέρμπι. Από την εποχή του Πελοποννησιακού Πολέμου ως την εποχή της Βάνας Μπάρμπα, οι μισοί Έλληνες μισούν τους άλλους μισούς. Το μίσος είναι το εθνικό χόμπι της φυλής. Χωρίς μίσος ο Έλληνας είναι μισός.

Το εθνικό νόμισμα της Ελλάδα είναι η δραχμή, που είναι νόθο τέκνο απ’την παράνομη συμβίωση του Όθωνα με την Εθνική μας Οικονομία. Έκτοτε, όλοι έχουν τη δραχμή του κλότσου και του μπάτσου. Ακόμα και οι μπάτσοι...

Η εθνική γλώσσα της Ελλάδας είναι το γάβγισμα. Όλοι γαβγίζουν σήμερα. Οι πολιτικοί γαβγίζουν. Οι οπαδοί γαβγίζουν. Τα κανάλια μας γαβγίζουν. Ίσως καθιερωθεί και το γάβγισμα στα σχολεία -φτάνει να βρεθεί το μονοτονικό γάβγισμα. Μόνο οι σκύλοι δεν γαβγίζουν στην Ελλάδα: Όσοι γάβγισαν, γάβγισαν. Δεν μπορεί να γαβγίζει ο καθένας στη χώρα αυτή...”

(περιοδικό ΚΛΙΚ -1993)