14 Μαρτίου 2018

Πέθανε ο σπουδαίος Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ

Στίβεν Χόκινγκ | Θάνατος | 76 ετών
Ο σπουδαίος Bρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών, γνωστοποίησε εκπρόσωπος της οικογένειάς του. Από τον Γιώργο Βράτσο
Ο σπουδαίος Bρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών, γνωστοποίησε εκπρόσωπος της οικογένειάς του. Από τον Γιώργο Βράτσο
«Είμαστε βαθιά λυπημένοι, ο αγαπημένος μας πατέρας έφυγε από τη ζωή σήμερα. Ήταν ένας σπουδαίος επιστήμονας και ένας εξαιρετικός άνθρωπος του οποίου η δουλειά και η κληρονομιά θα ζουν για πολλά χρόνια. Το θάρρος και η επιμονή του με τη λαμπρότητα και το χιούμορ του ενέπνευσαν τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο», τόνισαν μεταξύ άλλων τα παιδιά του.

Ο Στίβεν Χόκινγκ είχε διαγνωστεί με τη νόσο του κινητικού νευρώνα σε ηλικία 21 ετών το 1963 με τους γιατρούς να εκτιμούν τότε ότι δεν θα ζήσει για περισσότερα από 2-3 χρόνια. Όπως αποδείχθηκε, όμως, ο μεγάλος αστροφυσικός έπασχε από μια εκδοχή της ασθένειας που δεν εξελισσόταν τόσο ραγδαία.

Ο Χόκινγκ είχε κάποτε εκτιμήσει ότι χρειάστηκε μόνο 1.000 χρόνια στα 3 χρόνια που χρειάστηκε για να αποκτήσει το πρώτο του πτυχίο στην Οξφόρδη. «Πρέπει ή να είσαι καταπληκτικός χωρίς προσπάθεια ή να αποδέχεσαι τα όριά σου» είχε γράψει στην αυτοβιογραφία του το 2013.

Οι τελευταίες πέντε δεκαετίες δεν ήταν εύκολες για τον Στίβεν Χόκινγκ καθώς βρέθηκε καθηλωμένος σε μηχανοκίνητο αναπηρικό καροτσάκι χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιεί τους περισσότερους από τους μύες του. Το 1985, μάλιστα, έχασε την ικανότητα ομιλίας και έτσι επικοινωνούσε μέσω ενός συστήματος παραγωγής ομιλίας με τη βοήθεια υπολογιστή.

Το 1985, ο Χόκινγκ προσβλήθηκε από πνευμονία που απείλησε τη ζωή του. Η τότε σύζυγός του, Τζέιν, είχε αρνηθεί να τερματίσει την μηχανική υποστήριξη, με αποτέλεσμα μία τραχειοτομή που θα απαιτούσε την εικοσιτετράωρη νοσηλευτική φροντίδα, και θα αφαιρούσε ότι είχε απομείνει από την ομιλία του.  Η υγειονομική υπηρεσία θα πλήρωνε για οίκο ευγηρίας, αλλά η Τζέιν ήταν αποφασισμένη ότι θα ζούσε στο σπίτι. Το κόστος της φροντίδας χρηματοδοτήθηκε από ένα αμερικανικό ίδρυμα.  Νοσοκόμες μισθώθηκαν για τις τρεις βάρδιες που απαιτούνταν για να παρέχουν την εικοσιτετράωρη υποστήριξη που απαιτούνταν.

Ένας από εκείνους που απασχολούνταν ήταν η Ελειν Μέισον, η γυναίκα που θα γινόταν η δεύτερη σύζυγός του.