16 Ιανουαρίου 2019

Κατάντια Νο3 | Μια τραγωδία παιγμένη από κωμικούς

Η γελοία κατάσταση που παρακολουθούμε στην πολιτική σκηνή ήταν αναμενόμενη εξ αιτίας των πρωταγωνιστών της. Όπως λέει όμως και ο νόμος του Μέρφυ υπάρχουν και χειρότερα, μια και αν κάτι μπορεί να πάει άσχημα θα πάει.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η γελοία κατάσταση που παρακολουθούμε στην πολιτική σκηνή ήταν αναμενόμενη εξ αιτίας των πρωταγωνιστών της. Όπως λέει όμως και ο νόμος του Μέρφυ υπάρχουν και χειρότερα, μια και αν κάτι μπορεί να πάει άσχημα θα πάει.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Την ώρα που γινόταν η τελετή της παράδοσης/παραλαβής στο Πεντάγωνο ανάμεσα στον Πάνο Καμμένο και το διάδοχο του στο Υπουργείο Άμυνας, δυο μιράζ της ελληνικής αεροπορίας πέταξαν από πάνω τους διασχίζοντας τον ουρανό της Αθήνας. Ποιος ξέρει τι να πέρασε τότε από τον εγκέφαλο του Καμμένου, που προφανώς βλέπει τον εαυτό του σαν κάποιο είδος ήρωα, βγαλμένου από τα παραμύθια του παιδικού του μυαλού. Αυτή η συγκινησιακή φόρτιση που άλλες φορές τον οδηγεί σε κάποιου είδους δάκρυ και άλλες φορές κάνει την φωνή του να "σπάει" όταν βγάζει εκείνες τις εντυπωσιακές του κορώνες, θα οδηγούσε σε ενδιαφέροντα αποτελέσματα και ακόμη πιο ενδιαφέρουσα διάγνωση αν γινόταν αντικείμενο μελέτης κάποιας άλλης επιστήμης.

Μετά σε απαράμιλλο στυλ Καμμένου, αντί να πάει στην Βουλή, όπου είχε καθυστερήσει η έναρξη της συζήτησης για να προλάβει να είναι και ο ίδιος παρών, πήγε σε μια ψαροταβέρνα στον Πειραιά για να φάει τους λαχταριστούς μεζέδες, που είναι και μια από τις αγαπημένες του απολαύσεις. Υπάρχουν και άλλες ενδιαφέρουσες απολαύσεις, στις οποίες παραδίδεται κατά καιρούς ο Πάνος Καμμένος, αλλά αυτά θα τα πούμε με άλλη ευκαιρία.

Για την ώρα αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η τραγωδία που παρακολουθούμε στην Βουλή, που η μοίρα το έφερε έτσι ώστε να παιχτούν από τους πιο ενδιαφέροντες κωμικούς, που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο ελληνικό Κοινοβούλιο.

Είναι συνηθισμένο και θεμιτό μια κυβέρνηση να θέλει να παραμείνει στην θέση της, να θέλει να περάσει τους νόμους ή τις συμφωνίες που υποστηρίζει κλπ αλλά αυτό το θέμα της αυτογελοιοποίησης δεν έχει εμφανιστεί ξανά. Όλα αυτά που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες, οι δηλώσεις του Τσίπρα και το Καμμένου και όλων των άλλων πρωταγωνιστών που ανέλαβαν για διαφορετικούς λόγους ο καθ` ένας να στηρίξουν την κυβέρνηση αφ` ενός και να περάσουν την συμφωνία των Πρεσπών αφ` ετέρου, δεν αντέχουν σε σοβαρή συζήτηση. Είναι χαρακτηριστικά του γελοίου που διακρίνει την προσωπικότητα τους.

Για όσους διατηρούν ακόμη το προνόμιο της λογικής, ακόμη και πριν ο Καμμένος και ο Τσίπρας σχηματίσουν την πρώτη τους κυβέρνηση πριν από τέσσερα χρόνια, ήταν φανερό ότι η Ελλάδα θα πλήρωνε πολύ ακριβά το τίμημα αυτής της επιλογής. Άλλωστε και από μόνη της αυτή η σύμπραξη της ριζοσπαστικής αριστεράς με ένα τμήμα της ακροδεξιάς, ήταν ενδεικτική για το τι θα ακολουθούσε. Τα 100 περίπου δις του αχρείαστου τρίτου μνημονίου, η εκχώρηση της περιουσίας του Δημοσίου για 100 χρόνια, η καταστροφή της μεσαίας τάξης μέσω της φορολογίας, το αίσχος στην Μόρια και πολλά άλλα, ήταν αναμενόμενα.

Η συμφωνία των Πρεσπών που θα περάσει από την Βουλή αυτές τις μέρες είναι μια άλλη υπόθεση και δεν υπάρχει παρόμοια παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων μια χώρας σε καιρό ειρήνης. Μια ήττα χαρακτηριστική και για τον ίδιο τον Τσίπρα και για όσα σκέφτεται στο βάθος του μυαλού του για την Ελλάδα.

Καταλαβαίνουμε και τις πιέσεις που άσκησαν αυτόν το καιρό και οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση και τις γεωστρατηγικές αλλαγές στην περιοχή μας. Όπως καταλαβαίνουμε και τους "ρεαλιστές" σχολιαστές που κρίνουν ότι ήταν καιρός να κλείσει ένα διαχρονικό πρόβλημα που είχε κακοφορμίσει.

Είναι όμως τουλάχιστον αφελής όποιος δεν βλέπει τις πληγές που ανοίγει για κάποιο μέλλον κοντινό ή απώτερο η αναγνώριση της εθνότητας και της μακεδονικής γλώσσας στα Σκόπια. Μακάρι όλα αυτά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν και σε απώλεια μέρους εδαφών να μην συμβούν ποτέ. 

Αλλά όπως έλεγε και ο κ. Μέρφι "αν κάτι μπορεί να πάει άσχημα θα πάει".

Για την ώρα ο μόνο που μάλλον θα βγει κερδισμένος από αυτήν την συμφωνία είναι ο κ. Τσίπρας και η οικογένεια του.