19 Απριλίου 2020

Κι όμως αυτή η Ανάσταση ήταν η καλύτερη απ΄όλες

Αν και ήταν η πρώτη φορά από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας, που όλοι γιορτάσαμε την Ανάσταση κλεισμένοι στα σπίτια μας, ήταν και η πρώτη φορά που ήμασταν τόσο μαζί.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Αν και ήταν η πρώτη φορά από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας, που όλοι γιορτάσαμε την Ανάσταση κλεισμένοι στα σπίτια μας, ήταν και η πρώτη φορά που ήμασταν τόσο μαζί.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Στην τηλεόραση του Αντέννα ο Ιησούς από την Ναζαρέτ έφτασε στο τέλος του γύρω στις 12 το βράδυ. Ίσως δεν υπάρχει άλλο κινηματογραφικό ή τηλεοπτικό "προΐόν" που να είναι τοσο συνδεδεμένο με την περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδας όσο το κλασικό αριστούργημα του Φράνκο Τζεφιρέλι, με τον Ρόμπερτ Πάουελ στον πρωταγωνιστικό ρόλο να είναι ο Ιησούς που πλησιάζει όσο τίποτα άλλο την μορφή του Θεανθρώπου, όπως τον έχει φανταστεί το συλλογικό μας ασυνείδητο.

Όταν τέλειωσε και το τελευταίο επεισόδιο χθες το βραδυ, οι περισσότερες τηλεοράσεις στα περισσότερα ελληνικά σπίτια, γύρισαν στην αναστάσιμη ακολουθία "ζωντανά" από την Μητρόπολη. Τα πρώτα πυροτεχνήματα άρχισαν να ανεβαίνουν στον ουρανό κάνα δυο λεπτά πριν από τις 12 τα μεσάνυχτα. Και στις 12 ακριβώς πυροτεχνήματα από κάθε γωνιά της Αθήνας φωταγώγησαν τον ουρανό.

Μέσα στην ανοιξιάτικη νύχτα oi γείτονες βγήκαν στα μπαλκόνια τους και έλεγαν από μακριά ευχές ο ένας στον άλλον.

Άνθρωποι που αν και γείτονες ίσως δεν είχαν ανταλλάξει ποτε μια κουβέντα.

Ίσως για πολλούς αυτό το Πάσχα να ήταν μια δύσκολη, "στριμωγμένη" περίοδος, καθώς είχαν συμπληρωθεί 37 μέρες καραντίνας από εκείνη την Παρασκευή στις 13 Μαρτίου που ξεκίνησε και επίσημα η καραντίνα.

Μέσα σ` αυτές τις μέρες όμως, κάτι συντελέστηκε μέσα μας, κάτι που το αποτέλεσμα του φάνηκε στην καθήλωση της καμπύλης των κρουσμάτων του κορωνοϊού. Και καθώς το απόγευμα λίγες ώρες πριν είχαν ανακοινωθεί τα μόλις 11 καινούργια κρούσματα, η αισιοδοξία φαινόταν και μέσα στο βραδινή αύρα που έμοιαζε να έχει αποσύρει το βαρύ πέπλο που μας σκέπαζε για βδομάδες. Μπορούμε να πούμε πως γι αυτήν την πρώτη φάση της πανδημίας η μάχη έχει κερδηθεί.

Όμως δεν είναι αυτό το μόνο κέρδος.

Καθώς "ουδέν κακόν αμιγές καλού" μέσα σ` αυτές τι μέρες της καραντίνας αποκτήσαμε κάτι άλλο, που είναι και το μεγαλύτερο κέρδος. Αποκτησαμε την αίσθηση της κοινότητας. Μια  θαυματουργή και ζητούμενη πορεία για κάθε κοινωνία, αλλά και δύσκολη καθώς οι κοινωνίες είναι διχασμένες, από αιτίες πολιτικές, κοινωνικές, προσωπικέςν. Και μας έδωσε και μια άλλη συνατήληψη. Ότι πολλές ακόμη και οι πιο δύσκολες μάχες κερδίζονται όταν η κοινότητα, όλοι εμείς δηλαδή, δρα συλλογικά. Και μαζί μ` αυτό και μια αίσθηση περηφάνιας, γιατί αυτό που καταφέραμε εμείς, όλοι μαζί, ήταν ένα θαυμαστό επίτευγμα, που αντηχεί σε όλον τον κόσμο.

Αν υπάρχει κάποιο μήνυμα στο Πάσχα, πέρα από το ίδιο το γεγονός της Ανάστασης, που υπήρξε το θεμέλιο της μεγαλύτερης θρησκείας στόν κόσμο,είναι τα λόγια που είπε ο Ιησούς στους μαθητές του, όταν τέλειωνε ο Μυστικός Δείπνος: "Αγαπάτε Αλλήλους".

Έστω και για μια μικρή χρονική περίοδο, έστω κι αν αυτό δεν μείνει μόνιμα σην συνείδηση μας, εντούτοις το διαπιστώσαμε με τα ίδια μας τα μάτια σε κάτι που ήταν σε ευθεία αντιστοιχία με την εβδομάδα των Παθών και την Ανάσταση. Γιατί κι αυτό ππυ ζήσαμε ήταν επίσης μια μάχη ανάμεσα στην Ζωή και στον Θάνατο.

Είναι όμως ένα κέρδος που μπήκε βαθιά στην καρδιάς μας αυτές τις 37 μέρες της καραντίνας και αυτήν την βραδιά της Ανάστασης.

Είναι αυτή η αίσθηση της κοινότητας που θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε πιο γρήγορα και εύκολα, την περίοδο που θα έρθει μετά την καραντίνα.