12 Αυγούστου 2017

Λoρίν Μπακόλ | Πού να βρεις έναν αληθινό άντρα στις μέρες μας;

H ντίβα της έβδομης τέχνης με τη βραχνή φωνή και το αισθησιακό βλέμμα που έζησε ένα μεγάλο έρωτα με τον Χάμφρει Μπόγκαρτ, έφυγε από τη ζωή στις 12 Αυγούστου του 2014.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
H ντίβα της έβδομης τέχνης με τη βραχνή φωνή και το αισθησιακό βλέμμα που έζησε ένα μεγάλο έρωτα με τον Χάμφρει Μπόγκαρτ, έφυγε από τη ζωή στις 12 Αυγούστου του 2014.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Η γοητευτική ηρωίδα των φιλμ νουάρ με την βραχνή φωνή και το αισθησιακό βλέμμα, η αξεπέραστη ντίβα της Έβδομης Τέχνης.

Βραχνή φωνή, αισθησιακό βλέμμα που την ανέδειξαν σε ιδανική ηρωίδα του φιλμ νουάρ. Ντίβα της έβδομης τέχνης, ίνδαλμα της μόδας, μυστηριώδης γόησσα  που παραδίδει μαθήματα στα κορίτσια για το “Πώς να παντρευτούν έναν εκατομμυριούχο”. Δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τη θρυλική Λορίν Μπακόλ.

Όποιος μιλούσε για ανδρόγυνη ομορφιά δεν ήταν μόνο λόγω της αυστηρής και λιπόσαρκης εμφάνισής της. Η όψη και η φωνή της είχαν πάντα κάτι το ασύμβατο. Αν κάποιος τη γνώριζε δεν περίμενε να έχει τέτοια τραχύτητα στην άρθρωσή της.

Η Λορίν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 16 Σεπτεμβρίου 1924, με το όνομα Μπέτι Τζόαν Περσκ.  Mοναχοκόρη της Νάταλι (πατρικό όνομα Μπακόλ ή Βένσταϊν), μιας γραμματέως, και του πωλητή Ουίλιαμ Πέρσκε. Οι γονείς της ήταν Εβραίοι μετανάστες, με τις οικογένειες να προέρχονται από τη Γαλλία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Γερμανία. Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Περές ήταν πρώτος της ξάδελφος. Οι γονείς της χωρίζουν όταν εκείνη είναι έξι χρόνων. Τότε υιοθετεί το επώνυμο της μητέρας της. Η Μπακόλ δεν ξαναβλέπει τον πατέρα της και δένεται πολύ με τη μητέρα της. Σπουδάζει υποκριτική για δεκατρία έτη και βρίσκεται στο σανίδι στα 18 της χρόνια, ενώ παράλληλα δουλεύει ως ταξιθέτρια και κάνει μόντελινγκ.Το 1942, κάνει το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ, ως Μπέτυ Μπακό, στην παράσταση Johnny 2 X 4”. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία της, η Μπακόλ γνωρίζει το είδωλό της, Μπέτι Ντέιβις, στο ξενοδοχείο που διέμενε η τελευταία. Μετά από χρόνια, η Ντέιβις επισκέπτεται την Μπακόλ στα παρασκήνια για να τη συγχαρεί για την ερμηνεία της στοApplause - ένα μιούζικαλ βασισμένο στην ταινία που γύρισε η ίδια, το “Όλα για την Εύα”.

Ένα εξώφυλλο για το Harpers Bazaar της φέρνει τύχη.  Η σύζυγος του σκηνοθέτη και παραγωγού Χάουαρντ Χωκς την βλέπει και εντυπωσιάζεται. Παροτρύνει τον Χωκς να της κάνει δοκιμαστικό.Ο σκηνοθέτης Χάουαρντ Χωκς την εντοπίζει προσκάλεσε τη Μπακόλ στο Χόλιγουντ για οντισιόν. Της προσέφερε επταετές προσωπικό συμβόλαιο, τη μετέφερε στο Χόλιγουντ, της παρείχε $100 την εβδομάδα, και ξεκίνησε να προωθεί την καριέρα της. Άλλαξε και το όνομά της σε Λωρίν Μπακόλ. Η Νάνσυ Χωκς την παίρνει υπό την προστασία της.Την ντύνει με στιλ και την καθοδηγεί σε θέματα κομψότητας, τρόπων και καλού γούστου. Η φωνή της Μπακόλ εκπαιδεύεται να γίνει χαμηλότερη, πιο αρρενωπή και σέξυ, καταλήγοντας σε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές στο Χόλιγουντ.

Το 1944, τη διάρκεια των δοκιμαστικών για την ταινία “Να έχεις και να μην έχεις”,είναι νευρική. Για να ελαχιστοποιήσει το τραύλισμά της, πιέζει το σαγόνι στο στήθος και για να κοιτά την κάμερα στρέφει τα μάτια προς τα πάνω. Αυτό το εφέ μένει γνωστό ως Το Βλέμμακαι γίνεται το σήμα κατατεθέν της ηθοποιού. Η ερμηνεία της εδώ, θεωρείται ένα από τα δυναμικότερα ντεμπούτα στην ιστορία του κινηματογράφου.

Σε μια επίσκεψη στο National Press Club στην Ουάσιγκτον στις 10 Φεβρουαρίου 1945, ο υπεύθυνος τύπου της ηθοποιού, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της Warner Bros., Τσάρλι Ένφιλντ, ζητά από την -εικοσάχρονη τότε- Μπακόλ να καθίσει στο πιάνο όπου έπαιζε ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Χάρρυ Τρούμαν. Δεν είναι λίγα τα σχόλια που προκαλούν οι φωτογραφίες και απασχολούν τον Τύπο σε όλο τον κόσμο.

To Have or to Have not”, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ ξεκινά δεσμό με τη Μπακόλ.“Ξέρεις να σφυρίζεις; Απλώς ενώνεις τα χείλια σου και φυσάς.” τον ρωτά η Λορίν.

Είναι η αρχή ενός μεγάλου έρωτα. Παντρεύονται στις 21 Μαίου 1945. Το γεγονός ότι έχουν εικοσιπέντε χρόνια διαφορά δεν ξενίζει κανέναν. Άλλωστε, όλοι συμφωνούν πως έχουν φτιαχτεί ο ένας για τον άλλο.  Η Λορίν και ο Χάμφρει παίζουν μαζί σε πέντε ταινίες κατά τη δεκαετία του ‘40 και μένουν στην ιστορία ως ένα θρυλικό ζευγάρι. Ανάμεσα στις ταινίες που παίζουν μαζί είναι ένα έργο που βασίζεται σε ένα θρίλερ του Τσάντλερ, το “Πάθος και αίμα” (Big Sleep) το 1946 και “Στη βοή της καταιγίδας” (Key Largo) το 1948. Πρόκειται για μια ταινία του Τζον Χιουζ όπου ένας γκάνγκστερ κρατά ομήρους σε ένα ξενοδοχείο, στη διάρκεια της καταιγίδας. Μετά από αυτήν την ταινία, ο Μπόγκαρτ φτιάχνει τη δική του εταιρεία παραγωγής και η Μπακόλ ξεκινά μια σειρά από ρόλους δίπλα στους μεγάλους αστέρες της εποχής. Παίζει με τον Γκάρι Κούπερ, τον Κέρκ Ντάγκλας, τον Ροκ Χάντσον, τον Γκρέκορι Πεκ, τον Τόνι Κέρτις, τον Πωλ Νιούμαν. Η Μπακόλ μένει μαζί με τον Μπόγκαρτ μέχρι τον θάνατο του από καρκίνο.Εκείνος συνήθιζε να την αποκαλεί Μωρό, ακόμα κι όταν αναφερόταν σε αυτή μπροστά σε άλλους.

Φημολογείται πως και οι δύο είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Της Μπακόλ της άρεσε να πηγαίνει σε πάρτι και να ξενυχτά, ενώ ο Μπόγκαρτ κουραζόταν να την ακολουθεί στις διάφορες εξόδους της...

ξεκινά δεσμό με τον τραγουδιστή και ηθοποιό Φρανκ Σινάτρα. Σε μια συνέντευξη λέει στον Ρόμπερτ Όσμπορν, της Turner Classic Movies (TCM), πως έδωσε τέλος στο ρομάντζο. Στην αυτοβιογραφία της, ωστόσο, γράφει πως ο Σινάτρα διακόπτει ξαφνικά τη σχέση, θυμωμένος που η πρόταση γάμου προς την Μπακόλ έγινε γνωστή στον Τύπο. Τότε εκείνος έφυγε για το Λος Άντζελες.

Το 1961 παντρεύεται τον Τζέισον Ρόμπαρτς με τον οποίο έζησε μέχρι το1969, σε μια περίοδο που η Μπακόλ είχε αποσυρθεί έχοντας παίξει σε δεκαεννέα ταινίες.  Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία της Μπακόλ, πήραν διαζύγιο εξαιτίας του εθισμού του στο αλκοόλ. Η Μπακόλ αποκτά δύο παιδιά από τον γάμο της με τον Μπόγκαρτ και ένα με τον Ρόμπερτς. Πρόκειται για το Στήβεν Μπόγκαρτ, παραγωγό ειδήσεων, δημιουργό ντοκιμαντέρ και συγγραφέα, τη Λέσλι Μπόγκαρτ, καθηγήτρια της γιόγκα και το Σαμ Ρόμπαρτς, ηθοποιό.

Στη σταδιοδρομία της υπάρχει μια οκταετία κενό, το διάστημα 1966-1974. Είναι νέα μητέρα κι αυτός ο ρόλος είναι ιδιαίτερα απαιτητικός. Είναι όμως και σε μια άχαρη ηλικία για τους ηθοποιούς. Δεν είναι ούτε μικρή, ούτε μεγάλη. Επανέρχεται στο “Έγκλημα στο Όριεν Εξπρές” του Σίντνει Λιούμετ, ως ώριμη πια. Συμπρωταγωνιστεί με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν, τη Βανέσα Ρέντγκρειβ, τον Άντονι Πέρκινς. Συνεχίζει με επιλεκτικές εμφανίσεις, όπως στα νεανικά της χρόνια... Στο “Misery” με την Κάθι Μπέιτς, στο “Pret-a-porter” με πλειάδα διασημοτήτων. Σε κάθε ταινία της, βρίσκεται δίπλα σε ένα μεγάλο ηθοποιό.

Το 1997, η Μπακόλ λαμβάνει υποψηφιότητα για το βραβείο Όσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Ο καθρέπτης έχει δύο πρόσωπα , για την οποία είχε ήδη κερδίσει μια Χρυσή Σφαίρα. Αν και πολλοί ανέμεναν να κερδίσει το βραβείο η Λορίν, τελικά αυτό απονεμήθηκε στη Ζυλιέτ Μπινός, για την ταινία Ο Άγγλος Ασθενής.

Το 1997 λαμβάνει το Βραβείο Kennedy Center. Δύο χρόνια αργότερα, το 1999 ψηφίζεται ως μια από τις σημαντικότερες γυναίκες σταρ στην ιστορία από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Από τότε η καριέρα της γνωρίζει νέα άνθιση και προσελκύει την αναγνώριση των κριτικών με τη συμμετοχή της σε πρότζεκτ υψηλού προφίλ όπως οι ταινίες “Dogville” με τη Νικόλ Κίντμαν, “The Limit” με την Κλαιρ Φορλάνι, και η Γέννηση, με την Κίντμαν. Πρωταγωνιστεί στην ταινία του Πωλ Σρέντερ για το 2007, "The Walker".

Το Μάρτιο του 2006, εμφανίζεται στην 78η απονομή των Όσκαρ παρουσιάζοντας ένα φιλμάκι αφιερωμένο στα φιλμ νουάρ.

Το Σεπτέμβρη του 2006, λαμβάνει το "πρώτο Μετάλλιο Κάθριν Χέπμπορν", το οποίο αναγνωρίζει “γυναίκες των οποίων η ζωή, το έργο και οι συνεισφορές ενσαρκώνουν την εξυπνάδα, το κίνητρο και την ανεξαρτησία της τέσσερις φορές βραβευμένης με Όσκαρ ηθοποιού.

Δύο χρόνια αργότερα, μαζί με τη Σούζαν Σαράντον, τιμάται και με το Τιμητικό μετάλλιο Μπέτι Ντέιβις, σε μια τελετή που λαμβάνει μέρος στο ίδρυμα αφιερωμένο στη μνήμη του ειδώλου της, Μπέτι Ντέιβις.Στις 14 Νοεμβρίου του 2009, λαμβάνει τιμητικό Όσκαρ για την πολύχρονη καριέρα της και την προσφορά της στην έβδομη τέχνη.

Η βραχνή φωνή της “σβήνει” για πάντα στις 12 Αυγούστου 2014...

Μοιραία, θελκτική και ανεξιχνίαστη, γήινη και αισθησιακή, κωμική και τραγική, η Λορίν Μπακόλ έγραψε τη δική της ιστορία. Με το ταλέντο, τη γοητευτική εμφάνιση και τη χάρη της, άνοιξε παράθυρα στη ζωή δεκάδων εκατομμυρίων γυναικών σε όλο των κόσμο. Παράθυρα που παραμένουν ανοιχτά, για όποιον έχει μάτια που εξακολουθούν να βλέπουν και να ονειρεύονται.