17 Δεκεμβρίου 2018

Αλίνα Κοτσοβούλου | Ο έρωτας είναι όπως το θέατρο, πρέπει να δίνεις το 100 % αλλιώς το χάνεις το κοινό.

Αλίνα Κοτσοβούλου | Ο καιρός των χρυσανθέμων | Μάνος Ελευθερίου | klikgr | συνέντευξη | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με μια χαρισματική καλλιτέχνιδα που ανέλαβε ένα εκπληκτικό εγχείρημα που θαύμασε ο Μάνος Ελευθερίου. Τον ΄καιρό των χρυσανθέμων’.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με μια χαρισματική καλλιτέχνιδα που ανέλαβε ένα εκπληκτικό εγχείρημα που θαύμασε ο Μάνος Ελευθερίου. Τον ΄καιρό των χρυσανθέμων’.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

“Ακόμα δεν πίστευω το δωρο που μου έκανε λεγοντάς μου πάρε το εργο μου και κάνε ότι θες. Την ιδεα  μου την αντιμετώπισε με καχυποψία και νομίζω μου έβαλε όλα τα εμπόδια που βάζει ο μέντωρ στη μούσα.” ήταν τα λόγια της για τον αείμνηστο Μάνο Ελευθερίου που έφυγε πριν από λίγους μήνες από τη ζωή. Πόσο σπουδαία παρακαταθήκη για τη χαρισματική καλλιτέχνιδα, Αλίνα Κοτσοβούλου, η οποία τόλμησε να αναλάβει ένα ιδιαίτερα “προκλητικό” εγχείρημα που τελικά κέρδισε το στοιχημα. Ο λόγος για τον “Καιρό των χρυσανθέμων”, του αείμνηστου Μάνου Ελευθερίου


Μια θεατρική διασκευή των Αλίνας Κοτσοβούλου και Κίρκης Καραλή, (σε σκηνοθεσία Κίρκης Καραλή), που μας οδηγεί μαζί με τους πρωταγωνιστές τους σε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο...

Το χειμώνα του 1896 στην Ερμούπολη της Σύρου, που βαδίζει προς τη δύση της ένδοξης ιστορίας της. Τότε που καταφθάνει ο θίασος της Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου για μια παράσταση στο Θέατρο “Απόλλων”. Ο θίασος θα γευματίσει στο μέγαρο των Πινά, μιας παλαιάς οικογένειας που έχει χάσει πια την αίγλη και τα πλούτη της. Ξεπεσμένοι αριστοκράτες και ηθοποιοί μπλέκονται σε ένα σκηνικό θαυμάτων, όπου μυστικά βγαίνουν στο φως, θεατρικά λόγια απευθύνονται σαν βέλη, άριες ακούγονται για πρώτη φορά από το γραμμόφωνο και η αγάπη θριαμβεύει, μεταφέροντας μας σε μια εποχή που έφυγε ανεπιστρεπτί.

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Απόλλων της Σύρου στις 21-22 Σεπτεμβρίου 2018. Eκεί όπου η ηρωίδα του αείμνηστου Μάνου Ελευθερίου, η μεγαλύτερη θεατρική δόξα του καιρού της -Ευαγγελία Παρασκευοπούλου- φθάνει για δεύτερη φορά με έναν πολυμελή θίασο, το Νοέμβριο του 1896.  "Ο καιρός των χρυσανθέμων" είναι για λίγες ακόμη παραστάσεις στο Θέατρο Άλφα,  κάθε Δευτέρα και Παρασκευή στις 18:00, έως τις 11 Ιανουαρίου.

Η Αλίνα Κοτσοβούλου, που ξεχωρίζει για την ευγένεια και το ήθος της, μιλά στο klik για την παράσταση και μοιράζεται μαζί μας τις πολύτιμες σκέψεις της για τη ζωή...

Εκτός από το ταλέντο και την αγάπη της για την τέχνη που υπηρετεί, αυτό που θαύμασα κι εκτίμησα ιδιαίτερα σε εκείνη, είναι το ότι ασχολήθηκε 100 % με αυτήν τη συνέντευξη. Ίσως κάποιος αναρωτηθεί τί εννοώ... Δυστυχώς, ζούμε σε μιαν εποχή προχειρότητας, με τόσο γρήγορους ρυθμούς... Κάποτε οι συνεντεύξεις των περιοδικών είχαν ολόκληρες αναλύσεις με τις σκέψεις των εκάστοτε συνεντευξιαζόμενων. Τώρα πια, οι περισσότεροι βιάζονται να απαντήσουν με μια φράση, με δυο κουβέντες, χωρίς ιδιαίτερη ουσία. Ίσως, τελικά, δεν είναι τυχαίο ότι η Αλίνα Κοτσοβούλου ανέβασε των “Καιρό των χρυσανθέμων”... Μου θυμίζει όσο τίποτά άλλο τις ρομαντικές αλλά και θαρραλέες ηρωίδες άλλων εποχών... Τότε που κυριαρχούσαν οι αξίες, τα ιδανικά, αλλά και η όμορφη “δίψα” για δημιουργία και υπέροχες παραστάσεις...  Όπως αυτή...


 

“O καιρός των χρυσανθέμων” είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Μάνου Ελευθερίου που μας αποκαλύπτει τελικά πως ίσως ο “κρυφός του έρωτας” δεν ήταν η μουσική και η ποίηση - όπως μας είχε συνηθίσει- αλλά το θέατρο. Θα ήθελα να μου μιλήσετε για τη θεατρική αυτή διασκευή που ετοιμάσατε μαζί με την Κα Κίρκη Καραλή η οποία τη σκηνοθετεί και τη συνεργασία σας με τους συντελεστές της παράστασης.

 Είχα την ευτυχία να μου εμπιστευτεί ο Μάνος Ελευθερίου το έργο του και την χαρά να μου στείλει και κομμάτια που ήθελε να συμπεριληφθούν στη διασκευή μας, όπως το γράμμα της Παρασκευοπούλου στον Κλέωνα Ραγκαβή και το απόσπασμα της Φαύστας του Βερναρδάκη τα οποία και εντάξαμε με την Κίρκη Καραλή στην παράστασή μας. Η διασκευή μας ήταν μια απολύτως δημιουργική διαδικασία, που με ενθουσίασε. Το εργο το είχα μαζί μου 3 χρόνια και το διάβαζα κρατώντας σημειώσεις και γράφοντας σκηνές. Ένα σύνθετο μυθιστόρημα 400 σελίδων με πολλούς χαρακτήρες και αρκετά δύσκολες συνδέσεις μεταξύ των.

Είχα την πρόκληση να προσπαθήσω – με την αρωγή της καραλή-

να δραματοποιήσω τις τρείς βασικές ιστορίες του έργου.

Την ιστορία της οικογένειας Πινά, την ιστορία της Παρασκευοπούλου και του θιάσου της, και την ιστορία του ετοιμοθάνατου ηθοποιού που τον επισκέπτεται ο Σαίξπηρ.

Η τελική διασκευή έγινε αφού είχαμε όλους τους ηθοποιόυς καθώς πολλές σκηνές γράφτηκαν πάνω τους, ή προσαρμόστηκαν σ αυτους. Με την Κίρκη ενώ συνεργαζόμαστε πρώτη φορά θεωρώ ότι καταφέραμε να αποδώσουμε την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής να φτιάξουμε ένα σπονδυλωτο θεατρικό έργο με δράση κρατώντας όμως ζωντανό τον τόσο σημαντικό ποιητικό λόγο του Ελευθερίου.

Η σκηνογραφία ( μία οροφογραφία που αναδύεται από το πάτωμα οπου πάνω της προβάλονται διαφορετικές εικόνες ανα΄λογα με τις σκηνές που παίζουμε) από τον Σεργιο Κο μας βάζουν σε ένα κλίμα εποχης και η κινησιολογια του Κωνσταντίνου Παπανικολάου υπογραμμίζει ότι είμαστε ένας θίασος άχρονος που περιοδέυει στο χωροχρόνο.

 

«Ο Καιρός των χρυσανθέμων» αναφέρεται τόσο στο μεγαλείο όσο και στην αθλιότητα του θεάτρου, τις αλήθειες, αλλά και την ψευδαίσθηση. Για τους ηθοποιούς που δίχως να το συνειδητοποιήσουν, “καίγονται”και “κατασπαράζονται” από “θηρία”, που δεν είναι άλλα από τους εαυτούς τους, τους συναδέλφους και το κοινό τους. Aπό την εμπειρία σας, πώς είναι η ζωή ενός ηθοποιού ή σκηνοθέτη σήμερα, στην Ελλάδα;

Η τέχνη στη  Ελλάδα είναι υποτιμημένη. Όταν δηλώνεις καλλιτέχνης δηλώνεις ανεπάγγελτος, κηφήνας, χασομέρης, ουτοπικός και νεφελώδης.Ο μηχανισμός του κράτους ( όχι μόνο του τωρινου) δεν περιλαμβάνει αξιοποίηση του καλλιτεχνικού δυναμικού και κατατάσει τους καλλιτέχνες σε επαγγελματίες β διαλογης.

 

Ο Μάνος Ελευθερίου κάνει μια ανάπλαση της θεατρικής και της μουσικής ζωής. Το μυθιστόρημα διακόπτεται σε όλη του τη διάρκεια από αποσπάσματα μονολόγων ή διαλόγων, κυρίως από τον “’Αμλετ” του - ενώ στη μέση του έργου εμφανίζεται ο Σαίξπηρ “αυτοπροσώπως”, αναλαμβάνοντας ρόλο αφηγητή. Τί σας γοητεύει περισσότερο σε αυτήν την παράσταση και γιατί.

Η μεγάλη μου λαχτάρα ήταν να καταφέρουμε να συνδέσουμε τα κείμενα του Αμλέτ στις μεταφράσεις του Δαμιράλη μεσα στη δράση μας χωρίς να είναι φιλολογικά. Οι μεταφράσεις αυτές – οπως και ο λόγος του Βερναρδάκη στην Φαύστα- αποτελούν από μόνες τους λογοτεχνικά στολίδια και ιστορία θεάτρου. Ο Ελευθερίου ως μέγας μύστης του θεατρικού λόγου, δεν τα έβαλε τυχαία μεσα στο μυθιστόρημα και εμείς δεν μπορούσαμε παρά να τον ακολουθήσουμε.

Απολαμβάνω περισσότερο από όλα την στιγμή που υποδύομαι την Φαυστα, μιλώντας στην Αρχαϊκή καθαρεύουσα και νιωθω ότι αυτόματα μεταφερομαι σε μια άλλη εποχή. Νίωθω σαν να μεταλαμπαδιάζω ένα πολύ σημαντικό πνέυμα επί σκηνής. Και είμαι ευγνώμων στον Ελευθερίου που με ώθησε σε αυτό το ταξίδι στον χωροχρόνο.

Η πρεμιέρα της παράστασης έγινε στην όμορφη Σύρο, εκεί όπου η ηρωίδα του αείμνηστου Μάνου Ελευθερίου, η μεγαλύτερη θεατρική δόξα του καιρού της -Ευαγγελία Παρασκευοπούλου- φθάνει για δεύτερη φορά με έναν πολυμελή θίασο, το Νοέμβριο του 1896. Μια καλλιτέχνιδα που δεν πολυθέλει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και  σταδιακά ο κόσμος την ξεχνά, καθώς αναζητά νέους ήρωες... Θα ήθελα να μου περιγράψετε εκείνη τη βραδιά και τα δικά σας συναισθήματα πριν, κατά τη διάρκεια της παράστασης και όταν έπεσε η αυλαία. 

Ο Απόλλων είναι ένα μαγικό θέατρο, ένα σκηνικό θαυμάτων ένα κόσμημα. Η πρεμιέρα μας ήταν υπέροχη με δυό βραδυές κατάμεστες που δεν έπεφτε καρφίτσα, μεγάλη κούραση και μεγάλη χαρά ταυτόχρονα. Ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές στη Συρο και ωσ θίασος ήρθαμε πολύ κοντά.

 

Τι αγαπήσατε και τι σας δυσκόλεψε στο ρόλο της Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου;

 Η Παρασκευοπούλου ήταν  υπαρκτο πρόσωπο, οπότε αυτό από μόνο του έχει κάποιες δυσκολίες. Δεν μπορω τωρα να μιλησω αντικειμενικά για αυτην γιατί τώρα την αγαπώ, την συμπονώ και πορεύομαι μαζί της. Πιστευω όμως ότι σαν προσωπικότητα πρέπει να υπέφερε πάρα πολύ. Αυτό που με γοητέυει, είναι ότι δεν την κυνήγαγε κανείς εξωτερικός παράγοντας ( βλ. Παπαδακη) παρα μόνο ο εαυτός της, ο ναρκισσισμός της και η μανία της για την τέχνη της. Κουβαλάει κάτι μάταιο , όπως η τέχνη του θεάτρου , όπως και η ίδια μας η ύπαρξη.

Η απώλεια του αείμνηστου Μάνου Ελευθερίου συνέπεσε με την ενασχόλησή σας με το κείμενό του. Ωστόσο, είχατε την τύχη να μιλήσετε μαζί του γι’αυτό το έργο. Θα ήθελα να μου μιλήσετε για τη συνάντησή σας με τον αείμνηστο Μάνο Ελευθερίου, το πώς αντιμετώπισε την ιδέα σας, καθώς και κάποιες συμβουλές που ίσως σας έδωσε...

Την ημέρα που έγραφα στον υπολογιστή την σκηνή που πεθαίνει ο ηλικιωμένος ηθοποιός, η Κίρκη μου έστειλε μηνυμα οτι έφυγε ο Μάνος....ακόμα δεν το πιστεύω. Λεμε τα λόγια του, παίζουμε το έργο του, γράφουμε σβήνουμε, είναι διαρκώς κοντά μας.

Ακόμα δεν πίστευω το δωρο που μου έκανε λεγοντάς μου πάρε το εργο μου και κάνε ότι θες. Την ιδεα  μου την αντιμετώπισε με καχυποψία και νομίζω μου έβαλε όλα τα εμπόδια που βάζει ο μέντωρ στη μούσα.  Μου είπε οτι είμαι τρελή και οτι δεν θα τα καταφέρω, και όταν αρχισα να του εξηγώ την θεατρική  πλοκη (του έργου του χαχα) είδα οτι καταλαβε πως τουλάχιστον είχα μελετησει αρκετά. Ώντας και οι δύο Συριανοί βρήκαμε κοινές αναφορές και μας συνέδεσε πολύ ο μουσικολόγος Στάθης Αρφάνης. Μιλάγαμε στο τηλεφωνο μια φορα το μήνα και αναλύαμε το βιβλίο του θέατρο στην Ερμούπολή συζητώντας περιστατικά και ιστορίες θεαάτρου. Κάθε συζήτηση μαζί του ήταν ένα μεγάλο και ακριβό δώρο που κρατάω φυλαχτό. Από την ώρα που ήρθαν ημερομηνίες για το θέατρο μου έστειλε τα κείμενα που ήθελε να εντάξουμε στην παράσταση, πολύ διακριτικά και χωρίς διάθεση να επιβληθει. Ένας υπέροχος άνθρωπος, λεπτός, φίνος και ακριβός.

Πόσο επίκαιρο είναι αυτό το έργο σήμερα;

Πλούσιοι που χάνουν τις περιουσιες τους και παρ`όλα αυτα προσπαθουν να κρατήσουν τους τύπους και την αίγλη τους και ηθοποιοί που περιοδέυουν για να ζήσουν μεταλαμπαδέυοντας την τέχνη τους πάση θυσία? Εσεις να μου πείτε...

Δημιουργώ έναν ρόλο, σημαίνει συμμετέχω στην αναδημιουργία του κόσμου», λέει προς το τέλος του έργου ο συγγραφέας. Συναντήσατε ίσως, κάποιο "κομμάτι" του εαυτού σας στο δικό σας ρόλο;

Ο καιρός των χρυσανθέμων είναι ένας διαλογισμός. Όσο εμβαθύνεις στο κείμενο τόσο αποκαλύπτεις τον εαυτό σου. Όσο ειμαι μέσα στο έργο μας είμαι μόνο εαυτός μου, Καθε λέξη καθε κόμμα καθε ανάσα είμαι εγώ, είτε την λέω εγώ είτε καποιος άλλος. Εϊναι για μένα μια μεταφτυσική μεταμορφωτική εμπειρία

 

Στις αποφάσεις σας σάς κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

Είμαι πολύ συναισθηματική.

Από τις μέχρι σήμερα δουλειές σας, ποια ξεχωρίζετε, ποια σας δυσκόλεψε και ποια θα θέλατε να επαναλάβετε και γιατί;

Είμαι τόσο βουτηγμενη στον καιρό των χρυσανθέμων που δεν μπορω να σκεφτώ κατι άλλο τώρα.

Ποια είναι τα στοιχεία που κάνουν για εσάς τη δουλειά του ηθοποιού «μαγική»;

Το εδω και τωρα της σκηνής!  Το ζητημα ζωης και θανάτου! Η μέθεξη και η μεταφορά σε άλλες εποχες, τα μεγάλα κείμενα! Ο Ποιητικός λόγος.

Πιστεύετε ότι ο έρωτας έχει διάρκεια και αν λήξει μπορεί να αναγεννηθεί;

Δεν έχω απαντήσεις σε τέτοιες ερωτήσεις,

Τι θεωρείτε, ότι χρειάζεται για να γίνει ο έρωτας αγάπη; Πόσο δύσκολο είναι κατά τη γνώμη σας- στις μέρες μας ειδικά που οι σχέσεις είναι πιο επιφανειακές-;

Ο έρωτας είναι όπως το θέατρο πρέπει να δίνεις το 100 % αλλιώς το χάνεις το κοινό.

Δεν πιστεύω στην επιφάνεια των πραγμάτων και πιστεύω πολύ στο δούναι και λαβείν.


Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

Πάντα μετανιώνω για την ανοχή μου επι μακρόθεν σε καταστάσεις και ανθρώπους που αποδεικνύονται ακατάλληλοι για μένα. Θα ήθελα να είμαι λίγο πιο ``γρήγορη”...

Ποια είναι η αδικία που σας “πνίγει” σήμερα;

Η κακοποίηση των παιδιών , η πείνα η εξαθλίωση και η άνοδος καθε μορφής φασισμού.

“Δεν πειράζει να διστάζεις, αν μετά προχωράς μπροστά.” είπε κάποτε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που λυγίσατε αλλά καταφέρατε να προχωρήσετε; Αν ναι, τί σας βοήθησε να συνεχίσετε;

Καθε μερα είναι μια διαρκής διαπραγμάτευση ζωής και θανάτου, Συνεχίζεις όταν βλέπεις φως στο τούνελ.

Τι είναι για εσάς ευτυχία;

Την ώρα που υποδύομαι την  Φαυστα του Βερναρδάκη στην Αρχαικη Καθαρεύουσα με την Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου ως Κρίσπο πάνω στη σκηνή. Η ωρα που ακούω (απο το παρασκήνιο) την Ειρήνη Κονίδου ως Βηθλεεμ Ευδαίμων να απαγγελει το “Ποιός μας αγαπησε κρυφά και δεν μας το είπε” , την  ωρα που ο Κώστας Κάππας ως Σαίξπηρ με τον Δημητρη Μαυρο ( Πινάς) ανεβαίνουν στην Άνω Σύρο , την ωρα που η Ζενη (ολυμπια Σκορδίλη) λεει για τον θανατο του παιδιού της και λιποθυμα, την ωρα που ο Ψάλτου ως Δεληκατερίνης μας τα χώνει ως διευθυντης σκηνής και βεβαίως ειμαι ευτυχισμένη πάνω στη σκηνή να μου απευθύνει το λόγο ο Στέλιος Γούτης ως Θανάσης Πατρίδης! Είμαι ευτυχής όταν απο κάτω συναντιέται το βλέμα μου με της Κίρκης και δεν χρειάζεται να πουμε πολλά και όταν έχω παντα δίπλα μου τον Σεργιο Κο που με την καλλιτεχνική του επιμέλεια μου κρατάει ψηλά τον πήχη. Είμαι ευτυχής που με την Μαργαρίτα Κωνσταντινίδου βρηκαμε υπέροχα ενδυματα από το Εθνικό Θέατρο, και για τους υπολοιπους συνεργάτες μας που έκαναν το όνειρό μας πραγματικότητα. Εϊμαι ευτυχής που μέσω του Ελευθερίου γνώρισα τον κ Νιάρχο τον κ Καρατζογιάννη και την αδελφη του κυρία Λιλή Ελευθερίου που με στηρίζουν τόσο. 

Αν είχατε μόνο μία συμβουλή να δώσετε στο παιδί σας, ποια θα ήταν αυτή;

Κράτα χώρο για το όνειρο και κάνε  το πράξη.

Ποια είναι η μεγαλύτερή σας φοβία;

Να μην ονειρεύομαι

Ποιο στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάτε περισσότερο και γιατί;

Αυτή την εποχή αγαπώ τους πρώτους δικούς μου στίχους που βγήκαν στην επιφάνεια και τους τραγουδάμε στην παραστασή μας.

Χωρίς να σταματάω να λατρευω τον Καβάφη και τον Ελευθερίου 

ΦΟΡΩ ΒΕΛΟΥΔΑ ΚΑΙ ΜΠΡΟΚΑΡ

ΜΑ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΛΩΣΑΡ

ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΤΙΑΡΕΣ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ

 

ΦΟΡΩ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ

ΓΕΜΙΣΑΝ Τ΄`ΑΚΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΙΜΑ

ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ ΓΡΑΦΩ Τ` ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ

ΝΑ ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΗΘΕΙ Η ΓΕΝΙΑ ΜΟΥ

 

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ

ΤΩΝ ΠΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ

ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

 

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ

ΤΩΝ ΠΟΛΥΒΟΥΩΝ ΑΝΕΜΩΝ

ΜΕΣ`ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ

ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ

 

ΚΙ ΑΝ ΡΟΥΧΑ ΟΜΟΡΦΑ ΦΟΡΩ

ΝΑ ΣΕ ΓΚΡΕΜΙΣΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ

ΘΑ ΚΑΤΟΙΚΉΣΕΙΣ Σ(ΤΗ) ΖΩΗ ΜΟΥ

ΚΙ ΑΣ ΗΣΟΥΝ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ

 

ΘΑ ΡΙΞΩ ΣΚΑΛΑ ΓΙΑ Ν`ΑΝΕΒΕΙΣ

ΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΓΥΡΕΎΕΙΣ

ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ

ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΗ ΜΟΥ ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΩ

 

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΈΜΩΝ

ΤΩΝ ΠΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ

ΕΊΔΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΉ ΣΟΥ

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ

 

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ

ΕΧΩ ΣΤΕΜΑ ΧΩΡΙΣ ΘΡΟΝΟ

ΕΙΣΑΙ ΤΡΟΠΑΙΟ ΠΟΛΕΜΩΝ

ΕΧΩ ΛΑΦΥΡΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟ

 Αποτέλεσμα εικόνας για αλινα κοτσοβουλου

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

 

Οι ηρωές μου είναι οι γονείς μου. Δραματικοί ρόλοι αρχαίας τραγωδίας με πάθη, μεγάλο μέγεθος και υπόσταση. Νομίζω για όλους μας οι γονείς παίζουν κομβικό ρόλο στην εξέλιξή μας και ακόμα και αν δεν “το,χουν` γίνονται ήρωες μέσα στα μάτια μας.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

Νομίζω η ζωή είναι ένα διαρκές μάθημα, που όταν περνάς την μία τάξη, ερχεται η επόμενη, οπότε, δεν έχω επαρκείς απαντήσεις σάυτο το μέγα ζήτημα. Νομίζω επανέρχομαι πάντα στη διαπραγμάτευση της ζωής και του θανάτου.Βέβαια ένας θάνατος σε βοηθάει να απομονώσεις το ουσιάστικο και να μην ασχολέισαι με ανθρώπους και καταστάσεις φθηνές. Σε βοηθάει να ξεσκαρτάρεις το σάπιο. Αν θέλεις να ζήσεις...

Θα ήθελα να μου πείτε μια ατάκα από την παράσταση που ξεχωρίζετε  και  η οποία περνά ίσως, κάποιο δίδαγμα...

Το παρακάτω είναι το αγαπημένο μου κομμάτι από τον Μάνο Ελευθερίου στον Καιρό των Χρυσανθέμων

“ Ποιος μας αγάπησε κρυφά και δεν μας το ‘πε; Κι εμείς; Εμείς γιατί δεν το ‘παμε πρώτοι; Γιατί δεν ρίξαμε τα μούτρα μας; Γιατί δεν γονατίσαμε; Γιατί δεν φιλήσαμε πόδια; Γιατί δεν συρθήκαμε να ικετέψουμε;

Ποιος μας κρατάει ακίνητους στον αέρα σαν φτερό πουλιού; Ποιος μας φυλάκισε σ’ αυτό το σώμα, που δεν έμαθε τίποτε και που μ’ αυτό το τίποτε προχώρησε και που πάνω σ’ αυτό το τίποτε έφτιαξε όσα μπόρεσε;”

Αποτέλεσμα εικόνας για αλινα κοτσοβουλου

Ο χώρος σας είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός. Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σας ;

Δεν προγραμματίζω, μόνο ονειρεύομαι. 

“Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.” γράφει ο Νίκος Γκάτσος. Υπάρχει, ελπίδα, πιστεύετε να αλλάξει αυτός ο κόσμος;

Υπάρχει ελπίδα να αλλάξει ο εαυτός και αν αλλάξει ο εαυτός θα αλλάξει και ο κόσμος.

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους μας στηριξαν στη Σύρο για να ανέβει η παράστασή μας, το Ιδρυμα Αντώνιος Κομνηνος, την Blue star ferries,την ΕΥΔΑΠ,την μεταφορική Παγίδας, τα υπέροχα ξενοδοχεία που μας φιλοξένησαν, τους χώρους εστιασης, χωρις αυτους δεν θα μπορούσαμε να πάμε στην Ερμουπολή. Για την παράσταση των Αθήνών ευχαριστώ την Περιφέρεια Αττικής για την υποστήριξη, την Ευδρομος και την ΕΥΔΑΠ. Σε τόσο δύκολη περίοδο είναι σημαντικό να βρίσκεις φορείς να στηρίζουν το όνειρό σου. Ευχαριστώ τον Νίκο Μύρτου , τον Δημήτρη Κανελλόπουλο και την Ολυμπία Λιόνη για την πολύτιμη βοήθειά τους . Και φυσικά

την Brainco για την επικοινωνία της παράστασής μας.

 Η εικόνα ίσως περιέχει: 8 άτομα

ΠΑΙΖΟΥΝ (αλφαβητικά):

Κώστας Κάππας, Αλίνα Κοτσοβούλου, Δημήτρης Μαύρος, Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου, Ολυμπία Σκορδίλη, Γιώργος Ψάλτου. Μαζί τους ο Στέλιος Γούτης και η Ειρήνη Κονίδου.

 

Θεατρική Διασκευή: Αλίνα Κοτσοβούλου - Κίρκη Καραλή

Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή

Art direction/Σκηνικός χώρος: Σέργιος Κο

Κίνηση: Κωνσταντίνος Παπανικολάου

Ενδυματολογία: Μαργαρίτα Κωνσταντινίδου

Βεστιάριο: Εθνικό Θέατρο

Σχεδιασμός φωτισμών:  Άλεξ Αλεξάνδρου

Ηχητικό περιβάλλον: Αλέξανδρος Κόνιαρης

Μουσική και στίχοι τραγουδιών παράστασης: Αλίνα Κοτσοβούλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Clive Sargent

Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης

Οργάνωση παραγωγής: Λευτέρης Πλασκοβίτης

Προβολή-Επικοινωνία παράστασης: Brainco S.A (υπεύθυνη project Σταυρούλα Κεντιέ)

 

Με την υποστήριξη της ΕΥΔΑΠ

 

Κάθε Δευτέρα και Παρασκευή στις 18:00

Από 19 Νοεμβρίου ως 11 Ιανουαρίου 2019

 

Τιμές εισιτηρίων:

Προπώληση – Άνεργοι – Φοιτητές – ΑΜΕΑ 12 ευρώ

Κανονικό 15 ευρώ

 

Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ στο ταμείου του θέατρου (2105238742) και στο www.viva.gr

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-alfa-idea/o-kairos-ton-xrisanthemon/

 

Η παράσταση πραγματοποιείται υπο την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής.