18 Ιουλίου 2019

Τα Σημεία των Καιρών | Πόσο εύκολος έχει γίνει ο φόνος στις μέρες μας

Η αποτρόπαιη δολοφονία της 60χρονης Αμερικανίδας βιολόγου στην Κρήτη έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αποτρόπαιων περιστατικών και δείχνουν μια ανησυχητική περιφρόνηση στο αγαθό της ζωής.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η αποτρόπαιη δολοφονία της 60χρονης Αμερικανίδας βιολόγου στην Κρήτη έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αποτρόπαιων περιστατικών και δείχνουν μια ανησυχητική περιφρόνηση στο αγαθό της ζωής.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η ομολογία του δολοφόνου ήταν ψύχραιμη. Κυνική. Σαν να μιλούσε για μια λίγο διαφορετική μέρα στη ζωή του. Ξύπνησε κακοδιάθετος. Όταν ξυπνούσε έτσι, όπως είπε ο ίδιος, είχε διάθεση να κάνει κακό. Πήρε το αυτοκίνητο του και βγήκε στους δρόμους. Σε κάποιες ερημιές . Εκεί που θα μπορούσε να κάνει κακό, χωρίς να γίνει αντιληπτός. Ένας άνθρωπος που θέλει να κάνει κακό, αλλά συγχρόνως παίρνει τις απαραίτητες προφυλάξεις για τον εαυτό του, είναι διαταραγμένος; Ή ένας άνθρωπος που ξέρει καλά τι κάνει; Αυτό θα το απαντήσει η δικαιοσύνη.

Στον δρόμο του, σε κάποια ερημιά συνάντησε την 60χρονη Αμερικανίδα βιολόγο Σούζαν Ήτον, που έκανε τζόκινγκ στην εξοχή.

Δεν δίστασε καθόλου. Την χτύπησε με το αυτοκίνητο για να την ακινητοποίησει. Και μετά , όταν εκείνη έπεσε κάτω, την χτύπησε και πάλι για να σιγουρευτεί. Μετά βγήκε από το αυτοκίνητο και έτσι αιμόφυρτη όπως ήταν την φόρτωσε στο αμάξι του. Την μετέφερε σε κάποιο απόμακρο σημείο. Την έβγαλε από το αυτοκίνητο και την βίασε. Ποιος άνθρωπος βιάζει μια αιμόφυρτη 60χρονη γυναίκα που σχεδόν δεν αναπνέει; Είναι άνθρωπος; Είναι κάτι άλλο, που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε;

Και μετά φού τέλειωσε όσα είχε να κάνει την πέταξε σε έναν λάκο σε ένα σπήλαιο, ώστε να μην την βρούνε. Ποιος άνθρωπος κάνει ένα τέτοιο αποτρόπαιο έγκλημα, αλλά έχει την απαραίτητη ψυχραιμία να κάνει ότι χρειάζεται για να καλύψει τα ίχνη του;

Δεν ήταν η πρώτη φορά που αποπειράθηκε κάτι τέτοιο. Είχε επιχειρήσει κάτι παρόμοιο άλλες δυο φορές, αλλά τα παρ`ολίγον θύματα του, μια Πολωνη και μια Λιθουανή, κατάφεραν να ξεφύγουν. Αν δεν τον είχαν συλλάβει πιθανόν θα το επαναλάμβανε.

Τι συμβαίνει σε έναν άνθρωπο και από φυσιολογικός γίνεται εγκληματίας;

Δεν είναι ο μόνος. Τα αποτρόπαια εγκλήματα αυξάνονται με γεωμετρικό ρυθμό στις μέρες μας.

Την ίδια μέρα με την ομολογία του δολοφόνου της Σούζαν Ήτον, δυο άλλοι εγκληματίες ομολόγησαν τον φόνο ενός 83χρονου. Μπήκαν στο σπίτι για να τον ληστέψουν. τον έδεσαν σε ένα κρεββάτι και τον σκότωσαν.

Κάποιους μήνες πριν μάθαμε για τους δυο νεαρούς που σκότωσαν την φοιτήτρια στην Ρόδο, με επίσης απάνθρωπο τρόπο. Αφού έκαναν ότι έκαναν την πέταξαν στη θάλασσα λιπόθυμη, αλλά ακόμη ζωντανή/

Κάποιους μήνες επισης πριν, στην Κύπρο αυτή τη φορά, είχαμε μάθει για το σειριακό δολοφόνου που είχε σκοτώσει 7 ή 8 άτομα. Χωρίς προφανή λόγο.

Δεν περνάει εβδομάδα, χωρίς να γίνουμε μάρτυρες κάποιου αποτρόπαιου εγκλήματος, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Οι ληστείες μετά φόνου είναι πια μια συνηθισμένη εξέλιξη. Θα μπορούσε να ήταν μόνο η ληστεία. Αλλά πολύ συχνά είναι ληστεία μετά φόνου. Χωρίς "ιδιαίτερο" λόγο. Όχι γιατί το θύμα αντιστάθηκε ή κάτι τέτοιο.

Ο φόνος για τον φόνο.

Και μετά οι κυνικές ομολογίες. Συχνά χωρις ίχνος μεταμέλειας. Λες και η φυσιολογική εξέλιξη είναι ο φόνος.

Κάποτε, αρκετές δεκαετίες πριν, η ανθρώπινη ζωή έμοιαζε να έχει άλλη αξία.

Δεν είναι αποτέλεσμα της κρίσης όλα αυτά. Ίσως η ανέχεια που έφερε η κρίση να έφεραν κάποια επιτάχυνση σε μια εξέλιξη που είχε όμως αρχίσει χρόνια πριν. Η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής είναι ένα γεγονός που παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις στις μέρες μας, αλλά η πορεία είχε αρχίσει χρόνια πριν.

Κάτι είναι ριζικά αλλαγμένο στο κύτταρο και της ελληνικής κοινωνίας. Υπήρχε μια εποχή που αυτά ήταν ειδήσεις και γεγονότα που συνέβαιναν σε κάποιες άλλες κοινωνίες. Όχι στην δική μας. Όποια και αν είναι η ρίζα του Κακού, έχει πια μεταφερθεί ακι στην χώρα μας. Και η αλλαγή δεν φαίνεται μόνο στις αναίτιες και αποτρόπαιες δολοφονίες, αλλά  και στον ψύχραιμο και ψυχρό τρόπο που οι δράστες περιγράφουν τα εηκλήματα τους. Δεν είναι με συντριβή, αλλά με ψυχραιμία που καμιά φορά μοιάζει και με ευχαρίστηση. Λες και ο φόνος είναι η "κανονικότητα" στο μυαλό τους και όχι ο σεβασμός της ζωής.

Πολλοί κοινωνιολόγοι λένε πως το κακό και ο φόνος, ο βιασμός, η ληστεία και όσα οι κοινωνίες σωστά θεωρούν εγκληματικά, είναι ριζωμένα στην ανθρώπινη φύση. Η ανθρώπινη φύση όταν θέλει κάτι, απλώς το θέλει, χωρίς να λογαριάζει τι θα χρειαστεί να κάνει για να το αποκτήσει. Και μόνο ο πολιτισμός και οι αξίες που διαμόρφωσε και επίσης και ο φόβος της τιμωρίας, έκαναν τις κοινωνίες να απομακρυνθούν από την ενστικτώδη φύση τους, μέσα στην οποία συμπεριλαμβάνεται και ο φόνος, όταν δικεδικούν κάτι, ο,τιδήποτε κάτι. Και ότι αυτό το "¨λούστρο" του πολιτισμού αρχίζει να ξεθωριάζει σε περιόδους ειρήνης. Σε περιόδους πολέμου ή ανθρώπινη φύση εκτονώνει την επιθετικότητα της, με "νόμιμο" τρόπο , καθώς ο φόνος του εχθρού είναι το ζητούμενο.

Η κάθε κοινωνία διαμορφώνει τις δικές της συνθήκες κοινωνικής ισορροπίας και σεβασμού αυτού που θεωρείται το πιο "ιερό" αγαθό : τη ανθρώπινη ζωή. Η ελληνική κοινωνία έχοντας στην δεκαετία του `40 τραυματιστεί από έναν Παγκόσμιο και ένα Εμφύλιο πόλεμο, είχε για πολλές δεκαετίες έναν βαθύ σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.

Αυτό στις μέρες μας και με ρυθμό, αλλά και τρόπο που προκαλεί ανησυχία, έχει αλλάξει.