27 Οκτωβρίου 2021

Κωνσταντίνος Ασπιώτης | Eίναι σπουδαίο να αναγνωρίζεις τη στιγμή που αισθάνεσαι ευτυχισμένος.

Κωνσταντίνος Ασπιώτης | Η γυναίκα με τα μαύρα | συνέντευξη | Μανταλένα-Μαρία Διαμαντή | klik
Συνέντευξη με έναν ταλαντούχο ηθοποιό ο οποίος πρωταγωνιστεί αυτή τη σεζόν στην παράσταση του έργου `Η Γυναίκα με τα Μαύρα`,  ένα μεταφυσικό, ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σούζαν Χιλ.
Συνέντευξη με έναν ταλαντούχο ηθοποιό ο οποίος πρωταγωνιστεί αυτή τη σεζόν στην παράσταση του έργου `Η Γυναίκα με τα Μαύρα`, ένα μεταφυσικό, ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σούζαν Χιλ.

Γράφει η Μανταλένα-Μαρία Διαμαντή

 

Ένας από τους νεότερους, ταλαντούχους καλλιτέχνες, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης πρωταγωνιστεί αυτή τη σεζόν σε μια ιδιαίτερη παράσταση που ανέβηκε λίγες μέρες πριν στο θέατρο Πειραιώς 131. Σε σκηνοθεσία του  Νικορέστη Χανιωτάκη, συμπρωταγωνιστεί με τον Τάσο Χαλκιά στην παράσταση του έργου “Η Γυναίκα με τα Μαύρα”.

Πρόκειται για ένα μεταφυσικό, ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σούζαν Χιλ , “The Woman In Black” σε θεατρική προσαρμογή Stephen Mallatratt και παρουσιάζεται εδώ και 31 συνεχόμενα χρόνια στο West End του Λονδίνου. Στον κινηματογράφο έγινε μεγάλη επιτυχία το 2012 με πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ Ράντκλιφ.

Η στοιχειωμένη ατμόσφαιρα, οι κραυγές, οι υπόκωφοι ήχοι, η ομίχλη, οι σκιερές γωνιές και φυσικά οι δυνατές ερμηνείες και το απροσδόκητο φινάλε εξάπτουν τη φαντασία.

Με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη είχαμε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση για τον ρόλο του, την ιδιαιτερότητα και τη σπουδαιότητα αυτού του έργου, αλλά και για διάφορα άλλα θέματα που αφορούν στη ζωή γενικά και δίνουν τροφή για σκέψη. 

Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί...

 


 

Πρωταγωνιστείτε σε ένα από τα πιο δημοφιλή έργα στη βρετανική θεατρική ιστορία . Τη γυναίκα με τα μαύρα, που  είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Susan Hill, “The Woman In Black” σε θεατρική προσαρμογή Stephen Mallatratt. Θα ήθελα να μου μιλήσετε γι’αυτό και τη συνεργασία σας με τον Νικορέστη Χανιωτάκη και τον Τάσο Χαλκιά; 

 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι είναι δημοφιλές το συγκεκριμένο έργο. Είναι μια καταπληκτική, πανέξυπνα δομημένη αφήγηση μιας ιστορίας τρομακτικής, με το δράμα να πρωταγωνιστεί στη ζωή του ήρωα που την έχει βιώσει και αυτό – εκτός από το σασπένς του θρίλερ – συγκινεί τον κόσμο που την διαβάζει ή την βλέπει. Επίσης η διασκευή του Stephen Mallatratt,  μπορώ να πω ότι είναι μία από τις συγκλονιστικότερες μεταφορές για θέατρο στην παγκόσμια δραματουργία. Αυτό γιατί ακριβώς, παίζει με τον κώδικα του θεάτρου. Δείχνει στους θεατές την κατασκευή, πώς, με απλά θεατρικά υλικά δημιουργείς σύμπαν ολόκληρο. Αυτό δεν το έχουν πολλά έργα, είναι μοναδικό σχεδόν. 

Με τον Νικορέστη Χανιωτάκη και τον Τάσο Χαλκιά, αλλά και τους υπόλοιπους συντελεστές, το έχουμε φροντίσει πολύ, γιατί το αγαπάμε πολύ. Έχει δουλέψει σε αυτή την παράσταση μια ομάδα σπουδαίων καλλιτεχνών. Ο Νικορέστης το έχει στήσει με ευφάνταστες λύσεις και ο Τάσος έχει ένα βάθος σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος που το ανεβάζει πολύ ψηλά όλο. Οι δυο μας είμαστε ωραίο ντουέτο θεωρώ, ταιριάζουμε και «παίζουμε στην ίδια ιστορία». Υπάρχει νοιάξιμο επί σκηνής και είμαι ευτυχισμένος που παίζουμε μαζί. 

Η Γυναίκα με τα Μαύρα» της Σούζαν Χιλ, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη,  στο Θέατρο Πειραιώς 131 | Mikrofwno.gr

Λέγεται πως όσοι παρακολουθήσουν αυτό το έργο θα βιώσουν μια  δυνατή θεατρική εμπειρία. Ποια πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία που την κάνουν τόσο ξεχωριστή;

 

Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί όσοι έχουν έρθει στις πρώτες παραστάσεις μας το λένε ήδη. Ο ένας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι η διασκευή που έλεγα και πριν. Ο κώδικας του θεάτρου που είναι εκεί και ξαφνικά τον ξεχνάς. Η μαγεία του θεάτρου. Ο άλλος λόγος είναι γιατί ζεις την εμπειρία ενός θρίλερ. Ανεβαίνει η αδρεναλίνη σου, ταυτίζεσαι ενδεχομένως και φοβάσαι αλλά ξέρεις ότι είσαι ασφαλής. Ο τρίτος σημαντικός λόγος δεν μπορεί να αναφερθεί γιατί θα κάνω σοβαρό spoiler, πάντως όλοι όσοι έρχονται τον βιώνουν. 

 

Υποδύεστε  έναν ταλαντούχο ηθοποιό της εποχής ο οποίος μαγεύεται από την ιστορία ενός ώριμου άνδρα τον οποίο προσπαθεί βοηθήσει στην αφήγηση της τρομακτικής, τραυματικής ιστορίας που σημάδεψε την ζωή του και τον οδήγησε στην απομόνωση. Τι αγαπήσατε σε αυτό το ρόλο και τι ίσως σας δυσκόλεψε;

 

Αυτό που λέτε, είναι το κορυφαίο που με συγκινεί και μένα σε αυτόν τον ρόλο, με κάνει να ταυτίζομαι μπορώ να πω. Πώς ένας καλλιτέχνης του θεάτρου συγκινείται, μαγεύεται από μια πραγματική ιστορία που κάποιος έχει ζήσει και εμπνέεται τόσο ώστε να αποφασίσει να την κάνει θεατρική πράξη. Κάτι που δεν είναι όσο απλό ίσως ακούγεται. Απαιτεί αφοσίωση, κόπο, θυσίες, έκθεση, «χρόνο και δάκρυα» για να δανειστώ και μια ατάκα του έργου. Αυτό το αγαπώ στον ρόλο με τον ίδιο τρόπο που αγαπώ την δουλειά μου. 

Με δυσκολεύει καθημερινά θα μπορούσα να πω, είναι πολύ απαιτητικός ρόλος. Όμως μου αρέσει πολύ η δυσκολία κι ας κουράζομαι πολύ. Είναι καλή κούραση. 

Η Γυναίκα με τα Μαύρα, της Σούζαν Χιλ στο Θέατρο Πειραιώς 131 |  CultureNow.gr

Υπάρχουν άραγε “ίσκιοι” ανθρώπων που πέθαναν και εξακολουθούν να εμφανίζονται  στον κόσμο των ζωντανών για να εκδικηθούν;

 

Έλα μου ντε;! Εξαρτάται βέβαια τι εννοείτε «ίσκιοι» & «εμφανίζονται». Ο Φρόυντ πιθανολογώ θα σας απαντούσε «Ναι». 

 

Μπορεί τελικά ένας απόλυτα αρνητικός στις παραφυσικές ιστορίες να παραδεχθεί ότι υπάρχουν φαντάσματα;

 

Πιστεύω πως ένας πραγματικά αρνητικός και απόλυτα ορθολογιστής, ας πούμε, ακόμα κι αν δει το φάντασμα του νεκρού πατέρα του δεν θα παραδεχθεί ότι υπάρχουν φαντάσματα. Θα προσπαθήσει να βρει τη λογική εξήγηση.

 

Τι συμβολίζει η παρουσία της μυστηριώδους γυναίκας που ακούει στο όνομα Jennet; 

 

Τη ματαίωση, τη θλίψη, το κενό και το πένθος. Επίσης όλα όσα κρύβει ο θάνατος και δεν τα ξέρουμε αλλά τα φοβόμαστε. Γι’ αυτό την φοβούνται όλοι και δεν θέλουν να την δουν. 

 

Θα καταφέρει τελικά  o Άρθουρ Κιπς να ξορκίσει τον τρόμο που στοιχειώνει τον ίδιο και το Eel Marsh House ή θα μείνει δέσμιος του παρελθόντος του;

 

Καλή αφορμή για συζήτηση αμέσως μετά την παράσταση.

Κωνσταντίνος Ασπιώτης: «Tο θέατρο είναι μια χώρα των θαυμάτων» - Mix Grill:  Μουσική - Θέατρο - Cinema

H Susan Hill είχε πει κάποτε ότι :”θα ήταν δύσκολο να γράψεις μια πειστική ιστορία φαντασμάτων μια ηλιόλουστη μέρα σε μια μεγαλούπολη”. Εσείς, σε ποιο σκηνικό φαντάζεστε τη συγγραφέα να εμπνέεται για τη συγγραφή του εν λόγω έργoυ; 

 

Χαχαχα! Υπέροχη! Δεν το ήξερα αυτό! Παρ’ όλα αυτά πιστεύω πως το έγραψε σε ένα τελείως αντίθετο περιβάλλον απ’ αυτό του βιβλίου της. Αλλιώς δεν ξέρω πώς άντεξε. 

 

Ποια είδηση θα μπορούσατε να πείτε ότι σας έχει “στοιχειώσει” την σκέψη; 

 

Ε, ποια άλλη; Αυτή του κορωνοιού. Από την μέρα που το άκουσα τρομοκρατήθηκα και καθημερινά ασχολούμαι με αυτό εδώ και δυο χρόνια σχεδόν. Αυτό πώς ξορκίζεται μου λέτε; Ας ξεκινήσουμε με ό,τι έχουμε διαθέσιμο. Δύσκολη μάχη, Τρόμος.

 

Έχετε συνεργαστεί με σημαντικούς ηθοποιούς. Ποιον ξεχωρίζετε και γιατί;

 

Όντως είχα την τύχη – αλλά και το επιδίωκα – να συνεργαστώ με σπουδαίους ηθοποιούς, πλάι στους οποίους έμαθα πολλά και τους οποίους χαιρόμουν να τους βλέπω στις πρόβες και τους θαύμαζα την ώρα της παράστασης. Κάποιοι είναι και νεότεροι από μένα ή κοντά στην ηλικία μου. Φυσικά αρκετοί μεγαλύτεροι και πιο έμπειροι. Για να μην αδικήσω κανέναν θα μου επιτρέψετε να αναφέρω από σεβασμό τον μεγαλύτερο σε ηλικία εν ενεργεία ηθοποιό, τον μαγικό κύριο Γιώργο Κωνσταντίνου.


Κωνσταντίνος Ασπιώτης: Ο άντρας πίσω από τον Frank Furter

 

 “Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο” έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης. Τί είναι για εσάς ευτυχία;

Τα ίδια με τον κύριο Καζαντζάκη. Απλά πράγματα. Και είναι σπουδαίο να αναγνωρίζεις την στιγμή που αισθάνεσαι ευτυχισμένος. Και πολύ όμορφο να το λες. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή.

 

Από τις εμπειρίες που είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

 

Όχι, δεν μετανιώνω γιατί δεν υπάρχει εμπειρία απ’ την οποία να  μην έχω μάθει κάτι ή να μην με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Αυτό φυσικά μιλώντας εγωιστικά. Μετανιώνω μόνο που ίσως μπορεί να στεναχώρησα ανθρώπους – χωρίς να έχω σκοπό βέβαια να τους στεναχωρήσω, κι αυτό είναι μια ανακούφιση.

 

“Πάντα θα’ναι αργά, δεύτερη ζωή δεν έχει” γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης στο “Παράπονό του”. Υπάρχει, πιστεύετε, δεύτερη ζωή, ή ευκαιρία να ζήσουμε κάποια πράγματα από την αρχή;

 

Όχι πιστεύω πως η ζωή είναι εδώ και τώρα και μία και μοναδική. Δεύτερη ζωή δεν έχει, συμφωνώ. Η μόνη ευκαιρία που έχουμε είναι να ζήσουμε καινούρια πράγματα, ποτέ τα ίδια από την αρχή. Η πρώτη φορά είναι μία. Στα πάντα.

 

Ποια είναι η μεγαλύτερή σας φοβία;

 

Η αρρώστια. Φοβάμαι τις αρρώστιες. Και την ανημπόρια.

 

Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

Την κακία. 

 

Αν έπρεπε να διαλέξετε μόνο έναν από του ρόλους που έχετε υποδυθεί, ποιος θα ήταν αυτό και γιατί;

 

Όχι, όχι μην με βάζετε να διαλέξω. Γιατί αν διάλεγα κάποιον θα έμενα εκεί και θα κολλούσα ίσως για πάντα. Αγαπώ πολλούς περισσότερους από έναν άλλωστε και προσδοκώ και σε ακόμα περισσότερους, καλά να είμαστε. Επίσης αγαπώ τις καλές συνεργασίες, τους ανθρώπους. Οι ρόλοι από μόνοι δεν λένε κάτι. 

 

Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;

 

Οι γιατροί που παλεύουν καθημερινά και θέλουν να σώζουν ζωές. Οι άνθρωποι που φροντίζουν παιδιά και μεγάλους που έχουν ειδικές ανάγκες ή ασθένειες. Οι άνθρωποι που βοηθούν, ανεξαρτήτως πληρωμής ή όχι, ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη, ανθρώπους οποιασδήποτε εθνικότητας, χρώματος, θρησκείας, φύλου ή φυλής και σεξουαλικού προσανατολισμού. Οι άνθρωποι που επιμένουν στην ευγένεια. Οι άνθρωποι που παραμένουν άνθρωποι. 

 

 Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

 

Έχω πάρει αρκετά μαθήματα που με δίδαξαν ότι «Δεύτερη ζωή δεν έχει» που λέει ο ποιητής. Μαθήματα που μου υπενθυμίζουν να σέβομαι τη ζωή. Την δική μου και των άλλων. 

 

Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες σκέψεις σας για την πανδημία και τη νέα πραγματικότητα με τον ερχομό του covid-19. 

 

Ξέρετε κάτι;Θα μπορούσα να δώσω μία διάλεξη σε σχέση με τον «χρόνο» σαν έννοια αλλά δεν θα το κάνω. Πιστεύω ούτως ή άλλως ότι οι άνθρωποι πολλές φορές δυστυχώς ξεχνάνε όταν «φτιάξει» η ζωή τους. Άρα τι νόημα έχει; Θέλω να τελειώνει αυτή η λαίλαπα και να πάμε παρακάτω. Παρακάτω όχι πίσω ‘η «να κερδίσουμε πίσω τις ζωές μας» και άλλες αηδίες που έχουν πει σοβαρά πρόσωπα. Γιατί τώρα τι είναι αυτό; Δεν είναι η ζωή μας; Όχι; Δηλαδή έχουμε χάσει δύο χρόνια; Και θα χάσουμε και όσο παραμένει ο covid-19; Πραγματικά ελπίζω πως όχι! 

 

Ποια τα σχέδιά σας για το μέλλον;

 

Θα βρίσκομαι με τον Τάσο Χαλκιά στη «Γυναίκα με τα μαύρα» μέχρι τέλη Νοέμβρη, στην Πειραιώς 131, & τις Τρίτες του Οκτώβρη και του Νοέμβρη στο Gazarte στον Κεραμεικό τραγουδάμε για τα 10α γενέθλια του Pepper 96,6, παρέα με τους Μαρία Διακοπαναγιώτου, Μίνω Θεοχάρη, Κόρα Καρβούνη και Εύα Κοτανίδη. Αυτά με απασχολούν τώρα, τα υπόλοιπα τα λέμε κι αργότερα υποθέτω.

 

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

 

Θα ήθελα πολύ να κάνω μια ωραία ταινία μεγάλου μήκους τώρα. 

Η Γυναίκα με τα μαύρα” στο Θέατρο “Πειραιώς 131” | Web Music Radio

Θέατρο Πειραιώς 131 
Διεύθυνση: Πειραιώς 131, Αθήνα 118 54
Τηλέφωνο: 210.3450922

Πρεμιέρα: 9 Οκτωβρίου 2021

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Παρασκευή 21:15
Σάββατο 19:00
Κυριακή 20:15

ΔΙΑΡΚΕΙΑ
100 ` (χωρίς διάλειμμα)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
Κανονικό: 18 €
Μειωμένο (*): 14 €
ΟΑΕΔ: 12 €

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ -ΚΥΡΙΑΚΗ
Κανονικό: 20 €
Μειωμένο (*): 16 €
ΟΑΕΔ: 12 €