08 Φεβρουαρίου 2016

Ο Στέφανος Ρόκος και η «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού»

Στέφανος Ρόκος | Η Εποχή του Ηλεκτρισμού
Ο Στέφανος Ρόκος μιλά στο www.klik.gr για τη νέα του έκθεση «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού» .Από τον Κωνσταντίνο Τσεκούρα
Ο Στέφανος Ρόκος μιλά στο www.klik.gr για τη νέα του έκθεση «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού» .Από τον Κωνσταντίνο Τσεκούρα


Ο Στέφανος Ρόκος είναι ένας από τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες-ζωγράφους της νέας γενιάς Ελλήνων δημιουργών.  Ο Στέφανος γεννήθηκε  στην   Αθήνα   το   1977 και από   το   1995   έως   το   2000 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας ενώ παράλληλα   παρακολούθησε   μαθήματα   χαρακτικής   στο εργαστήριο   του   Γ.  Μήλιου.   Το  2002   απέκτησε   μεταπτυχιακό  τίτλο   σπουδών   στη χαρακτική   από   το Wimbledon School of Art του   Λονδίνου,   όπου   φοίτησε   με υποτροφία του ιδρύματος Προποντίς.  Από το 2005 έως το 2007 ήταν υπότροφος του ΙΚΥ   για   την   εκτέλεση   καλλιτεχνικού   έργου. Έχει   πραγματοποιήσει   ατομικές   και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το 2001 συνεργάζεται με την Αίθουσα   Τέχνης   Αγκάθι,   την   οποία   εκπροσώπησε  τέσσερις  χρονιές   με   ατομικήέκθεση   στην  Art  Athina. 


  Το   2010   παρουσίασε   το   μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance on Another Planet”,   μια   μουσική   συλλογή   που κυκλοφόρησε σε 1.700 αριθμημένα αντίτυπα με 18 πρωτότυπα τραγούδια Ελλήνων και   ξένων   μουσικών,   εμπνευσμένα   από   την   ομότιτλη   ατομική   του   έκθεση(www.horrorandromance.com).   Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα   δίσκων   των   Φοίβου Δεληβοριά,   Παύλου   Παυλίδη, Piney  Gir,  Bobby Conn, Krista Muir,  Interstellar Overdrive,  Sigmatropic και Χρήστου Λεοντή, καθώς και εξώφυλλα βιβλίων, αφίσες για συναυλίες, θεατρικές  παραστάσεις και ταινίες.

Η νέα ατομική έκθεση του Στέφανου Ρόκου αποτελεί μία πανοραμική παρουσίαση πολλαπλών εικαστικών δυνατοτήτων και μορφών μια και ζωγραφίζει χρησιμοποώντας πολλά και ετερόκλητα υλικά όπως: ακρυλικά, ακουαρέλα, μελάνια, μολύβια σε χαρτί ή καμβά)∙ γύψινα γλυπτά ως τμήματα μιας ευρύτερης σύλληψης∙ δύο κεντήματα μεγάλων διαστάσεων∙ καθώς και πέντε βιντεοπροβολές χαρακτηριστικών στιγμών από προηγούμενες, μετά το 2010, ατομικές εκθέσεις του στο Λονδίνο, την Αμβέρσα και την Αθήνα.


Με αφορμή την έκθεσή του «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού» ο Στέφανος Ρόκος που πραγματοποιείται από τις 8 Φεβρουαρίου μέχρι τις 9 Απριλίου 2016 στην Πινακοθήκη Γ. Βογιατζόγλου (Ελ. Βενιζέλου 63, Νέα Ιωνία) ο Στέφανος Ρόκος μίλησε αποκλειστικά στον Κωνσταντίνο Τσεκούρα: 

-Στέφανε σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη αυτή που γίνεται με αφορμή τα εγκαίνια της νέας σου έκθεσης με τίτλο «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού».  Πρώτη μου ερώτηση είναι η εξής : καλλιτέχνης γεννιέται κανείς ή γίνεται;

- Πιστεύω οτι όλα τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία είναι εν δυνάμει καλλιτέχνες· είναι στο χέρι των γονιών να εντοπίσουν την κλίση τους και να την ενισχύσουν. 

-Πότε ξεκίνησες εσύ να ζωγραφίζεις;

- Από πολύ μικρός. Είχα καλή παρέα, καλούς δασκάλους και την υποστήριξη των γονιών μου.

-Τι σημαίνει για σένα «έμπνευση» ; Από που εμπνέεσαι Στέφανε για να κάτσεις να δουλέψεις;

- Κάποια στιγμή είχα αμφισβητήσει την έννοια «έμπνευση», αλλά τελικά αναθεώρησα: έμπνευση υπάρχει. Για μένα είναι τελικά η ισχυρή πηγαία ιδέα που απαιτεί υλοποίηση. Πρόσφατα σε παρόμοια ερώτηση έγραψα οτι εμπνέομαι από προσωπικές εμπειρίες, προβληματισμούς και ανησυχίες, από το παρελθόν ως μορφή απολογισμού, από ενδιαφέρουσες ή ασήμαντες εικόνες που θεωρώ ότι μπορώ να τους δώσω αξία με μια άλλη ανάγνωση, από μουσεία και εκθέσεις, από έργα συναδέλφων, από την μουσική και από τον κινηματογράφο. Ισχύουν όλα αυτά, αλλά πρόσφατα ένας φίλος μου μου είπε: Γιατί δεν γράφεις ότι, πολύ απλά, εμπνέεσαι από μια όμορφη κοπέλα που θα δεις στο μετρό;


-Πόσο και πού νιώθεις ότι εξελίχθηκες σε σχέση με τις προηγούμενες σου εκθέσεις ;

- Έχω αποβάλει την ωραιοποίηση της εικόνας, αν και πάντα θα προτιμώ στην τέχνη το όμορφο από το αποκρουστικό. Η θεματολογία μου, παρ’ ότι συγκεκριμένη και στοχευμένη, είναι ακόμα πιο ανοιχτή σε ερμηνείες, και με ενδιαφέρει λιγότερο το πρόσωπο και περισσότερο το σύνολο στις συνθέσεις μου. Δίνω ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην λεπτομέρεια, και εξακολουθώ να απολαμβάνω την διαδικασία της ζωγραφικής σαν να την ανακαλύπτω κάθε φορά από την αρχή. Επίσης με αυτήν την έκθεση θεωρώ οτι κλείνει ένας μεγάλος κύκλος και ότι ανοίγει ένας νέος.

-Ποια έργα της τωρινής σου δουλειάς θεωρείς, σημεία αναφοράς της καλλιτεχνικής σου πορείας ως τώρα ; (Αν φυσικά υπάρχουν κάποια)

- Το «Σταθμοί Ι», «Το Πάρτι την Εποχή του Ηλεκτρισμού: Καλοκαίρι-Χειμώνας», και τα δύο κεντήματα: «Το Κέντημα Ι: Le merveilleux tableau d’Edvard Munch à Paris» και «Το Κέντημα ΙΙ».


-Ποια ήταν τα πλέον αγαπημένα σου υλικά ; (σε αυτή τη δουλειά σου)

- Οι κορεάτικες ακουαρέλες μου, το μηχανικό μου μολύβι και οι άπειρες χρωματιστές κλωστές με τις οποίες κεντούσε επί τρία χρόνια τα δύο έργα μου η Αντιόπη Πανταζή.

-Η μουσική παίζει τεράστιο ρόλο για `σενα. Να πούμε στους αναγνώστες μας στο σημείο αυτό ότι είσαι δημιουργός του Κορμοράνου, μιας κίνησης η οποία ευθύνεται μεταξύ άλλων και για μερικά από τα καλύτερα live που έχουν γίνει ποτέ στην Ελλάδα, και πολλά πολλά άλλα. (σ.σ. τα αναφέρω στο βιογραφικό σου). Θα ήθελα να μου πεις ποια album ποιών καλλιτεχνών άκουσες περισσότερο κατά τη δημιουργία των έργων αυτής της έκθεσης;

-Τα εύσημα για τον Κορμοράνο πρέπει να τα αποδώσουμε στον αδερφό μου, εικαστικό, dj και διοργανωτή ποικίλων events, Δημήτρη Ρόκο. Αν και ξεκινήσαμε μαζί το δικό του όραμα, αυτός πλέον κρατάει ζωντανή την εταιρεία, αφήνοντάς μου τον ρόλο του αιώνιου και πιστού υποστηρικτή και εξωτερικού πια συνεργάτη. Φυσικά η μουσική συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο για εμένα, και τα albums που με ενέπνευσαν περισσότερο τα δύο τελευταία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων δημιουργήθηκαν τα έργα αυτής της ενότητας είναι:

- Thurston Moore - The Best Day

- Swans - To Be Kind

- Bjork - Vulnicura

- Alexis Taylor - Await Barbarians

- Morrissey - World Peace is None of your Business

- Damon Albarn - Everyday Robots

- She & Him - Classics

- Nick Cave & The Bad Seeds - Live at The Royal Albert Hall/Live at Hammersmith Apollo

- The Beach Boys - Pet Sounds

- Blur - Think Tank

- Leonard Cohen - Popular Problems

- Jack White - Lazaretto

- Magnus - Where Neon Goes to Die 

- Eriksson Delcroix - For Ever

-Είσαι ένας καλλιτέχνης με ανώτατες σπουδές τόσο στην Αθήνα όσο και στο εξωτερικό. Θεωρείς απαραίτητο για έναν καλλιτέχνη, να σπουδάζει την τέχνη του ; (θυμίζω περιπτώσεις κορυφαίων αυτοδίδακτων ζωγράφων όπως οι Ανρί Ρουσό, Άνταλμπερτ Τριλχάσε, κ.α.)

- Απαραίτητο δεν είναι σε καμία περίπτωση. Οι καλές σπουδές όμως ενισχύουν την ήδη υπάρχουσα προσωπική δυναμική και συνήθως διευρύνουν τους καλλιτεχνικούς ορίζοντες. Ο δάσκαλος που εύχεται και προσπαθεί να τον ξεπεράσει ο φοιτητής του μόνο καλό μπορεί να του κάνει. Επίσης, είναι και θέμα πρακτικό: να μάθεις τα υλικά σου, να δουλέψεις σε κοινό περιβάλλον με άλλους φιλόδοξους νέους καλλιτέχνες, να προβληματιστείς μαζί τους για την ματαιότητα (ή όχι) των πραγμάτων. Να μάθεις να χρησιμοποιείς μεθόδους και τεχνικές οι οποίες υπό άλλες συνθήκες θα σου ήταν άγνωστες ή θα ήταν πρακτικά αδύνατον να τις ακολουθήσεις. Οι σπουδές στην τέχνη βοηθούν, νομίζω, να γίνουν κάποια πράγματα σωστά και στην ώρα τους. Όλα τα υπόλοιπα είναι στο χέρι του καλλιτέχνη.


-Ένιωσες ποτέ την ανάγκη να συνεργαστείς με κάποιον άλλο εικαστικό στην πραγμάτωση κάποιου έργου σου ;

- Για τα κεντήματα συνεργάστηκα με την αρχιτέκτονα Αντιόπη Πανταζή και την εικαστικό Μάρια Μπαχά. Η ανάγκη έρχεται όταν αισθάνεσαι ή ξέρεις ότι δεν μπορείς να λύσεις τεχνικά κάποια ζητήματα και ότι κάποιος άλλος το κάνει σίγουρα καλύτερα από εσένα. Πέρα από την ανάγκη όμως, πάντα θα ήθελα να δουλέψω στο ίδιο μέσο με φίλους συναδέλφους των οποίων την δουλειά εκτιμώ. Έχει συμβεί κάτι τέτοιο σε μικρή κλίμακα, αλλά θα ήθελα να γίνει και πιο επίσημα. Επίσης σε ένα απο τα έργα της έκθεσης ζωγράφισα παρέα με το βαφτιστήρι μου, τον Άγη.

-Η έκθεσή σου έχει τίτλο «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού». Από που τον εμπνεύστηκες ; Ζούμε σε μια τέτοια εποχή ;

- Ζούμε σε μια εποχή διάχυτης έντασης παντού, κοινωνικά και πολιτικά. Και όλα αντανακλώνται και στην προσωπική μας ζωή. Αυτό εγώ το αποκαλώ ηλεκτρισμό. 

-Θεωρείς ότι το ζωγραφικό σου στυλ, είναι χαρακτηριστικό όλα αυτά τα χρόνια, ή μεγαλώνετε και ίσως αλλάζετε παρέα ;

- Η ζωγραφική μου ταυτότητα επιθυμώ να αλλάζει ουσιαστικά, ακολουθώντας τον ρυθμό με τον οποίο μεγαλώνω και ωριμάζω ως άνθρωπος. Μου αρέσουν τα μικρά σταθερά βήματα που διαγράφουν μία πορεία και που στο βάθος του χρόνου παγιώνουν ένα ύφος με ορατές αλλαγές ανά μεγάλες περιόδους, σαν να βλέπει κανείς τον εαυτό του σε φωτογραφίες ανά δεκαετίες.

-Η μουσική είχε πάντα έναν κύριο ρόλο στην τέχνη σου. Να θυμίσω απλώς τα ονόματα των καλλιτεχνών που σε τίμησαν με την παρουσία τους στην έκθεσή σου στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 13’. Μatt Friedberger (Fiery Furnaces), Stef Kamil Carlens (Zita Swoon), Αlex Mayor, Piney Gir και φυσικά ο Jim Sclavunos (Bad Seeds, Grinderman). Θέλω να μοιραστείς μαζί μας ποια τραγούδια αποτελούν σήμερα πίνακες με την υπογραφή σου ;

- Το κομμάτι «Hollow Ponds» από το Everyday Robots του Damon Albarn και οι χρονολογίες στους στίχους του αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για το έργο μου «Σταθμοί Ι» από την καινούργια μου έκθεση, όπως επίσης και το Gold Rules της Piney Gir. Παλαιότερα το Sorrowful Wife του Nick Cave, το All the Pretty Little Horses των Current 93, το Total Eclipse of the Sun των Einstürzende Neubauten, το Sound & Vision του David Bowie και αρκετά ακόμα.

-Στέφανε ποιος είναι ο αγαπημένος σου σκηνοθέτης; Θα δοκίμαζες να σκηνοθετήσεις/πειραματιστείς με τον κινηματογράφο?

- Αυτήν τη στιγμή μπορώ να πω οτι οι αγαπημένοι μου σκηνοθέτες είναι ο Roman Polanski, o Quentin Tarantino και ο Abdellatif Kechiche. Επίσης θα ήθελα να έχω σκηνοθετήσει το Bad Timing του Nicolas Roeg. Μακάρι να μπορούσα κάποια στιγμή να πειραματιστώ με τον κινηματογράφο, λόγω έλλειψης γνώσεων και τεχνικής φοβάμαι να το επιχειρήσω. Το έχω όμως στο μυαλό μου και προσπαθώ εδώ και χρόνια να πείσω τον φίλο μου σκηνοθέτη Χάρη Λαγκούση να συνεργαστούμε σε μια ταινία μικρού μήκους, αλλά όλο αρνείται. Προς το παρόν πάντως απολαμβάνω το καινούργιο μου χόμπι ως κομπάρσος σε ταινίες (πιο καλών) φίλων!