10 Δεκεμβρίου 2019

Κίρκη Καραλή | Όσο λιγότερα μένουν στα χέρια σου, τόσο πιο εύκολα αγγίζεις την ευτυχία

Κίρκη Καραλή | Η απολογία της Μαρί Κιουρί | συνέντευξη | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | klik
Συνέντευξη στο Klik μια από τις καλύτερες σκηνοθέτιδες της γενιάς της που μας εντυπωσιάζει με κάθε νέο της εγχείρημα. -Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Συνέντευξη στο Klik μια από τις καλύτερες σκηνοθέτιδες της γενιάς της που μας εντυπωσιάζει με κάθε νέο της εγχείρημα. -Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ξεκινώντας να γράφω την εισαγωγή γι`αυτήν τη συνέντευξη, ήρθαν στο μυαλό μου τα λόγια του κορυφαίου Ιρλανδού συγγραφέα, Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω. Είχε πει ότι : "η ποιότητα ενός θεατρικού έργου είναι η ποιότητα των ιδεών του."  Μια σκέψη διαχρονική και με ιδιαίτερη σημασία, κυρίως σε μιαν εποχή όπου η ποιότητα εκλείπει - όπως η σημερινή.  Όταν δε, μπορεί να συνδυαστεί με το ταλέντο, την σκληρή δουλειά, τη μετριοφροσύνη, τότε δεν μπορείς παρά να εντυπωσιαστείς και να θαυμάσεις. 

Αυτή είναι και η χαρακτηριστική περίπτωση της Κίρκης Καραλή. Μιας νέας σκηνοθέτιδας σε ηλικία, που έχει ήδη αφήσει το δικό της σημάδι στα θεατρικά δρώμενα, ενώ με κάθε νέο της εγχείρημα, ανεβάζει ακόμα πιο ψηλά τον πήχη.

Ανάμεσά τους... «Γκάμπυ» (Θέατρο Βασιλάκου, 2015), «William saved the Queen» (Βeton7, 2013), «Separations» (Mitos21 - International Theatre Network project, Salzburg, 2013), «2112: a sci-fi eutopia» (C.A.M.P. & Τριανόν, 2012), «Eίναι κανείς εκεί;» (Επί Κολωνώ, 2011), «No body else» (BIOS & Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, 2011), «Επικίνδυνες Μέρες Κανονικές» (μικρή περιοδεία στην Ελλάδα, 2010) και «Mindgap» (1o Bar Theater Festival, Αθήνα, 2009). Εργάστηκε ως δεύτερος σκηνοθέτης στο «The Peter Pan Project» (Θέατρο Αλκμήνη & Les Eurotopiques Festival ΙΙΙ, France, 2012) και ως βοηθός σκηνοθέτη στην «Αποστολή στον Πλανήτη Γη» (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, 2010). Συνεργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στην τηλεοπτική σειρά «Η τελευταία παράσταση» (Alpha, 2006). Ανέλαβε την παραγωγή στις παραστάσεις «Η αληθινή ταυτότητα της Τζίνα Ντέηβις» (Θέατρο Νέου Κόσμου, 2013), «Η Σκιά του Ειδώλου» (Εν Αθήναις & Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, 2013), «Παρέλαση» (Θέατρο Νέου Κόσμου, 2012) κ.α., ενώ το 2013 ως σκηνοθέτις του short movie «Drop it», μαζί με τη Ρενέ Γκάτση, απέσπασε το Universal Forum of Cultures Foundation Award, στο φεστιβάλ PLURAL+ 2013 του Ο.Η.Ε. ,«Αυτή η νύχτα μένει»  (2016-2017, Περιοδεία) και «Οργισμένα Νιάτα» (Olvio, 2017),« 24 ώρες από τη ζωή μιας γυναίκας» (Θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ, 2019), «Ο καιρός των χρυσανθέμων» του Μάνου Ελευθερίου (Θέατρο Άλφα.Ιδέα, 2018), «Κάσσυ» (Από μηχανής θέατρο, 2018).

Αυτήν τη σεζόν, μετά την μεγάλη επιτυχία της παράστασης «Η Απολογία της Μαρί Κιουρί», στο θέατρο Σταθμός και τις εξαιρετικές κριτικές από ΜΜΕ και κοινό, επιστρέφει για περιορισμένες παραστάσεις. 

Με την ευρηματική Κίρκη Καραλή είχαμε μια ιδιαίτερη συνέντευξη και με έβαλε σε σκέψεις για το ποια λόγια της να επιλέξω ώστε να μπουν στον τίτλο, καθώς όλα όσα μου είπε  κρύβουν σημαντικές αλήθειες και μαθήματα ζωής. Αυτή την σκηνοθέτιδα που αποτελεί μια από τις πιο χαρισματικές τις γενιάς της, την ξεχώρισα και για κάτι ακόμα. Διαχωρίζει τη δική της πορεία και καριέρα, ακολουθώντας μόνη της το δύσκολο κι ανταγωνιστικό δρόμο της ανόδου, δίχως να "πατάει" στο όνομα της μητέρας της, Σεμίνας Διγενή

“Γράψ’ τους εκεί που δεν πιάνει μελάνι”  πολύ σωστά τη συμβουλεύει.  Μόνο έτσι θα μπορέσει να συνεχίσει απερίσπαστη το δρόμο που διάλεξε και δίχως αμφιβολία ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς...




Μετά τη μεγάλη επιτυχία και τις διθυραμβικές κριτικές της παράστασης που σκηνοθετείτε, “Η Απολογία της Μαρί Κιουρί”, επιστρέφει στο θέατρο Σταθμός. Θα ήθελα να μου μιλήσετε για τη γεύση που σας άφησε στις προηγούμενες σεζόν αυτή η παράσταση και για τις συνεργασίες σας. 

Νομίζω πως το να πάει μια παράσταση καλά και να έχει πορεία στο χρόνο έχει άμεση σχέση με την ποιότητα των σχέσεων που αναπτύσσουν οι συντελεστές της. Η “Απολογία” μας έλειπε πολύ πριν ξεκινήσουμε αυτή την τρίτη της σεζόν. Είχαμε όλοι κάτι σαν στερητικό. Και γιατί περνάμε καλά μαζί και γιατί μας αντιπροσωπεύει στο σύνολό της αυτή η δουλειά. Ήταν για όλους ένα προσωπικό στοίχημα που πέτυχε, χωρίς να χρειαστούν εκπτώσεις. Τόσο η Πέγκυ Τρικαλιώτη, ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου, η ηθοποιός Αγγελική Πασπαλιάρη, όσο και οι άνθρωποι που είναι κάτω απ’ τη σκηνή - όπως η Αναστασία Παπαγεωργίου στην παραγωγή κι ο Μάνος Καρατζογιάννης από την πλευρά του Θεάτρου Σταθμός, αλλά και η Ευσταθία που έγραψε το κείμενο και τη μουσική, υποστήριξαν αυτό το εγχείρημα από την πρώτη στιγμή και συνεχίζουν να το κάνουν κάθε βραδιά της παράστασης.

Μαρία Κιουρί. Μια σπουδαία επιστήμονας. Η πρώτη γυναίκα που κέρδισε βραβείο Νόμπελ και μάλιστα δύο φορές. Αν μπορούσατε να “κλέψετε” ένα στοιχείο του χαρακτήρα της, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

Ειλικρινά δεν τη ζηλεύω. Θα τη ζήλευα αν δεν ήξερα την ιστορία της, την προσωπική της ιστορία. Αλλά μαθαίνοντας για εκείνη τόσα πράγματα, με αφορμή τη δραματουργική επεξεργασία του κειμένου της Ευσταθίας, δεν υπάρχει στιγμή κατά την οποία θα ήθελα να είμαι στη θέση της. Ο πόνος της - σωματικός και ψυχικός - για την κατάκτηση των δυο Νόμπελ, οι ταλαιπωρίες που πέρασε για να αναδειχθεί ανάμεσα σε τόσο σημαντικούς άντρες, οι θάνατοι που σημάδεψαν τη ζωή της, οι δυσκολίες στο σπίτι της, οι άδοξοι έρωτές της, όχι, δεν περιέχουν στιγμή που θα έλεγα πως θα την ήθελα για δική μου. Κι ο χαρακτήρας της, το πείσμα της, η πίστη και η αντισυμβατικότητά της, νομίζω, χτίστηκαν προκειμένου να επιβιώσει σ’ αυτή τη δύσκολη ζωή που ξεδιπλώθηκε μπροστά της.


 Κάποτε ήρθε η στιγμή της "απολογίας" της, καθώς, τέσσερα χρόνια μετά τον τραγικό θάνατο του άντρα της Πιέρ Κιουρί, συνάπτει σχέση με τον Λανζεβάν, πρώην μαθητή του άντρα της, πέντε χρόνια μικρότερό της και εν διαστάσει παντρεμένο με τέσσερα παιδιά. Το σκάνδαλο θεωρήθηκε τεράστιο κι ο γαλλικός τύπος αποσιώπησε την δεύτερη απονομή της, του Νόμπελ Χημείας, το 1911. Πόσο δύσκολο και τολμηρό πιστεύετε πως ήταν να βρεθεί μια γυναίκα σε αυτήν τη θέση στην αρχή του 20ού αιώνα;

Όπως περιγράφει η ίδια - τουλάχιστον όπως μας τα έχει μεταφέρει η κόρη της, Εύα Κιουρί που έγραψε και τη βιογραφία της - ήταν μια απαίσια περίοδος για εκείνη. Σημασία για την Μαρί είχε μόνο η ησυχία της, η ηρεμία της, οι ώρες που περνούσε μέσα στο εργαστήριό της. Όταν ξαφνικά άστραψε στη ζωή της ένας σπινθήρας που δεν ήταν του εργαστηρίου, αλλά της καρδιάς, ήταν σα να “έχασε τη μπάλα”. Ερωτεύτηκε. Κι ο έρωτας για εκείνη ήταν ένας τρόπος να ζήσει ξανά μετά το πένθος του Πιέρ Κιουρί. Όμως όλα ήταν εναντίον της. Γυναίκα, χήρα, μετανάστρια και ερωτευμένη στις αρχές του περασμένου αιώνα ήταν ήδη αρκετά για να κάνουν τους ηθικολόγους του καιρού της να της πετάνε πέτρες στα παράθυρά του σπιτιού της, βρίζοντάς την χυδαιότατα. Το άντεξε, όμως, κι αυτό γιατί ήδη είχε μάθει να αντέχει πολλά. 

Η Μαρί Κιουρί, έλεγε ότι "θα βρεις εκείνη τη μοναδική αγάπη που είναι σωστή για σένα, αλλά για κάποιο λόγο δε θα κρατήσει για πάντα".  Ποια είναι η γνώμη σας;

Υποψιάζομαι ότι η αγάπη μπορεί να κρατήσει για πάντα. Ο έρωτας ίσως να μην μπορεί. Και ίσως να μην μπορεί, γιατί ο έρωτας περιέχει τέτοια σφοδρότητα που ξεφουρνίζει μαζί με όλες τις δυνατότητές μας και όλες τις αδυναμίες μας, όλα τα πάθη μας για εξουσία, όλους τους φόβους και τις ανασφάλειές μας. Και κάποια στιγμή αυτά ή κατευνάζονται (απ’ την αγάπη) ή σμπαραλιάζονται και γίνονται παρελθόν. Η Κιουρί ένιωθε - με κάποιον τρόπο - καταραμένη. Κι όταν νιώθεις έτσι, δύσκολα μπορείς να ξεφύγεις απ’ το κακό τέλος, γιατί αυτή την κατάρα την κουβαλάς όπου κι αν πας να κρυφτείς. 

Η Μαρί Κιουρί, όταν προσπάθησαν να την εμποδίσουν να παραλάβει το δεύτερο Νόμπελ της, είπε: "Το βραβείο απονεμήθηκε για την ανακάλυψη του ραδίου και του πολωνίου. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ της επιστημονικής μου δουλειάς και της προσωπικής μου ζωής. Δεν μπορώ να δεχθώ...ότι η εκτίμηση της αξίας της επιστημονικής μου εργασίας μπορεί να επηρεαστεί από συκοφαντίες για την προσωπική μου ζωή. "Σήμερα, πιστεύετε έχει αντίκτυπο η προσωπική ζωή κάποιου αναγνωρίσιμου προσώπου στην επαγγελματική του εξέλιξη και αποδοχή;

Αν μιλάμε κυριολεκτικά για τη σημερινή εποχή - την εποχή των social media δηλαδή -, η προσωπική ζωή ενός αναγνωρίσιμου προσώπου είναι βασικό σημείο αναφοράς στην επαγγελματική του πρόοδο. Σκεφτείτε μόνο πως υπάρχουν δουλειές που θα σε επιλέξουν με βάση το πόσους followers έχεις στο instagram. Αν με ρωτάτε, όμως, αν αυτά τα δύο θα έπρεπε να συνδέονται - προσωπική και επαγγελματική ζωή -, θα έλεγα αναλόγως. Δεν σχετίζεται η ερωτική ζωή κανενός με τη δουλειά του. Αλλά η ιδεολογία του, αν για παράδειγμα είναι φασίστας, με αφορά. Και επειδή ο φασισμός είναι ένα άρρωστο φίλτρο στο κεφάλι κάποιου, δεν θα εκτιμήσω το αποτέλεσμα της εργασίας ενός φασίστα, όποιο κι αν είναι αυτό.

Δημιουργώ έναν ρόλο, σημαίνει συμμετέχω στην αναδημιουργία του κόσμου», λέει προς το τέλος του έργου που σκηνοθετήσατε πέρυσι, “Ο καιρός των χρυσανθέμων”, ο συγγραφέας του, Μάνος Ελευθερίου. Συναντήσατε ίσως, κάποιο "κομμάτι" του εαυτού σας σε κάποιο ρόλο;

Στο βιβλίο αυτό του Μάνου Ελευθερίου δεν ταυτίζεσαι τόσο με τα ίδια τα πρόσωπα, όσο με την ατμόσφαιρα που στήνει ο συγγραφέας για να περικυκλώσει τους ήρωες με τη μεταφυσική και θεϊκή θέρμη του. Η μαγεία με την οποία κυκλώνει, λοιπόν, όλα όσα αφορούν στον κόσμο του θεάτρου, στους ηθοποιούς, στα φαντάσματά τους, δεν με κάνει να ταυτιστώ απλώς, αλλά με στοιχειώνει. Γιατί είναι μια μαγεία πλεγμένη απ’ τα ομορφότερα υλικά, αλλά και απ’ τα χειρότερα, τα πιο σκληρά, τα πιο μικροπρεπή, και πότε λάμπει στο σκοτάδι και πότε μοιάζει με λάσπη ανακατεμένη με ακαθαρσίες.

Στις αποφάσεις σας σάς κυριεύει η λογική ή το συναίσθημα;

Μάλλον ένας συνδυασμός αυτών των δύο που λέγεται ένστικτο.

Από τις μέχρι σήμερα δουλειές σας, ποια ξεχωρίζετε, ποια σας δυσκόλεψε και ποια θα θέλατε να επαναλάβετε και γιατί;

Την παράσταση πάνω στο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή “Αυτή η νύχτα μένει”. Σε όλες σας τις ερωτήσεις αυτή είναι η απάντηση. Και δεν είναι πως θέλω μόνο εγώ να την επαναλάβω, αλλά συμβαίνει να μου το λένε πολλοί απ’ τους συντελεστές και τους θεατές της.

Ποια είναι τα στοιχεία που κάνουν για εσάς τη δουλειά του σκηνοθέτη «μαγική»;

Το να παλεύεις για μέρες και μέρες προβών για έναν έλεγχο που τελικά δεν έχεις. Αφού στο τέλος, οι ηθοποιοί και οι θεατές είναι μόνοι τους στην αίθουσα και “τα βρίσκουν” ή “δεν τα βρίσκουν” χωρίς εσένα. Και άλλοτε αυτό μοιάζει με …μαύρη μαγεία (γιατί το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που οραματίστηκες) και άλλοτε μοιάζει με …λευκή (γιατί όλα πάνε καλύτερα απ’ όσο φαντάστηκες).

Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας μια πολύτιμη συμβουλή της μητέρας σας, που σας συντροφεύει τόσο στις καλές όσο και στις δύσκολες στιγμές της ζωής σας.

“Γράψ’ τους εκεί που δεν πιάνει μελάνι”. Γενικά το πως θα σε κρίνει κάποιος, τι γνώμη θα εκφράσει για εσένα ή για κάτι δικό σου, μπροστά ή πίσω απ’ την πλάτη σου, παλιά με απασχολούσε πολύ. Όταν άρχισα να παίρνω αυτή τη συμβουλή πιο σοβαρά, όλα έγιναν ευκολότερα.

Πέρυσι «αναδύθηκε» το πρώτο βιβλίο της μητέρας σας, «Κίτρινο υποβρύχιο». Μια σύνθεση μεταξύ εμπειρίας και μυθοπλασίας με σταθμούς στη δημοσιογραφική πορεία της. Ποια «γεύση» σας άφησε... Αν υπήρχε η δυνατότητα να γίνει σήριαλ ή ταινία και αναλαμβάνατε εσείς το ρόλο του σκηνοθέτη, ποια Ελληνίδα ηθοποιός θα μπορούσε κατά τη γνώμη σας να ενσαρκώσει καλύτερα το πρόσωπο της κυρίας Σεμίνας Διγενή (τόσο σε νεώτερη όσο σε μεγαλύτερη ηλικία) και γιατί;

Το τι γεύση μπορεί να μου άφησε κάτι που γνώριζα πριν το δω γραμμένο είναι μάλλον δύσκολο να το απαντήσω. Με χαρά θα το σκηνοθετούσα κι αυτό και το επόμενο, που απ’ όσο ξέρω, έχει περισσότερη μυθοπλασία και φαντασία, πράγμα που με κάνει περήφανη γιατί ξέρω πόσο απελευθερωτικό μπορεί να είναι το να εκφράζεσαι πέρα απ’ τα στενά δημοσιογραφικά πλαίσια. Αν πρέπει να πω το πρώτο όνομα που μου έρχεται στο νου για το ρόλο της Σεμίνας είναι η Λίλα Μπακλέση. Κι αποκλειστικά σ’ αυτή την ηλικία (την μεταξύ 20-30) που είναι παικτικά η Λίλα. Είναι μια πολύ δυναμική και ταυτόχρονα πολύ συναισθηματική ηθοποιός, με χιούμορ, εξυπνάδα, τρυφερότητα, τόλμη. Ναι, θα την ήθελα για μαμά μου τη Λίλα….

 Ο Αβραάμ Λίνκολν έλεγε: «αν θέλεις να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, δώστου εξουσία». Θα ήθελα να σχολιάσετε.

Ναι. Είναι ακριβώς έτσι. Κι όχι μόνο στην πολιτική. Σε οποιοδήποτε πλαίσιο, εκεί φαίνεται η ποιότητά μας, η καλλιέργεια και το ήθος μας. Έχω δει πολύ νέους και ευγενικούς κατά τ’ άλλα ανθρώπους, να μεταμορφώνονται σε αλαζόνες και εγωμανείς μόλις πήραν στα χέρια τους μια εξουσία που δεν ήξεραν στην πραγματικότητα πως να την διαχειριστούν.

«Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο - ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό   μαγκαλάκι,   η   βουή   της   θάλασσας.  Τίποτα άλλο”, έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης. Τί είναι για εσάς ευτυχία;

“Τ’ αγοράζω”. Ναι, αυτή είναι η ευτυχία. Μόνο που η έκφραση που χρησιμοποιήσα είναι ατυχής, γιατί η ευτυχία δεν αγοράζεται. Την ευτυχία πρέπει να χάσεις πολλά πράγματα για να τη βρεις.

«Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.» έχει πει ο Μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Τι είναι για εσάς η δόξα;

Η δόξα είναι χαζομάρα. Όχι αυτά που λέει ο Χατζιδάκις, φυσικά. Αλλά  η επιδίωξη της δόξας. Η δόξα που αξίζει να έχεις έρχεται μόνο από έναν - δυο ανθρώπους. Απ’ αυτούς που δοξάζεις εσύ, με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο.

Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

Ευτυχώς όχι. Ειδικά οι πιο κακές ήταν αυτές που μου έδωσαν και τα ακριβότερα υπερεντατικά μαθήματα.

Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

Ψέματα, αδικίες, μικρούς και μεγάλους φασισμούς. Τα αντί sos, δηλαδή, χωρίς τα οποία η ζωή μας θα ήταν ομορφότερη.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

Πως το να μην ακολουθώ το ένστικτό μου με πάει κάπου στραβά και θα χρειαστώ το διπλάσιο κόπο για να τα βγάλω πέρα.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

Από το καλοκαίρι που διάβασα το βιβλίο του Βασίλη Παλαιοκώστα, “Μια φυσιολογική ζωή”, ο Βασίλης Παλαιοκώστας. Ο γνωστός επικηρυγμένος δραπέτης.

Θα ήθελα να μου πείτε μια ατάκα από την παράσταση που ξεχωρίζετε και η οποία περνά ίσως, κάποιο δίδαγμα…

Από την παράσταση “Η Απολογία της Μαρί Κιουρί” νομίζω πως η ατάκα που μένει σαν οδηγός είναι: “όσο λιγότερα μένουν στα χέρια σου, τόσο πιο εύκολα αγγίζεις την ευτυχία”.

  Ο χώρος σας είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός. Ποιοι είναι οι στόχοι και ποιες οι φιλοδοξίες σας στη δουλειά σας;

Για να πω την αλήθεια τη βρίσκω λίγο βαρετή την ανταγωνιστικότητα που περιγράφετε κι ούτε την αισθάνομαι κι ούτε την τροφοδοτώ μέσα μου. Οι δικοί μου στόχοι είναι να πω τις ιστορίες που θέλω μέσω μιας σκηνής ή οθόνης. Και με κάποιον τρόπο, όσο πιο δυνατό γίνεται, να συνδεθώ με τους ανθρώπους που θα τις παρακολουθήσουν. Και με τεράστια χαρά θα παρακολουθήσω τις δυνατές ιστορίες άλλων συναδέλφων και θα τις θυμάμαι για καιρό.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο - Μουσική: Ευσταθία
Δραματουργική επεξεργασία- Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή
Στο ρόλο της Μαρί Κιουρί, η Πέγκυ Τρικαλιώτη
Μαζί της, η ηθοποιός Αγγελική Πασπαλιάρη και ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου.

Σκηνικά - Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου
Φωτισμοί: Άλεξ Αλεξάνδρου
Κίνηση: Κωνσταντίνος Παπανικολάου
Επιστημονική Σύμβουλος: Παρή Ράπτη
Βοηθός σκηνοθέτη: Κίρκη Ιωσηφίδου
Τεχνική υποστήριξη: Βλάσης Παπαπετρόπουλος
Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας
Βίντεο: Ειρήνη Στείρου
Παραγωγή: Τέχνης Πολιτεία (Αναστασία Παπαγεωργίου)
Επικοινωνία: BrainCo S.A. (Σταυρούλα Κεντιέ)
Καλλιτεχνική διεύθυνση του Θεάτρου Σταθμός: Μάνος Καρατζογιάννης

Πρεμιέρα: Σάββατο 23 Nοεμβρίου στις 18:15
Κάθε Σάββατο στις 18:15 και κάθε Κυριακή στις 21:15. Μέχρι 26/1
Το τραγούδι της παράστασης, "Για πες μου κάτι" ερμηνεύουν η Ευσταθία και η Πένυ Μπαλτατζή.
Ενορχήστρωση – Ηχοληψία - Μίξη τραγουδιού: Μανόλης Λιανής
Πιάνο: Χάρης Μπότσης
Ακούστε το τραγούδι: https://youtu.be/8FW4JqGgC7M
Facebook Page: https://www.facebook.com/mariecurieapology/
Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό: 12€ Μειωμένο
10€ (Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, άνω των 65)
Ανέργων: 5€

Θέατρο Σταθμός
Βίκτωρος Ουγκώ 55, Αθήνα 104 37, Ελλάδα
(Έναντι μετρό: Μεταξουργείο)​ Τηλ.: 21 0523 0267
Διάρκεια: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων στο www.viva.gr: https://bit.ly/2NhNyJa
Tηλεφωνικές κρατήσεις: 21 0523 0267
- Με την αγορά των εισιτηρίων σας με μειωμένη τιμή, βασική προϋπόθεση η προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών κατά την είσοδό σας στον χώρο του θεάτρου
- Δυνατότητα ομαδικών κρατήσεων με χαμηλότερο αντίτιμο (επικοινωνία στο politeiapolitismos@gmail.com)

ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ της Ελληνικής Εταιρείας Πυρηνικής Ιατρικής και Μοριακής Απεικόνισης της Πολωνικής Πρεσβείας και του Γερμανικού Ογκολογικού Κέντρου