01 Φεβρουαρίου 2021

Διάσημα ονόματα & οι άγνωστες ιστορίες πίσω από αυτά

Ιστορίες ανθρώπων με τις ιδιοτροπίες και τα οράματα τους, οι οποίοι κατάφεραν να μετατρέψουν τις μικρές επιχειρήσεις τους σε αυτοκρατορίες.
Ιστορίες ανθρώπων με τις ιδιοτροπίες και τα οράματα τους, οι οποίοι κατάφεραν να μετατρέψουν τις μικρές επιχειρήσεις τους σε αυτοκρατορίες.

Adidas, Barbie, Coca-Cola, Jack Daniels, Nike, Parker, Rolls-Royce, Zippo – είναι λίγες μόνο από τις εμπορικές επωνυμίες οι οποίες βρίσκονται παντού τριγύρω μας. Είναι ίσως από τα πρώτα ονόματα που μαθαίνουμε σε παιδική ακόμα ηλικία και τα οποία, είτε το θέλουμε είτε όχι, μας συντροφεύουν σε όλη μας τη ζωή.

Αυτό που ίσως δεν γνωρίζουμε είναι ότι πίσω από κάθε μάρκα κρύβεται μια άγνωστη, «ανθρώπινη» ιστορία. Ιστορίες ανθρώπων με τις ιδιοτροπίες και τα οράματα τους, οι οποίοι κατάφεραν να μετατρέψουν τις μικρές επιχειρήσεις τους σε αυτοκρατορίες.

Δεν είναι ενδιαφέρον να μάθουμε ότι πολλοί ξεκίνησαν τις προσπάθειές τους μέσα σ’ ένα γκαράζ, σ’ ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο ή στην κουζίνα του σπιτιού τους επενδύοντας χρήμα, χρόνο και προσπάθεια στο εγχείρημα τους; Άνθρωποι που δεν απογοητεύτηκαν και δεν τα παράτησαν, παρά τις αντιξοότητες τις εποχής, τις συχνές αποτυχίες, αλλά και ενίοτε τον χλευασμό του κοινού. Άνθρωποι που είχαν μέσα τους το μικρόβιο της επιχειρηματικότητας ή απλώς έτυχε να βρεθούν στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή.

ADIDAS

Οι αδελφοί Άντολφ (για τους φίλους, Άντι) και Ρούντολφ Ντάσλερ ξεκίνησαν στην ουσία ως τσαγκάρηδες. Η Gebruder Dassler OHG ιδρύθηκε το 1924 και παρήγε πρωτοποριακά παπούτσια για το στίβο, αλλά το 1948 οι κανακάρηδες μάλωσαν και χώρισαν τα τσανάκια τους. Ο Ρούντολφ δημιούργησε την Puma και ο Άντι πήρε τα πρώτα γράμματα από το όνομα και το επίθετό του και λάνσαρε την Adidas. Αν και το 1959 αποχαιρέτησε το μάταιο τούτο κόσμο, οι 700 πατέντες και οι πειραματισμοί του μέχρι και με δέρμα κροκοδείλου ήταν αρκετά για να εκτοξεύσουν την εταιρεία στην κορυφή των αθλητικών ειδών. Το 1972 η Adidas απέκτησε και το τρίφυλλο σήμα (μοιάζει με ινδική κάνναβη), αλλά από το 1996 μέχρι τις μέρες μας το βλέπουμε μόνο στα κλασικά Stan Smith και σε ειδικές περιπτώσεις.

ΒΑΖΕΛΙΝΗ

Όταν ο Ρόμπερτ Τσέσμπρο επισκέφθηκε το 1859 τα κοιτάσματα πετρελαίου της Πενσιλβάνια (μέχρι τότε πουλούσε κηροζίνη), είδε μια γλοιώδη ουσία που έσπαγε τα νεύρα των εργατών επειδή κολλούσε στα γεωτρύπανα. Όμως, αν την έβαζες πάνω σε κόψιμο ή σε πληγή, είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Την εμφιάλωσε λοιπόν και άρχισε τα πειράματα, αλλά, για να μη γίνει Χάνιμπαλ Λέκτερ και αρχίσει να πετσοκόβει τη γυναίκα του, χάραξε τον εαυτό του και άλειψε πάνω στην πληγή την ουσία. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Το 1870 την κατοχύρωσε με το όνομα «βαζελίνη» («wasser»=«νερό» + «έλαιον»), πήρε το άλογό του και ξεκίνησε μια εκστρατεία στη Νέα Υόρκη. Η επιτυχία ήταν εκπληκτική, καθώς οι χρήσεις αυτού του υλικού ήταν πολλαπλές: από πληγές μέχρι και έπιπλα και δέρματα. Ωστόσο ο Τσέμπρο είχε την καλύτερη ιδέα: Έτρωγε μία κουταλιά κάθε πρωί και πέθανε σε ηλικία 96 ετών, έχοντας κάνει στο μεταξύ πάρα πολλά λεφτά.


Mπορείτε να διαβάσετε τη συνέχεια στο radar.gr