07 Ιανουαρίου 2021

Η τρέλα του μεγαλείου & ο Ντόναλντ Τραμπ | Ο παρανοϊκός Πρόεδρος που επιχείρησε να διαλύσει την χώρα του

Η θητεία του Ντόναλντ Τραμπ τελειώνει όπως ακριβώς του άξιζε. Με την γελοία απόπειρα πραξικοπήματος. Αλλά τα δύσκολα αρχίζουν τώρα για για τον άνθρωπο με τα πορτοκαλί μαλλιά, που ίσως δει το μέλλον πίσω από τα σίδερα της φυλακής.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η θητεία του Ντόναλντ Τραμπ τελειώνει όπως ακριβώς του άξιζε. Με την γελοία απόπειρα πραξικοπήματος. Αλλά τα δύσκολα αρχίζουν τώρα για για τον άνθρωπο με τα πορτοκαλί μαλλιά, που ίσως δει το μέλλον πίσω από τα σίδερα της φυλακής.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
"Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν τις αντιξοότητες, αλλά αν θες να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, δώσ’ του εξουσία" λέγεται πως είπε κάποτε ο Αβρααμ Λίνκολν, ο 16ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, που κυβέρνησε την χώρα του από το 1860 ως το 1865, για να δολοφονηθεί την ώρα που παρακολουθούσε μια θεατρική παράσταση.

Στην διάρκεια του 2016 και καθώς ο Τραμπ άρχισε να βαδίζει προς την εξουσία, αναρωτιόμουν, πως είναι δυνατόν ένα μεγάλο αμερικάνικο κόμμα, όπως είναι το κόμμα των Ρεπουμπλικανών, να εκλέξει για υποψήφιο του μια προσωπικότητα σαν τον Τραμπ. Ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν γνωστός μεγιστάνας από την πετυχημένη πορεία του στο real estate, αλλά δεν θα μπορούσε να πει κανείς πως ήταν ένας σοβαρός άνθρωπος. Ήταν από εκείνους που γενικά θα τους χαρακτηρίζαμε γραφικούς. Αλλά άλλο να είναι κανείς γραφικός όσο είναι επιχειρηματίας και άλλο είναι ένα τέτοιο άτομο με εμφανείς ελλείψεις καθαρής διανόησης να γίνεται Πρόεδρος της πιο ισχυρής χώρας στον κόσμο.

Αλλά όπως έδειξε η διαχείριση της πανδημίας παγκοσμίως, ηλίθιοι δεν υπάρχουν μόνο στην χώρα μας, όπως εσφαλεμένα νομίζαμε, ηλίθιοι υπάρχουν σε όλον τον κόσμο και αποδεδειγμένα πια και στις ΗΠΑ.. 

Το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε Πρόεδρος των ΗΠΑ θα αποτελεί για τις μελοντικές γενιές ένα ιστορικό παράδοξο, αλλά από τις πρώτες μέρες της ανάληψης των καθηκόντων του ήταν φανερό ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα μπορούσε να αντέξει το βάρος της εξουσίας και θα γινόταν το καλύτερο παράδειγμα για το απόφθεγμα του Αβραάμ Λίνκολν. 

ΠΟλύ σύντομα είχε γίνει φανερό, ότι η πρωτόγνωρη εξουσία που βρέθηκε στα χέρια του θα τον τρέλαινε. Το είχε πάθει και ο Χίτλερ πριν από αυτόν. 

Η διακυβέρνηση των ΗΠΑ μέσα από καθημερινά τουίτ, με τις αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις θύμιζε δεκαπενταετή κακομαθημένο μαθητή του Λυκείου, που επιπλέον εκφραζόταν, με μια πρωτόγονη γλώσσα και ουσιαστική αδυναμία έκφρασης. Όλοι όσοι ήταν αντίθετοι με αυτά που έλεγε ο ίδιος ήταν αυτομάτως "χαμένοι"-"losers"-όπως συνήθιζε να τους αποκαλεί. Η αγενής συμπεριφορά του σε όλους τους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ και οι συνεχείς επιθέσεις του σε όλους τους θεσμούς της χώρας του αλλά και της Δύσης συνολικά, έδειχναν από την αρχή τι είχε στο μυαλό. Και αυτό το αποκάλυπτε ο θαυμασμός του για δικατορικά καθεστώτα, όπως της Ρωσίας του Πούτιν και της Τουρκίας του Ερντογάν. Αυτό άλλωστε το είχε διατυπώσει πολλές φορές ευθέως.

Η τρομακτική έλλειψη δυνατότρητας διακυβέρνησης όμως φάνηκε με το πρώτο αληθινό πρόβλημα που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει. Ανίκανος να καταλάβει τι γινόταν και το πόσο επικίνδυνος ήταν οκορωνοϊός, νόμισε ότι θα μπορούσε να τον αντιμετωπίσει κατατάσσονταν και εκείνον στους losers. Έτσι η αδυναμία αντιμετώπισης του δεν έστειλε μόνο στον θάνατα σχεδόν 400.000 Αμερικανούς, αλλά κατέστρεψε και την οικονομία των ΗΠΑ, που ως τότε ήταν το ατού του. Οι ιοί δεν λογαριάζουν όυτε αν είσαι Πρόεδρος των ΗΠΑ,-ούτε κι αν είσαι παππάς.

Η συμπεριφορά του μετά την μεγάλη ήττα που υπέστη στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου από τον Τζο Μπάιντεν, έκανε την παράνοια του ακόμη μεγαλύτερη, που άρχισε πια να ζει σε μια δική του πραγματικότητα, σύμρφωνα με την οποία είχε νικήσει ο ίδιος, μια και στον παρανοϊκό μυαλό του δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό που απεχθανόταν περισσότερο από όλα.

Η απόπειρα πραξικοπήματος,με την παρότρυνση ουσιαστικά των οπαδών να εισβάλουν στο Καπιτώλιο, είχε όλα τα χαρακτηριστικά, ενός παρανοϊκού, ανίκανου να σκεφθεί λογικά, αλλά και δειλού ανθρώπου. Γιατί το σχέδιο έφτανε μέχρι εκεί. Νόμιζε ότι η εισβολή των οπαδών του στο Καπιτώλιο θα ήταν αρκετή για να τρομοκρατήσει, τα μέλη της Βουλής των αντιπροσώπων και τους Γερουσιαστές που είχαν συνέλθει σε σώμα, ενώ συγχρόνως θα έκανε τον Αντιπρόεδρο του Μάικ Πενς να υπερβεί τις αρμοδιότητες του και να τον ανακηρύξει Πρόεδρο για μια δεύτερη τετραετία.

Όλα τα χαρακτηριστικά ενός διαταραγμένου μυαλού με ελάχιστη διανοητική ικανότητα, ανάλογο όχι με μαθητή του Λυκείου, αλλά του δημοτικού.

Ο Τραμπ τέλειωσε από Πρόεδρος, αλλά τώρα αρχίζει η μακρά περιπέτεια του. Για την απόπειρα πραξικοπήματος και για τους 4 νεκρούς θα υπάρξει καταλογισμός και οι ευθύνες του ως ηθικού αυτουργού, θα χρειαστεί να αντιμετωπιστούν δικαστικά όταν έρθει η ώρα.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Τον Μάρτια θα αρχίσει και η δίκη, που ο ίδιος δεν επέτρεπε να γίνει στην διάρκεια της θητείας του, για το σκάνδαλο της τουρκικής Τράπεζας Χλασμπανκ και την ανάμειξη του γαμπρού του, όπως και του γαμπρού του Ερντογάν, κάτι που θα έχει επιπτώσεις όχι μόνο στον ίδιο, αλλά και στον Ερντογάν.

Επίσης σε κάποιο χρόνο θα ανοίξουν και οι φάκελοι της σχέσης του με την Ρωσία του Πούτιν και η εξόφθαλμη συμπάθεια του προς τον Ρώσο Προεδρο.

Γιατί περισσότερο από όλα ο Τραμπ με τον τρόπο που χειρίστηκε την εξουσία του, θυμίζει περισσότερο πράκτορα των Ρώσων, που είχε αναλάβει να κατεδαφίσει όλο το οικοδόμημα της Δύσης.

Ο Ντόναλντ τέλειωσε με τον προδιαγεγραμένο τερόπο που του ταίριαζε. Το όνομα του θα συνοδεύεται πλέον με τι επίθετο που προσδιορίζει μιαν ιδιότητα και που μισούσε πιο πολύ απ` όλα. Στο μέλλον θα αναφέρεται ως Donald Loser Trump.

Θα μείνει στην Ιστορία ως ο χειρότερος Πρόεδρος των ΗΠΑ...