20 Οκτωβρίου 2019

Ελένη Γερασιμίδου | Δεν πρέπει να αφήνουμε να ορίζουν την τύχη μας όσοι προγραμματίζουν ερήμην μας

Ελένη Γερασιμίδου | Το ανάκτορο στην Άνω Τούμπα | συνέντευξη | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | klik
Συνέντευξη με μια από τις πιο σημαντικές παρουσίες στoν χώρο της υποκριτικής τέχνης, που υπηρετεί με αγάπη κι αφοσίωση εδώ και 46 χρόνια.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη με μια από τις πιο σημαντικές παρουσίες στoν χώρο της υποκριτικής τέχνης, που υπηρετεί με αγάπη κι αφοσίωση εδώ και 46 χρόνια.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

“Ηθοποιός σημαίνει φως” τραγουδούσε ο ανεπανάληπτος Δημήτρης Χορν με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Αυτός ο στίχος μου ήρθε στο μυαλό ενώ αναζητούσα ένα κάπως διαφορετικό πρόλογο γι’αυτήν τη συνέντευξη. Σέβομαι κι εκτιμώ ιδιαίτερα τους ηθοποιούς που αγωνίζονται όλη τους τη ζωή για την τέχνη που επέλεξαν να ακολουθήσουν. Μέσα από κάθε ρόλο τους μας χαρίζουν στιγμές γέλιου, συγκίνησης, γόνιμου προβληματισμού και στην τελική το μόνο που περιμένουν από το κοινό, είναι το χειροκρότημα.

H Ελένη Γερασιμίδου είναι η αντιπροσωπευτική περίπτωση ηθοποιού που καταφέρνει να σε κερδίσει τόσο μέσα από το δράμα, όσο και μέσα από την κωμωδία. Λες και κάθε ρόλος που υποδύεται είναι γραμμένος για εκείνη. Σαν να μην υπήρξε ποτέ ένα σενάριο με λόγια που έπρεπε να ακολουθεί, αλλά ένας ξεχωριστός αυτοσχεδιασμός που σπάνια συναντά κανείς.

Μπορεί να την έχω θαυμάσει μέσα από πολλούς ρόλους της, στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση... την “αγάπησα” όμως μέσα από τον αξέχαστο ρόλο της Ελενίτσας δίπλα στον Λάκη Λαζόπουλο. Και κάθε φορά που ολοκληρωνόταν το επεισόδιο, περίμενα με ανυπομονησία το επόμενο. Κι αυτό γιατί εκτός από το αδιαμφισβήτητο ταλέντο, τέτοια αυθεντικότητα - στην εποχή μας κυρίως -εκλείπει και την έχουμε ανάγκη...

 

Η Ελένη Γερασιμίδου, μετά από την περσινή μεγάλη επιτυχία, συνεχίζει για δεύτερη σεζόν με το εξαιρετικό έργο του Παναγιώτη Μέντη, σε σκηνοθεσία Αγγελικής Ξένου που γράφτηκε για την Ελένη Γερασιμίδου, "Το Ανάκτορο στην Άνω Τούμπα". Η Ελένη Γερασιμίδου γίνεται η κυρία Αγάπη, η οποία μας  ξεναγεί στα δωμάτια του "ανακτόρου" της... Ξεριζωμός, μόχθοι γενεών για να δημιουργηθεί αυτό το σπίτι κι ενώ η ιδιοκτήτριά του ψάχνει την έξοδο, συνειδητοποιεί πως η ελευθερία της απαιτεί την  κατεδάφισή του. 

Μαζί της είχα μια από τις πιο αγαπημένες μου συνέντευξεις κι αυτό γιατί μέσα από κάθε φράση της περνάει μηνύματα που αξίζει να προσέξουμε.

 

Για 2η συνεχή χρονιά στο θέατρο, κάνετε ένα μονόλογο που έγραψε για εσάς ο Παναγιώτης Μέντης,  «Το ανάκτορο στην Άνω Τούμπα» και σκηνοθέτιδα την κόρη σας, Αγγελική Ξένου. Θα ήθελα να μας μιλήσετε γι’αυτήν την παράσταση, τις συνεργασίες σας και την περσινή σας εμπειρία.

Η απόφαση να συνεχιστεί και φέτος "Το Ανάκτορο" ελήφθη κυρίως επειδή δεν χόρτασα η ίδια.Εχω ακόμα να βρώ πολλά στην Αγάπη και να πάρω  απ αυτό το εξαιρετικό έργο που μου "χαρισε" ο Παναγιώτης Μέντης.Η Αγγελική που το σκηνοθέτησε είδε από την αρχή όσα απλά -κρυμένα-καθολικά και κοινά ζητήματα περιέχει η ιστορία μας. Οσοι δουλέψαμε γι αυτό είχαμε στόχο τον λιτό τρόπο απόδοσης βάσει της γραφής του Μέντη που "μιλάει" απλά για σημαντικά της ζωής μας.Η συγκίνηση,η αστεία πλευρά των πραγμάτων,οι αποφάσεις, τα παντα δίνονται χωρίς υπερβολή.Σε αυτή την κατεύθυνση η εικαστική επιμέλεια του Κώστα Βελινόπουλου,η επιλογή της μουσικής από την Αγγελική Ξένου και η δική μου απόδοση.Η υπάρχουσα εμπειρία ήταν μάθημα για μένα ως προς την απήχηση που είχε στο κοινό.

Υποδύεστε την κυρία Αγάπη, μια γυναίκα που μένει σ’ αυτό το σπίτι, το οποίο με πολλούς κόπους έγινε από εκείνη και από τους γονείς της- μετανάστες όλοι τους στη Γερμανία. Τρεις γενιές καταθέτουν τις οικονομίες τους, κάνουν όνειρα γι’αυτό και τελικά δεν τους επιτρέπεται να το απολαύσουν. Πώς να νιώθει άραγε αυτή η γυναίκα που η επένδυση “ζωής” για το ανάκτορό της, αποδείχθηκε μάταια;

Πολλές φορές στη ζωή μας ίσως να μη μας ικανοποιούν οι επιλογές μας ή κάνοντας απολογισμούς  να "ανακαλύπτουμε" τη ματαιότητα. Σημασία έχει να μπορούμε να προχωράμε κι αυτό κάνει η Αγάπη στο τέλος.

Τί σας γοήτευσε και τι ίσως σας δυσκόλεψε σε αυτόν τον ρόλο

Με γοήτευσε η δύναμη της να αρχίσει από την αρχή γκρεμίζοντας τα ήδη γκρεμισμένα όνειρα της.Με δυσκόλεψε λίγο που είμαι ολομόναχη στη σκηνή και η ευθύνη μου να ανταποδώσω στον Παναγιώτη το δώρο του.


Η Ιστορία των άδικων ξεριζωμών δυστυχώς δεν παύει να μας απασχολεί, όπως και η ανάγκη των ανθρώπων που ονειρεύονται μια σταθερή στέγη και την επιστροφή τους στον τόπο που γεννήθηκαν. Αν μπορούσε η κυρία Αγάπη να μιλήσει σε εκείνους που ευθύνονται γι’αυτήν την κατάσταση, τί πιστεύετε ότι θα τους έλεγε;

 

Οταν κάποιος συνειδητοποιεί τι φταίει για τα δεινά του ανοίγει ένα δρόμο αγώνα.

Νομίζω ότι μόνο ένας συγγραφέας με διεισδυτική ματιά θα άγγιζε με τόση ευαισθησία ένα τέτοιο θέμα που βίωσαν κι ακόμα βιώνουν τόσοι άνθρωποι... Ποια φράση ή φράσεις μέσα από το μονόλογό σας σας εκφράζουν ιδιαίτερα;

"Εμένα ποιά ήταν η ζωή μου.. και η ζωή της μάννας μου...και της μάννας της μάννας μου...και των παππούδων μου...Τα βάσανα και οι ξεριζωμοί,"

Η οικογένεια της Αγάπης και η ίδια η ηρωίδα του έργου, άλλα σχέδια έκαναν για το μέλλον τους, αλλά η ζωή τα διέψευσε τελικά... Θεωρείτε ότι έχει νόημα να προγραμματίζουμε την πορεία μας ή να αφήνουμε κάποια πράγματα στην τύχη;

Κυρίως δεν πρέπει να αφήνουμε να ορίζουν την τύχη μας όσοι προγραμματίζουν ερήμην μας

Σε μιαν εποχή που δυστυχώς το θέατρο περνάει κρίση, «Το ανάκτορο στην Άνω Τούμπα» έκανε πρεμιέρα με sold out παραστάσεις μια εβδομάδα πριν την έναρξη. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα “μαγικά” στοιχεία που δίνουν δύναμη σε μια παράσταση ώστε να έχει τόσο μεγάλη απήχηση;

Αν ήξερα -αλήθεια σας το λέω-θα είμαστε πάντα πετυχημένοι.Σίγουρα παίζει σπουδαίο ρόλο η εμμονή μας να παλεύουμε.

Είναι συγκινητικό να έρχεται η μέρα που το παιδί μεγαλώνει και σκηνοθετεί τη μητέρα του σε παράσταση. Υπάρχει κάτι που σας “δίδαξε” η κόρη σας μέσα από αυτήν τη συνεργασία σας μαζί της και τι θαυμάζετε σε εκείνη - τόσο σε επαγγελματικό, όσο σε προσωπικό επίπεδο-;

Η Αγγελική μεγάλωσε-αναγκαστικά- μέσα στο θέατρο μια και δεν υπήρχε εκείνα τα χρόνια κάποια βοήθεια.Ετσι ήταν πολύ φυσικό να αγαπήσει -όπως γενικά τα παιδιά συναδέλφων-αυτή τη δουλειά γνωρίζοντας όλες τις δυσκολίες από μέσα. Είναι συγκινητική η αφοσίωση και η αγάπη της, η ακούραστη έγνοια της να μαθαίνει συνεχώς.Θαυμάζω την εργατικότητα και τις δεξιότητες της,το ταλέντο της για όλα όσα συνθέτουν το επάγγελμα μας Χαίρομαι να παίζω μαζί της και να παίρνω απο την ενέργεια και τη δύναμη της.Οταν με σκηνοθετεί την ακούω γιατί πλουτίζει με απλό τρόπο την ερμηνεία μου.Επίσης θαυμάζω τον επαγγελματισμό της και την ικανότητα της να διευθύνει ακούραστα το μικρό μας Από Κοινού.Σε προσωπικό επίπεδο μαλώνουμε πάντα γιατί δε με αφήνει να καθαρίσω κι εγώ το θέατρο.

Σαρανταπέντε χρόνια στο θέατρο... Αναρωτιέμαι αν κάθε φορά που ανεβαίνετε στην σκηνή και κυρίως σε κάθε πρεμιέρα σας, υπάρχουν κάποια συναισθήματα αγωνίας ή τρακ, ή με τόση εμπειρία, είναι όλα υπό έλεγχο τώρα πια…;

Εκλεισα τον Αύγουστο τα 46 χρόνια στη δουλειά και βέβαια έχω πάντα τρακ.Κυρίως στον μονόλογο του Μέντη.Η εμπειρία βοηθάει στον έλεγχο, στοιχείο απαραίτητο γιά την καλύτερη απόδοση του ρόλου.

 

Στο εργαστήρι υποκριτικής σας, συναναστρέφεστε με νέα, φιλόδοξα παιδιά που φαντάζομαι ότι η δική σας πορεία και καριέρα φαντάζει στο μυαλό τους ένα όνειρο που θα ήθελαν να αγγίξουν... Ωστόσο, υπάρχει κάτι που έχετε μάθει εσείς από εκείνα;

Μα εγώ μαθαίνω.Επιστρατεύοντας όποιες γνώσεις έχεις αποκτήσει και επιθυμώντας να ενθαρύνεις, ανακαλύπτεις κρυμένα μυστικά.

“Ένας ηθοποιός πρέπει να φλέγεται εσωτερικά με φαινομενική άνεση εξωτερικά” έλεγε ο Άντον Τσέχωφ. Εσείς, αν είχατε μόνο μία συμβουλή να δώσετε στους μαθητές σας για το τί θα έπρεπε να κάνει ένας ηθοποιός, ποια θα ήταν αυτή;

 Να "διαβάζει" τα μυστικά του συγγραφέα και να πλουτίζει με την αλήθεια τους

“Δεν πειράζει να διστάζεις, αν μετά προχωράς μπροστά”  είπε κάποτε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που λυγίσατε αλλά καταφέρατε να προχωρήσετε; Αν ναι, τί σας έδωσε τη δύναμη να συνεχίσετε;

Μα φυσικά.Ολοι διστάζουν και φοβούνται και λυγίζουν.Πείσμωσα κι αποφάσισα να μη φοβάμαι τον φόβο και γενικά να πιστεύω στο δίκιο και όχι στην επίδειξη.


“Δεν είδα γύρω μου να σέβεται κανείς τον άνθρωπο, αλλά τον πλούτο, τη δύναμη, την εξουσία, τη μοχθηρία, την ατιμία” έχει πει η Διδώ Σωτηρίου. Συμφωνείτε με τα λόγια της; Υπάρχει ελπίδα για έναν κόσμο όπου θα κυριαρχεί ο σεβασμός, οι αξίες και η αγάπη;

Σίγουρα η σπουδαία Διδώ Σωτηρίου στιγματίζει μέσω αυτής της διαπίστωσης την αντίληψη που θέλει να στερήσει τον άνθρωπο  από τη δύναμή του να αγωνίζεται για το καλύτερο και για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλευση.Πιστεύω πως όταν ο λαός καταλάβει τη δύναμη του θα δώσει λύση.

“Όποιος διατηρεί την ικανότητα να βλέπει την ομορφιά, δεν γερνάει ποτέ.” πίστευε ο Κάφκα. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να διατηρήσουν ακμαίο το μυαλό και την ψυχή;

Να πιστεύεις στην ομορφιά της ζωής, να κάνεις ότι αγαπάς και να βρίσκεσαι συνέχεια σε κίνηση

Ένα από τα ωραία με την ηθοποιία είναι ότι σου επιτρέπει να ζεις ζωές άλλων ανθρώπων χωρίς να χρειάζεται να πληρώσεις το τίμημα. λέει ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Εσάς τί σας γοητεύει περισσότερο σε αυτή την τέχνη;

Το παιχνίδι που είναι σοβαρό όσο και το παιχνίδι των παιδιών.

Ο ιδρυτής του Θεάτρου Τέχνης, Κάρολος Κουν έλεγε ότι : “η αφετηρία και η βάση του θεάτρου, όπως και κάθε μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία. Αν λείψουν αυτά, δεν υπάρχει θέατρο.” Θα ήθελα να σχολιάσετε.

Ακριβώς έτσι είναι κι όποιος στερεί την Τέχνη απ αυτά τα υλικά καλά θα κάνει να συρθεί λίγο πιό εκεί με τα σύνεργα του της αποδόμησης.

“Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο” έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης. Τί είναι για εσάς ευτυχία;

Προσκυνώ και μπορώ να προσθέσω ένα σωρό μεγαλειώδη της καθημερινής μας ζωής.Να έρχονται μουσαφιραίοι  χωρίς ειδοποίηση και να φεύγουν αργά,να χασομεράμε χωρίς κινητά και σέλφι όλη την ώρα,να ξεπροβοδίζω τους φίλους μου, να..να...

Με τον σύζυγό σας, κ. Αντώνη Ξένο, είστε από τα πιο αγαπημένα και ταιριαστά ζευγάρια εδώ και πολλά χρόνια. Μαζί στη ζωή, μαζί και στη δουλειά. Σε μιαν εποχή που οι σχέσεις των ανθρώπων είναι εφήμερες κι επιφανειακές, ποιο είναι εκείνο το μαγικό στοιχείο που πιστεύετε ότι δίνει όμορφη διάρκεια σε μια σχέση;

Η βαθειά αγάπη αλλά και η αλήθεια της καθημερινότητας.Οι καυγάδες,πού και πού, η ανάγκη της μοναξιάς και η αποδοχή απο τον άλλο του δικαιώματος σου,πάνω απ όλα η διαπίστωση ότι δεν μπορεί ο ένας χωρίς τον άλλο.

Δεν θα μπορούσα να μην σας ρωτήσω για τον ρόλο σας που οι περισσότεροι λατρέψαμε δίπλα στον κ. Λάκη Λαζόπουλο. Αυτόν της Ελενίτσας... Θα θέλετε να επαναλάβετε εκείνη την μεγάλη επιτυχία ; Αν ναι, τί θα κρατούσατε από παλιά και τί ίσως θα αλλάζατε;

‘Ηταν μιά ωραία συνύπαρξη και μιά σπουδαία στιγμή της ελληνικής τηλεόρασης.Κυρίως θα κρατούσα αυτό το τόσο ιδιαίτερο χιούμορ του Λάκη και την απήχηση του στους πάντες.Δεν θα άλλαζα τίποτα.



Υπήρξατε βουλευτής, ωστόσο παραιτηθήκατε λόγω αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Τί αποκομίσατε από την εμπειρία σας ως πολιτικός και αν είχατε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα ποιο θα ήταν αυτό;

Πολιτικά όντα είμαστε κάθε μέρα κι όχι απαραίτητα στη Βουλή.Μόνη μου δεν θα άλλαζα τίποτα.Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή...

Αν θέλεις να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, δώστου εξουσία” έλεγε ο Λίνκολν. Συμφωνείτε μαζί του;

Είναι σίγουρα μεγάλη δοκιμασία όταν είναι στα χέρια λίγων.Η λύση βρίσκεται στην ουσιαστική εξουσία του λαού.

Ποιο μάθημα ζωής έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

Να συνεχίζω παλεύοντας τη ζωή μου,αυτό το γοητευτικό ταξείδι που περιέχει απώλειες προσωπικές αλλά και εμπιστοσύνη στις χαρές που θα έρθουν.

Σας ευχαριστώ θερμά.

 Σας ευχαριστώ για τις φροντισμένες και σεβαστικές ερωτήσεις σας.

 

Συγγραφέας: Παναγιώτης Μέντης

Ερμηνεία: Ελένη Γερασιμίδου

Σκηνοθεσία:  Αγγελική Ξένου

Εικαστική επιμέλεια:  Κώστας Βελινόπουλος

Μουσική επιμέλεια: Αγγελική Ξένου

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Τοκμάκη

Φωτισμοί: Γιώργος Ζιώγαλας – Αγγελική Ξένου

Φωτογραφίες: Δημήτρης Λυκουρέζος

Αφίσα: Ελένη Κανιώτη

Προβολή- Επικοινωνία: Brainco (Σταυρούλα Κεντιέ)

 

Διάρκεια παράστασης: 55`

Γενική είσοδος: 10 €

Παραστάσεις: κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00

                             έναρξη 2ης σεζόν: 11/10/2019

 

Από Κοινού Θέατρο

Ευπατριδών 4, Γκάζι,Τ.Κ. 11854

(μετρό: Κεραμεικός)

τηλ. 211 4057249

apokoinou4@gmail.com