09 Απριλίου 2019

Κυριακή Δερέμπεη |Αν δεν ανταμώσουμε με χίλιους λάθος ανθρώπους, δεν θα εκτιμήσουμε ποτέ το σωστό που θα έρθει στην ζωή μας.

Κυριακή Δερέμπεη | Μίμης Πλέσσας | συνέντευξη | Klik | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με μια νέα καλλιτέχνιδα με χαρισματική φωνή, πολύτιμες συνεργασίες και πιο πρόσφατη με τον σπουδαίο Μίμη Πλέσσα ο οποίος υπογράφει το νέο της δίσκο.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με μια νέα καλλιτέχνιδα με χαρισματική φωνή, πολύτιμες συνεργασίες και πιο πρόσφατη με τον σπουδαίο Μίμη Πλέσσα ο οποίος υπογράφει το νέο της δίσκο.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Πώς να νιώθει άραγε ένα κορίτσι που βρίσκεται στην τρυφερή ηλικία των δεκατριών ετών, πάνω στη σκηνή δίπλα στο μεγάλο Μανώλη Μητσιά και να ερμηνεύει μαζί του ένα τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι; Δέος, συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη, ίσως είναι οι πρώτες λέξεις που έρχονται στο μυαλό της... 

Είναι η δεύτερη φορά που έχω συνέντευξη μαζί της κι αυτό γιατί είναι ένα κορίτσι που έχω ξεχωρίσει, τόσο για το ταλέντο, όσο και για την ευγένεια, το ήθος και τον επαγγελματισμό της.

Διαβάζοντας το βιογραφικό της Κυριακής Δερέμπεη, ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα. Γνωρίζει μπουζούκι, πιάνο και ούτι, έχει σπουδάσει βυζαντινή μουσική, κλασσικό και παραδοσιακό τραγούδι. Όσο για τις συνεργασίες είναι πραγματικά ιδιαίτερες. Ανάμεσά τους η Ελένη Βιτάλη, ο Ορχάν Οσμάν,  Στέφανος Κορκολής. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί μιλούν για ένα ξεχωριστό ταλέντο στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Η μορφή της “αγγελική” όπως ακριβώς και η φωνή της, η οποία συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τη γλυκύτητα και την ωριμότητα.

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, ανήκει στη 5η γενιά προσφύγων, από Πόντο από την πλευρά της μητέρας της και Ανατολική Θράκη και Κωνσταντινούπολη από την πλευρά του πατέρα της.

Με καταγωγή από οικογένεια μουσικών της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής και ιεροψαλτών, ξεκίνησε το μουσικό της ταξίδι στο ωδείο με μαθήματα πιάνου, όταν ήταν μόλις πέντε ετών. Ο παλμός της παραδοσιακής κι εκκλησιαστικής βυζαντινής μουσικής, είναι ριζομένα μέσα της και τη χαρακτηρίζουν.

Ποιόν θεωρεί αγαπημένο οδηγό και δάσκαλό της στη μουσική της πορεία; Το Χρόνη Αηδονίδη.

Η Κυριακή Δερέμπεη έλαβε συμμετοχή στο διαγωνισμό της Eurovision και μπορεί να μην κέρδισε την πρώτη θέση, ωστόσο ξεχωρίζει με την ερμηνεία της στην επανεκτέλεση ενός όμορφου τραγουδιού που προκρίθηκε το 1995 στο διεθνή διαγωνισμό. "Ποια προσευχή".

Η γλυκύτατη Κυριακή, συνεργάζεται με έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες, παγκοσμίως. Τον Μίμη Πλέσσα, ο οποίος εμπιστεύεται στη φωνή της  ένα από τα δύο τραγούδια που έχει γράψει παρέα με τη Δανάη Στρατηγοπούλου, με τίτλο «Πήρες Πια Τα Μάτια Σου» το οποίο ερμήνευσε για πρώτη φορά η Ζωή Κουρούκλη. Σε λίγο καιρό, μάλιστα, θα κυκλοφορήσει ο νέος ολοκληρωμένος δίσκος της με την υπογραφή του.

Ας γνωρίσουμε αυτό το  ταλαντούχο πλάσμα, μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Ύστερα από τα δύο singles που κυκλοφόρησαν,  με τίτλο «πήρες πια τα μάτια σου» κι «έρωτας στο Αιγαίο» , μετά το Πάσχα θα κυκλοφορήσει το τρίτο  και λίγες μέρες αργότερα ο ολοκληρωμένος ο δίσκος σου με την υπογραφή του Μίμη Πλέσσα από τη δισκογραφική εταιρεία  Heaven. Θα ήθελα να μου μιλήσεις γι’αυτό.

Όλες αυτές οι στιγμές, στο πλευρό του δασκάλου, του δημιουργού, του εμπνευστή Μίμη Πλέσσα, με διδάσκουν. Όλα έγιναν τόσο γρήγορα και τόσο μαγικά. Την επιμέλεια της παραγωγής έχει αναλάβει η σύζυγος του κ. Πλέσσα, η κα Λουκίλα Καρρέρ και είναι μεγάλη μου τιμή. Ο δίσκος θα περιλαμβάνει όχι μόνον διασκευές, σε τραγούδια παλιά τα οποία δεν έχουν χαρακτηριστεί, αλλά και καινούργια. Ολόφρεσκα τραγούδια, γραμμένα για εμένα, σε μουσική Μίμη Πλέσσα και σε στίχο της κας Λουκίλας Καρρέρ. Είναι σημαντικό για εμένα, που έχουν αναλάβει να δημιουργήσουν με όλη τους την αγάπη, τον πρώτο μου δίσκο. Αυτός ο δίσκος θα διαμορφώσει τον μουσικό μου χαρακτήρα, θα με συστήσει στο κοινό με μια εμπεριστατωμένη δουλειά και είναι για μένα το «εισιτήριο» για να ακολουθήσω τον σωστό, δύσκολο αλλά γοητευτικό δρόμο της μουσικής που αγαπώ. Δεν μου άρεσε ποτέ η «ευκολία». Η εύκολη άνοδος, έχει και εύκολη κάθοδο. Προσωπικά νιώθω πολύ όμορφα να μπαίνω στα «βαθιά» από τόσο νεαρή ηλικία. Αυτή είναι η μαγεία! 


Πως είναι να συνεργάζεσαι και να μαθαίνεις δίπλα σε έναν τόσο σημαντικό συνθέτη ;

Είναι πολύ όμορφο, αλήθεια. Αν και βέβαια τα πόδια μου, κάθε φορά τρέμουν, όταν τον συναντώ. Νιώθω απέραντη συγκίνηση και δέος, αλλά και τεράστια ευγνωμοσύνη για αυτό το θείο δώρο που μου έχει δοθεί. Ο κύριος Πλέσσας είναι ο δημιουργός τον οποίο αγαπούσα και θαύμαζα από τα μαθητικά μου χρόνια. Να, πως τα φέρνει η μοίρα! Αυτή τη στιγμή να με διδάσκει και να αναλαμβάνει να μου φτιάξει με τόση αγάπη και μεράκι, τον πρώτο μου ολοκληρωμένο δίσκο. Κι είμαι μαθήτρια... ένα νέο κορίτσι, που τώρα ανοίγει τα φτερά του. Αυτό είναι το μεγαλείο της ψυχής του, που τον κάνει να ξεχωρίζει στις καρδιές όσων τον γνωρίζουν. Η πηγή ζωής του κ. Πλέσσα είναι η μουσική του, το πιάνο του. Μέσα από αυτή την αγάπη που βγάζει για τη μουσική, όταν ακουμπάει το πιάνο, με διδάσκει πως να αγαπήσω ακόμα περισσότερο και εγώ την τέχνη αυτή. Την μουσική την οποία σπουδάζω από μικρό παιδί και είναι και για μένα το ταξίδεμά μου! 


Θα ήθελα να μοιραστείς μαζί μας τις συμβουλές του που σε ενθάρρυναν και σε στήριξαν σε αυτό το νέο σου εγχείρημα.

Είναι πολλές οι συμβουλές. Τολμώ να πω ότι πάνω απ’ όλα, το πιο σημαντικό για εμένα, είναι η νότα που θα μου υποδείξει την ώρα της πρόβας. Είναι αυτή η νότα, την οποία εγώ ίσως να μην έχω «πατήσει» καλά και με διδάσκει.

«Πήρες πια τα μάτια σου

τα ζεστά σου χείλη

πήρες και την σκέψη μου

κι ούτε μ’ αγαπάς...

είμαι για θλίψη είμαι για κλάμα

κι όλο τον κόσμο τόνε μισώ

τώρα δε θέλω ούτε να βλέπω

ούτε ν’ ακούω ούτε να ζω» λένε οι στίχοι της Δανάης Στρατηγοπούλου που είχε πρώτο ερμηνεύσει η αξέχαστη Ζωή Κουρούκλη και τώρα εσύ. Τι σημαίνει για εσένα να ερμηνεύεις σε νέα εκτέλεση ένα τραγούδι που αγαπήθηκε σε μιαν άλλη εποχή

 Είναι πάρα πολύ σημαντικό να μου εμπιστεύεται ένα τραγούδι, όπως το «Πήρες και τα μάτια σου» με αυτή τη μουσική ιστορία. Μπορεί μεν να μην είναι από τα χαρακτηρισμένα και πολύ γνωστά, όπως το «Άγαλμα» ας πούμε, όμως είναι εξίσου ένα μεγάλο «βάρος», μια τεράστια ευθύνη. Δεν θέλαμε να επιλέξουμε τραγούδια όπως το «Άγαλμα» και να τα εντάξουμε στον δίσκο, διότι τα τραγούδια αυτά θέλουμε να τα ακούμε από την πρώτη τους εκτελεση. Δεν θα είχε σημασία να πω για χιλιοστή φορά ένα από τα τόσο χαρακτηρισμένα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα, οπως έχει δηλώσει και η ίδια η κα Λουκίλα Καρρέρ στην πρώτη ανακοίνωση του δίσκου μας. Λουκίλα Καρρέρ Πλέσσα, το γαλήνιο, αλλά γεματο εκπλήξεις, κύμα, στο καράβι μας. Με καπετάνιο ...τον δάσκαλο Μίμη Πλέσσα. Την ευχαριστώ από καρδιάς για την εμπιστοσύνη. Η ιδέα να ηχογραφήσουμε το συγκεκριμένο τραγούδι, ήταν δική της. Στην πρώτη μας συνάντηση είχα εκφράσει την αγάπη μου για το τζαζ στοιχειο. Πολύ σύντομα μου έβαλε να ακούσω το συγκεκριμένο τραγούδι και είπα «εδώ είμαστε»!  Το ονειρεύτηκα από την αρχή, με την δική μου ερμηνεία. Το συγκεκριμένο τραγούδι το λατρεύω! Αν θα παρατηρήσετε, ο στίχος λέει «είμαι για θλίψη, είμαι για κλάμα...» κι η ερμηνεία, η ενορχήστρωση, η διάθεσή μου βγάζει μια χαρά και αισιοδοξία. Να θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι το πρωί και να χορέψεις. Ίσως έχουμε και άλλα τζαζ τραγούδια, χαρούμενα και χορευτικά στο δίσκο, γιατί εμένα αυτό το ύφος μου αρέσει ιδιαίτερα. Και ο κλασικός Μίμης Πλέσσας είναι τζαζ! 

Η εντύπωσή μου για εσένα είναι πως είσαι εκτός από εξαιρετικά ταλαντούχο, ρομαντικό αλλά και δυναμικό κορίτσι. Πως πιστεύεις ότι θα διαχειρίζοσουν ένα χωρισμό, όπως περιγράφεται στους παραπάνω στίχους;

Δεν έχω βιώσει κάτι τέτοιο, το απεύχομαι και σίγουρα δεν είναι κάτι διαχειρίσιμο ή τουλάχιστον κάτι εύκολο ως προς την διαχείρισή του. Είμαι ένας δυναμικός χαρακτήρας, αλλα νομίζω πως όλο μου τον δυναμισμό τον εξαντλώ στην δουλειά μου. Ο χωρισμός ή ακόμα και ο αποχωρισμός είναι δύσκολες καταστάσεις. Ιδιαίτερα για τους ευαίσθητους και ρομαντικούς ανθρώπους που έχουμε άλλα «πιστεύω» και άλλες προτεραιότητες. Κι εγώ είμαι ιχθύς στο ζώδιο, αν αυτό αποκαλύπτει πτυχές του χαρακτήρα μου... Διαβάζοντας τους στίχους, στην πρώτη ανάγνωση, ευχήθηκα να μην νιώσω ποτέ όλα όσα λέει το τραγούδι. Γιατί σίγουρα κάπως έτσι θα το βίωνα. Όταν χωρίζουνε δυο άνθρωποι, λένε πως πονάει ακόμη και το σώμα, μαζί με την ψυχή. Ένας αλλιώτικος θάνατος. Δεν νομίζω πως έχουν άδικο. 


Με αφορμή τους στίχους της Δανάης Στρατηγοπούλου, μου ήρθε στο μυαλό ένα από τα αγαπημένα μου παλιά τραγούδια που εκείνη ερμήνευσε: «Ας ερχόσουν για λίγο...» Ποιο τραγούδι ξεχωρίζεις από εκείνη τη νοσταλγική εποχή και θα ήθελες να συμπεριλάβεις σε κάποιο επόμενο ίσως, δίσκο σου;

«Ας ερχόσουν για λίγο». Πόσο πολύ το αγαπώ αυτό το τραγούδι. Αγαπώ τους στίχους του! Επίσης, το «Πόσο λυπάμαι», από τα πιο αγαπημένα μου. Αν παρατηρήσετε τους στίχους των τραγουδιών, μαζί με την μουσική τους εννοείται, αποπνέουν μια αθωότητα κι έναν ερωτισμό, μια εποχή που ειλικρινά λατρεύω και μακάρι να ζούσα σε εκείνη την εποχή. Ένα τραγούδι που θα ήθελα να ερμηνεύσω κάποια στιγμή είναι το «Θα ξανά ‘ρθεις». Ίσως και «Τα καημένα τα νιάτα» με μια διασκευή του σήμερα και την δική μου προσέγγιση ερμηνευτικά να γινόταν μια πολύ όμορφη μουσική πρόταση στο «σήμερα». 


 «Aν είναι η αγάπη αμαρτία

θα βγω να το φωνάξω με λατρεία

θα βγω να το φωνάξω να το πω

πως είμαι αμαρτωλή που σ` αγαπώ», στίχοι από ένα συγκλονιστικό τραγούδι σε μουσική Μιμή Πλέσσα που ερμήνευσε η μοναδική Τζένη Βάνου. Θεωρείς ότι υπάρχει περίπτωση να είναι η αγάπη αμαρτία ;

Για ακόμη μια φορά, ένας στίχος διδάσκει και εκφράζει αληθειες. Δεν είναι αμαρτία η αγάπη, τουλάχιστον για μένα. Κι αν θεωρείται μια αγάπη, ένας έρωτας, μια σχέση αμαρτία και μια γυναίκα αμαρτωλή, επειδή ερωτεύτηκε και αγάπησε τον σωστό, για εκείνη, άνθρωπο, δεν πρέπει να φοβάται. Ούτε να ντρέπεται για όσα νιώθει. Το ίδιο ισχύει και για τον άνδρα αντίστοιχα. Ο έρωτας, η αγάπη είναι τα πιο όμορφα συναισθήματα που σου φορούν φτερά και σε καλωσορίζουν στον παράδεισό τους. Οποίος πει ότι είναι αμαρτία η αγάπη, τότε δεν αγάπησε ποτέ! Βέβαια μιλώ για αληθινή αγάπη. Γιατί υπάρχει και εκείνη του «συμφέροντος». Αυτή είναι πράγματι «αμαρτία», γιατί δεν είναι αγάπη, ούτε καν έρωτας!


 Στις σημαντικές  αποφάσεις της ζωής σου, σε κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

Το συναίσθημα κατά το πλείστον και αυτό δεν είναι και τόσο θετικό στοιχείο, τολμώ να πω. Χρειάζεται ισορροπία και μέτρο, γιατί όπου αρχίζει το συναίσθημα παύει η λογική!

Από τις εμπειρίες που είχες έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει ;

Έχω μετανιώσει, που έδωσα χώρο και χρόνο σε ανθρώπους που δεν άξιζαν. Κάθε γνωριμία όμως, είναι ένα μάθημα και κάθε μας λάθος. Αν δεν ανταμώσουμε με χίλιους λάθος ανθρώπους, δεν θα εκτιμήσουμε ποτέ το σωστό που θα έρθει στην ζωή μας. Έχω πατήσει delete βέβαια στο παρελθόν και κοιτώ μπροστά με τα μάτια στραμμένα στο μέλλον.

Ποιά είναι η μεγαλύτερή σου φοβία;

Ο θάνατος εκείνων που αγαπώ και γενικότερα ο αποχωρισμός. Να μην μπορώ να τους αγγίξω, να μην μπορώ να ακούσω την φωνή τους, να μην μπορώ να τους μιλήσω. Αυτή είναι η μεγαλύτερη φοβία μου! 


Τί απεχθάνεσαι περισσότερο  από όλα στη ζωή σου;

Το ψέμα και την «φτήνια». Δεν μπορώ να ανεχτώ να καταπατώνται οι έννοιες της αξιοπρέπειας και της ηθικής. Δεν ανέχομαι να ισοπεδώνονται όλα στο βωμό της δόξας και του χρήματος και να θεωρούν αυτή την κατάσταση ως τον «κανόνα» βάζοντας όλους μας στην ίδια «κατηγορία». Πιστεύω στην αξιοπρέπεια και στις αξίες, που δεν θα απαρνηθώ ποτέ, γιατί έτσι μεγάλωσα! Υπάρχουν «φθηνοί» άνθρωποι με «ακριβό» περιτύλιγμα. Αυτοί δεν μου κάνουν εμένα! 

“Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ”,έχει πει ο Μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Τι είναι για εσένα  η δόξα;

Πολύ σοφό και πάντα με έβρισκε σύμφωνη αυτή η φράση του Μάνου Χατζιδάκι. Χμ, δόξα! Ένας όρος πολύ αφηρημένος, που εμείς τον έχουμε φτιάξει στα μέτρα μας. Έτσι, εννοούμε με αυτόν τον όρο, τους προβολείς που πέφτουν επάνω μας και τους χιλιάδες στο πλήθος που ζητωκραυγάζουν το όνομα και τα τραγούδια μας και μας «θεοποιούν». Σωστα; Δεν με ενδιαφέρει εμένα αυτή η «δόξα». Μου είναι παντελώς αδιάφορη. Θεωρώ ότι αν παραδώσω το «είναι» μου στο βωμό της «δόξας», θα χάσω τα πολυτιμότερα κομμάτια του εαυτού μου, τα οποία την δεδομένη στιγμή με κρατούν σε ισορροπία. Και η έλλειψη ισορροπίας, πιστέψτε με, σε κάνει δυστυχισμένο!


Ποιο στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάς περισσότερο και γιατί;

Έχω σκεφτεί πολλά, ως απάντηση στην ερώτησή σας διότι διαβάζω ποίηση από πολύ μικρή. Στην Α’ δημοτικού διάβαζα τους «Μοιραίους» του Βάρναλη, λέγοντας τότε στην διευθύντρια του σχολείου την κυρία Γαρουφαλιά, ότι «κάθε παιδί έχει την δική του αξία και δεν πρέπει να τα περιθωριοποιούμε», ορμώμενη τότε από κάποιο συμβάν. Σκέφτηκα και στίχους από τραγούδια Ελλήνων συνθετών που αγαπώ πολύ, μα κατέληξα στους παρακάτω στίχους, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και σε στίχο Κώστα Φέρρη. 

«Μια μικροπαντρεμένη κόρη ξανθή

τον κύρη της προσμένει βράδυ πρωί». Μου το αφιέρωναν στο σχολείο, οι συμμαθητές μου, το αγαπούσα από πολύ μικρή. Ξέρετε γιατί το αγαπώ; Για την αθωότητα που αποπνέει, η ξανθή κόρη που προσμένει πίστη τον κύρη της, πιστεύοντας στην μια και μοναδική αγάπη! Στην ιδανική αγάπη, που μένει αναλλοίωτη στην απόσταση και την απουσία, δίχως να  αναζητά να επιστρέψουν! Σε αυτήν πιστεύω εγώ και μακάρι εκείνες οι εποχές να γυρνούσαν ξανά. Κι αν δεν επιστραφούν, ζουν μέσα από εμας τους ρομαντικούς και ονειροπόλους!

Ποιοι είναι οι ήρωές σου στην πραγματική ζωή;

Οι γονείς μου! Και για να κάνουμε λίγο χιούμορ, πρέπει να είναι πραγματικοί ήρωες που αντέχουν μ’ ένα παιδί σαν εμένα! Κι όχι μόνο εκείνοι...


Τι είναι για εσένα ευτυχία;

Δεν είμαι άνθρωπος της ύλης. Έτσι, την ευτυχία δεν θα την βρω ποτέ μέσα από μια πλουσιοπάροχη ζωή, με χρήμα και δόξα. Βρίσκω την γαλήνη στο μαγικό «καλούπι» της αγκαλιάς εκείνων που αγαπώ. Αυτό φοβάμαι μη σπάσει ποτέ, γιατί αυτή είναι η δική μου ευτυχία και δεν αγοράζεται! Ότι αξίζει στην ζωή δεν αγοράζεται, δεν κοστίζει ευρώ κι ούτε αντικαθίσταται με την πλούσια ζωή και μερικά εκατομμύρια ευρώ. Η ευτυχία για μένα βρίσκεται σε κάποια ζευγάρια μάτια και στις φωνές τους! 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχεις  πάρει μέχρι στιγμής;

Ότι πρέπει να είμαι ειλικρινής και να μην λέω ψέματα. Γιατί ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, λέει πολύ σοφά ο λαός! Είναι πολύ εύκολο ακόμα και από άδολη απερισκεψία μας να χάσουμε ότι έχουμε, σε ένα λεπτό! Η εμπιστοσύνη δύσκολα κερδίζεται, μα εύκολα χάνεται. 

Ποιοι είναι οι στόχοι και ποιες οι φιλοδοξίες σου στη δουλειά σου;

Θα ήθελα να γίνομαι καλύτερη και να παραμένω προσηλωμένη στην μελέτη μου, κάνοντας συστηματικά τα μαθήματα και τις πρόβες μου. Παίρνω με αυτόν τον τρόπο, καινούργια στοιχεία εμπλουτίζοντας την γνώση και την εμπειρία μου. Θα ήθελα όσο θα περνούν οι μήνες και τα χρόνια να ανταμώνω με τους συνθέτες που αγαπώ και να δημιουργούμε καινούργια τραγούδια. Γιατί αυτό έχει ανάγκη η ελληνική δισκογραφία, φρέσκα τραγούδια, με ποιότητα. Καινοτομία, μεράκι, καινούργιες, εμπεριστατωμένες και πολύπλευρες προσωπικότητες! 

Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελες   να προσθέσεις για τη δουλειά, τη ζωή σου ή οτιδήποτε άλλο;

Εκτός από το σαντούρι και το τραγούδι, μου αρέσει πολύ να γράφω ποίηση, στοχασμούς, βιβλία κοινωνικού περιεχομένου αλλά και στίχους. Μάλιστα έχω σκοπό να δημοσιεύσω ένα απο τα τραγούδια που έχω γράψει, σε μουσική και στίχο δικό μου και ελπίζω να σας αρέσει. Είναι υπέροχο να μπορείς να δημιουργείς αλλά και να έχεις το θάρρος να επικοινωνήσεις την δημιουργία σου με τον κόσμο! Σε κάθε περίπτωση ανυπομονώ να ολοκληρωθεί ο δίσκος μας με τον κύριο Πλέσσα και να τον παρουσιάσουμε ζωντανά.