14 Ιανουαρίου 2019

Δήμητρα Στογιάννη | Όταν κανείς πιέζεται βγάζει τον αληθινό του εαυτό, με τα καλά και τ´ άσχημα.

Δήμητρα Στογιάννη | 8 Γυναίκες κατηγορούνται | Το σόι σου | klik | συνέντευξη | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με ένα γλυκό κορίτσι που ξεχωρίζει και συναρπάζει με κάθε επαγγελματική της επιλογή.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο klik με ένα γλυκό κορίτσι που ξεχωρίζει και συναρπάζει με κάθε επαγγελματική της επιλογή.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Η ανατρεπτική κόρη του αξέχαστου Σάκη Μπουλά. Από αυτόν το ρόλο στην πετυχημένη τηλεοπτική σειρά του Mega, “50-50” τη γνωρίσαμε. Ένα νέο, ταλαντούχο κορίτσι που βάζει στόχους και με αισιοδοξία και διάθεση επιθυμεί να εξελιχθεί. Οι συνεργασίες της και οι επαγγελματικές της επιλογές, θα έλεγα ότι είναι όχι μόνο ιδιαίτερα επιλεκτικές αλλά και ζηλευτές.

Έχει βρει τη “χρυσή τομή” να συνδυάσει την καριέρα με την οικογένεια, κι έτσι να είναι δοτική μανούλα για τα δυο της παιδιά. Το μεγαλύτερο μάθημα ζωής της, άλλωστε, το παίρνει καθημερινά από τα μικρά της, που τη βοηθούν να ανακαλύπτει νέες πτυχές της ζωής και να θυμάται ό,τι έχει ξεχάσει...

Ήρωές της; Οι γυναίκες που προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις να είναι καλές μάνες, δυναμικές επαγγελματίες, καλές νοικοκυρές, θελκτικές σύζυγοι και περιποιημένες γυναίκες.

 Έχει την τύχη να συνειδητοποιήσει από νωρίς το ουσιαστικό νόημα της ευτυχίας- “αυτό το αίσθημα της πληρότητας όταν βρίσκεσαι στον κατάλληλο τόπο, την κατάλληλη στιγμή και είσαι αφοσιωμένος σ´ αυτό που συμβαίνει "τώρα", χωρίς να σε απασχολούν παράπλευρες εκκρεμότητες”... Για όσο κρατήσει, όπως πολύ σωστά λέει. Σήμερα, εκτός από την τηλεοπτική σειρά το “Σόι σου”, όπου υποδύεται τη Φωτούλα, μια υπέροχη παπαδιαμαντική προσωπικότητα - όπως την περιγράφει-, αλλά και τη συμμετοχή της στη μουσική παράσταση ΤΑΚΙΜ-καφε αμαν, "Ελληνική Απόλαυσις”, πρωταγωνιστεί στο θρίλερ-κωμωδία του Ρομπέρ Τομά, «8 γυναίκες κατηγορούνται», σε σκηνοθεσία Γιάννη Καραχισαρίδη. Ένα ιδιαίτερο θεατρικό έργο, όπου κάθε γυναίκα έχει μια ιστορία να πει και τα δικά της μυστικά να κρύψει, αλλά και μέσα στην απόγνωση και πίεση, να “βγάλει” τον αληθινό της εαυτό. 


"’Ο,τι δίνεις παίρνεις" έλεγε η μαμά της Δήμητρας Στογιάννη. Εκείνη όμως θεωρεί ότι στη ζωή συμβάλλει συχνά κι ο παράγοντας "τύχη".  

Νομίζω ότι η αγάπη και αφοσίωσή της στην τέχνη που υπηρετεί, της “δίνει” αυτό που της αξίζει και ότι η τύχη είναι με το μέρος της. Αξίζει να διαβάσετε όλα όσα μου είπε στη συνέντευξη που ακολουθεί.


Πρωταγωνιστείτε στο έργο του Ρομπέρ Τομά, “8 Γυναίκες Κατηγορούνται”. Θα ήθελα να μου μιλήσετε γι’αυτήν την παράσταση και τις συνεργασίες σας.

Πρόκειται για ένα ιδιαιτερο έργο (ως θρίλερ κωμωδίας το αναφέρει ο συγγραφέας), που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Καραχισαρίδης μ´ έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Μας έδωσε ελευθερίες, η καθεμιά έκανε τις προτάσεις της, τις αποδέχτηκε σχεδόν όλες κι από όλα αυτά που καταθέσαμε τελικά κράτησε αυτά που είχε πραγματικά ανάγκη η παράσταση. Έτσι εμείς, έχοντας κάνει η καθεμιά τις διαδρομές της, και κρατώντας μεςα της όλη αυτή την πορεία, κατάφερε να κρατήσει το απόσταγμα όλης της επεξεργασίας του ρόλου.

Η συνεργασία,δε, με τις υπόλοιπες επτά γυναίκες πάνω στη σκηνή, ήταν πολύ ενδιαφέρουσα καθώς υπήρχε επί της ουσίας συνεργατικότητα και ένα αληθινό δέσιμο ετερόκλητων γυναικών, διαφορετικών ηλικιών και υποκριτικών "σχολών". 

 Υποδύεστε το ρόλο που στον κινηματογράφο ερμήνευσε η Βιρζινί Λεντουαγιέν, αυτόν της μεγαλύτερης κόρης του θύματος, της Σουζόν. Γιατί θεωρείτε ότι σας επέλεξαν γι’αυτήν την ηρωίδα του έργου;

Η Βιρτζινί Λεντουαγιεν είναι μια εξαιρετικά θελκτική, σέξυ και ταλαντούχα καλλιτέχνις, την οποία διάλεξε ο σκηνοθέτης της για τους δικούς του λόγους. . Αυτό δε σημαίνει ότι και στη δική μας εκδοχή θα έπρεπε ο ρόλος της Σουζόν να παιχτεί σώνει και καλά από μια ηθοποιό με τα ίδια χαρακτηριστικά. Δε βρίσκω, δηλαδή, κάποια σοβαρή ταύτιση με την κα Λεντουαγιεν, αλλά δε χρειάζεται και να υπάρχει. Άλλωστε, η σκηνοθετική ματιά του Φρανσουά Οζόν με εκείνη του Γιάννη Καραχισαριδη, διαφέρουν αρκετά. 

Πρόκειται για μια ιστορία πολύπλοκη με στοιχεία θρίλερ αλλά και ψυχολογικά. Με χαρακτήρες που άλλοτε προκαλούν σαρκαστικό γέλιο κι άλλοτε αίσθημα συμπαράστασης και αγωνίας. Τί σας κέντρισε το ενδιαφέρον σε αυτήν τη παράσταση;

Κατ αρχάς, όλα τα παραπάνω που αναφέρατε. Πέρα απ´ αυτο, όμως, είναι και ο ίδιος ο ρόλος της Σουζόν η οποία αναλαμβάνει να καθοδηγήσει το παιχνίδι του δολοφόνου. Θέλει οπωσδήποτε να ανακαλύψει την αλήθεια. Γίνεται ο ανακριτής που τελικά θα αποκαλύψει μυστικά που μπορεί να είναι και ακόμα πιο ενδιαφέροντα από την ίδια την αποκάλυψη του δολοφόνου. Πέρα απ´ αυτό, όμως, βρίσκω και εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό που τελικά εισπράττει ο θεατής ο οποίος γίνεται κοινωνός αυτού του παιχνιδιού. Πολύ συχνά, ακόμα και σε 2-3 σελίδες του έργου, συμβαίνουν γεγονότα ή και αποκαλύψεις που ξαφνικά βάζουν στο επίκεντρο κάποια άλλη από τις οκτώ κυρίες κι αυτό το παρακολουθεί ο θεατής απνευστί. Θέλει να δει τί θα γίνει παρακάτω, και μετά τί άλλο, κι έτσι δε χάνει ποτέ το ενδιαφέρον του. Παρασύρεται από την ιστορία και ταυτίζεται με τις εξελίξεις. 

Μετά τη δολοφονία του οικοδεσπότη, κάθε γυναίκα έχει μια ιστορία να πει και τα δικά της μυστικά να κρύψει.  Πού πιστεύετε ότι μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος σε στιγμή πίεσης και ίσως απόγνωσης, προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του;

Σε στιγμές απόγνωσης, ο άνθρωπος, μόνο στην αλήθεια του μπορεί να φτάσει. Όταν κανείς πιέζεται βγάζει τον αληθινό του εαυτό, με τα καλά και τ´ άσχημα. Στην προκειμένη περίπτωση, στο έργο του Τομά, κυρίως τα άσχημα. Και γίνεται κάτι σαν εξομολόγηση με αποτέλεσμα να επέλθει η κάθαρση. 


“Δεν πειράζει να διστάζεις, αν μετά προχωράς μπροστά.” είπε κάποτε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που λυγίσατε αλλά καταφέρατε να προχωρήσετε; Αν ναι, τί σας βοήθησε να συνεχίσετε;

Η ζωή είναι γεμάτη διαδρομές. Άλλες μεγάλες, άλλες μικρότερες, σημαντικές, λιγότερο σπουδαίες κλπ. Αυτές καθορίζονται από κάποιες αποφάσεις που παίρνουμε, ο καθένας σύμφωνα με τον τρόπο που θέλει να σκηνοθετήσει τη ζωή του. Κατά τη διάρκεια αυτών, είναι πολύ λογικό η σωφροσύνη να μας βάζει άνω τελείες, ώστε να αναλογιστούμε αυτό που μας συμβαίνει. Αν, δηλαδή, η κατεύθυνση είναι αυτή που θέλουμε. Θα ήμασταν τρελοί αν δε σκεφτόμασταν δύο και τρεις φορές αυτό που πάμε να κάνουμε. Επομένως κι εγω, συνήθως διστάζω όταν είμαι σ´ ένα πρότζεκτ σε εξέλιξη, είτε αυτό έχει να κάνει με τη δουλειά μου, είτε με τη ζωή μου. Η αμφισβήτηση του δεδομένου είναι αυτή που τελικά μας πάει μπροστά. Γιατί σίγουρα, η πορεία είναι προς τα μπρος. 

Στις σημαντικές  αποφάσεις της ζωής σας, σάς κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

Από φύση, η πρώτη μου αντίδραση πάντα έχει να κάνει με το συναίσθημα. Από θέση, όμως, και μετά από πολύ κόπο, έχω καταφέρει να χρησιμοποιώ τη λογική λίγο πιο συστηματικά.   Πρακτικός άνθρωπος, λοιπόν, αν και λίγο "αλαφροΐσκιωτος", με ενισχυμένη την ικανότητα του ενστίκτου, προσπαθώ να ισορροπήσω τα δύο και να πάρω τη σωστή απόφαση. Σ´ αυτή την περίπτωση νοιώθω ένα αίσθημα πληρότητας που επιβεβαιώνει την ορθότητα της απόφασης αυτής. 

Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

Δε μετανιώνω για πραγματα που δε μπορώ ν´ αλλάξω. Αλλάζω πράγματα όταν ακόμα μπορώ να τα αλλάξω. Ώστε να μη μετανιώσω που δεν το έκανα. 


Ποιά είναι η μεγαλύτερή σας φοβία;

Όσο μεγαλώνω αποκτώ και περισσότερους φόβους. Ο νέος άνθρωπος, έχει άγνοια κινδύνου. Κι είναι πιο τολμηρός κι ατρόμητος. Η εμπειρία, όμως, τον κάνει πιο υποψιασμένο.

Όταν απέκτησα παιδιά άρχισα να σκέφτομαι τριπλά πριν κάνω οτιδήποτε, προκειμένου να προβλέψω το κακό, τον κίνδυνο, το λάθος. Ακόμα κι όταν αυτό δεν είναι στο χέρι μου. Φοβάμαι, πια, καμιά φορά ακόμα κι όταν ταξιδεύω, όταν περνάμε το δρόμο κρατάω σφιχτά τα χέρια των παιδιών μου για να αποφύγω το χειρότερο. Έχω άπειρα άλλα τέτοια παραδείγματα. Ίσως, τελικά όλες αυτές οι φοβίες να συνοψίζονται σ´ εκείνη της απώλειας της υγείας, ακόμα και της ζωής των αγαπημένων μου…

Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

Απεχθάνομαι τα πάθη. Τις εξαρτήσεις των ανθρώπων που μας κυριεύουν και δεν επιτρέπουν να λάμψει η μοναδικότητα και η υπεροχή του καθενός. Και γενικότερα ό,τι μας εμποδίζει από το να βγάλει ο καθένας προς τα έξω τα καλά του στοιχεία και να τα αξιοποιήσει.

Έχετε εισπράξει από τη ζωή, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε επαγγελματικό, αυτό που θα θέλατε;

Έχω εισπράξει ό,τι έχω πληρώσει. Οκ, ίσως κάτι παραπάνω. Η μαμά μου έλεγε κάθε φορά που πηγαίναμε για ψώνια, "ό,τι δίνεις παίρνεις". Απλώς στη ζωή συμβάλλει συχνά κι ο παράγοντας "τύχη". 

"Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ." έχει πει ο Μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Τι είναι για εσάς η δόξα;

Είναι ωραίο να αναγνωρίζεται η δουλειά σου, ώστε να ξέρεις κι εσύ αν ο τρόπος που την κάνεις και οι επιλογές σου είναι σε καλό δρόμο. Από κει και πέρα, η δόξα ανήκει στο Θεό. 

Ποιο στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάτε περισσότερο ;

Δεύτερη ζωή δεν έχει. 

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

Αυτές οι γυναίκες που προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις να είναι καλές μάνες, δυναμικές επαγγελματίες, καλές νοικοκυρές, θελκτικές σύζυγοι και περιποιημένες γυναίκες. 


Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Επιεικής είμαι με όλα τα λάθη, όταν πρόκειται πράγματι για ατυχείς επιλογές και όχι για κάτι που γίνεται από σκοπό. 

Τι είναι για εσάς ευτυχία;

Ευτυχία είναι αυτό το αίσθημα της πληρότητας όταν βρίσκεσαι στον κατάλληλο τόπο, την κατάλληλη στιγμή και είσαι αφοσιωμένος σ´ αυτό που συμβαίνει "τώρα", χωρίς να σε απασχολούν παράπλευρες εκκρεμότητες. Αυτό. Για όσο κρατήσει. 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

Κάθε μέρα που ζω με τα παιδιά μου, ανακαλύπτω καινούργιες πτυχές της ζωής και θυμάμαι ό,τι ξέχασα. Αυτό κι αν είναι μάθημα. 



Ο χώρος σας είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός. Ποιοι είναι οι στόχοι και ποιες οι φιλοδοξίες σας στη δουλειά σας;

Φιλοδοξία μου είναι να μου συμβαίνουν συνεργασίες που να με πάνε μπροστά και και να χαίρομαι να δημιουργώ μέσα σ´ αυτές. 

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

Να αναφέρουμε και τη συμμετοχή μου στην τηλεοπτική σειρά: το σόι σου, όπου παίζω τη Φωτούλα, μια υπέροχη παπαδιαμαντική προσωπικότητα, που παρόλο που είναι στημένη στερεοτυπικά(η τραγουδίστρια των πανηγυριών, που ντύνεται πάντα εξαιρετικά λαμπερά και διατηρεί το ιδίωμα της γλώσσας της επαρχίας), έχει τόσα καλά στοιχεία και μια αυθεντικότητα που τελικά την αποδέχονται και οι πιο δύσκολοι χαρακτήρες της σειράς.

Αλλά και τη συμμετοχή μου στη μουσική παράσταση ΤΑΚΙΜ-καφε αμαν, "Ελληνική Απόλαυσις" που παίζεται σε επιλεγμένα μέρη σ´ όλη την Ελλάδα, σε κείμενα του Λάμπρου Λιάβα. Πρόκειται για ένα μουσικό ταξίδι του ελληνισμού σε όλο τον κόσμο. 

Σας ευχαριστώ θερμά γι’αυτήν τη συνέντευξη!

 Εγώ σας ευχαριστώ, κα Διαμαντή