01 Μαΐου 2020

Αν εφαρμόσουμε όσα μάθαμε η οικονομία θα λειτουργήσει πιο εύκολα από ότι φαντάζονται οι περισσότεροι

Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις η οικονομία μπορεί να αποκτήσει ρυθμό πιο εύκολα από ότι πιστεύεται αν λειτουργήσουμε με την αίσθηση της κοινότητας που εντυπωσίασε όλο τον κόσμο στην διάρκεια της καραντίνας. Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις η οικονομία μπορεί να αποκτήσει ρυθμό πιο εύκολα από ότι πιστεύεται αν λειτουργήσουμε με την αίσθηση της κοινότητας που εντυπωσίασε όλο τον κόσμο στην διάρκεια της καραντίνας. Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Πριν από την καραντίνα έκανα συχνά βόλτα είτε το πρωί είτε το απόγευμα, εδώ στην περιοχή κοντά στο σπίτι μου, καθώς το περπάτημα είναι η πιο ήπια άσκηση για να βάλει κανείς το σύστημα του σε μια καλή κατάσταση λειτουργίας. Αν ιδίως κάνει κανείς το περπάτημα το πρωί, μπορεί να αισθανθεί το σώμα του να ξυπνάει σιγά, τους μύες των ποδιών να αρχίσουν να ζεσταίνονται και από εκεί και πέρα, αυξομειώνοντας τον ρυθμό να αισθανθεί πως οι πνεύμονες λειτουργούν πιο γρήγορα στέλνοντας αίμα σε ολόκληρο το σώμα.

Κάτι ανάλογο με το περπάτημα θα κάνουμε από Δευτέρα 4 Μαΐου, προσπαθώντας να ξυπνήσουμε όχι το σώμα μας, αλλά το σώμα της οικονομίας. Και έχουμε γι αυτό δυο πολύ σημαντικά εφόδια.

Το πρώτο είναι πως στις μέρες της καραντίνας μάθαμε όσα θα έπρεπε να ξέρουμε για να προφυλαχτούμε, αλλά και για να προφυλάξουμε τους άλλους. Δεν είναι άλλωστε πολλά. Το πρώτο και κύριο είναι να κρατάμε αποστάσεις. Το δεύτερο είναι να φοράμε μάσκα σε κλειστούς χώρους. Η μάσκα προστατεύει σε κάποιο μέτρο και εμάς, αλλά κυρίως προστατεύει τους άλλους αν τυχόν είμαστε εμείς ασυμπτωματικοί φορείς χωρίς να το γνωρίσουμε. Και τα γάντια καλό είναι να τα φοράμε όπους όπου χρειάζεται, γιατί το να πλένουμε τα γάντια με αντισυπτικό προφυλάσσει τα χέρια μας από το συνεχές πλύσιμο.

Σ` αυτές τις μέρες της καραντίνας, έκανα βόλτες πολύ λιγότερες φορές από ότι παλιότερα, μια και βρήκα την ευκαιρία να κάνω τα πράγματα που ήθελα στο σπίτι. Και ενώ στο προηγούμενο διάστημα συνατούσα πολύ λιγότερους στον δρόμο αυτές τις μέρες συναντούσα αισθητά περισσότερους. Νέους μεγαλύτερους, οικογένειες ολόκληρες να κάνουν ποδήλατο και άλλα τέτοια. Κανείς όμως δεν έμενε στην ίδια τροχιά αν έδειχνε πως στην πορεία που περπατούσαμε θα μας έφερνε κοντά. Οι οι άλλοι ή εγώ θα αλλάζαμε έτσι ώστε όταν η πορεία μας θα διασταυρωνόταν να έχει αρκετή απόσταση.

Το ίδιο και ακόμη περισσότερο πρέπει να κάνουμε από Δευτέρα.

Είναι όμως κάτι άλλο αυτό που είναι το πιο σημαντικό αυτό που συνέβη, το οποίο και θεωρητικά αλλά και πρακτικά θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε όχι μόνο την επερχόμενη οικονομική κρίση, αλλά και όποια άλλη κρίση, με τον ίδιο τρόπο που ξεπεράσαμε αυτήν την πρώτη φάση της πανδημίας στις 7 εβδομάδες της καραντίνας.

Και αυτό είναι εκείνο που κρατάει τις κοινωνίες όρθιες, εύκολα και ανώδυνα.

Το πιο σημαντικό κέρδος αυτών τφων ημερών, το πιο σημαντικό κεφάλαιο κοινωνικά, είν αι η αίσθηση της Κοινότητας. Το ότι κάναμε κάτι όλοι μαζί ενωμένοι μπροστά σε ένα κίνδυνο που μας αφορούσε όλους.

Αυτό το μοναδικό κεφάλαιο είναι αυτό που θα κάνει πιο εύκολο το να λειτουργήσει η οικονομία από την Δευτέρα.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα κράτη της Δύσης που ανοίγουν την καραντίνα έχοντας ακόμη χιλιάδες κρούσματα καθημερινά και εκατοντάδες θανάτους, εμείς ξεκινάμε με καθημερινά κρούσματα που συχνά είναι μονοψήφια, οι θάνατοι μερικές μέρες είναι μηδενικοί, ενώ λιγότερες από 40 μονάδες εντατικής θεραπείας είναι κατειλημμένες από ασθενείς τους κορωνοϊού.

Αυτό είναι το πολλαπλό κεφάλαιο που αν το αξιοποιήσουμε όσο σωστά αντιμετωπίσαμε την καραντίνα, θα μας επιτρέψει να αντιμετωπίσουμε και την οικονομική κρίση.

Αυτές οι 120 επόμενες μέρες μέχρι την 1 Σεπτεμβρίου και πριν έρθει ένα πιθανό δεύτερο κύμα της πανδημίας, είναι η περίοδος που θα "προπονηθούμε" και ας ελπίσουμε η καλοκαιρινή ζέστη να είναι ένας ακόμη σύμμαχος μας, εμποδίζοντας την εξάπλωση του ιού.

Και το καλύτερο παράδειγμα γι αυτήν την αίσθηση της κοινότηας είναι το πάρα κάτω βίντεο: Ο Μπάλος με τα 100 βιολιά