21 Νοεμβρίου 2019

Από τι πάσχει ο Αλέξης; | Αστυνομία, Κατοχή, Deutsche Welle και ρωσική σαλάτα

Η διανοητική κατάσταση του Αλέξη Τσίπρα συχνά θύμιζε ρώσικη σαλάτα και από τότε που βρέθηκε στην αντιπολίτευση μοιάζει ακόμη πιο συχνά να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η διανοητική κατάσταση του Αλέξη Τσίπρα συχνά θύμιζε ρώσικη σαλάτα και από τότε που βρέθηκε στην αντιπολίτευση μοιάζει ακόμη πιο συχνά να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο

Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα το βράδυ της περασμένης Τρίτης στο Open δεν σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία. Τα ποσοστά τηλεθέασης αντί να ανεβαίνουν άρχισαν να πέφτουν και από κάποιο σημείο και μετά όλο και περισσότεροι τηλεθεατές εγκατέλειπαν το κανάλι.

Ωστόσο ήταν αρκετή μια αποστροφή του λόγου του για να γίνει το συγκεκριμένο απόσπασμα της συνέντευξης viral στα social media.

Είπε επί λέξη ο Αλέξης : «Όχι να περιμένουμε από τους Financial Times, όχι να περιμένουμε λες και είμαστε στην περίοδο της Κατοχής και βάζουμε Deutsche Welle, να ενημερωνόμαστε από τα ρεπορτάζ της δημόσιας ελβετικής τηλεόρασης». Αυτό το τελευταίο μέρος της πρότασης του ήταν εκείνο που συγκέντρωσε τα περιπαικτικά σχόλια. Και όχι άδικα. Είναι μόνο είκοσι λέξεις: "λες και είμαστε στην περίοδο της Κατοχής και βάζουμε Deutsche Welle, να ενημερωνόμαστε από τα ρεπορτάζ της δημόσιας ελβετικής τηλεόρασης"  και θα ήταν δύσκολο για οποιονδόποτε που λέει είκοσι λέξεις για ένα θέμα που έχει γενικά σχέση με το επαγγελμά του, τη πολιτική στην περίπτωση του Αλέξη, να κάνει τόσα λάθη.

Ας το δούμε λίγο πιο προσεκτικά για να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια εκτίμηση της διανοητικής κατάστασης αυτού του ανθρώπου που χρημάτισε Πρωθυπουργός για τεσερσίμισι χρόνια και τώρα είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Υπάρχουν τα λάθη "άγνοιας" που είναι από τα χαρακτηριστικά αυτού του ουσιαστικά αμόρφωτου ανθρώπου, όπως το γεγονός ότι η Deutsche Welle δεν υπήρχε στην περίοδο της Κατοχής μια και άρχισε να λειτουργεί το 1953, όπως και το ότι δεν πρόκειται για ελβετική τηλεόραση αλλά για γερμανικό ραδιόφωνο. Αλλά αυτά τα περιμένεις από έναν άνθρωπο με γενική έλλειψη ουσιαστικής μόρφωσης αλλά και μεγάλο επίπεδο άγνοιας. Εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η διανοητική σύλληψη που κρύβεται σ` αυτήν την μικρή πρόταση και λέει πολλά για την διανοητική κατάσταση του συγκεκριμένου ατόμου. Σύμφωνα λοιπόν με το μυαλό του Αλέξη οι Έλληνες που ζούσαν εδώ στην περίοδο της γερμανικής Κατοχής, για να πληροφορηθούν τι συμβαίνει θα άνοιγαν το γερμανικό ραδιόφωνο, δηλαδή το ραδιόφωνο του κατακτητή για να μάθουν την αλήθεια.

Είναι μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που λέει πολλά, αλλά θα χρειαζόταν ένας ειδικός για να το αξιολογήσει καλύτερα.

Υπήρξε και μια άλλη διανοητική σύλληψη σ` αυτήν την κατά τ` άλλα ασήμαντη συνέντευξη. Είπε λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να εκφράσει την αντίθεση του για την αναβάθμιση της κατοχής μολότοφ σε κακούργημα από πλημέλλημα που το είχε υποβαθμίσει ο δικός του νόμος. Και είναι κι αυτή ενδιαφέρουσα από την μεριά της λογικής. Είπε λοιπόν ο Αλέξης ότι αφού η κατοχή μιας μολότοφ είναι κακούργημα όπως και η ρίψη της εναντίον κάποιου στόχου-συνήθως ανθρώπου- τότε αυτός που απλώς έχει μια μολότοφ στην κατοχή του παρακινείται ουσιαστικά από τον νόμο να την ρίξει εναντίον κάποιου στόχου αφού το να την κρατάει απλώς είναι όσο κακούργημα είναι και η ρίψη της. Πολύ ενδιαφέρουσα λογική. Και διανοητικά πολύ περίεργη.

Το πιο ενδιαφέρον σ` αυτήν την διανοητική σύλληψη, είναι ότι αποκαλύπτει την συμπάθεια του τόσο για αυτούς που απλώς "πάνε βόλτα" μια μολότοφ όσο και για αυτούς που με εγκληματική προδιάθεση την ρίχνουν εναντίον κάποιου ανθρώπινου, κάτι που ανάλογα με τις περιστάσεις θα μπορούσε και να οδηγήσει σε θάνατο τον "στόχο", όπως συνέβη και με τα τραγικά θύματα της Marfin.

Τα πολιτικά σχόλια που γράφω εδώ σπάνια έχουν ιδεολογική προδιάθεση ή στόχευση. Κι αυτό γιατί εκείνο που ενδιαφέρει δεν είναι η ιδεολογική τοποθέτηση, αλλά η λογική των ανθρώπων που πολιτεύονται, το πόσο οι πράξεις τους ή τα λεγόμενα τους προσβάλλουν την λογική, αλλά συχνά ο χαρακτήρας των ατόμων που κρύβονται πίσω από τις πράξεις ή τα λεγόμενα τους.

Γι αυτό είναι και διανοητικά ενδιαφέρουσα η τοποθέτηση πολλών στελεχών του Σύριζα σε σ΄χεση με του λεγόμενους "μπαχαλάκηδες" αλλά και με το ευρύ δίκτυο ανομίας που είχε έντεχνα διμαορφωθεί γύρω από την δράση, με ναρκωτικά και κάθε είδους παραεμπόριο.

Από τότε που η αστυνομία την Κυριακή 10 Νοεμβρίου αποκάλυψε με την δράση της όσα συνέβαιναν στα υπογεια της ΑΣΟΕΕ, μετά από κάπιο μικρό διάστημα αμηχανίας, πολλά στελέχη του Σύριζα άρχισαν να συναγωνίζονται σε ένα ιδιόρυθμο αγώνα δρόμου για το ποιός θα υπερασπιστεί με πιο εμφατικό τρόπο τους αποκαλούμενους "μπαχαλάκηδες", που ήταν διαχρονικά μια από τις μεγάλες τους συμπάθειες.

Έτσι ο ένας από αυτούς, ο βουλευτής του Σύριζα κ. Μάρκου μας είπε πως τα καδρόνια , τα στειλιάρια και τα κράνη που βρέθηκαν στα υπόγεια της Σχολής ήταν για την αυτοάμυνα αυτών που τα χρησιμοποιούσαν, ενώ τα μπουκάλια που βρέθηκαν εκεί δεν ήταν για την κατασκευή μολότοφ, αλλά γιατί οι "φοιτητές" τα έπιναν στα υπόγεια.

Ένας άλλος, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, ο οποίος φέρει και μεγάλη ευθύνη για τις τερατώδεις επικοινωνιακές αστοχίες της τότε Κυβέρνησης, είπε πως εντάξει "δεν βρέθηκαν και καλάσνικοφ" στα υπόγεια. Μα ακόμη και καλάσνικοφ να βρίσκονταν και αυτά για την αυτοάμυνα των "φοιτητών" θα ήταν θα συμπληρώναμε εμείς.

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στην Κοζάνη έκανε λόγο για εκείνους που συστηματικά διασύρουν τα ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια και που το κάνουν γιατί ευνοούν την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Σύμφωνα με τον συλλογισμό του τα ελληνικά Πανεπιστήμια δεν τα διασύρουν οι μπαχαλάκηδες που χρησιμοποιο΄τν τα υπόγεια των σχολών σαν ορμητήρια για την "επαναστατική" τους δράση, αλλά αυτοί που αποκαλύπτουντη δράση τους.

Πάντα μου έκαναν εντύπωση οι άνθρωποι που μπορούν να λένε συνειδητά τα πιο κραυγαλέα ψέμματα ή να διαστρεβλώνουν την αλήθεια και να κάνουν τη νύχτα μέρα και το μαύρο άσπρο, χωρίς κανένα πρόβλημα.

Όλοι αυτοί που ξαφνικα ξέχασαν που εδώ και μερικά χρόνια τα υπόγεια του Πολυτεχνείου έχουν γίνει ορμητήρια των μπαχαλάκηδων που εξορμούσαν εναντίον των ΜΑΤ σε καθημερινή βάση/

Όλοι αυτοί που ξαφνικά ξεχασαν τις πόρτες των πρυτάνεων που χτίζονταν, ή τους προπηλακισμούς που υφίσταντο όσοι είχαν διαφορετική γνώμη από την δική τους.

Όλοι αυτοί που δεν είχαν προσέξιε του ναρκομανείς που συχνά κείτονταν στους διαδρόμους της ΑΣΟΕΕ.

Όλους αυτούς που δεν είχαν προσέξει τα λαθρεμπόριο κάθε είδους, από ναρκωτικά μέχρι τσιγάρα και προϊόντα μαϊμου που γινόταν χρόνια τώρα στους διαδρόμους και στο προαύλιο της σχολής.

Είναι ντροπή όχι μόνο του Σύριζα αλλά ολόκληρης της αριστεράς που εδώ και τόσα χρόνια είδαν μια πραγματική κατάκτηση όπως το άσυλο των ιδεών στους Πανεπιστημιακούς χώρους, να μετατρέπεται σε άσυλο αναρχοφασιστών, παρακρατικών, λαθρέμπορων ναρκωτικών και παρανόμων του κοινού ποινικού δικαίου και δεν έκαναν τίποτα. 

Η πολιτική είναι ένα περίεργο επάγγελμα, που κατά περίπτωση μπορεί να ανεβάσει έναν άνθρωπο πολύ ψηλά αλλά συχνά να τον κατεβάσει και εξ ίσου χαμηλά.

Η δημιουργία του μπάχαλου ήταν μια από τις σημαντικές δυναμικές που ο Σύριζα υποστήριξε συστηματικά όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση και είχε αρχίσει η άνοδος που τον οδήγησε στην εξουσία. Αυτή η συνάφεια με την ιδεολογία του μπάχαλου που ήταν ένα από τα βασικά συστατικά του και όταν βρέθηκε στην Κυβέρνηση, είχε καταστροφικά αποτελέσματα για ολόκληρη της κοινωνία και στοίχισε στον ίδιο της εξουσία.

Η επιλογή της υποστηριξης της ιδεολογίας του μπάχαλου σε αυτήν την περίοδο και μετά από 10 χρόνια κρίσης, μάλλον θα αποδειχθεί μια όχι τόσο καλή επιλογή. 

Πιο πολύ απ` όλα είναι να απορεί κανείς με το μυαλό των ανθρώπων που κάνουν αυτές τις επιλογές τη στιγμή που όλοι ξέρουμε τι γινόταν στις ανώτατες σχολές. Ακόμη και η καταζητούμενη τότε Πόλα Ρούπα πήγαινε να δειπνήσει ή να γευματίσει στην ΑΣΟΕΕ συνοδευόμενη από ένα στρατό αντιεξουσιαστών πού έδιωχναν τους υπόλοιπους φοιτητές και πρόσεχαν να μην τραβήξει κανείς φωτογραφία με το κινητό του και αν υποπτεύονταν ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο το λιγότερο που θα πάθαινε θα ήταν να καταλήξει με ένα σπασμένο κινητό. Ένα κοινό μυστικό που το γνώριζαν όχι οι φοιτητλές της σχολής, αλλά και ο ίδιος ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας.

Αλλά όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης Ωνάσης : " Το να είσαι φτωχός σήμερα δεν είναι πρόβλημα. Λύνεται. Το να είσαι φτωχός στο μυαλό… Ναι αυτό είναι πρόβλημα".