11 Ιουνίου 2022

Αταλάντα: Το τέλος εποχής για μια σπουδαία ομάδα

Η Αταλάντα έμεινε εκτός Ευρώπης και όπως φαίνεται το τέλος εποχής για την σπουδαία ομάδα που δημιούργησε ο Τζιανπιέρο Γκασπερίνι έφτασε.
Η Αταλάντα έμεινε εκτός Ευρώπης και όπως φαίνεται το τέλος εποχής για την σπουδαία ομάδα που δημιούργησε ο Τζιανπιέρο Γκασπερίνι έφτασε.

Ήταν η ομάδα που έπαιζε με διαφορά το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ιταλία. Ακόμα και οι αντίπαλοι της όπως οι Κλοπ και Γκουαρντιόλα της είχαν βγάλει το καπέλο. Μια ομάδα που τα τελευταία πέντε χρόνια έφτασε τέσσερις φορές σε νοκ άουτ διαδικασία ευρωπαϊκών παιχνιδιών (όταν πριν μετρούσε όλες κι όλες τέσσερις συμμετοχές στην Ευρώπη) και σε δύο τελικούς Κυπέλλου. Όπως στην ζωή έτσι και στο ποδόσφαιρο όλα κάνουν τον κύκλο τους και η ισοπαλία κόντρα στην Σαλερνιτάνα σήμαινε πως οι «Μπεργκαμάσκι» τη νέα σεζόν δεν θα βρίσκονται στις διοργανώσεις της  UEFA.

 

Ο ίδιος ο Γκασπερίνι μετά το τέλος του αγώνα στις δηλώσεις του έκανε λόγο για το τέλος ενός κύκλου. Και όπως φαίνεται έχει δίκιο. Η Αταλάντα μπαίνει σε μια νέα εποχή από την καινούργια σεζόν, μια εποχή επανεκκίνησης σε όλα τα επίπεδα, αρχής γενομένης από την κορυφή. Εκεί όπου στα μέσα του Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε πως η οικογένεια Περκάσι παραχώρησε το 55% των μετοχών του κλαμπ σε fund των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον συνιδιοκτήτη των Μπόστον Σέλτικς, Στέφεν Παλιούκα, για ποσό που ξεπερνάει τα 400 εκατ. ευρώ.

Η οικογένεια Περκάσι μπήκε στον σύλλογο στις αρχές της δεκαετίας του 90’ πριν αγοράσουν έναντι 14 εκατ. ευρώ το ποσοστό τους για 14 εκατομμύρια ευρώ το 2010. Τα πράγματα μόνο εύκολα δεν ήταν αφού η πρώτη τους σεζόν ως ιδιοκτήτες επισκιάστηκε από το στοιχηματικό σκάνδαλο με τον εμβληματικό αρχηγό της ομάδας, τον Κριστιάνο Ντόνι. Παρόλα αυτά, ο Περκάσι μαζί με τον γιο του Λούκα, ο οποίος στο παρελθόν είχε περάσει και από την Τσέλσι, ήταν αποφασισμένοι να βγάλουν την Αταλάντα από την μιζέρια.

Το 2014 κάνουν την κίνηση ματ φέρνοντας στο Μπέργκαμο τον Τζιοβάνι Σαρτόρι για την θέση του αθλητικού διευθυντή, ενώ δύο χρόνια αργότερα ακολουθεί ο Γκασπερίνι ο οποίος έψαχνε μια ομάδα που θα του έδινε την σταθερότητα για να μπορέσει να περάσει τις ιδέες του. Και από τότε η Αταλάντα εκτοξεύτηκε. Με τον Σαρτόρι να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα από όλους, να βρίσκει παίκτες αξίας με λίγα λεφτά και τον Γκασπερίνι να δημιουργεί υπεραξίες στηρίζοντας παράλληλα τις ακαδημίες της ομάδας (δεν είναι τυχαίο το προσωνύμιο Φυτώριο της Ιταλίας για τις ακαδημίες της Αταλάντα) έφεραν όλα αυτά τα αποτελέσματα, ειδικά για μια ομάδα που δεν ήταν καν όχι στην αφρόκρεμα αλλά ούτε και στις λεγόμενες μεσαίες ομάδες της Ιταλίας. Και οι επιτυχίες δεν ήταν μόνο αγωνιστικές, αλλά και στο εμπορικό κομμάτι.

 

Κανένας άλλος σύλλογος δεν έδωσε τόσα λίγα για αγορές και πούλησε υπεραξίες. Το 2020, 117 εκατ. ευρώ από τα έσοδα της Αταλάντα προήλθαν από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, ενώ οι πωλήσεις ποδοσφαιριστών έφεραν στα ταμεία του συλλόγου 68 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, οι «Μπεργκαμάσκι» παρέμειναν κερδοφόροι ακόμη και κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Παίκτες όπως οι Γκόσενς, Κριστάντε, Καστάνε, Ιμπάνες, Μαντσίνι, Πετάνια και Ρομέρο κόστισαν συνολικά 42,5 εκατ. και με τον Γκασπερίνι έγιναν παίκτες που η Αταλάντα τους πούλησε για 176 εκατ. ευρώ συνολικά. Αν σε αυτούς προσθέσει κανείς και όσους βγήκαν από τις ακαδημίες όπως οι Κουλουσέφκσι, Μπαστόνι, Κεσιέ, Γκαλιαρντίνι μεταξύ άλλων οι οποίοι γέμισαν τα ταμεία του club με σχεδόν 200 εκατ. ευρώ καταλαβαίνει κανείς τι δουλειά γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στο Μπέργκαμο. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Αταλάντα πλέον να μπορεί να δίνει λεφτά για να αποκτήσει παίκτες από το πάνω ράφι όπως οι Μουριέλ, Ίλισιτς, Ντεμιρέλ με τις γνωστές πορείες στην Ευρώπη. Άλλωστε, όλα αυτά τα στοιχεία ήταν που οδήγησαν τους Αμερικανούς στην απόφαση να μπουν στην ομάδα. Το δύσκολο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι όταν φτάνεις στην κορυφή να συνειδητοποιείς πότε είναι η ώρα για το επόμενο βήμα ώστε όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου να είσαι προετοιμασμένος. Την φετινή σεζόν η Αταλάντα δείχνει ότι το πλήρωμα του χρόνου έχει έρθει για αλλαγή σελίδας.

 

Μια ομάδα που δείχνει πλέον να έχει πιάσει ταβάνι. Και αυτό αποτυπώνεται καθαρά στον βαθμολογικό πίνακα. Η ομάδα έχει χάσει την φρεσκάδα της, την ώρα που βασικά στελέχη της ειδικά την φετινή σεζόν έχουν ταλαιπωρηθεί με σοβαρούς τραυματισμούς (Ζαπάτα, Μουριέλ), ενώ άλλοι όπως ο Ίλισιτς να είναι παρών… απών (λόγω των γνωστών του προσωπικών θεμάτων). Την ίδια ώρα και ο ίδιος ο Γκασπερίνι δείχνει κορεσμένος και να έχει χάσει την φλόγα του κινήτρου που είχε τα προηγούμενα χρόνια.

Ο κορεσμός αυτός αποτυπώθηκε και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πλέον, η Αταλάντα δεν ήταν το φόβητρο των προηγούμενων ετών και δυσκολευόταν να κερδίσει ακόμα και ομάδες που παλιότερα τις «είχε» από τα αποδυτήρια. Το Gewiss Stadium από φρούριο έγινε η χαρά της κάθε ομάδας (η Φιορεντίνα πέρασε δύο φορές σε πρωτάθλημα και κύπελλο, ομάδες όπως η Κάλιαρι και η Σαλερνιτάνα έφυγαν με βαθμούς) με τις ήττες να είναι περισσότερες από τις νίκες. Την ίδια ώρα, φήμες θέλουν το πετυχημένο δίδυμο των Σαρτόρι και Γκασπερίνι να βρίσκονται στο στόχαστρο άλλων ομάδων. Ήδη ο πρώτος βρίσκεται σε συζητήσεις με την Μπολόνια, ενώ το όνομα του έμπειρου τεχνικού ακούστηκε έντονα για την θέση του Σπαλέτι στη Νάπολι.

Πλέον, οι Αμερικανοί βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Με την ομάδα να μένει όπως όλα δείχνουν εκτός Ευρώπης έρχεται η ώρα για την επανεκκίνηση. «Πιστεύουμε ότι η οικογένεια Περκάσι έχει χτίσει πολύ γερά θεμέλια πάνω στα οποία μπορούμε να δημιουργήσουμε τη νέα εποχή της Αταλάντα και το όνομα της να γίνει ένα μεγάλο brand name παγκοσμίως, επιτρέποντας στον σύλλογο να γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικός στην ιταλική και διεθνή σκηνή», ανέφερε ο Παλιούκα αμέσως μετά το deal της πώλησης.

Το φετινό καλοκαίρι θα είναι το πρώτο μεγάλο στοίχημα για τον ίδιο αλλά και τον σύλλογο. Με τις υπόλοιπες ομάδες να δυναμώνουν επικίνδυνα η Αταλάντα θα πρέπει να πάρει τα μέτρα της ώστε να μπουν ξανά οι βάσεις για την δημιουργία μιας νέας ομάδας που θα συνεχίσει στα χνάρια της τωρινής. Άλλωστε, η τωρινή φουρνιά ότι ήταν να δώσει το έδωσε πιάνοντας ταβάνι.