07 Φεβρουαρίου 2019

Νικολέτα Κοτσαηλίδου | Για να αντέξει μια σχέση όταν καταλαγιάσει το πάθος, πρέπει να θαυμάζεις τον άλλον

Νικολέτα Κοτσαηλίδου | Άνθρωποι και Ποντίκια | Τζον Στάινμπεκ | συνέντευξη | klik | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με μια χαρισματική καλλιτέχνιδα που ξεχωρίζει στο έργο του Νομπελίστα Τζον Στάινμπεκ, `Άνθρωποι και ποντίκια` .-Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με μια χαρισματική καλλιτέχνιδα που ξεχωρίζει στο έργο του Νομπελίστα Τζον Στάινμπεκ, `Άνθρωποι και ποντίκια` .-Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Η επιδερμίδα της πιο διάφανη από τις προθέσεις της κι ο ερωτισμός της υπαινικτικός σαν χάδι. Αιθέρια ύπαρξη που αποπνέει ποιότητα και συνδυάζει δύο μοναδικά χαρακτηριστικά: τη γλυκύτητα κι αμεσότητα ενός σύγχρονου κοριτσιού, αλλά και την “απρόσιτη” γοητεία μιας ντίβας άλλης εποχής... Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα πουν ότι πρόκειται για ένα από τα πιο ταλαντούχα πρόσωπα του θεάτρου και της τηλεόρασης. Μια καλλιτέχνιδα που αγαπάει τόσο το δράμα όσο και την κωμωδία, ενώ με κάθε νέο της επαγγελματικό εγχείρημα, κλέβει τις εντυπώσεις και ανεβάζει τον πήχη ακόμη πιο ψηλά. Ο λόγος για τη Νικολέτα Κοτσαηλίδου.


Αυτήν την περίοδο έχουμε ακόμη περισσότερους λόγους να τη θαυμάζουμε καθώς καταφέρνει περίφημα να υποδυθεί έναν ακόμη απαιτητικό ρόλο  στο θέατρο, μετά από τη  Βάντα Φον Ντουνάγιεφ - στο έργο του Μαζόχ,  “Η Αφροδίτη με τη γούνα”- το οποίο και μετέφρασε. Τη γυναίκα που το alter ego του συγγραφέα, ο Σεβερίν, λάτρεψε με πάθος εκχωρόντας της τα πάντα, την ψυχή του, την ελευθερία του, την ίδια του την ύπαρξη. 

Σήμερα, λοιπόν, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση - πρόκληση. Στο έργο του Τζον Στάινμπεκ, “΄Ανθρωποι και ποντίκια”. Η Νικολέτα Κοτσαηλίδου υποδύεται μια γυναίκα που αποτελεί τον πόθο, το πάθος αλλά και το κόστος μιας στερημένης ζωής. Μοναχική και χειριστική, προσπαθεί να επιβιώσει ανάμεσα σε επτά άνδρες που τη θεωρούν σκεύος ηδονής...

"Καθένας στον κόσμο έχει ένα όνειρο που ξέρει ότι δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ, ωστόσο ξοδεύει τη ζωή του ελπίζοντας ότι θα το πραγματοποιήσει. Αυτή η αντίφαση ενσωματώνει, ταυτόχρονα τη θλίψη, το μεγαλείο και τον θρίαμβο του ανθρώπινου είδους." είπε κάποτε ο Τζον Στάινμπεκ, ένας από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους του 20ου αιώνα και ο μεγάλος εκπρόσωπος του Νατουραλισμού στις ΗΠΑ.

To “Ανθρωποι και ποντίκια” είναι μια εξαιρετικά σκληρή και βαθιά ανθρώπινη ιστορία διαψευσμένων ονείρων. Από το 1937 που εκδόθηκε, έχει παρουσιαστεί πολλές φορές στο θέατρο, έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ενώ  θεωρείται από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ου αιώνα. Στον Τεχνοχώρο Cartel, σε δραματουργική σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη και προσαρμογή κειμένου Σοφίας Αδαμίδου, με εξαίρετους ηθοποιούς,  εννέα ηθοποιοί συντελούν στη δημιουργία μιας απίθανης παράστασης.

Η Νικολέτα Κοτσαηλίδου μιλά γι’αυτό το έργο και μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για τη ζωή. Ανάμεσα σε όσα μου είπε, ξεχώρισα μια φράση της που αποτελεί τροφή για σκέψη: “Για να “συστηθεις” μ’ εναν άνθρωπο  πρεπει πριν να εχεις “συστηθεί” μ’ εσένα. Να ξερεις ποιος πραγματικά εισαι. Αλλιώς δεν ξεκιναει καλά η …γνωριμία!”

Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί...

 

Πρωταγωνιστείτε σε ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, το έργο του Τζον Στάινμπεκ, «Άνθρωποι και Ποντίκια» , σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη. Θα ήθελα να μου μιλήσετε γι’αυτήν την παράσταση και τις συνεργασίες σας.  

 

Προκειται για μια πολύ ιδιαίτερη και πολυ ενδιαφερουσα σκηνοθετική ματιά του Βασιλη Μπισμπίκη. Κεντρικό ρόλο στις προβες μας επαιξε ο αυτοσχεδιασμός. Αυτο ειχε σαν αποτελεσμα -αναμεσα  στ αλλα- να εχουμε με τους ρολους μας σχεση θα ελεγα βιωματική. Κουραστηκαμε πολύ, αλλα αν κρίνει κανεις από τις αντιδρασεις του κοινού, δικαιωθήκαμε!

Μέσα στο έργο του Αμερικανού συγγραφέα, διακρίνουμε ιδανικά όπως αυτά της φιλίας, της αφοσίωσης, της αυτοκυριαρχίας, της αλληλεγγύης, αλλά και αντιπρότυπα όπως εκείνα του καιροσκοπισμού, του εξανδραποδισμού, των διακρίσεων (φυλετικών και όχι μόνο). Σήμερα, σε μια εποχή που δυστυχώς χαρακτηρίζεται από κρίση αξιών, πόσο εύκολο είναι να κυριαρχήσει το καλό στις καρδιές των ανθρώπων;

Ακριβώς λογω της κρισης αξιών που λετε, το καλό αναζητείται επειγοντως! Κυριαρχη αντιληψη ειναι οτι το να ειναι κανεις καλός, σημαινει οτι ειναι αδύναμος, λίγος, χωρις φαντασία, ξεπερασμενος, εκτος εποχής. Και γι αυτο ισα- ισα το να ειναι κανεις καλός την σήμερον ημερα, χρειάζεται δυναμη, γιατι ειναι ο δυσκολος δρομος. Πολλη δυναμη!

 

Τι σας κέντρισε το ενδιαφέρον στο ρόλο σας, τι σας προβλημάτισε στο χαρακτήρα που υποδύεστε και τί- ίσως- σας δυσκόλεψε;

Ειναι μια γυναικα αναμεσα σε 7 αντρες που θεωρουν τη γυναικα- στην καλυτερη περιπτωση- σκεύος ηδονής και μαλιστα περιορισμενων χρήσεων!

Δυσκολα τα πραγματα λοιπόν. Η δυσκολια λοιπον, ηταν να προσπαθησω να υπαρξω αναμεσα στα θηρία, ενα εκ των οποίων ειναι ο άντρας μου!

«Αρέσεις στους ανθρώπους όταν είσαι κάτι, κατά προτίμησιν αυτό που είναι οι ίδιοι.» είχε πει ο Τζον Στάινμπεκ. Ποια η γνώμη σας.

Ετσι ειναι δυστυχώς. “Όμοιος ομοίω”... Αν εισαι αλλιώτικος, θα το πληρώσεις.

«Αναρωτιέμαι πόσους ανθρώπους κοίταξα στη ζωή μου χωρίς να τους δω ποτέ.» αναρωτήθηκε κάποτε ο συγγραφέας. Πόσο εύκολο θεωρείτε πως είναι να μπορέσουν δυο άνθρωποι να έρθουν πραγματικά «κοντά» ώστε να καταφέρει να «δει» ουσιαστικά ο ένας τον άλλον και ποιες είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για εσάς;

Για να “συστηθεις” μ’ εναν άνθρωπο  πρεπει πριν να εχεις “συστηθεί” μ’ εσένα. Να ξερεις ποιος πραγματικά εισαι. Αλλιώς δεν ξεκιναει καλά η …γνωριμία!


Πως μπορεί κάποιος να επιβιώσει μέσα από πραγματικά δύσκολες συνθήκες ; Τι θα πρέπει να έχει στο μυαλό του για να συνεχίσει να προσπαθεί;

Πριν απ όλα ν` αγαπάει τη ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπάνε τη ζωή τους, αλλά οχι τη ζωη! Οξύμωρο, αλλά συμβαίνει.

Ποια είναι τα μηνύματα που περνάει στους θεατές η εν λόγω παράσταση;

Οταν οι άνθρωποι περνανε δύσκολα, οπως εμεις καλη ώρα τα τελευταια χρονια της κρισης, αυτο επηρεαζει τη συμπεριφορά τους στις σχεσεις τους. Με την οικογενεια, με τους φιλους, με τους συναδελφους... Γιατι, το ενστικτο της επιβίωσης, δεν ξερει απο καλες συμπεριφορες και political correct, δυστυχώς.


Στις αποφάσεις σας σάς κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

Παλεύουν συνήθως τα δυο μεταξύ τους! Πότε κερδίζει το ενα, πότε το αλλο. Κι εγω ειμαι πάντα με τον… ηττημενο! Δεν ξερω γιατι.

Τι χρειάζεται για να γίνει ο έρωτας αγάπη; Πόσο δύσκολο είναι κατά τη γνώμη σας;

Για ν’ αντεξει μια σχεση, οταν καταλαγιάσει το πάθος και ο χρονος αρχιζει να απειλεί, πρεπει νομιζω, ανάμεσα στ’ άλλα, να θαυμάζεις τον άλλον! Αν σε θαυμάζει κι αυτός....θαυμάσια!


Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

Οι εμπειρίες μας, ειναι το βιβλίο της ζωής μας. Αν κρατούσαμε μόνο τις καλές, θα ηταν μάλλον μικρό και ίσως και βαρετό! Δεν μετανιώνω λοιπόν για κάτι, δεν ωφελεί άλλωστε. Απλώς προσπαθώ να μαθαίνω απ τα λάθη μου.

Ποιά είναι η μεγαλύτερή σας φοβία;

Να σπασουν τα μπροστινά μου δόντια! Οι κοπτήρες!

“Δεν πειράζει να διστάζεις, αν μετά προχωράς μπροστά.” είπε κάποτε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που λυγίσατε αλλά καταφέρατε να προχωρήσετε; Αν ναι, τί σας βοήθησε να συνεχίσετε;

Ημουν απο μικρή πεισματάρα κι εκανα παντα αυτο που ήθελα, ακόμη κι αν έπρεπε να συγκρουστώ με τους πιο αγαπημενους μου ανθρώπους. Δε λύγισα. Βεβαια, οταν κατι δε λυγίζει εύκολα, υπαρχει ο κίνδυνος να σπάσει! Το εχω υπ όψη μου!


Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

Την εγωπάθεια, που γινεται βλακεία και που προξενει κακό, χωρις να κερδίζει κατι.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

Οι αγωνιστες, αυτοι που δεν το βάζουν κάτω, αλλά όχι απο θυμό, αλλά απο αγάπη για τη ζωή.

Τι είναι για εσάς ευτυχία;

Να περνας καλά και δημιουργικά την καθε σου μερα, με τους αγαπημενους σου κι αν θελει να ελθει κι η ευτυχία καποια στιγμη στην παρεα, καλώς ναρθει. Θεσεις υπάρχουν!

Θα ήθελα να μου πείτε μια ατάκα από την παράσταση που ξεχωρίζετε  και  η οποία περνά ίσως, κάποιο δίδαγμα

“Άνθρωποι σαν κι εμάς είναι οι πιο έρημοι άνθρωποι στον κόσμο.



Τους ρόλους ερμηνεύουν: Βασίλης Μπισμπίκης, Δημήτρης Δρόσος, Νικολέτα Κοτσαηλίδου, Στέλιος Τυριακίδης, Μάνος Καζαμίας, Γιώργος Σιδέρης, Γιανμάζ Ερντάλ, Θάνος Περιστέρης, Αγγέλα Πατσέλη.

Συντελεστές:

Μετάφραση- Ελεύθερη απόδοση: Σοφία Αδαμίδου

Δραματουργική επεξεργασία - Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης

Σκηνικά-Κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη

Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας

Κινησιολογία: Αγγέλα Πατσέλη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Στεφανία Βλάχου

Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης

Αφίσα: Παναγιώτης Μητσομπόνος

Υπεύθυνη Παραγωγής: Φαίη Τζήμα

Τεχνική Υποστήριξη: Δημήτρης Κουτάς, Δημήτρης Σαρρής

Κατασκευή Σκηνικού: Ομάδα Cartel

Παραστάσεις:

Παρασκευή: 21:15

Σάββατο     : 21:15

Κυριακή      : 21:15

Τεχνοχώρος Cartel: Μικέλη 4 & Αγ. Άννης Βοτανικός -Στάση μετρό Ελαιώνας

Tηλ. 693989 8258

Διάρκεια: 120΄ με διάλειμμα

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 12 ευρώ

Μειωμένο         : 10 ευρώ

Ανέργων           :    5 ευρώ

Έως την Κυριακή των Βαΐων 21 Απριλίου παρατείνεται η παράσταση.