25 Σεπτεμβρίου 2019

Το κατάλληλο καινούργιο όνομα | Σύριζα & Πράσινα άλογα

Σε υπαρξιακό προβληματισμό η τυχάρπαστη παρέα που κυβέρνησε την Ελλάδα επί τεσσερσίμισι χρόνια αναζητά καινούργια κατεύθυνση και καινούργιο όνομα.-Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Σε υπαρξιακό προβληματισμό η τυχάρπαστη παρέα που κυβέρνησε την Ελλάδα επί τεσσερσίμισι χρόνια αναζητά καινούργια κατεύθυνση και καινούργιο όνομα.-Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Χθες το πρωί βρέθηκα τυχαία στην Πλατεία Κλαυθμώνος περνώντας για κάποια δουλειά στο κέντρο. Ήταν μια μελαγχολική μέρα με μονότονη συννεφιά ενώ κάποια ώρα αργότερα άρχισαν να πέφτουν και κάποιες σταγόνες βροχής, που δεν δυνάμωσε. Πιο μελαγχολική ήταν ακόμη η εικόνα στην πάνω μεριά της πλατείας που είχε προγραμματιστεί η συγκέντρωση για την πρώτη γενική απεργία στην διάρκεια της σύντομης ως τώρα ζωής της καινούργιας κυβέρνησης. Λίγο κόσμος και γενική ακεφιά, που ήταν ιδιαίτερα ταιριαστή με τον καιρό.

Λίγη ώρα αργότερα ξεκίνησε και η πορεία προς το Σύνταγμα, που θύμιζε περισσότερο αγγαρεία παρά αγωνιστική διαμαρτυρία. Καθώς τα βήματα μου μετά από λίγο, με έφεραν κοντά στο Σύνταγμα, αναγνώρισα και μια γνώριμη φιγούρα μέσα στο πλήθος. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος με το κόκκινο μπακπακ άσπρο πουκάμισο κι ένα τζιν. Περισσότερο απ` όλα η εικόνα έμοιαζε σουρεαλιστική. Τι θέλει ο άνθρωπος που μέχρι πριν τρεις μήνες ήταν Υπουργός Οικονομίας και μας φόρτωσε με ένα σωρό φόρους, σε μια τέτοια πορεία;

Η απάντηση είναι διπλή. Πρώτον δεν έχει συναίσθηση του τι κάνει και δεύτερον κοροϊδεύει.

Υπάρχει μια αντικειμενική αλήθεια. Ή μάλλον δυο αλήθειες. Πρώτον, είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που δεν αντιλαμβάνεται την αίσθηση του γελοίου, να την αποκτήσει ξαφνικά, στην ηλικία που βρίσκεται ο Τσακαλαώτος. Και δευτερον αν έχεις ζήσει όλη τη ζωή σου μέσα σε μια αυταπάτη ή συνειδητή κοροϊδία, είναι πολύ δύσκολο ξαφνικά να αποκτήσεις την απαιτούμενη συνείδηση του τι κάνεις.

Εμείς σαν πολίτες χρωστάμε ένα ευχαριστώ στον Ευκλέιδη Τσακαλώτο, που παραλαμβάνοντας το τιμόνι της Οικονομίας από τον άνθρωπο-παγώνι, τον Γιάνη Βαρουφάκη, κατάφερε να αποφύγει την έκπτωση της Ελλάδας από την ζώνη του ευρώ. Αλλά συγχρόνως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πως στην διάρκεια της σταδιοδρομίας του σ` αυτό το πόστο εφάρμοσε αυτό που θα αποκαλούσε ο ίδιος, καταστροφικά μέτρα ακραίου φιλελευθερισμού.

Είναι πολύ πιθανόν ο Ευκλείδης Τσκαλώτος να νομίζει ειλικρινά πως είναι ριζοσπαστικά αριστερός τόσο που να μπορούσε να τον πει κανείς κομμουνιστή.

Το δράμα του Ευκλειδη Τσακαλώτου, είναι και το δράμα ολόκληρης της παρέας του Σύριζα, αλλά και ολόκληρης της Αρσιτεράς παγκοσμίως. Έχοντας προσκολληθεί σε μια κοινωνικοκοικονομική θεωρία των αρχών του περασμένου αιώνα και όντας συνήθως μακριά από τα πρακτικά προβλήματα της διακυβέρνησης, δεν έχουν καταφέρει να βρουν μια μετεξέλιξη της θεωρίας τους που θα μπορούσε να έχει εφαρμογή και να δίνει λύσεις στα σύγχρονα πολίπλοκα προβλήματα.

Η παρέα του Σύριζα είναι ιδιαίτερα προβληματική, μια και δύσκολα θα μπορούσε να βρεις μια τόσο ομοιγενή ομάδα ανθρώπων που τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι η μειωμένη διανοητική αντίληψη, η προσκόλληση στο ψέμμα και η διαστρέβλωση της αλήθειας, αν και κανείς θα μπορούσε να πει πως τα δυο δεύτερα είναι αποτέλεσμα του πρώτου.

Τόσο ο ίδιος ο Τσίπρας όσο και τα υπόλοιπα στελέχη του Σύριζα αδυνατούν μάλλον να αντιληφθούν πως η μετεωρική άνοδος του κόμματος τους ήταν ένα συγκυριακό αποτέλεσμα καθώς η μάζες που εγκατέλειψαν το Πασόκ στα πρώτα χρόνια της κρίσης, βρήκαν την λύση ή νόμισαν πως βρήκαν την λύση σε αυτό το κόμμα. Το βασικό πρόβλημα λοιπόν είναι ότι κατ` αρχάς άλλαξαν οι συνθήκες που γιγάντωσαν ένα κόμμα του 3-4% και το ανέβασαν στην κυβέρνηση παρ` όλο που ήταν εμφανές το ότι οι άνθρωποι που το στελέχωναν ήταν τελείως ανέτοιμοι γι αυτό που κλήθηκαν να διαχειριστούν και μοιραία τα έκαναν θάλασσα.

 Η μετεξέλιξη του Σύριζα σε κάτι άλλο που να έχει θέση στην εποχή που ήδη έχει ξεκινήσει δεν θα είναι ένα εύκολο εγχείρημα και αυτό φαίνεται από τις ακόμη σπασμωδικές αντιδράσεις τους, από τότε που έχασαν τις εκλογές. Ο τίτλος που προτείναμε πάρα πάνω έχει να κάνει αφ` ενός με τις "πράσινες" επιλογές του Σύριζα και αφ` ετέρου με αυτόπου χαρακτηρίζει τα στελέχη του.

Αυτή τη στιγμή το πρόβλημα του Σύριζα είναι βαθύ και δομικό, γιατί παρ` όλο που όλοι δέχονται πως χωρίς τον Τσίπρα δεν υπάρχει Συριζα, η βάση των προβλημάτων του Σύριζα είναι ο ίδιος ο Τσίπρας. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έχει προβλήματα ανάλογα με αυτά του Τσακαλώτου. Το βασικό και στους δυο πρόβλημα είναι απλά και καθαρά διανοητικό. Στον Αλέξη Τσίπρα η ελατωματική αντίληψη τον έχει οδηγήσει σε βασικά λάθη. Το χαρακτηριστικό ενός ηγέτη είναι το να μπορεί να βρει και να πλαισιωθεί με τους κατάλληκους συνεργάτες. Πως όμως να κρίνεις εάν κάποιος κάνει για βασικός συνεργάτης, αν δεν διαθέτεις την απαραίτητη κρίση;

Σε όλη της κυβερνητική θητεία του Σύριζα, ο Τσίπρας αδυνατούσε να αντιληφθεί τα εξόφθαλμα λάθη των συνεργατών του. Η περίπτωση του Βαρουφάκη, του Νίκου Παππά, του Δημήτρη Τζανακόπουλου, του Πάνου Καμμένου, του Παύλου Πολάκη, του Κοτζιά και άλλων, που με τα λάθη τους οδήγησαν τον Σύριζα στην πτώση, ξεκινούν στην ουσία από αυτό που τους επέλεξε.

Σε ένα χαρακτηριστικό σημερινό του άρθρο που έγινε viral ο εκδότης της εφημερίδας το Ποντίκι, Αντώνης Δελατόλας, που θα λέγαμε πως έχει φιλικές διαθέσεις προς τον Σύριζα απαριθμεί τα λάθη των βασικών συβνεργατών του Τσίπρα και όπως θα λέγαμε στην καθομιλουμενη τους "βγάζει στην σέντρα".

Γράφει λοιπόν ανάμεσα στα άλλα ο Αντώνης Δελατόλας:

Να επιχειρήσω μια σύντομη καταγραφή αρνητικών φαινομένων της περιόδου διακυβέρνησης με μια «φωτογραφική» προσέγγιση για κάποιους, που σήμερα δείχνουν να μην έχουν καταλάβει τίποτα.

 1. Όταν σου λαχαίνει ο «κλήρος» να είσαι υπουργός και «αντ’ αυτού», δεν είναι δυνατόν να μην λες ποτέ όχι, να χειρίζεσαι τα θέματα με επιπολαιότητα, να συναλλάσσεσαι με επιχειρηματίες πέραν από την «κόκκινη γραμμή», ένα φεγγάρι κολλητοί, το άλλο εχθροί. Να έχεις σχέδιο για μια κανονικότητα στον χώρο των ΜΜΕ και στο τέλος να μην έχει μείνει τίποτε που να μπορείς να υπερασπιστείς.

 2. Όταν σου λαχαίνει ο «κλήρος» ύστερα από μια μακρά περίοδο θητείας δίπλα στους ισχυρούς βαρόνους των ΜΜΕ, δεν μπορεί να συνομιλείς και να σχεδιάζεις είτε με αυτούς που κρατούσαν τα Μέσα τους πουλώντας «αέρα κοπανιστό» είτε με όσους από την πιάτσα είχαν (και έχουν) «σφυρίξει» κανονικά και όλοι οι άλλοι να είναι οχτροί! Έτσι, χωρίς σχέδιο, συμμαχίες, σεβασμό στη διαφορετική άποψη, με τη λογική «όποιον δεν συμφωνεί μαζί μου τον βάζω στους απέναντι»! Άντε τώρα να τους βρεις αυτούς που συμφωνούσαν μαζί σου! Και υποτίθεται ότι στα γεράματα γίνεσαι σοφότερος!

 3. Όταν σου λαχαίνει ο «κλήρος» να ανέβεις γρήγορα τα κομματικά σκαλιά, δίπλα στον πρόεδρο, είσαι έντιμος, διαβασμένος, ικανός, μην παίρνεις παραπάνω φόρα. Μη τρέχεις χωρίς λόγο στον Άρειο Πάγο, μην δημιουργείς συνθήκες πόλωσης με τα ΜΜΕ, με τα οποία πρέπει να έχεις σχέσεις ισοτιμίας στην ενημέρωση και όχι τακτικές τύπου Τραμπ. Και κυρίως δεν χρειάζεται φανατισμός έναντι (σχεδόν) όλων, λες και βρισκόμαστε λίγα χρόνια μετά τον εμφύλιο...

 4. Όταν σου λαχαίνει ο «κλήρος» από καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο με λαμπρές σπουδές (όπως πολλοί άλλοι) να ηγηθείς του υπουργείου Οικονομικών σε μια σημαντική περίοδο μετά τις αυταπάτες, δεν μπορεί να μην το εκτιμάς. Έχεις μπει στα σαλόνια των Βρυξελλών, στα γραφεία των μεγάλων τραπεζών, στα άδυτα της ΕΚΤ, δεν μπορείς να μιλάς και να εξηγείς την πολιτική σου μόνο στα ξένα ΜΜΕ και να απαξιοίς να ενημερώσεις τον κόσμο από τα ελληνικά μίντια (στο κάτω - κάτω ήσουν πολύ τακτικά καλεσμένος στα ενημερωτικά πρωινάδικα). Τι τους έχεις τους εδώ συναδέλφους, να καταγράφουν τις ατάκες από τα κρύα αγγλοσαξονικά ρητά; 

 Να είσαι βολικός απέναντι στους θεσμούς και ούλτρα αριστερός στις Κεντρικές Επιτροπές. Δεν λέω, πάντα μέσα σε πλαίσιο πολιτικού πολιτισμού και με στυλ.

 5. Όταν σου λαχαίνει ο «κλήρος» να είσαι υπουργός σε ένα πολύπαθο υπουργείο που έχει πόνο και βάσανα στην καθημερινότητα του πολίτη, αντί να προωθείς το σχέδιό σου για να βελτιώσεις τα πράγματα, λύνεις κάθε τρεις και λίγο το ζωνάρι έτοιμος για καυγά με οποιονδήποτε μιλάει ελληνικά και μάλιστα μέσα από το fb μεταμεσονύχτιες ώρες. Με αμανέδες, στιχάκια και με απαράδεκτες συμπεριφορές, που τις περισσότερες φορές εξαφανίζουν το δίκιο σου.

 6. Όταν σου λαχαίνει ο «κλήρος» να ηγηθείς στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως «μικρός πρωθυπουργός» με καλή προετοιμασία –είναι αλήθεια– και με στήριξη πολλών δυνάμεων στην κάλπη, αντί να δουλέψεις πάνω σε αυτό, αρχίζεις τα τσιτάτα, τα ποιήματα και διάφορες μπουρδολογίες σπαταλώντας τη δυναμική σου... Μετά, όταν σου κάτσει η στραβή στη βάρδια, φταίνε φυσικά όλοι οι άλλοι και όχι εσύ, που είδες όραμα ότι θα... διαδεχθείς τον Τσίπρα.

 Τους έλαχε λοιπόν ο κλήρος.

 Ελπίζω να μην τους τύχει και στον επόμενο γύρο.

 Πώς το λέγανε κάτι τύποι στα πέριξ της Ομόνοιας; «Μια φορά κληρώνει»...

 Δεν γνωρίζω κατά πόσο ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να κάνει στην άκρη τους ακατάλληλους αυτούς ανθρώπους, που ήταν οι βασικοί του συνεργάτες όλα αυτά το χρόνια σε βαθμό που να δίνουν συχνά κάποιοι από αυτούς την εντύπωση πως κυβερνούσαν "αντ` αυτού".

Όμως ένα ςηγέτης χωρίς βασικούς συνεργάτες δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα σε όλα αυτά γιατί όπως έλεγε κάποτε και κάποιος διάσημος : "Αν δεν έχεις λεφτά μπορεί κάποτε να τα αποκτησεις. Αν δεν έχεις μυαλό όμως είναι δύκολο να το αποκτήσεις".