23 Απριλίου 2020

Τα 55 νέα κρούσματα δείχνουν πόσο εύκολη είναι μια αναζωπύρωση

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος της καραντίνας τα 55 νέα κρούσματα αν και τα περισσότερα είναι σε κλειστές δομές, δείχνουν πόσο εύκολο είναι να ξεφύγει η κατάσταση και να οδηγηθούμε σε αναζωπύρωση της πανδημίας.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος της καραντίνας τα 55 νέα κρούσματα αν και τα περισσότερα είναι σε κλειστές δομές, δείχνουν πόσο εύκολο είναι να ξεφύγει η κατάσταση και να οδηγηθούμε σε αναζωπύρωση της πανδημίας.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Έγραφα χθες για κάποιον πρώην γνωστό δημοσιογράφο, που για ποιος ξέρει ποιους προσωπικοπύς λόγους-μάλλον οικονομικούς- ορύεται εδώ και μέρες για την καταστροφή που φέρνει η καραντίνα. Η πολιτική δηλαδή που ακολούθησε αυτή η κυβέρνηση ακολουθώντας τις συμβουλές της επιτροπής των λοιμωξιολόγων, κλείνοντας αρχικά τα σχολεία και μετά επιβάλλοντας γενικό lockdown. Μια επιλογή με το ανάλογο κόστος μια και αυτό που πρυτάνευσε, ήταν η προστασία της ζωής αρχικά και όχι της οικονομίας. Αυτό ακολουθεί΄την λογική ότι όλα ξαναφτιάχνονται. Οι νεκροί όμως δεν ανασταίνονται.

Ο εν λόγω που λόγω γήρατος νομίζει ότι έγινε λοιμωξιολόγος επειδή διάβασε κάποια άρθρα, εκτός από το να κατακεραυνώνει τον συμπαθή καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα, δίνει και συμβουλές για το ποια θεραπευτική αγωγή θα πρέπει να ακολουθείται για κάθε ασθενή.

Θα μπορούσε να είναι και τραγικό, αλλά είναι απλώς κωμικό.

Κάποια άλλα μέσα ενημέρωσης επίσης που βρίσκονται στην αντιπολίτευση ακολουθούν παρόμοια κριτική. Αντιπολίτευση είναι κάτι πρέπει να πουν. Καλύτερα είναι να το σκέφτονται περισσότερο καθώς το επιχείρημα είναι ότι η οικονομική κρίση θα είναι πιο βαθιά με το lockdown. Ενώ χωρίς το lockdown και με χιλιάδες κρούσματα και εκατοντάδες θανάτους η οικονομική δραστηριότητα, σύμφωνα με την λογική τους θα πήγαινε περίφημα.

Το μυαλό δεν μας το έδωσε ο Θεός για φιγούρα αλλά για να σκεφτόμαστε.

Είναι προφανώς πολύ δύσκολο για κάποιους απλώς να σκεφτούν.

 Λάθος του κατασκευαστή.

Ένας παρόμοιος δισταγμός και η αδυναμία να κατανοήσουν την κρισιμότητα του φαινομένου, ήταν αυτό που έκανε την διαφορά και σε πολλές χώρες της Δύσης και τις οδήγησε σε μεγάλη καταστροφή. Ο Ντόναλντ Τραμπ για παράδειγμα, δεν έκανε παρά μόνο δυο εβδομάδες περισσότερο από όσο έπρεπε, για να καταλάβει πόσο επικίνδυνη ήταν η πανδημία. Και αυτή η τόσο μικρή καθυστέρηση ήταν αρκετή για να συντελεστεί εβδομάδες τώρα η καταστροφή που παρακολουθούμε. Οι ΗΠΑ που είναι η πιο προηγμένη χώρα του κόσμου εξ αιτίας των δυο εβδομάδων του δισταγμού, κατάφερε μέσα σε δύο μήνες να έχει τόσους νεκρούς όσο και ο πόλεμος του Βιετνάμ μέσα στα εννιά χρόνια της αμερικάνικης εμπλοκής.

Και εξ αιτίας αυτού του δισταγμού η τελική οικονομική καταστροφή θα είναι πολύ χειρότερη από ότι αν τα μέτρα είχαν ληφθεί έγκαιρα. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αυτή τη στιγμή αν η Ελλάδα είχε καθυστερήσει με αποτέλεσμα να είχε αντιμετωπίσει φαινόμενα αντίστοιχα με αυτά των ΗΠΑ, της Ιταλίας, της Ισπανίας, ή της Γαλλίας. Οι χώρες αυτές έχοντας ακόμη καθημερινά χιλιάδες κρούσματα, ανοίγουν μάλλον πρόωρα την οικονομία τους, με αποτελέσματα που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. Μακάρι να τους βγει καλά.

Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πλεονεκτική θέση να μπορεί να ανοίξει με προσεκτικά βήματα την οικονομική δραστηριότητα.

Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει και τα 55 σημερινά κρούσματα δείχνουν όχι μόνο ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη, αλλά και το πόσο εύκολο είναι μικρες απροσεξίες να οδηγήσουν σε αναζωπύρωση της πανδημίας. Δεν ξέρουμε ακόμη πως ακριβώς προέκυψαν τα περιστατικά, ποιος κόλλησε ποιον και ποιους άλλους κόλλησαν ποιοι. Είναι ένα πισωγύρισμα που μας πάει κάπως πίσω και ας ελπίσουμε πως και αυτές οι περιπτώσεις θα περιχαρακωθούν και θα ελγχθούν και δεν θα ανατρέψουν την πορεία για το τέλος της καραντίνας.

Φαντάσουν τώρα τι θα γινόταν αν η νοοτροπία που θα επικρατούσε θα ήταν να βγούμε και να τρέχουμε όλοι έξω. Αναρωτιέται κανείς πως θα μπορούσε να λειτουργεί η οικονομία με χιλιάδες κρούσματα και εκατοντάδες νεκρούς. O πιο εύκολος τρόπος για να συνεχιστεί μ χρι το φθινόπωρο η καραντίνα και να έχουμε μια άνευ προηγουμένου υγειονομική και οικονομική καταστροφή.

Οπότε αυτοί που ανέφερα στην αρχή καλά κάνουν και γράφουν αυτά που γράφουν και κρίνουν και καταδικάζουν και βυσσοδομούν από τη θέση που βρίσκονται.

Ευτυχώς βρίσκονται σε θέση μόνο να κρίνουν και να καταδικάζουν και όχι να αποφασίζουν...