06 Δεκεμβρίου 2018

Foro de São Paulo | H έμπνευση για την καταστροφική οικονομική πολιτική του Σύριζα

Από που προέκυψε αρχικά η ιδέα της καταστροφής της μεσαίας τάξης, της φτωχοποίησης του συνόλου σχεδόν της κοινωνίας και της πολιτικής των επιδομάτων.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Από που προέκυψε αρχικά η ιδέα της καταστροφής της μεσαίας τάξης, της φτωχοποίησης του συνόλου σχεδόν της κοινωνίας και της πολιτικής των επιδομάτων.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Πολλά χρόνια πριν, στο μακρινό 1990, οι εκπρόσωποι του Εργατικού Κόμματος της Βραζιλίας, είχαν την ιδέα να συγκαλέσουν μια διάσκεψη όλων των αριστερών κομμάτων της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, για ν συζητήσουν για την καινούργια παγκόσμια κατάσταση που είχε αρχίσει να δημιουργείται. Ο λόγος για αυτήν την εσπευσμένη συνδιάσκεψη ήταν ένα κοσμοϊστορικό γεγονός. Το τείχος του Βερολίνου είχε ήδη καταρρεύσει και η ίδια η Σοβιετική Ένωση, μαζί και με όλους τους δορυφόρους της, της τότε Ανατολικής Ευρώπης, δηλαδή οι ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονταν κάτω από την κυριαρχία της, που μαζί συγκροτούσαν τον ένα πόλο της παγκόσμιας διάκρισης των δυο υπερδυνάμεων, είχαν αρχίσει να καταρρέουν η μια μετά την άλλη. Ο Κομμουνισμός ένα σύστημα που πολλοί υπολόγιζαν ότι κάποια στιγμή θα κυριαρχούσε παγκοσμίως έπνεε ήδη τα λοίσθια, έχοντας χάσει τον παιχνίδι της αναμέτρησης με τον "αιώνιο" αντίπαλο του : τον Καπιταλισμό.

Ήταν μια εξέλιξη που κανείς δεν την περίμενε. Ήταν φανερό ότι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, θα έφερνε καταστροφικά αποτελέσματα και στα αριστερά κόμματα παγκοσμίως. Και ο λόγος ήταν απλός. Η Σοβιετική Ένωση ήταν απλώς ο χρηματοδότης τους, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.

Σ`αυτή την πρώτη συνδιάσκεψη, που έγινε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, οι πρωταγωνιστές εκτός από το Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας,ήταν η Κούβα του Φιντέλ Κάστρο και η Βενζουέλα.

Στα επόμενα χρόνια η κατάσταση παγκοσμίως παγιώθηκε, καθώς η Σοβιετική Ένωση, είχε πράγματι καταρρεύσει. Η συνδιάσκεψη των αριστερών κομμάτων της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, έγινε κι αυτή ένας θεσμός, προκειμένου τα αριστερά κόμματα, να βρουν τρόπο να επιβιώσουν στο παραλλαγμένο παγκόσμιο σκηνικό, μια και ο καπιταλισμός είχε πια επικρατήσει. Και η συνδιάσκεψη αυτή που εξακολουθεί να γίνεται μέχρι και σήμερα, εξακολουθεί να ονομάζεται Foro de Sao Paulo.

Στα πρώτα χρόνια, αλλά και σ` αυτά που ακολούθησαν, οι αριστεροί ηγέτες της περιοχής έψαχναν να βρουν ένα πολιτικό "σενάριο", που θα επέτρεπε σε αριστερές κυβερνήσεις όχι μόνο να καταλάβουν την εξουσία αλλά και να την διατηρήσουν. Τότε τέθηκε στο τραπέζι αρχικά η ιδέα, που θα γινόταν το "ευαγγέλιο` για όσα αριστερά κόμματα θα καταλάμβαναν την εξουσία οπουδήποτε στο κόσμο. Η ιδέα ήταν η δημιουργία "οιωνεί" κομμουνιστικών καθεστώτων μέσα σ` ένα καπιταλιστικό σύστημα. Και ο τρόπος για να το πετύχουν αυτό ήταν σχετικά απλός. Το "σενάριο" για να διατηρήσουν τα αριστερά κόμματα την εξουσία, αφού την κατακτούσαν κατ` αρχάς με δημοκρατικές διαδικασίες, θα ήταν η υπερφορολόγηση των πολιτών και η στοχευμένη καταστροφή της μεσαίας τάξης, που αποτελεί και την βάση της ελεύθερης οικονομίας και την λογική διάχυση του παραγόμενου πλούτου. Η φτωχοποίηση σχεδόν του συνόλου του πληθυσμού, θα άφηνε απ` έξω μόνο τον υπερβολικά μεγάλο πλούτο, πρώτον γιατί δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί, δεύτερον γιατί όταν κυβερνάς χρειάζεσαι συμμάχους με επιρροή και τρίτον γιατί από εκεί βγαίνουν οι μίζες. Στην συνέχεια τα πλεονάσματα που θα δημιουργούσε η υπερφορολόγηση θα διανέμονταν σε κάποιο μέρος τους στην φτωχοποιημένη μάζα, έτσι ώστε να εξασφαλίζονται και οι ψήφοι της και να διατηρείται έτσι και το δημοκρατικό πολίτευμα μια και οι χούντες αριστερές ή δεξιές δύσκολα θα μπορούσαν να επιβιώσουν στην νέα εποχή, που είχε αρχίσει να ανατέλει.

Το "σενάριο" είχε στην βάση του ένα κυρίαρχο ελάττωμα, χαρακτηριστικό κι αυτό της αριστερής σκέψης. Δεν προέβλεπε το πως θα έβγαιναν τα λεφτά για να διατηρηθεί η οικονομία όταν το σύνολο της κοινωνίας θα είχε φτωχοποιηθεί. Η αριστερή σκέψη δεν είχε ποτέ πρόταση για την οικονομική διαχείριση. Είχε μόνο στόχο την κατάκτηση της εξουσίας. Ακόμη και στην άλλοτε κραταιά Σοβιετική Ένωση, οικονομικό σύστημα δεν υπήρχε, ώστε να παράγεται πλούτος, που στην συνέχεια θα διανεμόταν έστω και με την μορφή επιδομάτων. Αν η Σοβιετική Ένωση και ο κομμουνισμός ως σύστημα επιβίωσε για εβδομήντα χρόνια, αυτό οφειλόταν στο ότι η Σοβιετική Ένωση είχε πετρέλαια και κυρίως φυσικό αέριο, που μπορούσε να εξάγει στην Δύση και οπλικά συστήματα που επίσης μπορούσε να πουλά στις χώρες που συμπαθούσαν το σοβιετικό καθεστώς. Στην πραγματικότητα ο κομμουνισμός δεν είναι παρά ένας ακραίος καπιταλισμός. Και οι "καπιταλιστές" στην Σοβιετική Ένωση δεν ήταν άλλοι από τα δυο εκατομμύρια μέλη του κόμματος, που απολάμβαναν όλα τα καλά της εξουσίας.

Τα αποτελέσματα στη Λατινική Αμερική, όπου έφαρμόστηκε η πολιτική του Foro de Sao Paulo, ήταν καταστροφικά. Στην Βραζιλία ένας από τους πρωτεργάτες της ιδέας, ο Λούλα, μετά από κάποια χρόνια διακυβέρνησης, ο ίδιος κατέληξε στην φυλακή για καταχρήσεις, ενώ η Βραζιλία εξέλεξε πρόσφατο για Πρόεδρο τον ακροδεξιό Μπολσονάρου. Στην Βενεζουέλα ο Τ΄σαβες και στην συνέχεια ο διάδοχος του Μαδούρο, έχουν φέρει την χώρα στην κατάσταση που είναι σήμερα, παρ` όλα τα κοιτάσματα πετρελαίου που διαθέτει. Στην Κούβα ο Φιντέλ Κάστρο έχει ήδη πεθάνει, ενώ το καθεστώς είχε ήδη φιλευθεροποιήσει την οικονομία, κάτω από την ηγεσία του Ραούλ Κάστρο.

Ο Σύριζα ως αριστερό κόμμα είχε σχέσεις με όλα αυτά τα αριστερά κινήματα και κόμματα καιιδιαίτερα με την Βενεζουέλα και του Τσάβες αλλά και του Μαδούρο, μια σχέση με πολλά παρακλάδια, ενώ ακόμη και σήμερα δεν κρύβει την συμπάθεια του γι αυτό το καθεστώς, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της Βενεζουέλας. Η πρώτη περίοδος διακυβέρνησης από του Συριζανέλ, εκείνο το αξέχαστο πρώτο εξάμηνο, ήταν μια πολυέξοδη καταστροφή που για την ώρα έχει κοστίσει γύρω στα 100 δις ευρώ. Η συνέχεια ήταν εξ ίσου καταστροφική, μια και ακολούθησε τις επιταγές του Fοro de Sao Paulo, με καταστροφή της μεσαίας τάξης, που ήταν στοχευμένη όπως δήλωσε κάποια στιγμή στην Βουλή ο Ευκλείδης Τσακλώτος, γενική φτωχοποίηση και πολιτική επιδομάτων, ώστε να "εξαγοράσει" κάποιες ψήφους. Η κρυφή ευχή του Τσίπρα θα ήταν να πληρώνουμε φόρους στο διηνεκές, ώστε να εξαγοράζει ψηφοφόρους.  

Η Ελλάδα θα κάνει πολλά χρόνια να συνέλθει όποια κυβέρνηση κι αν έρθει. Η καταστροφή είνια πιο μεγάλη απ` όσο και να φανταζόταν κανείς και το οικονομικό κλίμα δεν αλλάζει ξαφνικά.Κανείς επίσης είτε Έλληνας είτε ξένος, δεν θα είχε διάθεση να κάνει επενδύσεις με τέτοια φορολόγηση,για να δίνουν κάποιοι επιδόματα,σε όσους θέλουν να εξαγοράσουν. Οπότε για όσους λειτουργούν ήδη εδώ μια επιλογή είναι η φοροδιαφυγή είναι μονόδρομος αν και εφ όσον υπάρχει.

Είναι μια καλή επιχείρση η Αριστερά, για όσους βρίσκουν ακόμη κορόιδα να την αγοράζουν. Το κακό για την ίδια είναι΄ότι δεν θέλει να μοιράζεται τίποτα με κανέναν.