10 Απριλίου 2020

Μετά τον Έβρο ο Σύριζα βυθίζεται και στον κορωνοϊό

Η ανικανότητα του Σύριζα να καταλάβει τι συμβαίνει και η ηγετική ανεπάρκεια του Τσίπρα, βυθίζουν την αξιωματική αντιπολίτευση στο τέλμα που δημιούργησε μόνη της.-Από τον Αλέξανδρο ΔΡάκο
Η ανικανότητα του Σύριζα να καταλάβει τι συμβαίνει και η ηγετική ανεπάρκεια του Τσίπρα, βυθίζουν την αξιωματική αντιπολίτευση στο τέλμα που δημιούργησε μόνη της.-Από τον Αλέξανδρο ΔΡάκο
Την περασμένη Κυριακή ο Αλέξης Τσίπρας δημοσίευσε φωτογραφίες με τον ίδιο να παίζει με το σκυλάκι του. Είναι ίσως το μόνο πράγμα που κατάφερε να κάνει σχετικά καλά, από τότε τον Ιανουάριο του 2015, όταν είχε κερδίσει τις εκλογές. Γι αυτό είναι και πολύ πετυχημένο το σλόγκαν που κυκλοφορεί ότι αυτή την περίοδο που χάνεται ο κόσμος ο Τσίπρας "παίζει το σκυλάκι του".

Για να καταλάβει κανείς γιατί ο Σύριζα κάνει συνεχώς λάθος επιλογές και την περίοδο που ήταν Κυβέρνηση αλλά ιδίως από τότε που έχασε τις εκλογές τον Ιούλιο του περασμένου χρόνου, θα πρέπει να αναλογιστεί τον τρόπο που λειτουργεί η ηγετική ομάδα. Ο Σύριζα κατευθυνεται από ένα στενό κύκλο, στον οποίο εκτός από τον ίδιο τον Τσίπρα συμμετέχει ο Νίκος Παπάς και ο πατέρας του Στέλιος, αν και η εμβέλεια τους έχει κάπως μειωθεί, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος και η σύντροφος του Έφη Αχτσιόγλου, ο Παύλος Πολάκης, ο "σκληρός" της υπόθεσης και ο Θανάσης Καρτερός που διακρίνεται για την δημοσιογραφική ανεπάρκεια του και ίσως κάνα δυο ακόμα. Αν τους προσθέσεις όλους αυτούς το αποτέλεσμα που θα προκεύψει είναι αυτό που λένε " το IQ του ραδικιού".

Επειδή αυτοί αποφασίζουν συνεδριάζοντας μεταξύ τους και αλληλλοσυγχαίρονται, τους είναι αδύνατον να κατανοήσουν τον παλμό της κοινωνίας, που θα μπορούσαν να έχουν μόνο αν είχαν αντικειμενικούς εκτός "συστήματος" συμβούλους, όπως έκανε παλιότερα το Πασόκ. Αυτή η αδυναμία να αντιληφθούν τον παλμό της κοινωνίας, φάνηκε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, στις περσινές εκλογές όταν ο Βερναρδάκης βεβαίωνε τονΤσίπρα ότι η διαφορά με την Νέα Δημοκρατία ήταν κανα-δυο μονάδες και ίσως να ήταν και υπέρ του Σύριζα.

Όλοι αυτοί λοιπόν δεν ξέρουν τι συζητάμε εμείς μεταξύ μας, που ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές μας τοποθετήσεις μπορούμε να κρίνουμε τα σωστά και τα λάθη, ανεξάρτητα από το ποιός είναι αυτός που κυβερνά. Αυτό λοιπόν που κυκλοφορεί από τότε που ξέσπασε η κρίση στον Έβρο και στην συνέχεια η πανδημία του κορωναΙού είναι το "φαντάσου τι θα είχαμε πάθει αν κυβερνούσε ο Σύριζα". Μια πραγματικά εφιαλτική προοπτική.

Η τραγική ανεπάρκεια του Σύριζα αλλά και του ίδιου του Τσίπρα προσωπικά, φάνηκε εκείνη την κρίσιμη εβδομάδα στο τέλος Φεβρουαρίου. όταν ο Ερντογάν απειλούσε ότι αν η Ευρώπη δεν ικανοποιήσει τα καπρίτσια του, θα "πνίξει" με ένα εκατομμύριο μετανάστες πρώτα την Ελλάδα και μετά την Ευρώπη. Αλλά μόνο την Ελλάδα μπορούσε να πνίξει καθώς έστεκε μόνη της απέναντι στην απειλή. Και όταν εκείνη την Παρασκευή οι πρώτες ορδές μεταναστών επιτέθηκαν κυριολεκτικά στις Καστανιες και ο Μητσοτάκης πήρε την απόφαση να κλείσει τα σύνορα, ο Τσίπρας έκανε αυτό που είναι και το χαρακτηριστικό του. Εξαφανίστηκε. Κρύφτηκε σε κάποιο ξενοδοχείο στην Πελοπόννησο προκειμένου να αποφύγει τις δύσκολες ερωτήσεις. Για οποιονδήποτε ηγείται σε ένα μικρό ή μεγάλο πλήθος, ακόμη και για έναν λοχία φερ` ειπείν, πολλά λάθη μπορούν να συγχωρηθούν. Ένα δεν συγχωρείται. Η θρασυδειλία μπροστά στον κίνδυνο. Ένας άνθρωπος που θέλει να ηγείται λέει την άποψη του. Να κάνουμε αυτο ή να κάνουμε εκείνο. Αν ήθελε τα σύνορα ανοιχτά ας το έλεγε τότε. Αν τα ΄θελε κλειστά ας το έλεγε επίσης τότε. Οι καθαρές κουβέντες μας αρέσουν. Ούτε η θρασυδειλία ούτε η κουροπονηριά.

Εκείνο το Σαββατοκύριακο που ο Τσίπρας κρυβόταν και στρατός και αστυνομία έδιναν μάχη για να αποκρούσουν τους μετανάστες η μεν Νεολαία του Σύριζα ετοίμαζε διαδηλώσεις για να ανοίξουν τα σύνορα, ο Γιώργος Κυρίτσης έλεγε πως αυτό που έκανε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν ένα σκηνοθετημένο σώου και άλλα αναρίθμητα στελέχη του Σύριζα σε εμφανίσεις τους υποστήριζαν τα "ανοιχτά σύνορα".

Ο Τσίπρας που κρυβόταν μέχρι την Καθαρά Δευτέρα, δεν τόλμησε να ξεμυτίσει παρά μόνο την Τρίτη και καταλαβαίνοντας πως κάτι δεν πάει καλά με την θέση του Σύριζα, τι είπε; "Κι εμείς θα κλείναμε τα σύνορα".  Αυτό δεν το λες εκ των υστέρων. Το λες εκ των προτέρων. Η κουτοπονηριά εδώ μπορεί να ονομαστεί και κοτοπονηριά.

Καθόλο πειστικό βέβαια καθώς τα στελέχη του Σύριζα εξακολούθησαν την απαράδεκτη συμπεριφορά τους. Όπως ο Γιώργος Βαρεμένος που έλεγε πως οι πολίτες που τρέχουν να βοηθήσουν την αστυνομία και το στρατό, το κάνουν "γιατί νοιάζονται για τις αυθαίρετες βίλες που έχουν χτίσει στον Έβρο", ενώ συγχρόνως υιοθετούσαν αμάσητη όλη την επιχειρηματολογία του Ερντογάν, για "επιθετική στάση της Ελλάδας απέναντι στους μετανάστες"

Όσο κι αν στην συνέχεια ο Τσίπρας προσπάθησε να τα μαζέψει, βλέποντας ότι ακόμη και πρώην ψηφοφόροι του Σύριζα υποστήριζαν την στάση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, το πουλάκι είχε πετάξει.

Η θρασυδειλία δεν συγχρείται για ένα ηγέτη και οι παλιές κουτοπονηριές του Τσίπρα πια δεν κάνουν γκελ.

Το άστρο του Τσίπρα πνίγηκε στα νερά του Έβρου.

Τι θα είχε γίνει αν ο Σύριζα ήταν Κυβέρνηση δεν θέλουμε να το φανταστούμε. Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες θα είχαν ξεχυθεί σε όλη την Ελλάδα. Αυτό θα είχε γίνει.

Αλλά και με τον κορωνοϊό δεν τα πήγε καλύτερα. Πάλι η ίδια κουτοπονηριά και η ίδια θρασυδειλία.  Αφού εμφανίστηκαν τα πρώτα κρούσματα και η Κυβέρνηση Μητσοτάκη προφανώς έτοιμη από καιρό, πήρε έγκαιρα τα σωστά μέτρα για τα οποία σήμερα όλος ο κόσμος επαινεί την Ελλάδα για την αποφασιστική και αποτελεσματική της στάση, ο Τσίπρας για καιρό κρυβόταν. Πάλι η κουτοπονηριά. Να περιμένουμε να δούμε που πάει το πράγμα και μετά... Στο ίδιο διάστημα όμως τα πιο άρρωστα μυαλά του Σύριζα βυσοδομούσαν με απειλές κατά πάντων. "Θα λογαριαστούμε μετά...", "Όταν γυρίσω θα σας γα@@σω" παραφράζοντας την ρήση του Καραϊσκάκη, με τις ανοίκειες επιθέσεις να συνεχίζονται και από έναν άλλο "μέντρορα" του Τσίπρα, τον περίφημο Θανάση Καρτερό που το 1986 έλεγε πως αυτά που έγραφαν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης για την έκκρηξη στο πυρηνικό εργοστάσιο στο Τσέρνομπιλ ήταν σκευωρίες της Δύσης.

Πρόκειται για αρρώστεια. Που βγάζει ένα τεράστιο μίσος για την κοινωνία. Ποιος ξέρει; Όατν ήταν μικροί δεν τους άφηνε η μαμά τους να παίξουν με το σκυλάκι τους; 

Μπορεί να φαίνονται ίσως όχι τόσο σοβαρά αυτά για κάποιους. Όμως αυτοί οι άνθρωποι με την αρρώστια που κουβαλάνε, έχουν γίνει πολύ χειρότεροι από αυτό που υποτίθεται ότι είναι ο όποιος αντίπαλος τους. Sociopaths τους ονομάζουν στα αγγλικά. Οι άνθρωποι που μισούν την κοινωνία.

Με ποιους θέλουν να λογαριαστούν και ποιους θέλουν να γα@@σουν; Τους ασθενείς; Τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που δίνουν μάχες στα νοσοκομεία. Τους λοιμωξιολόγους; Εμάς που κάνουμε καραντίνα;

Αλλά πως να ξεχάσουμε και αυτά που ελεγε ο Τσίπρας εκείνες τις ένδοξες ημέρες : "Ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν"

Στην συνέντευξη του στον Χατζηνικολάου, ο Τσίπρας υπερασπίστηκε ανόρεχτα τα μέτρα της Κυβέρνησης και προσπάθησε να καλύψει όλους αυτούς. Λες και δεν ξέρουμε πια το παιχνίδι. Ο ένας να κάνει τον σοβαρό και οι υπόλοιποι να βγάζουν χολή. Χολή εναντίον ποιων όμως; Του Τσιόδρα. Στον οποίο Σωτήρη Τσιόδρα και σε ολόκληρο το επιστημονικό επιτελείο οφείλουμε το ότι η Ελλάδα έχει τα λιγότερα από όλα τα κράτη της Δύσης.

Ήρθε και ο Νίκος Παππάς και το ολοκλήρωσε με τις δηλώσεις του: «Ενώ δεν έχουμε φαινόμενα εξάπλωσης της πανδημίας όπως άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες, κινδυνεύουμε να πληρώσουμε μεγάλο τίμημα στην οικονομία λόγω των επιλογών της κυβέρνησης». Η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια; Όχι δεν τα σηκώνει. Έχει ένα όνομα γι αυτές τις περιπτώσεις. Sociopathy είναι το όνομα της αρρώστιας.

Τα μέτρα που πρότεινε την Δευτέρα ο Σύριζα για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που θα φέρει η καραντίνα και η ακινητοποίηση της οικονομίας, τα ξέχασαν και οι ίδιοι μόλις τα ανήγγειλαν. Λάθος και αυτά. Σε μια κρίση που κανείς δεν ξέρει πόσο βάθος θα έχει και ποιους τομείς θα πλήξει απλώς κρατάς εφεδρείες, δεν τα ρίχνεις από την αρχή όλα ώστε να μείνεις άοπλος.. Λάθος και ως προς την ημερομηνία που τα ανακοίνωσε μια και την επόμενη άρχιζε το Eurogroup που τελικά παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις κατέληξε σε συμφωνία για δημιουργία ταμείου 500 δις  κατ` αρχάς για την αντιμετώπιση της ύφεσης που θα προκαλέσει η κρίση.

Να πούμε κάτι για να πούμε κάτι.

Φανατστείτε λοιπόν να είχαμε αντιμετωπίσει και τις δυο κρίσεις μαζί με Κυβέρνηση Σύριζα. Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες να περιφέρονται στην Ελλάδα και συγχρόνως την πανδημία του κορωνοϊού.

Πόσο καιρό θα είχε χρειαστεί ο Αλέξης Τσίπρας για να κατανοήσει ποια θα ήταν η ενδεδειγμένη αντίδραση της Πολιτείας αν ήταν ο ίδιος Πρωθυπουργός. Την περασμενη φορά με το σ΄χισιμο των μνημονίων, κάτι που ήταν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να ήταν και μέσα στην πολιτική του επίγνωση χρειάστηκε έξι μήνες για να καταλάβει τι θα έπρεπε να κάνει και μας οδήγησε σε ένα τρίτο μνημόνιο και κλείσιμο των Τραπεζών, ενώ η Ελλάδα χρειάστηκε άλλα τεσσερα χρόνια για να βγει από την κρίση.

Το πιθανότερο θα ήταν να είχαμε γίνει το μεγαλύτερο πείραμα για την ανοσία και την ανοησία της αγέλης. Ευτυχώς αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ
Τέλος πάντων. Και ο Σύριζα και ο Αλέξης Τσίπρας είναι αντιμέτωποι με τις επιλογές τους και βλέπουν τα ποσοστά τους δικαίως να βυθίζονται στις δημοσκοπήσεις. Η "αρρώστια" που κουβαλάνε δεν είναι από αυτές που λύνονται με θεραπείες και εμβόλια. 

Η χώρα και η κάθε χώρα χρειάζεται μια σοβαρή αντιπολίτευση, αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει πριν γίνουν εκλογές.

Μια έξυπνη αντιπολίτευση σε τέτοιες καθοριστικες κρισεις, πάει ολόψυχα με το μέρος των σωστών αποφάσεων ανεξάρτητα από το ποιος είναι κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση ισχύει, αλλά σε άλλες περιπτώσεις. Σε μια συνηθισμένη πολιτική συγκυρία. Όχι όταν ένας εχθρός προσπαθεί να εισβάλει στην χώρα σου. Οϋτε όταν μια πανδημία όπως αυτή του κορωνιού, μια πανδημία που σε τέτοια καθολική έκταση δεν έχει αντιμετωπίσει ο κόσμος ποτέ και η κυβέρνηση που τώρα είναι στα πράγματα την αντιμετώπισε σε σημείο που να αποτελεί παράδειγμα για όλο τον κόσμο.

Σε τέτοια περίπτωση υποστηρίζεις τις σωστές αποφάσεις και έτσι καρπώνεσαι και εσύ μέρος από το όποιο όφελος.
Δεν χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Κάποια στιγμή θα σπάσει...