01 Αυγούστου 2019

Κωστής Παλαμάς | Ο παράνομος, τρυφερός έρωτας του σπουδαίου Έλληνα ποιητή για μια ωραία Ελένη...

13 σπουδαία λόγια του δεύτερου Εθνικού μας ποιητή, ο οποίος έζησε έναν τρυφερό έρωτα με μια νεαρή κοπέλα.Την 1η Αυγούστου του 1909,  ολοκληρώνει το αριστούργημά του :Η φλογέρα του βασιλιά.- Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
13 σπουδαία λόγια του δεύτερου Εθνικού μας ποιητή, ο οποίος έζησε έναν τρυφερό έρωτα με μια νεαρή κοπέλα.Την 1η Αυγούστου του 1909, ολοκληρώνει το αριστούργημά του :Η φλογέρα του βασιλιά.- Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ο Κωστής Παλαμάς, ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, υπήρξε μία από τις πιο σημαντικές πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού με ποιητικό έργο που ξεπερνά τις είκοσι συλλογές. Κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας Αθηναϊκής Σχολής» που συσπείρωνε νέους ποιητές που αντιδρούσαν στην υπερβολή του αθηναϊκού ρομαντισμού και ενδιαφέρονταν για την καθιέρωση της δημοτικής στον ποιητικό λόγο.

Οι ποιητικές συλλογές Οι καημοί της λιμνοθάλασσας,Πολιτεία και Μοναξιά,Οι Βωμοί και οι δύο μεγάλες επικές συνθέσεις τουΟ δωδεκάλογος του γύφτου, Η φλογέρα του Βασιλιά τον ανέβασαν στην κορυφή. που τον ανεβάζουν στην κορυφή του ποιητικού Παρνασσού. Δεν θεωρείται τυχαία μετά τον Διονύσιο Σολωμό, ο δεύτερος εθνικός μας ποιητής.

 Ο Κωστής Παλαμάς έζησε έναν τρυφερό έρωτα για μια νέα κοπέλα. Εκείνος ήταν 62 ετών, ήδη ένας  καταξιωμένος ποιητής, παντρεμένος για 34 χρόνια με τη  Μαρία Βάλβη, με την οποία είχε αποκτήσει και τρία παιδιά. Η όμορφη και μελαγχολική Έλενα Κορτζά, είχε μόλις κλείσει τα 20 της χρόνια. Δυστυχώς, η μοίρα την είχε "χτυπήσει" με φυματίωση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ωριμάσει νωρίτερα από την ηλικία της.

Γνωρίστηκαν στο σπίτι του ανιψιού του Κωστή Παλαμά, Χρήστου Ξανθόπουλου. Η νεαρή κοπέλα εντυπωσιάσε τον ποιητή με το επίπεδό της. Για αρκετό καιρό, συνήθιζαν να συναντιούνται στις λογοτεχνικές βραδιές που οργάνωνε ο Ξανθόπουλος.

Ωστόσο, αργότερα,  η Ελένη άρχισε να επισκέπτεται τον Παλαμά στο σπίτι του και περνούσαν μαζί πολλές ώρες στο γραφείο του.

Η ασθένεια της Ελένης δεν τους επέτρεπε να μπορούν να συναντιούνται για κάποιες περιόδους.  Έτσι, ξεκίνησαν να αλληλογραφούν και από αυτά τα γράμματα γνωρίζουμε για τη γνωριμία του Παλαμά με την κοπέλα που τον είχε συνεπάρει.  Στα γράμματα, δεν έγραφαν σχεδόν ποτέ προσφωνήσεις καθώς εκείνη την εποχή, η αλληλογραφία είχε  συγκεκριμένους κανόνες.

Σε κάποιες προσφωνήσεις προς την αγαπημένη του, αντί για το πραγματικό της όνομα, την αποκαλούσε:   “Ραχήλ” ή  “Chere Clarte”, δηλαδή “αγαπημένη λάμψη”.

Τα γράμματα του ποιητή προς την Ελένη φανερώνουν τα έντονα συναισθήματα που έτρεφε για εκείνη. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η σχέση τους παρέμεινε πλατωνική ή αν υπήρξε και ερωτική σχέση.

Το τελευταίο γράμμα που διασώθηκε, είναι από τον Αύγουστο του 1935. Η Ελένη αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον πατέρα της, ο οποίος ήταν Στρατηγός, στην Αίγυπτο και αργότερα στη Νότια Αφρική.

Ο ποιητής έφυγε από τη ζωή στις 27 Φεβρουαρίου του 1943.

Συγκέντρωσα 12 σπουδαία λόγια του και σας τα παραθέτω του και σας τα παραθέτω:

“Η Μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα.Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα.”

“Το καλό πρέπει να το παίρνουμε όπου το βρίσκουμε.”

“Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα,μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!”

“Ποιος ξέρει στ’ άλλα τ’ άστρατι λαοί και τι κάστρα,τ’ άστρα, στο χάος γυρίζουν.”

“Τη φλόγα άρπαξαν οι άνομοιτη σβήσανε στα βαλτονέρια.”

“Κάλλιο γλύστρα στο δρόμο το δικό σου παρά στο δρόμο του άλλου να ‘σαι ορθός.”

“Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι ...”

“Τα μεγάλα ιδανικά, όταν ανθίζουν και ζουν στο σπίτι του καθενός, ο ποιητής τους χτίζει παλάτιαΤα μεγάλα εθνικά ιδανικά, όταν ξεπέφτουν και ο καθένας τα διώχνει από το σπίτι του, ο ποιητής τα παίρνει στο καλύβι του και άσυλο τους δίνει.”

“Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ’ εγώ κι ο κτίστης,ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.”

“..κ` η Aθήνα ζαφειρόπετρα στης γης το δαχτυλίδι.”

“Ασάλευτη δεν είναι καμιά ζωήΛογής ταξίδια μ’ έχουν τρικυμίσειμ’ είδαν τόποι, μου ανοίξανε ναοίκαι τέχνες με περπάτησαν και η φύση.”

“Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι ...”

“Χρωστάμε σ` όσους ήρθαν πέρασαν,θα `ρθουν, θα περάσουν.Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί.”