26 Ιουνίου 2020

Ο λάκος που έσκαβε ο Σύριζα και έπεσε ο ίδιος μέσα

Μετά τις καταιγιστικές αποκαλύψεις και την απόφαση της αμερικάνικης δικαιοσύνης για την Novartis ένα πράγμα γίνεται φανερό : Η βλακεία μπορεί να είναι αήττητη αλλά οι βλάκες δεν είναι.-Aπό τον Αλέξανδρο Δράκο
Μετά τις καταιγιστικές αποκαλύψεις και την απόφαση της αμερικάνικης δικαιοσύνης για την Novartis ένα πράγμα γίνεται φανερό : Η βλακεία μπορεί να είναι αήττητη αλλά οι βλάκες δεν είναι.-Aπό τον Αλέξανδρο Δράκο
Ένα Σαββατοκύριακο πριν από δυο τρεις εβδομάδες ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στην Αίγινα, προκειμένου να χειριστεί μια κρίση που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στους ευρωβουλευτές του κόμματος, καθώς ο Στέλιος Κούλογλου απειλούσε να αποχωρήσει από την ομάδα του κόμματος εξ αιτίας κάποιας αντίθεσης του με τον Δημήτρη Παπαδημούλη. Ετσι ο Τσίπρας με κάποια αίσθηση επείγοντος συναντήθηκε με τον Κούλογλου προκειμένου να τον μεταπείσει να μην αποχωρήσει. Από αυτό και μόνο το γεγονός μπορεί κανείς να καταλάβει το πρόβλημα που έχει αυτό το κόμμα.

Ο Στέλιος Κούλογλου ήταν από τους δημοσιογράφους που απέκτησαν από νωρίς εμπειρία στα Fake news. Στην μακρινή δεκαετία του `80 όταν η πρώην σύζυγος του Νίκου Γκάλη είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο Κούλογλου είχε γράψει σε άρθρο του σε εφημερίδα της εποχής υπαινισόμενος ότι ο Νίκος Γκάλης είχε κάποια ανάμιξη στο θέμα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να απολυθεί άμεσα και τηλεφωνικά  από τον διευθυντή του περιοδικού που δούλευε με την παραγγελία ούτε να σκεφτεί να ξαναπεράσει έξω από την πόρτα του περιοδικού, καθώς το άρθρο που είχε γράψει ήταν απλώς "αισχρό". Στην διάρκεια της δημοσιογραφικής του καριέρας τα άρθρα που έχει γράψει ο Κούλογλου διαστρεβλώνοντας την αλήθεια ώστε να ταιριάζει με τις απόψεις του είναι αναρίθμητα. Το έχει στο αίμα του που λένε.

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης από την άλλη μεριά ανήκει στο είδος εκείνο του "αριστερού", που η αριστεροσύνη φέρνει καλά αποτελέσματα στην τσέπη του. Όπως και με την περίπτωση των μεταναστών, όπου όλα τα λαμόγια της ελληνικής επικράτειας βρήκαν στην δήθεν "ανθρωπιστική" υποστήριξη των ανεξέλεγκτων ροών προσφύγων προς την Ελλάδα, μια καλή και ασφαλή ευκαιρία πλουτισμού, αγοράζοντας σπίτια για να φιλοξενήσουν μετανάστες, μια και οι επιδοτήσεις των ενοικίων αυτών από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν πλουσιοοπαροχες. Κοντά στα 2 δις ευρώ ήταν οι επιδοτήσεις που εισέρευσαν στην Ελλάδα στην πενταετία του Σύριζα και τα περισσότερα από αυτά μπήκαν στις τσέπες επιτήδειων.

Οποιοσδήποτε φυσιολογικός ηγέτης κόμματος θα έψαχνε για ευκαιρία για να ξεφορτωθεί αυτούς τους δυο και όχι να κάνει προσπάθειες για να τους κρατήσει. Όχι όμως ο Τσίπρας. Γιατί σε τέτοιους ανθρώπους βασιζόταν. Σε ανθρώπους με τις διανοητικές ικανότητες, αλλά και την ηθική διάσταση του Κούλογλου, του Παπαδημούλη, του Παππά, του Πολλάκη, του  Καρανίκα, του Κατρούγκαλου , του Καμμένου και όλων των άλλων.

Αυτή η ωραία παρέα που ανέβηκε στην εξουσία το 2015 και κυβέρνησε για 5 σχεδόν χρόνια, εκτός από αδίστακτη και χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς, πράγμα που αποδεικνύεται και από τον εναγκαλισμό με το ακροδεξιό κόμμα του Πάνου Καμμένου, καθώς είδε το πόσο εύκολα έφτασε στην εξουσία, είχε την εντύπωση πως το ίδιο εύκολα θα την κρατούσε για πάντα. Η πρώτη επαφή με τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής ΄΄Ενωσης, ήταν μια πραγματική καταστροφή, αλλά το ότι ξανακέρδισαν τις εκλογές, μετά την επιβολή του 3ου Μνημονίου τους έδωσε την έπαρση και την αυτοπεποίθηση που χαρακτηρίζει τους ανόητους.

Το μεγάλο πλάνο για την διαιώνιση της εξουσίας τους στηρίχτηκε, στην στρατηγική του Νίκου Παππά, που από την αρχή είχε τον Τσίπρα στο τσεπάκι του. Όμως οι διανοητικές ικανότητες του Νίκου Παππά δεν ξεπερνούν τις διανοητικές ικανότητες ενός 15χρονου μαθητή της Γ Λυκείου. Για το μυαλό 8χρονου που διαθέτει ο Τσίπρας, αυτό μάλλον πρέπει να φαντάζει σαν εξαιρετική διανοητική ικανότητα.

Οι δυο σκευωρίες που σκαρφίστηκε ο Παππάς είχαν την σφραγίαδα της 15χρονης επιπολαιότητας. Η σκευωρία για τον έλεγχο των καναλιών που κατέληξε σε εκείνη την παρωδία δημοπρασίας, κατέληξε σε ένα μεγαλειώδες φιάσκο, που κανονικά θα ήταν αρκετό για να απομακρυνθεί από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Όχι όμως από την κυβέρνηση του Τσίπρα, καθώς όπως είπαμε πιο πριν ο Νίκος Παππάς είχε και εξακολουθεί να έχει τον Τσίπρα στο τσεπάκι του. Αν μπορεί ας τον απομακρύνει...Ξέρει τόσα ο Παππάς για τον Τσίπρα, που τέτοια περόιπτωση δεν υπάρχει...

Η δεύτερη σκευωρία του Νίκου Παππά ήταν αυτή με την  Novartis.Τώρα με τι μυαλό περιμένεις να στείλεις κάποιους πολιτικούς αντιπάλους στην φυλακή, όταν το κατηγορητήριο στηρίζεται στις απίθανες καταθέσεις τριών ευκαιριακών μαρτύρων, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, μόνο το μυαλό του Νίκου Παππά μπορεί να το συλλάβει όταν μάλιστα βοηθιέται από άλλες διάνοιες, όπως αυτή του Παπαγγελόπουλου ας πούμε.

Οι διάλογοι του Νίκου Παππά με τον Μιωνή είναι απολαυστικοί, όχι μόνο για το τι είχαν στο μυαλό τους αυτοί οι άνθρωποι του Σύριζα, αλλά κυρίως για τον "κουτουρού" τρόπο που σκέφτονταν. Η για τον τρόπο που ο Παππάς προσπαθούσε να "στήσει" την Μαρέβα, πάλι με ανυπόστατες κατηγορίες.

Αυτά που έχουν αποκαλυφθεί ως τώρα, όμως δεν είναι τίποτα μπροστά σ` αυτά που θα αποκαλυφθούν στο μέλλον, όχι κυρίως από τις ηχογραφήσεις του Μιωνή, αλλά αυτές που έχουν άλλοι, για τις σχέσεις με την Βενεζουέλα και το περίφημο ταξίδι του Νίκου Παππά εκεί και σε κάποια εξωτικά νησάκια.

Αυτά θα τα δούμε όμως σιγά στο προσεχές και στο απώτερο μέλλον.

Το ηθικό δίδαγμα από όλην αυτήν την κωμικοτραγική ιστορία είναι αυτό στο οποίο καταλήγει ο υπότιτλος : Η βλακεία είναι αήτητη, αλλά οι βλάκες δεν είναι.

Εμείς όμως ήμασταν τυχεροί. Τι να πουν και οι Αμερικανοί που τους έτυχε Πρόεδρος στην πανδημία ο Ντόναλντ Τραμπ;